Vlaamse Regering redt KBC

In België neemt de KBC zowat de positie in van ING in Nederland: het gaat in beide gevallen om zeer solide banken, die op een gegeven moment het slachtoffer werden van de algemene beurskrisis, en ook van het feit dat inmiddels andere banken reeds ruime overheidssteun hadden gekregen. Het is bekend dat sommige beleggingsadviseurs hun klanten het advies gaven hun geld terug te trekken uit aandelen van banken zonder overheidssteun omdat die spoedig de gevolgen zouden ondervinden van het opgelopen konkurrentienadeel. Afgezien nog van de algemene krisissfeer was dit een van de oorzaken waarom de koersen van gezonde banken naar beneden gingen. Dat overkwam KBC, Deutsche Bank, Barclays (GB), Banco Santander (SP), en enkele anderen. Daarbij kwam de onbetrouwbaarheid van Oost-Europese en Russische, soms maffiose, ekonomieën, waarin KBC fors had geïnvesteerd.

Maar dat is hooguit de helft van het verhaal. De andere helft is dat KBC in een zelfstandig Vlaanderen niet zou zijn blootgesteld aan de vijandschap van een gedeelte van de eigen overheid, want dat is wat hier is gebeurd. En het was voorspeld. Toen na het aantreden van de eerste regering-Verhofstadt het Franstalig triomfalisme over heel Brussel weerklonk (want in ruil voor zijn eersteministerschap had Verhofstadt de macht in handen van de Franstaligen gelegd, precies zoals na hem Leterme en Van Rompuy hun schijnmacht te danken hebben aan hun "begrip" voor de Franstalige belangen), noteerde de scherpe waarnemer Hugo de Ridder (in Humo, 28.3.00), dat hij in de Wetstraat Franstalige politici en opiniemakers hoorde zeggen: "We zullen de Kredietbank als financiële ruggengraat van Vlaanderen ook wel klein krijgen". Dit streven stond vooraan op de Franstalige agenda.

En zo gebeurde het dus, dat toen de KBC in oktober van vorig jaar een eerste keer een beroep moest doen op overheidshulp, nadat Fortis en Dexia al lang de kassa waren gepasseerd en het hierboven beschreven konkurrentieel nadeel begon te werken, de Franstalige autoriteiten hun kans grepen. Eerst was het de PS-creatuur Quaden, die als goeverneur van de Nationale Bank, elk gevoel voor fatsoen onderdrukte om eraan te herinneren dat er buiten Fortis en Dexia nog een andere bank problemen ging krijgen, zodoende de beurs het signaal gevend om KBC-aandelen te verkopen. Toen dat niet helemaal het beoogde effekt had, zei het door de FDF benoemde Belgische staatssekretaris voor Financiën Cleyfayt ronduit dat de KBC likwiditeitsproblemen had. Dat was een grove leugen, door een minister uitgekraamd met het opzet een Belgische bank onderuit te halen. Dat Clerfayt zijn woorden naderhand moest inslikken (De Standaard; 27.10.08) verandert daar niets aan. Dit was objektief een daad van landverraad, het ondermijnen van het vertrouwen in de eigen instellingen.

Vervolgens kreeg KBC een pak euro's, veel minder dan Fortis en Dexia, en pas nadat de kabinetschef van Reynders (MR) tot bestuurder van de KBC was benoemd en binnen de regering-Leterme enkele "kompensaties" waren toegekend aan de Franstalige partijen en hun ministers. De Waalse vliegtuigbouwer Sonaca (Gosselies. Henegouwen), die op de rand van het faillissement stond, werd met Belgische (dat is in hoofdzaak Vlaamse) overheidssteun recht geholpen. Sonaca is, het weze terloops vermeld, voor 90 procent eigendom van het Waalse gewest, dat dus zelf geen bijdrage diende te leveren tot de redding ervan. Was dit de oude "wafelijzerpolitiek", die België zijn grote schuldenlast heeft bezorgd? Oh nee, zei minister Onkelinx (PS), louter toevallig kwamen de twee dossiers (KBC en Sonaca) op tafel tijdens dezelfde ministerraad, en het is de gewoonte dat er aan het eind een akkoord moet zijn over alle dossiers, zoniet is er geen akkoord. Aangezien de eventuele hulpverlening aan Sonaca tot de bevoegdheid van het Waalse gewest behoort, is de Belgische overheidssteun aan het bedrijf in de praktijk een netto-geldtransfer naar Wallonië.

En in januari dus kwam KBC ineens opnieuw in de problemen. Er zou grondig onderzoek moeten plaatsvinden naar de oorzaken hiervan. Hoe komt het dat de beurs het bankaandeel opnieuw in een neerwaartse spiraal meesleurde? Welk gefluister is daaraan voorafgegaan? Welke invloeden hebben gespeeld? Nu echter weigerden de Franstalige ministers om geld of kredieten aan KBC te bezorgen. "Vooral de PS, maar ook CDH" stonden (volgens De Tijd, 23.1.09) op de rem. De PS maakte haar eventuele instemming met een hulp aan KBC opnieuw afhankelijk van "kompensaties" voor Wallonië. Minister van Financiën Reynders leverde een eigen bijdrage tot het Franstalige offensief door, zoals Clerfayt enkele maanden geleden, uitspraken te doen die als gevolg hadden dat het aandeel KBC nog verder daalde op de beurs.

Noodgedwongen was het vervolgens aan de Vlaamse regering om, door zelf te zorgen voor de redding van KBC, het kwaad opzet van de verenigde Franstalige partijen te neutraliseren. Daarmee heeft de Vlaamse regering, en hebben met name minister-president Peeters (CD&V) en de vice-premiers Vandenbroucke (SP) en Van Mechelen (VLD) goed werk geleverd . Ze hebben bovendien een formule uitgewerkt waar de Vlaamse overheid uiteindelijk, als alles verloopt naar wens, rijker van wordt ("Fortis kost ons geld, KBC kan geld opbrengen," aldus De Standaard, 23.1.09).

Eind goed, al goed? Ja, op voorwaarde dat men in Vlaanderen berijpt wat hier gebeurd is. Er is duidelijk een intentie geweest aan Waals-francofone zijde om de Vlaamse welvaart te ondermijnen door KBC te beschadigen. De razernij van Le Soir (23.1.09) toen bleek dat het de Vlaamse regering gelukt was KBC te helpen zonder zich voorts nog aan de Belgische instellingen te storen, sprak boekdelen. Men had zeer duidelijk een ander resultaat beoogd. Hieruit volgt dat België bewezen heeft een gevaar te vormen voor de welvaart van de Vlamingen.

Vervolgens werd door de suksesrijke ingreep van de Vlaamse regering ook "het bewijs geleverd voor de levensvatbaarheid van een zelfstandig Vlaanderen" (Luc van der Kelen, in Het Laatste Nieuws, 23.1.09). Om te besluiten met de woorden van ekonomisch redakteur Karin de Ruyter (in De Standaard, 23.1.09), dat nu "onvermijdelijk de vraag rijst waartoe een federale regering eigenlijk nog dient, als ze toch permanent in de onmogelijkheid verkeert om te regeren". Waartoe ze dient? Maar dat weet men toch: om het mogelijk te maken dat sommige Vlamingen zich kunnen wijden aan de geliefkoosde bezigheid van hun volk, en dat is de voordelen te kunnen genieten van de kollaboratie met de vijanden van dat volk.

Wij hebben ons tot hiertoe gedeisd gehouden over de rel tussen de joodse gemeenschap en de producenten van Man bijt Hond.

Vandaag hebben we van onze vriend Manten een cartoon geplaatst met de lange tenen van Marinower en een Arabische tegenstander.  Claude Marinower is niet de representant van de joodse gemeenschap -alhoewel hij dat zelf heftig zal tegenspreken-  hij is een VLD-er, die met de verdoken steun van enkele joodse publicaties zijn propaganda voert.

Dat is allemaal perfect in orde voor ons : ieder zijn agenda en wij de onze.  Wij respecteren de joodse gemeenschap, als een integraal onderdeel van de Vlaamse Gemeenschap en wij hebben van niemand, die zelf boordevol electorale bedoelingen zit, lessen te ontvangen in wat wij al dan niet mogen zeggen.  Telkens Claude Marinower op het scherm verschijnt, denken wij dat we met de auteur van Bonjour Tristesse te maken hebben, maar dat was Françoise Sagan en die vertoeft inmiddels in het hiernamaals. 

Toen wij het filmpje van Man bijt Hond zagen met de wit-zwart vooroorlogse sfeer van schandelijk anti-semitisme  hebben we spontaan gereageerd : "Dit is misplaatst, doe dat niet."  Het leek wel Man bijt Jood.

Wij ervaren zelf, hoe moeilijk het is satire aanvaardbaar te maken maar dat wil niet zeggen, dat wij iedereen steunen die beweert satire te beoefenen. De cabaretier Geubels is zo iemand : een best grappige man, die echter in zijn jeugdige overmoed nog de grenzen  van zijn humor moet afbakenen. We wensen hem een lang leven toe, veel inspiratie en vooralveel liefde tot de medemens.

Er zijn nu eenmaal onderwerpen waar je ver van weg blijft en de grootsmoelboodschap "je moet met alles kunnen lachen" is gewoonweg een leugen van mensen die geen verfijning kennen en die gevoeligheden grof vertrappelen en lachend om zich heenkijken of de toeschouwers het ook leuk vinden. 

Als dergelijke figuren, van wie er heel wat ronddwalen in de gangen van de VRT, hun privé linksige opvattingen proberen te slijten als satire, zijn we aan het ontsporen.  Het is een gedeeltelijke dèjà-vu van de problemen die Herman van Molle in de jaren '70 kende met een satirisch televisie-programma.  Met dit onderscheid, dat Van Molle altijd een Heer van stand is geweest en dat veel van de huidige satire-roepers geestelijk verfomfaaiden zijn.

In het verlengde van dit stuk verwijzen we u graag naar Vrij van Zegel waar de Vlaamse keizer van het internet een uitgesponnen en degelijk artikel wijdt aan de integratie, de joodse gemeenschap en véél meer dat er mee samen hangt. 

Ray

Dit lekkere stuk is Samira Jassam, ze is 51 maar het kon net zo goed wat meer zijn.  Wat kan het ons schelen, Samira is een vrouw met een overtuiging, wat zeggen wij, een roeping, een missie, een opdracht van de Profeet Hijzelf. Haar bijnaam is dan ook "de Moeder van de Gelovigen". 

Ziet u die neus : het lijkt wel een bijl.  Die priemende blik : als ze hem iemand toewerpt, zijgt die in mekaar. De vastberaden trek om de mond : als ze hem opent, beneemt het chloorgas uw adem.  En de gespannen huid,  daar kan u uw zwaard op wetten. Samira : hopelijk een vergissing in de evolutieleer. 

Ze is opgepakt door de politie van haar Prachtland Irak, waar wij met zijn allen heen zullen trekken, als Islamitisch-Vlaanderen- Vakantieland ons binnenkort oproept.  De missie van Samira was ontplofvrouwen te recruteren voor de goede zaak van Allah.  Niet eenvoudig, maar Samira is niet alleen uiterlijk apart, inwendig mag ze er ook zijn.   U zal het niet geloven, maar het plan was ingenieus, geraffineerd en van een ongekende originaliteit : zij zorgde dat vrouwen verkracht werden en dus onteerd waren.  Met het risico dat zij schuldig zouden bevonden worden aan verleiding van mannen.  Zo gaat dat in Prachtlanden waar de sharia rechtvaardigheid brengt : de daders zijn slachtoffers. (Tiens ... waar hebben we dat nog gehoord ?)

Vervolgens begon Samira op de verkrachte vrouwen in te praten, dat het martelaarschap via zelfmoord voor de Goede Zaak hen zou vrijwaren van de woede van Allah. Meer dan 80 sloren werden op die manier in de val gelokt van dit onmens. Honderden mensen stierven een afgrijselijke dood of zijn levenslang verminkt door toedoen van dit monster.

Het verhaal is verschenen in The Australian samen met een video. We weten intussen dat in de Westerse pers dergelijke zaken niet opgenomen worden. Hier blijft men alles in het werk stellen om de moslims en hun wrede godsdienst voor te stellen als een naïeve,  brave en onschuldige religie.

Ray 

Ook leuk om lezen over dit zelfde  onderwerp :

Het Vrije Volk.com : Springstof onder de chador

Een Oproep "Kauf nicht bij Juden" Uitgezonden door de KU Leuven

Geplaatst op Angeltjes om 17.20 uur : Wij zijn zeker de eersten.

http://www.marie-rosemorel.be/

Ik lees de artikels van Vincent de Roeck graag, hij is een libertariër, een ultra-liberaal, een jonge Vlaming met een ruime blik op de wereld en een duidelijke visie op de toestand in zijn eigen land.  Hij is niet afkerig van een onafhankelijk Vlaanderen maar hij heeft een hekel aan niet-libertariërs die dat ook zijn, de Vlaams-nationalisten. Onze jonge vriend is overmoedig, geëngageerd, intelligent en terwijl hij de Open VLD kusjes toewerpt, kijkt hij rond of er niet te veel libertijnen in de buurt zijn. Die VLD toch : veel koele minnaars, bereidwillige vrouwen en geheime affaires die zich afspelen in de beslotenheid van gewijde tempels. 

Zo, dat moge volstaan voor de lof.  Nu de zotheid.

De Roeck heeft het in een van zijn uitgebreide argumenten over de perceptie die buitenlanders hebben over Vlaanderen.  Een artikel waar u niet diep moet op ingaan -tenzij u in een filosofische bui bent-  want het is nogal slordig geschreven.  U vindt het langs deze brug. Uitzonderlijk maken we er een blauwe van, want wij zijn weliswaar bekrompen en dommig maar altijd serviel. Ook als we lachen, blijven we vriendelijk. Why not ?  De perceptie kan ons gestolen worden, maar we doen graag ons best anderen in hun mening te staven, want er is toch niets aan te lievemoederen.

De Roeck gaat uit de bocht, als hij het over ons land heeft (en het is niet de eerste keer) : dan ontwaart hij telkens dezelfde stereotiepen en ontaardt zijn commentaar in schampere schimpscheuten op het Vlaams cultuurflamingantisme.  Alsof iedere zelfbewuste Vlaming lid is van de wegdeemsterende Vlaamse Volksbeweging (die als blijk van verregaande progressiviteit de French Cancan laat spelen onder de IJzertoren, ach neen, dat zijn die andere nieuwe Vlamingen van de Vlaamse Kermis onder de Toren)  en wij elke ochtend Moeder Vlaanderen begroeten met een Gebed.  Een fragmentje :

Nog nooit is Vlaanderen zo gewonnen geweest voor oubollig tromgeroffel en nostalgisch vendelgezwaai als vandaag. Nog nooit hebben Vlamingen hun samenleving zo van de buitenwereld afgesloten als vandaag. De Vlaamse geschiedenis is rijk aan voorbeelden van ongeziene welvaart en steeds ging die periode gepaard met een open visie op de wereld.

Wat Vincent de Roeck hier doet, is het bewust falsifiëren van de werkelijkheid en een beeld ophangen van Vlaanderen zoals de tegenstanders dat graag zien.  Tromgeroffel hoor je en vendelzwaaien zie je eenmaal 's jaars op de IJzerwake.  En wie daar een hekel aan heeft, blijft er weg. Voor de overige 364 dagen worden mijn Vlaamse  oren constant geteisterd door snokkerige Amerikaanse liedjes en word ik voor de rest volgepropt met voorgekauwde politiek-correcte prietpraat. Kom dus niet af met oubollig tromgeroffel en vendelgezwaai, lieve jongen. De generatie van na WO II heeft een behoorlijke maatschappij nagelaten met veel materiële mogelijkheden, geestelijke ontplooiing en tolereantie en culturele présence.  Het is onder uw intellectueel niveau, Vincent de Roeck, deze verworvenheden weg te moffelen achter domme clichés die we ook in Le Soir  lezen.

Wie de geschiedenis van Vlaanderen kent, de hoogtepunten, de vergissingen, de ijdelheden, de onderdanigheid en tegelijk de actualiteit volgt, moet niet alleen een open blik hebben naar het buitenland maar ook naar het eigen land.  Ik heb de indruk dat Vincent de Roeck  met opengesperde ogen de wijde wereld inblikt en als hij naar huis keert, zijn spleetoogjes gebruikt.

Bewuste Vlamingen en Vlaamse cultuurflaminganten weten intussen dat zij niets te verwachten hebben van Vlaamse open- of lijstliberalen. Wat niet wegneemt, dat we mekaar hoofs groeten (behalve als we Annemie Neyts heten) en een behoorlijk sociale omgang nastreven met mekaar. 

Ray

Dit vrolijke stel trad in 2004 in het huwelijk nadat ze Massachusetts plat hadden geprocedeerd voor erkenning van het holebi-huwelijk. Twee jaar later zijn ze uit mekaar gegaan en nu is de scheiding ingeleid. De last van het iconendom weegt zwaar en de verleidingen loeren overal om de hoek. Next !

Zeer goed, VB, leg de nadruk op het socio-economische aspect ; de media en de traditionele partijen maken de burgers wijs dat dit geen moment is voor communautaire problemen.  Het leeuwendeel van de nationaliteitenkwestie in het land B is louter economisch, sociaal en financieel. 

Vlaams Belang woedend over manifeste laksheid
Gents parket en Vreemdelingenzaken

Het Vlaams Belang heeft met grote verontwaardiging kennis genomen van de wijze waarop een einde dreigt te komen aan de strafprocedures ten aanzien van de aanranders van de Gentse scholier Simon Wijffels. Andermaal worden hier de extreme inefficiëntie van ons gerecht en de verregaande laksheid tegenover jeugdcriminelen in al hun facetten geëtaleerd. Daarnaast manifesteert de Dienst Vreemdelingenzaken zich opnieuw als een ivoren toren.

Voor het Vlaams Belang is het in de eerste plaats volslagen onbegrijpelijk en onverantwoord dat het onderzoek van een zeer eenvoudig dossier, waarbij de daders van meet af aan gekend waren, anderhalf jaar moet duren. Dit toont in ieder geval aan dat het Gentse parket dit nochtans ophefmakend dossier grondig heeft verwaarloosd. Daarnaast blijkt nog maar eens dat het huidige jeugdbeschermingsrecht hoegenaamd geen adequaat instrument is om criminaliteit van minderjarigen te bestrijden. Anderhalf jaar na de feiten maakt een verschijning voor de rechter op jeugdige criminelen geen enkele indruk meer.               

Absoluut onaanvaardbaar is dat het Gentse parket helemaal geen informatie doorgeeft over lopende strafzaken ten aanzien van (illegale) buitenlanders aan de dienst Vreemdelingenzaken, met als argument “dat het er gewoon te veel zijn”. Zeker wanneer het gaat om illegalen die reeds een uitwijzingsbevel kregen, is deze nalatigheid van het parket onthutsend.

Dit laatste is evenwel geen verontschuldiging voor het ondoordachte optreden van de Dienst vreemdelingenzaken. Voor het Vlaams Belang is het nagenoeg uitgesloten dat men bij deze dienst niet zou geweten hebben dat de beide broers vervolgd werden voor een ophefmakende moordpoging, die zeer veel media-aandacht genoot. Dat de familie toch werd uitgewezen, bewijst andermaal de levensgrote wereldvreemdheid van deze dienst. Helemaal schrijnend is dat per volwassene ook nog eens een beloning van 250 euro werd uitgereikt.    

Vanzelfsprekend zullen hierover morgen vragen worden gesteld in de plenaire vergadering van de Kamer.

Bart Laeremans,  Filip de Man,  Francis Van den Eynde                             

Om rond te sturen naar onze socialistische vrienden

Belgie barst ?

In het VU-kaderblad nr 39 van juni 1992 pagina 5  zegt toenmalig VU-Voorzitter BERT ANCIAUX, momenteel kersvers SP.A militant: 

Politiek kan enkel geloofwaardig zijn als  we zeggen wat we denken, en doen wat we zeggen.

Komt daarbij dat het Vlaams-Nationalisme voor mij een levenshouding is waaraan ik met mijn voorzitterschap gestalte wil geven.

Ik ben voor een onafhankelijk Vlaanderen  binnen een federaal Europa. Ik geloof dat Belgie zich overbodig zal maken. Dit is geen separatisme. Ik stel gewoon vast dat de Belgische ballon leegloopt.

Ver.uitgever: Doe-blad voor kadermensen in de VU: Paul Van Grembergen

Wat denken oude krokodillen Claes, Colla,  Willockx en Tobback van dergelijke nationalistische praat van  hun illustere partijgenoot?

***

(met dank aan de Vlaamse Sherlock Holmes, alias Jan de Moor)

Weggeplukt uit de reacties :

Het is  niet hallal maar afdoend

Heeft u ook dat onprettige gevoel, dat de wereld geen mooie ronde bol is, die zijn perfect ovalen baan rond de zon aflegt, maar veeleer een brokkelige kubus die met horten en stoten door het universum hobbelt ? (We moeten opletten wat we zeggen, want stel dat een of andere project-kunstenaar ooit een voorstelling gemaakt heeft van zo'n mislukte homp in de ruimte, dan worden we wellicht veroordeeld wegens plagiaat en moeten we onze nummers van Angeltjes uit de internethandel nemen. Artiesten dagen uit met gedurfde projecten maar o wee, als uw interpretatie van hun kunst, hen niet aanstaat, dan hollen ze naar de rechtbank : kunst en justitie hand in hand voor een rechtvaardige weireld)

De Borg Kubus uit Star Trek

Het wil absoluut niet vlotten met de wereldeconomie en dat is bedreigend.  Zonder te veralgemenen mogen we er vanuit gaan, dat bedrijven die vroeger met de hakken over de sloot hun bestaan rekten, thans door de verstrengde kredietverstrekkingen, de boeken sluiten of overgaan tot ontslagen. Is het cynisch dit een vorm van natuurlijke selectie te noemen ?  

Dat uitgerekend nu de Vlaamse automobielsector geraakt wordt, is een grote sociale ramp.  De miljarden die de Vlaamse regering gracieus aanbiedt om General Motors/Opel uit de nood te helpen, worden voorlopig zelfs niet bekeken.  De vakbonden zitten zich beteuterd naast de directie en de politici af te vragen, hoe het zo ver is kunnen komen.  Aan hen heeft het nooit gelegen, hoor.  Zij hebben altijd stipt en trouw hun aandeel geleverd in de Grote Deal : arbeid tegen kapitaal. Het vertrouwen van de betrokken burgers die hun arbeid geleverd hebben, is diep geschokt.  Zij zijn in het verledenzowel een beetje voorgelicht als zwaar opgejut. En nu is niemand verantwoordelijk, en iedereen houdt iedereens handje vast in een groot knuffelmoment. Dat is precies wat de economie zal aanzwengelen.

De banken verschansen zich nog steeds in hun pompeuze gebouwen die er uitzien als moderne uitgaves van burchten, kathedralen of luchtschepen. Wij weten intussen dat de mannetjes en de vrouwtjes die het binnenin voor het zeggen hebben, ordinaire illusionisten zijn die met ons geld hocus pocus foetsie gespeeld hebben. En zich nu verongelijkt terugtrekken, liefst met een vette miljoenenbonus. Zij die blijven, zijn geen snars beter maar er zijn geen betere snarsen.

Overal hebben politici het over miljarden waarmee zij hun stukje wereld zullen redden.  In Obamaland, waar alles traditiegetrouw the biggest is, zijn na de 700 miljard van Bush nog eens 800 miljard dollar nodig om het wankelende systeem overeind te houden.  We kijken niet op enkele miljarden, hoor, dat doen zij ook niet. Sommige hulppieten van Obama hebben het zelf niet nauw genomen met hun civieke belastingplichten in het verleden en ze worden afgedankt, na minder dan een maand.  Credibility, geloofwaardigheid, ach het zijn maar woorden, nietwaar, net zoals miljarden veel bedrukt papier vertegenwoordigen. Waarvoor wij onze ziel veil hebben in de fictieve kringloop van werken-verdienen.

En in het eigen schattige landje, dat op een sputterende vulkaan leeft, blijven politiek, gerecht, parlement en partijen zich elke dag belachelijk maken. De vorige premier papte met een vrouwelijke rechter uit de eigen kerk aan, om een mild vonnis voor zijn beleid te verkrijgen.  Toen hij in nauwe schoentjes kwam, informeerde hij de Kamer dat leden van zijn sekte contacten hadden gehad met justitie. Alleen in het land B kent men een term voor zulke handeling : tjevenpolitiek.

Een parlementaire onderzoekscommissie stelt experten aan die onderzoeken of de partijpolitiek het gerecht heeft beïnvloed. Na enkele vergaderingen beslissen die juridische geleerden dat het parlement niets te onderzoeken heeft.  "Keert terug naar uw nutteloze praatbarak. Justitie is door jullie verknoeid en leeft zijn eigen politiek bestaan, waar jullie niets aan te vertellen hebben". Vandaag zal er heftig en emotioneel gepraat worden in de parlementaire zoekcommissie over de doofpot. En het Hoogste Gezag en het Verheven Ideaal. Maar vooral over de Doofpot.

Het begrotingstekort in 2009 waar onze kinderen en kleinkinderen zullen voor opdraaien, bedraagt ongeveer 10 miljard euri (400 miljard frank, om het sprekend te maken). Gelukkig is er nu een politieke partij opgestaan, die ons zal bevrijden van alle calamiteiten en die de kubus zal slijpen tot een mooi tollende bol : LDD, Lawaai, Duwen en Drammen.

En de brokkelige kubus hobbelt verder op zijn kronkelige pad door het universum. Het komt allemaal goed maar het duurt wat langer. Onze ideologie blijft onaangetast : als dat geen zekerheid is, kiest u dan maar voor de onzekerheid.

Savat

.

Deze foto in de verkiezingskrant van Vlaams Belang gaf aanleiding tot een rechterlijke uitspraak, dat de krant niet meer mag verspreid worden.  De Duitse "auteur" van de montage had een geding aangespannen en natuurlijk gaat Justitie akkoord.

Kijk nu, kijk nu. Gisteren schreef ik: “Redenen genoeg dus om geen (verloren) stem te gunnen aan een NVA die vecht met de kiesdrempel en al evenmin aan windhaan Dedecker die zijn eenmanspartij-met-dezelfde-naam alleen maar als een vehikel ziet om eindelijk minister te worden.”

En wat staat er morgen in de Knack? Dat Dedecker volop mikt op regeringsdeelname samen met zijn intieme vijanden van Open! VLD en CDV-ACV.


Hij durft in het vraaggesprek zelfs stellen: “Dat is het alternatief voor de huidige ploeg". Sterk toch: de huidige regering met CDV en VLD is volgens LDD waardeloos, maar met Jean-Marie er bij als minister, worden… wonder o wonder… alle problemen opgelost. Het is zo doorzichtig dat men nauwelijks kan geloven dat een partijleider zoiets zegt.


Ook zeer ontluisterend voor onze zelfverklaarde Robin Hood is volgende uitspraak: "Het Vlaams Belang is en blijft uitgesloten van de macht." Daarmee is eigenlijk alles gezegd: de tweedecker is zijn entree in de Belgische regering aan het voorbereiden en als dat enig spuwen vergt in de richting van de echte rebel, dan doet hij dat.


Dedecker is wel zo leep om te ontkennen dat hij per se minister moet worden (zijn gebedel ten tijde van de VLD-periode was al te pijnlijk), maar zeg nu zelf: als er zo’n coalitie komt met LDD… wie zal dan minister worden?

Filip de Man

Filip Dewinter reageert vol ongeloof op de uitspraken van Jean-Marie Dedecker in een interview met Knack. Dedecker laat in Knack weten dat hij besturen met het Vlaams Belang in de Vlaamse Regering na de Vlaamse verkiezingen niet ziet zitten en een meerderheid wil vormen met CD&V en open-VLD.

Jean-Marie Dedecker verkoopt zijn ziel aan de traditionele partijen nog voor de Vlaamse kiezer geoordeeld heeft. Het masker valt af : “Jean-Marie Dedecker wil nu met de partijen die hij uitspuwt in bad om zelf aan de vleespotten te kunnen zitten. Een weinig consequente houding.”, zegt Filip Dewinter. “Jean-Marie Dedecker lijkt wel zot van glorie. Hij organiseert de uitverkoop van zijn programma en principes al voor de verkiezingen. Omwille van een deelname in de Vlaamse Regering onderschrijft Jean-Marie Dedecker impliciet het cordon sanitaire, in de hoop hiermee aanvaardbaar te zijn als regeringspartner voor de traditionele partijen. Een ontnuchterende vaststelling voor al diegenen die Dedecker als een alternatief voor de traditionele partijen beschouwden. Het enige echte alternatief voor de traditionele partijen bestaat in een coalitie tussen Vlaams Belang, N.VA en LDD.”, zegt Filip Dewinter.