Wat een toestanden gisteren in het hart van de belgische democratie. Twee parlementaire onderzoekscommissies aan de slag : de kamercommissie die nagaat of de politiek het gerecht heeft beïnvloed en de gemengde kamer-& senaatscomissie die bekijkt of het Fortisdossier correct en verstandig is aangepakt door de regering.
Dergelijke parlementaire onderzoekscommissies zijn de triomf van de democratie. Zij bewijzen dat de verkozenen des volks ook de wil van datzelfde volk laten respecteren en weten af te dwingen. Gewapend met de macht van een onderzoeksrechter, ondervragen volksvertegenwoordigers/senatoren god en klein Pierke.
Graaf Lipmans
In de Fortiscommissie ging de aandacht vooral naar Graaf Lipmans : na maanden ondergedoken geleefd te hebben , wilden de media hun publiek verrassen met een fotootje van een afgetakeld wrak, dat de Graaf intussen zou geworden zijn. Het is niet gelukt, want Lipmans is misschien afgetakeld maar zijn lepe streken heeft hij niet afgeleerd : een nobele lafaard, als u ons vraagt, die de pers en de publieke opinie ontvlucht. En mocht u ons nog iets willen vragen, wij antwoorden niet meer. Wij staan onder ede maar dat is niet meer dan een formaliteit : mijn eed is een meineed.
De gemengde Fortiscommissie poogt na te gaan of er nog wat nieuws te rapen valt bij de arrogante bende van de Fortistop. Wat verwachten die naiëve politici ? Dat uit de zelfvoldane smoelwerken, waarop sommigen zelfs een eeuwige glimlach van superieure verhevenheid hebben gebeiteld, een verrassend mea culpa zou opklinken ? Trouwens, wat zou de bevolking daar mee opschieten? Daarom fixeren de schrijvende en fotograferende loopjongens van het regime zich op de fysiek van Graaf Lipmans : hoe ziet iemand die er miljarden euri door gesluisd heeft en honderdduizenden landgenoten in de financiële afgrond heeft gestort, er uit ? Is hij vermagerd, heeft hij zijn gebit verloren, is zijn cholesterolgehalte gezakt, heeft hij zijn biologische verlangens gedumpt ? We worden op de hoogte gehouden : nu al staat vast, dat de fotograaf die de eerste afbeelding zal brengen van Graaf Lipmans in zijn nieuwe situatie, een persprijs in de wacht zal slepen.
Tolken (tussen haakjes)
In de Beïnvloedingscommissie traden Van Deurzen, Reynders en Leterme op. Wij hebben stukjes gevolgd dankzij de 0000 die rechtstreeks verslag uitbracht. (Tussen zeer belangrijke haakjes deze dringende vraag : heeft de VRT geen geld om enkele behoorlijk klinkende tolken te kopen, alstublieft ? Telkens een Franstalige aan het woord komt, snerpt een vrouwelijke ambtenaar met een fors accent en een stem die onze keel en oren pijn doet, haar vertaling de microfoons in. Het is diezelfde mevrouw, die klinkt als de directrice van een bejaardeninstelling, die ook de Kamervertalingen doet. Doe eens, wat, vrienden van de VRT : ontsla enkele overbodige managers en werf jonge en beëdigde tolken aan met een radiofone stem. Desnoods deeltijds.)
Liegen
Net vandaag verschijnt in Het Nieuwsblad een artikel over "liegen" en dat doen we gemiddeld vijftig per week. Behalve als we er belang hebben, dan verdubbelt dat aantal. Zonder wetenschappelijke onderbouwing, gaan wij er van uit dat je bij politici die getallen met tien mag vermenigvuldigen.
De man die zich emotioneel het best verdedigde was ex-minister van Justitie, Jo van Deurzen. Die Jo is ongetwijfeld de meest waarachtige van het trio. Hij bezit het imago van zijn fysieke verschijning en bijna ben je geneigd te geloven dat hij niet 500 keer per week liegt, maar slechts de helft. En in een aantal gevallen, beseft hij niet dat hij de waarheid een poot uitvijst, omdat volgens hem een poot uitvijzen nu eenmaal tot zijn taken behoort. Als Van Deurzen zegt dat hij zijn kabinetschef op de vingers heeft getikt, beschouwt hij dat als een daad waarmede hij, de minister 10 op 10 verdient.
Helaas klopt dat niet. Hij geeft daarmede expliciet toe, dat er achter zijn rug geknoeid wordt en het is niet met een vermanende vinger op te steken, dat justitie terug op het rechte pad komt. De ex-minister beroept zich op zijn hoog moreel gezag en zijn goede bedoelingen. "Hoe kan ik mijn boekje te buitengaan, als ik een goed mens ben ?". Jammer, mijnheer Van Deurzen, u bent ongetwijfeld een goed mens maar dat volstaat niet om de daden van uw medewerkers waar u verantwoordelijk voor bent, af te dekken. Verantwoordelijk voor de daden en voor de mensen. Ook als u een slachtoffer mocht zijn van complotten die uitgevoerd worden door perfiede figuren achter de schermen, dan bewijst dit dat u niet geschikt bent voor de functie die u bekleedde. Jammer. Jammer. Maar helaas is dat onze affaire niet.
Reynders : altijd present, nooit op de hoogte
Voor Reynders is het allemaal simpel en eenvoudig : die man dekt heel zijn bestaan en carrière af met de bewering, dat alles wat hij doet in het belang van de staat en het land is. Liegen en bedriegen, hoort daar ontegenzeggelijk bij. En als Gerolf Annemans dat ànders wil percipiëren dan moet hij dat zelf weten. Reynders denkt anders dan Annemans. Incident gesloten.
Over de houding van Leterme willen we niet veel zeggen, want we zagen hem nauwelijks. Hij leek bij het binnenkomen zeer zenuwachtig, onzeker en schichtig. Zoals we hem kennen. Natuurlijk bevestigde ook hij onder ede wat van hem verwacht werd.
Een Spaanse herberg of een modern bordeel ?
Iedereen die voor de commissie verschijnt, verdedigt zijn waarheid en geeft zijn visie op zijn aandeel en verantwoordelijkheid in de beïnvloeding van de magistratuur. De liegende politici ontkennen en hun topmedewerkers spreken mekaar tegen. De magistraten onderling spreken mekaar ook tegen. Rechters verwijten mekaar dat ze niet het recht dienen maar de partijpolitiek. Verontwaardigde echtgenotes van rechters die toevallig ook prominente partijleden zijn, dissen de commissieleden dramatische verhalen op. Alsof wij, domme burgers, nog niet lang doorhebben dat justitie niet beter functioneert dan een Spaanse herberg en heel wat minder goed dan een modern bordeel.
Advocaten bedreigen ambtenaren van justitie zoals Al Capone, Elliot Ness naar het leven stond. In de lift, buiten het oog en oor van camera's en microfoons : "Gij zijt van nu af aan een Doelwit" ... Die woorden worden gesproken door een advocaat die leeft van staatsopdrachten. Die hij soms kwijtspeelt door kwistige uitgaven met weer een van die verdomde maar zo verleidelijke Visakaarten.
Arrogante kabinetschefs, die aan de hefbomen van de politiek zwengelen en om hun ministers ter wille te zijn zwendelen als crimineeltjes. Een zaak hebben ze allen gemeen : uit naam van het staatsbelang, is wat zij doen, altijd verantwoord.
Onze minachting voor het belgische systeem en regime is weer toegenomen. En dat is verheugend.
Savat
Eet Halal, drink Halal, wees Halal, Leef Halal
10 reacties op dit bericht
De zusjes Alariachi,...
Ze hebben bij onze Noorderburen als verscheidene duels gewonnen maar ook al vaak "te kakken gezet" geweest.
Esmée is de sluwste en kan toch wat humor verdragen, daardoor is ze niet zo vlug te vangen als haar zussen, doch...om Filip klem te zetten, zullen ze van véél verder moeten komen.
@ Ray
Met excuses voor de onvolledigheid.
Dank aan Gina, die dit onmiddellijk heeft rechtgezet.
Televisieprgramma's
Als u tv-programma's aankondigt, wil u dan aub zo nauwkeurig mogelijk zijn ?
De zender - de naam van het programma - het aanvangsuur en zo mogelijk een bruggetje naar de bron van uw nieuws.
Het is al enkele malen gebeurd, dat er aankondigingen gebeuren van optredens en dat er niets van aan is en dan krijgen wij de klachten : "Ik ben speciaal opgebleven en hij was er niet..." of "die afschuwelijke zenuwpees bezorgt mij krampen"...
Met veel dank voor uw aandacht.
De Flup de l' Hiver...
komt het donderdag a.s. uitleggen , samen met enkele HALAL-dames bij de Vreemde Radio en Televisie.
We zullen het dan wel gaan weten zie .
@ Beste Tjenne,
Lessen aan de jeugd.
" Dit is geen strijdbijl die ik je geef maar wees waakzaam en werk niet aan je eigen ondergang".
Als grootvader is het mijn plicht mijn kinderen en kleinkinderen niet te laten hersenspoelen door hun leerkrachten.
Nu weten we...
Moet wel Ray
U toch ook heer hoofdredacteur.
Alweer in een optimistische bui, Stradi ?
Helaas, zo is het. En niet anders.
Eet nuchter, drink nuchter, wees nuchter, Leef nuchter
Er moet mij (te)veel van het hart.
Als diegenen met een stem verontwaardigd de vinger in de rottende wonden duwen via de democratische kanalen, worden ze overspoeld met politiek correcte valkuilen die in wetten omgezet zijn. De ene opiniewet volgt de andere op, en alle gericht op de eigen bevolking,
ze lijken opgesteld door een vreemde bezettingsmacht om de overwonnenen in de pas te laten lopen, wetten voor de tweederangsburgers dus.
Wat me het meeste stoort is de collaboratie door alles wat links en humanistisch liberaal is of was, die eisen inwilligen van mohammedanen. Amper twintig jaar geleden was je in die kringen een held als je dagelijks een portie pastoor verorberd had, wetten had opgesteld die het christelijk geloof tegenover onze jeugd moesten beschermen en openbare gebouwen kruisvrij gemaakt had.
Onze kinderen schudden meewarig het hoofd als we hen fanatiek trachten in te lichten over het totalitair karakter van de islam, zij horen andere geluiden van hun leraars op school.
Die leraars, de studenten van de linkse “ik ben niet boos maar verdrietig”-doctrine, nuttige idioten van de eerste lichting mei 68, kan men moeilijk nog gebrek aan informatie verwijten, zij zijn zelf het noorden kwijt met hun opdracht (bevel) de islam te propageren.
Nu was onze generatie nog enigszins bestand tegen die indoctrinatie, door onze op christelijke normen gebaseerde opvoeding. De meeste van de nu opgroeiende jeugd echter worden omzeggens in handen gegeven van de scholen. Capitulatie van het vrije denken.
Als jullie het beter weten, doe dan maar, is de redenering.
De tolerantie die onze kinderen bijgebracht wordt voor anders geaarden, anders gekleurden, andersdenkenden gaat hen nu parten spelen en hen verzwakken tegenover een agressieve politieke beweging met een godsdienstsaus. Die psychologische druk kan leiden naar totale apathie ofwel naar agressie. Die twee uitersten zijn al goed waarneembaar rondom ons.
De kinderen van allochtonen, meestal jongens die een machostatus aangemeten krijgen die ze niet aankunnen, zijn voor geen rede vatbaar. De achterhaalde “ik ben niet boos maar verdrietig” methode versterkt enkel het beeld van superioriteit in hun geïndoctrineerde geesten.
De intellectuele benadering van het individu is niet gekend in de islamwereld.
Als je steelt gaat je hand eraf, geen geleuter.
De poco politiek is de grote schuldige. De linkse meute en het establishment misbruiken het in quarantaine gezette Vlaams belang en zijn klokkengelui om zélf niet eens met een probleemdefinitie te hoeven komen. Sterker: men erkent het probleem niet eens.
Toch een lichtpunt, de onrust in de politiek correcte kringen is bijna voelbaar.
Ondertussen hadden we een vrouwendag zonder participatie van moslimvrouwen, hebben we de leiders van dit land die zich zwerende trachten staande te houden en loopt er in Parijs een ultieme crème de la crème tentoonstelling, de kers op de taart van het culturele verval: letterlijk waarneembaar ‘niets’, lege zalen zijn er dus te zien. Dat verwijst waarschijnlijk naar de beoogde lege geest van de proletariër.
Dat is waar hun socialistische visie ons naar voert.
Naar het grote niets. The Big Nothing. Een ‘Neverending Story’ “Die Unendliche Geschichte van Michael Ende die de profetische woorden neerschreef:
“Door Fantásië in het Niets te storten worden namelijk de inwoners als leugens de mensenwereld ingestuurd, en met leugens kan men mensen sturen. "Met jullie", zo verklaart Gmork, "worden wereldrijken gesticht".
Fantasie? Er moeten nog meer profeten onder ons zijn die we niet alzo opmerken.
Andere en betere? Daar geloof ik niet in.
Maar betalen zal je, zelfs voor lege zalen.