De burgemeester en de flik

Marokko beschuldigt de Iraanse diplomatie ervan het Sjiisme te verspreiden in het overwegend Soennitisch Marokko.

Het Marokkaanse Ministerie van Buitenlandse Zaken beschuldigde vorige week de Iraanse ambassade van inmenging in de interne aangelegenheden van het koninkrijk, en van het deelnemen aan activiteiten die een bedreiging vormen in de religieuze eenheid van het land.

De polemiek werd gevoed door de opmerkingen die werden toegeschreven aan een adviseur van de Iraanse opperste leider. Hij zette vraagtekens bij de soevereiniteit van Bahrein, een Arabische Golfstaat, die een meerderheid aan Sjiieten telt, maar die door Soennieten wordt geregeerd.

De Marokkaanse koning heeft sterke banden met Arabische vorsten, met inbegrip van de Sultan van Bahrein. De Bahreinse Minister van Buitenlandse Zaken was vorige week in Iran om de spanningen een halt toe te roepen.

De Marokkaanse pers heeft de afgelopen jaren herhaaldelijk de Iraanse ambassade beschuldigd van proselitisme.

Monouchehr Mottaki, de Iraanse Minister van Buitenlandse Zaken, zei dat de Marokkaanse beslissing onverwacht en verrasend was. ‘Het optreden van de Marokkaanse regering is verrassend en twijfelachtig’,vertelde Mottaki aan journalisten.

Soennitische geleerden in Marokko hebben gezegd dat de Sjiieten proberen om mensen tot het Sjiiesme te bekeren. De geleerden argumenteerden het feit door te zeggen dat een dergelijke praktijk uiteindelijk tot een sektaristische strijd kan leiden. Marokko heeft geen officiële Sjiietische bevolking, het land bestaat 99 procent uit Soennitische moslims, en de rest is ofwel Jood of Christen.

Marokko wordt geregeerd door Mohamed VI, de marokkaanse koning, die ook de officiële religieuze leider is. Elke poging om de Soennitische moslims te bekeren worden gelijkgesteld aan een aanval op de monarchie.

Vele Arabische en gematigde landen als de VS, Saoedie-Arabië en Egypte zijn gefrustreerd door het strenge leiderschap van Iran. De beslissing van Marokko om de relaties met Iran te verstrengen wordt gezien als een voorbeeld voor andere Arabische staten die ook bereid zijn om een veel harder beleid te voeren tegen Iran.  

De Marokkaanse betrekkingen met Teheran kennen een wankel verleden. In 1980, kort nadat de Sjiitische geestelijken de macht overnamen, verwelkomde Marokko de Sjiieten die uit Iran werden verbannen. Iran nam wraak door de onafhankelijkheidsbeweging Polisario te ondersteunen in de Westelijke Sahara, die in 1975 aan Marokko werd gehecht.

http://www.mo.be:80/index.php?id=63&tx_uwnews_pi2%5Bart_id%5D=24308&cHash=fce6e351e9

Anne-Sofie von Otter zingt "Glück, das mir verblieb" uit Die Tode Stadt (Bruges-la-Morte) van Erich Korngold,  dat wij graag willen opdragen aan de ouders van Marie-Rose Morel. Wij weten, een stukje uit eigen ervaring,  wat u doormaakt en hopen dat deze muziek u enige troostvolle momenten moge schenken.  Tijdens de 11-juliviering op het Conscienceplein in Antwerpen vorig jaar, hebben wij kort samen gepraat over wat kinderen voor ons betekenen en dat liefde, trots en eeuwige zorg de kenmerken zijn van ouderliefde. Velen in Vlaanderen steunen Marie-Rose, u, de kindjes en de familie.

Onze vriend Jos verkondigt al jaren, en hij is niet de enige, dat stemen per computer  :

1°/ niet betrouwbaar is, omdat de systemen onderhevig kunnen zijn aan manipulatie ;

2°/ de kiezer over geen enkele materiële controle beschikt, dat het "aanraken" van een pc-scherm inderdaad zijn stem voor een bepaalde partij/persoon in het verdere verloop zal "vasthouden" ;

3°/ Stemmen is een kwestie van vertrouwen : als dit bij velen ontbreekt, is het democratisch gezonder af te stappen van een gecontesteerd systeem.

4°/ In onze buurlanden, Nederland en Duitsland werd van het electronisch stemmen afgestapt om gelijkaardige redenen.

Jos heeft een aantal elementen verzameld, dagen geploeterd doorheen het internet en hierna geven wij de resultaten van zijn opzoekingen.

Jos

 Tijdens de viering van haar 81ste verjaardag

 Uittreksel van :

  http://www.zangtalent.be/actueel_nieuws.asp?newsid=14812

  Gecoöpteerd in het partijbestuur op vraag van Bartje Somers : om het niveau op te krikken

Bij KB van 4maart 2009 werd de kabinetschef van Reynders, Olivier Henin benoemd tot regeringscommissaris bij de Nationale Loterij, die structureel afhangt van het Ministerie van Financiën.  Deze instelling verdeelt subsidies aan culturele, maatschappelijke en sportieve instellingen, op voorlegging van aanvragen.  Anderzijds verdeelt de Lotto, zoals hij beter bekend is, op eigen inzicht sponsoringsbedragen aan instellingen die in aanmerking komen.  Het Spionnencentrum (Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding) is een van de gesponsorde instellingen.  De voorzitter van de Raad van bestuur van de Lotto is een Franstalige liberaal.

Henin krijgt voor deze functie een jaarlijkse forfaitaire vergoeding van 15.000 euri. Per zitting van de raad van bestuur ontvangt hij nog eens 500 euri extra. Het kb geldt met terugwerkende kracht vanaf 18 februari 2009.

De kabinetschef kreeg dus enkele dagen voor hij moest getuigen in de Fortisonderzoekscommissie een mooi cadeau van zijn minister. Zijn getuigenis ging lijnrecht in tegen de versie van de feiten die voormalig premier Yves Leterme en zijn toenmalige kabinetschef Hans D'Hondt vorige week gaven. Het spreekt vanzelf dat er geen verband bestaat tussen deze benoeming en het getuigenis in de commissie. 

Bij heel dit circus van leugens en bedrog, wordt door de CD&V handig  gepoogd garen te spinnen uit de houding van Reynders.  Hoe duidelijk deze ook moge liegen, dat betekent echter niet, dat Leterme en Van Deurzen vrijuit gaan.

De onschuldige toeschouwer die zich  laat beetnemen, verliest uit het oog, dat we te maken hebben met tjeven die om de macht te behouden mama en papa zouden verkopen (met tranen in de ogen). De fundamentele vraag, die niet mag ondergesneeuwd worden door al de mik-mak van intriges en emoties blijft : "Heeft de politiek het gerecht willen beïnvloeden ?"  

Al de smurrie die nu komt bovendrijven, bevestigt niet alleen dat de politiek inderdaad meende zich te kunnen moeien met justitie maar dat justitie zelf een partijpolitieke krabbenmand is.  Iets wat evenmin ene verrassing is.

 België het Zimbabwe van Europa

.

In het Prachtland Turkije is ophef ontstaan over het besluit van het Turkse Wetenschappelijk en Technologisch Onderzoek Instituut (Tubitak) om het coververhaal van zijn maandblad Kennis en Wetenschap over Darwin te schrappen. In plaats van de evolutietheoreticus prijkt nu een verhaal over klimaatverandering op de cover.  

De correctionele rechtbank in Antwerpen veroordeelde dinsdag elf leden van twee families uit de Scheldestad voor hun betrokkenheid bij een zware vechtpartij op het Stuivenbergplein. Negen beklaagden kregen tien maanden cel met uitstel en 550 euro boete, eveneens met uitstel. Voor twee anderen zijn de celstraf en de boete effectief.Het boterde destijds niet meer tussen de twee families Z. en A. Een diefstal en een vechtpartij op 5mei2007 was de aanleiding voor de onenigheid. Twee weken later spraken de families op het Stuivenbergplein af om alles uit te praten. Op die bewuste 19 mei 2007 ontaardde dat gesprek in een gewelddadige confrontatie. Er werd onder meer geslagen met een koevoet, hamer, broeksriemen en iemand had een stroomstoottoestel bij. De procureur gaf toe dat niet duidelijk is wie welk wapen gebruikte. De verdediging pleitte de vrijspraak bij gebrek aan bewijzen.

Bij de knokpartij vielen verschillende gewonden, maar op het proces wilde niemand toegeven dat hij was begonnen. Slechts enkele beklaagden bekenden dat ze met wapens hadden geslagen, maar ze deden dat naar eigen zeggen uit zelfverdediging. De rechtbank was streng want een banaal geschil zomaar op straat uitvechten, zorgt voor een verhoogd onveiligheidsgevoel bij de burgers. (jcv)

@ Het (hernieuwde) Nieuwsblad

Op 27 februari  verwezen wij  naar de beschadigingen bij sommige harmonicabussen van de Lijn met ons stuk "Tante Veronica speelt Harmonica in de bussen van de Lijn".  Een titel waar we achteraf bekeken niet trots op zijn. Daarom dat we ditmaal kozen voor een verantwoorde titel "De flappen slepen over de grond", het zou de nieuwe roman van Dimitri Verhulst kunnen zijn. 

De verbindingsstukken die de compartimenten van de bus bijeen houden worden beschadigd door verkeersdrempels.  De zaak was aangezwengeld in het Vlaams parlement door Marleen  Van den Eynde.

Minister Van Brempt had even met het hoofd geschud dat alles perfect in orde was.  "No Problemo en vooral niet zeuren tegen mij", dat was zowat de teneur van haar antwoord.

Intussen schrijft vandaag Gazet van Antwerpen het volgende :

Twee gelede bussen van De Lijn kregen een rode kaart in het keuringsstation van Brasschaat. Ze raakten vermoedelijk beschadigd door te hoge verkeersdrempels. De buschauffeurs trekken aan de alarmbel. Zij vrezen dat nog meer bussen schade oplopen en dat passagiers gewond raken.
De Brasschaatse politie stelde vast dat de verbindingsstukken van de twee gelede bussen, beter bekend als harmonicabussen, gescheurd waren.

De flappen sleepten over de grond. Langs de binnenkant kon een been verdwijnen in het omhulsel. Heel gevaarlijk voor de reizigers dus.

Onder politiebegeleiding werden de bussen naar het keuringsstation gebracht. Ze kregen meteen een rode kaart.

Te hoge verkeersdrempels veroorzaken de schade aan de gelede bussen. Verspreid in Vlaanderen rijden er 380 harmonicabussen rond.

Ray

@ PVV

Het is nauwelijks een jaar geleden dat de politiechef van Teheran in een bordeel in de stad naakt tijdens het liefdesspel met zes vrouwen werd gearresteerd. De man was vergeten dat hij opdracht had gegeven voor een razzia tegen de teloorgang van de zeden in zijn stad. Hij is intussen geen politiechef meer, maar het voorval werd tot ver buiten de landsgrenzen bekend. En ook bij Angeltjes hebben wij over deze zaak geschreven : uiteraard vonden wij het een schande dat de nijvere politieman, die met een onderzoek bezig was, beschuldigd werd van onnoemelijke feiten.

Tien jaar geleden konden westerse krantlezers al lezen dat er iedere week in de Saoedische hoofdstad Riaad een Jumbojet met Franse prostituees landt. Saoedi-Arabië, naar het heet toeverlaat van islamitische zedenstrengheid en het summum van islamitische heilige plaatsen, is echter niet het enige land in de regio waarin, ondanks tegenovergestelde openbare beweringen, de prostitutie een bloeiende groeibranche is. In de Verenigde Arabische Emiraten bestaat nauwelijks een beter hotel waarin in de bars geen vrouwen – ze komen meestal uit Oost-Europa – op welgestelde vrijers wachten. Men kan er de kamers per uur huren. De vrouwen gebruiken hun jaarlijkse vakantie om geld te verdienen en vliegen daarna met belastingvrije elektronica-artikelen terug naar huis om ze daar met vette winst weer te verkopen.

Af en toe werd daarover zelfs al in westerse media bericht, hoewel journalisten die er over schrijven hun hele leven lang niet meer naar deze landen mogen reizen en op en zwarte lijst komen te staan met ongewenste personen. Nu kunnen de islamitische staten nog een naam bij de lijst schrijven, want de schrijver William Sparrow heeft het taboethema doorbroken en over de bordelen in Afghanistan en Pakistan geschreven. En dat ook nog in een van de meest serieuze kranten van Azië, de Asia Times. In het artikel komen de lezers te weten dat leden van de volksgroep van de Pasjtoenen het als vanzelfsprekend beschouwen om kleine jongens tot seks te dwingen. Sparrow schrijft over het kinderbordeel Ranadas Bazaar in Pesjawar (daar zijn kleine jongens voor de vrijers), hij schrijft over bordelen in Lahore, Karachi en Rawalpindi en over de bordelen in de Afghaanse hoofdstad Kaboel. Omgerekend minder dan € 5,- kost de ”Take away service”, waarbij men vrouwen of kinderen als speelgenoot mee naar huis kan nemen. Officieel bestaan er geen gedupeerden van dit misbruik. De regeringen van de zogenaamd zo zedenstrenge islamitische staten kijken de andere kant op. En niemand mag de misbruikte kinderen en vrouwen helpen. Want dit brutale en mensonterende misbruik bestaat immers officieel helemaal niet…

E.J. Bron

@ www.hetvrijevolk.com

In de winkels van Kruidvat kan u  tussen 10 en 22 maart voor € 8,99 een treinticket kopen dat geldig is tot 30 juni en waar u gans het land B mee kan doorkruisen. Er zijn nauwelijks beperkingen.  Tot maximum 4 tickets kan u kopen en de actie wordt afgesloten als voor de einddatum de voorraad uitgeput is. 

Die heerlijke NMBS toch. Hun tarieven lijken ingewikkelder dan het kruiswoordraadsel in de Standaard, vandaar dat deze actie bijzonder eenvoudig en welkom is. 

Voilà, wij zien mekaar terug op de trein, wandelend op de zeedijk in Blankenberge, in de bossen van Spa, aan het Sashuis in Brugge, in de stille Westhoek. Of komt u soms naar de stad van Allah, de exotische sfeer opsnuiven in de Handelstraat, de Abdijstraat op Kiel,of brengt u een bezoek aan de Permekebibliotheek op  het verfomfaaide De Coninckplein waar u desnoods uw voorraad roesmiddelen kan aanvullen ?  Wat u beslist moet bekijken in Antwerpen, want uw trein stopt er,  is het hernieuwde Centraal Station : een parel, waar men over 100 jaar nog trrots zal op zijn. 

Angeltjes, soms bitter en wrang, en dan weer lief en charmant.  Maar steeds behept met goede intenties om uw leven op te fleuren.

De Publiciteitsafdeling.

Het tweede deel van de trilogie heet ’Europa: van Dageraad tot Avondland’.
Daarin gaat de speurtocht naar de oorsprong van onze Europese cultuur verder: de rol van de Cro-Magnons en de Indo-Europeanen wordt belicht, net als de fenomenale demografische evoluties van de laatste millennia.
Hoofdstukken worden ook gewijd aan het hedendaagse cultuurrelativisme, de massale immigratie, het lopende IQ-debat en de zogeheten ‘globalisering’.

Kortom: verplichte lectuur voor de niet politiek-correcte lezer.

U kunt uw exemplaar bestellen door storting van 20€ (verzendingskosten inbegepen) op rekeningnr. 310-0463000-08 van FD-Linden. Het boek van 162 blz., met kleurenkaft en talrijke illustraties, krijgt u dan binnen de week in de bus.


Let wel: gelieve uw adres in de rubriek ’mededeling’ van de overschrijving te vermelden, de bank stuurt dat anders niet automatisch door.

Ik wil er op wijzen dat de mensheid op een catastrofe afstevent als de demografische tendenzen niet worden omgekeerd. Een paar voorbeelden van de onvoorstelbare demografische groei in het Zuiden: Afghanistan klimt van 33 miljoen inwoners naar 82 miljoen in 2050; Iran klimt boven de 100 miljoen, Congo van 66 naar 189 (begin alvast uw zilverpapier op te sparen voor 120 miljoen kleine negertjes meer); Nigeria explodeert van 148 miljoen inwoners naar bijna 300 miljoen in 2050.
De voorspellingen voor India zijn ronduit catastrofaal: van 1,1 miljard individuen naar 1,8 miljard, India steekt daarmee China voorbij inzake inwoneraantal.


Zoals ik in 'De Eeuwige Strijd II' vroeg: moet er nog ontwikkelingshulp zijn?