De zon heeft heel de namiddag over Gent geschenen, maar ook in het ICC was ze aanwezig in de harten bij een enthousiaste schare VB-congresgangers. Overeenkomstig de brandweeronderrichtingen, die terecht verbieden plaats te nemen op trappen en in gangen, waren honderden aanwezigen verplicht op grote schermen buiten de zaal het gebeuren te volgen.
Voorzitter Philip Claeys was bondig, keurig en zeer duidelijk : Claeys is een man van rationele ideeën, gezond verstand, onkreukbare degelijkheid en noeste arbeid. Als je de huidige drie Euro-parlementairen van Vlaams Belang naast mekaar ziet, lijken het wel broers. Drie keurige heren, galante, welbespraakte en beschaafde ambassadeurs van Vlaanderen. Plaats daarnaast de dikke speknek uit Vilvoorde of de kwakkelende, onopgevoede liberale moede-overste, Annemie uit Brussel, en het verschil in stijl ontgaat niemand.
Frank Vanhecke, de lijstaanvoerder hekelde onder meer het democratisch deficit van de Europese Unie. “Neem bijvoorbeeld die kwestie Turkije,” zo klonk het. “Men wil ons binnen afzienbare tijd opzadelen met een nieuwe lidstaat die voor 97 procent niet eens geografisch in Europa ligt, die historisch nooit tot de Europese beschaving heeft behoord tenzij als wrede bezetter, die economisch aan geen enkel criterium voldoet en dat bovendien een islamitisch land is waarvan binnenkort 100 miljoen inwoners straks vrijelijk ons continent zullen overspoelen.” Voor de erevoorzitter van het Vlaams Belang is het duidelijk : Turkije mag nooit ofte nimmer toetreden tot de Europese Unie.
Er is maar één partij is die er trots op is niet op de theekransjes van het koninklijk paleis geïnviteerd te worden, en die misprijzend kijkt naar zogenaamde republikeinen die plots afkomen met een dertig jaar achterhaald "met België als het kan" en dankbaar de felicitaties van de koning in ontvangst nemen. LDD legt zich neer bij de open grenzen, pleit voor meer immigratie en voor Turkse toetreding.
Vlaams Belang is sociaal rechts en bekommerd om de gewone Vlaamse man en vrouw die werkloos is of het straks dreigt te worden. Rechts, maar huiverend van het blinde roofdierkapitalisme dat sociale puinhopen veroorzaakt. Vlaams Belang verkoopt zijn ziel en overtuiging niet om onderstaatssecretaris van sport en vermaak te worden.” Die zàt, en aan het stormachtig gejuich te merken, deelden de aanwezigen de visie van Frank.
In een kort heen-en-weer gesprek, dat geleid werd door de provinciale lijstaanvoerder van Oost-Vlaanderen, Karim van Overmeire, belichtten Marijke Dillen (de nummer twee op de Eurolijst, omdat de kieswet een afwisseling tussen M/V oplegt), Hugo Coveliers van Vlott, Koen Dillen en Filip Dewinter een aantal eurokritische vaststellingen toe. Er werd ondermeer gewezen op de gigantische waanzin van de verhuizingen tussen Brussel en Straatsburg die jaarlijks 200 miljoen euri verslepen (8 miljard frank), het ondemocratische karakter van de Europese Commissie en het beleid dat zij eigenmachtig voert, buiten alle parlementaire controle om.
De meeste aandacht ging naar Marie-Rose Morel, die de zaal in vuur en vlam zette met haar frele verschijning maar evenzeer met een passionele toespraak. Marie-Rose Rebel sprak als de onvervalste Vlaams-nationaliste die zij is, haar bewondering uit voor het Ierse volk dat zich niet liet ompraten, noch omkopen en resoluut de verknechting door de EU, vervat in het Verdrag van Lissabon, afwees. Ierland sprak voor ons allemaal, die niet de kans kregen via een referendum onze mening te laten kennen. De zaal hing aan haar lippen toen zij het had over de rijke culturele identiteit van Europa. “Dit door de eeuwen gegroeide, mooi Europees lappendeken is duizendmaal waardevoller en leefbaarder dan de artificiële eenheidsworst die Louis Michel en de voorstanders van de uitverkoop van ons continent voor ogen hebben.”
Partijvoorzitter Bruno Valkeniers noemde “het ondemocratische Europa de bondgenoot van het ondemocratische België.” Volgens Valkeniers is Europa als de dood voor onafhankelijkheidsbewegingen in Catalonië, Baskenland, Bretagne, Schotland én Vlaanderen. “De toekomst is duidelijk : het Europa van de volkeren, en daar moet en zal Vlaanderen een leidende rol in spelen!”. De Vlaams Belang-voorzitter maakte duidelijk waar onze partij voor staat: “Geen halfslachtige oplossingen, geen staatshervorming, maar een staatsvórming. Tegenover de ongeloofwaardigheid van de andere partijen, tegenover hun geilheid om erbij te zijn, staan wij… het Vlaams Belang. Wij zijn zoals u ons kent: geen enkele macht toebehorend en juist daarom het vertrouwen van de kiezer waard.”
Later in de avond of morgen volgt een foto-reportage.
Ray
Is dit (eindelijk) William Shakespeare ?
5 reacties op dit bericht
@ Josiane
Volgens de persberichten was het schilderij in bezit van de Cobbe familie. Hierna een bruggetje en van bij hen kan u verder de geschiedenis induiken over wie die mensen zijn. Ik had er nog nooit van gehoord. Maar ja, ik ben dan ook niet de Tweede slimste Mensch ter Weireld.
http://www.houseofnames.com/xq/asp.fc/qx/cobbe-family-crest.htm
familie
Weeral champieter?
Victor,
Moest William dertien jaar ouder op doek zijn, blond, en zijn kin in de kanten kraag steken, had hij minder haar op zijn kop en was de gelijkenis sprekend.
Proficiat met uw miljoen en negenduizend, Heer Ray.
Ik dacht...
... dat Shakespeare gisteren in de Fortiscommissie aanwezig was!
To Be Or Not To Be. That's The Question.
Ook al drijven en vliegende leugens door de zaal, voor Tommelijn & co "No Problem".
To be Or Not To Be. That's The Answer.
The show Must Go On.
MAAR!!!
Ze kunnen nog zo véél liegen en bedriegen als ze willen
DE WAARHEID
HEEFT ZIJN
RECHTEN
Als ik nu zeg dat ik de verklaringen van Leterme én Vandeurzen, ook al zijn ze niet mijn voorkeurspartij bij de verkiezingen, want tjeven zijn nooit te vertrouwen, als waarheid aanzie, wie blijft er dan over betreffende het orakelen van leugens? Juist.
"Dit is alleszins...
Dat is ongeveer de beschrijving over onze blogbaas...maar dié heeft niet zoveel haar als Shakespeare.
Overigens, zulke prachtig-fijngeschilderde kanten kraag zou hem niet misstaan sedert hij "blogmiljonair" geworden is. (tenzij zijn nek nu tè dik geworden is van fierheid over zijn prachtprestatie)