http://www.angeltjes.net/

 

Yves Leterme sluit niet uit dat hij opnieuw premier van belgië wordt. Dat zei hij vandaag tegen een Vlaamse regionale omroep. "Ik sluit niet uit dat ik ooit nog premier word. Alleen stel ik vast dat een aantal dingen mij door sommige mensen gewoon niet gegund worden. Maar ik zet door", aldus Leterme.

De ex-premier sprak verder over zijn vertrek en verklaarde dat het moeilijk was. "De voorbije weken waren politiek maar ook op menselijk vlak een moeilijke periode voor mij", aldus Leterme. Als premier schreef hij half december 2008 een brief waarin hij toegaf dat er contacten waren geweest tussen medewerkers van hem en Justitie over de zaak Fortis.

Maar dat is geen bezwaar om opnieuw premier te worden in belgië. Gewoon niet meer schrijven aan het parlement dat justitie verzocht wordt rekening te houden met de wensen van de eerste-minister en klaar is Kees. Wel eerst nog Van Rompuy liquideren.

De politiek in het warme land B lijkt vaak een Shakespeare drama of een klucht van Labiche.

Bron : Spitsnieuws.nl

Titel uit de Standaard :

Brugse Zot ten strijde tegen Schuppe Zot

Er is een klacht ingediend tegen Antwerps schepen Ludo Van Campenhout (Open Vld). Het parket onderzoekt de zaak.

De onderzoekers zijn onder meer geïnteresseerd in de vzw De Trotter. Van Campenhout is voorzitter van dit sociaal project.

Wim Van Dun, voormalig bestuurslid van De Trotter en ex-kabinetsmedewerker van Van Campenhout, werd donderdag door de speurders verhoord. Volgens Van Dun ligt het wanbeleid van de schepen aan de basis van de schuldenberg van De Trotter, die 200.000 euro bedraagt.

“De voorzitter was bijzonder tolerant ten opzichte van de bestuursleden van De Trotter. Partijgenoten bestelden bijvoorbeeld advertenties, maar moesten uiteindelijk nooit betalen. De Trotter mocht zelfs bank spelen en risico’s nemen voor de activiteiten van het steuncomité Vriendenkring Ludo Van Campenhout. Binnen de twee jaar maakte hij er een ware puinhoop van, met een torenhoge schuldenberg als resultaat.”

Van Campenhout ontkent alle aantijgingen. “Met mijn hand op het hart kan ik zeggen dat ik nooit iets fout deed bij De Trotter”, zegt hij.

 @ Gazet van Antwerpen

.

Wat een toevalligheden vandaag.  De Platenruiter komt  binnenstormen met een liedje uit South Pacific van 70 jaar geleden en in diezelfde Stille Zuidzee, vlak bij  het koninkrijk Tonga, een eilandengroep van ach-ach en och-och, barst onder water een vulkaan los en dat levert ongebruikelijke beelden op.  Mocht u ze niet gezien hebben bij VTM (want u kijkt toch niet naar de Treurzender VRT, hopen wij) dan bieden wij  hier een stukje reportage aan van een Nieuw-Zeelandse omroep.

Tonga is zelfstandig en ligt ergens tussen Nieuw-Zeeland en Hawaï. Die eilanden genieten de reputatie paradijselijk te zijn, met hun uitgestrekte stranden, palmbomen, blauwgroene zee, begroeide bergen vlak bij het water, maar het leven van de 110.000 Tonganezen verloopt ruw en vaak nog primitief. Bovendien is het klimaat niet elke dag zonnetje-zonnetje, het kan er flink tempeesten en overstromingen zijn legio.  Zowel Australië als Nieuw-Zeeland treden soms militair of politioneel op, als de gemoederen opgehitst geraken.

Op deze mooie bijna-lentedag die vol zon zal zijn, een zacht, romantisch geluid uit de musical South Pacific van Rodgers & Hammerstein. De volledige soundtrack werd opgenomen met de Nieuw-Zeelandse sopraan Kiri te Kenawa (toen ze nog niet tot "Dame" was geridderd) en de Spaanse tenor José Carreras, in zijn jeugdige jaren. De studio-opname van de CD werd verfilmd in een televisie-documentaire.

Uw Platenruiter

Wat vindt u van de Fortiscommissie ? 

Heeft de werking u gesterkt in uw democratische geloof in deze natie ?  Bent u ervan overtuigd, dat de politiek en het gerecht volkomen los van mekaar, land en bevolking dienen met de gloed van hun oprechte overtuiging ?  Zijn de heren Leterme en Van Deurzen én hun toffe medewerkers het slachtoffer geworden van perfiede structuren en onderstromen waar zij geen weet van hadden in hun naieve onschuld ?  Of bent u een negationist van de parlementaire democratie, die dringend voor de partijdige rechter moet gesleept worden, omdat u  de verhaaltjes van de poppenkast niet langer gelooft ?

Iedereen mag één keer meestemmen.  Behalve de goede lieden die bij Digipolis werken en Janssens heten.

Kom eens over de brug

Klikken en kijken.  Geen dank

.

Anita uit Heerlen (NL) is 49, was 17 jaar getrouwd met een Turkse man en heeft hem onlangs gedumpt wegens beu, of iets anders. Die zaken gebeuren frequent de dag van vandaag ; vroeger was trouwen, houwen, maar dat is geschiedenis.

De echtscheidingsprocedure loopt in Maastricht maar Anita kreeg tot haar onprettige verrassing een brief van een Turks advocaat uit Ankara tot wie mijnheer, haar bijna ex-echtgenoot, zich gewend had voor juridische bijstand.

De vrouw was behoorlijk geïnformeerd over de nationaliteitsverschillen, zoals zij  die in de loop van haar huwelijk ervaren had, maar van de juridische reactie uit Ankara keek ze onthutst op.

Ze wordt aangemaand om 80.000 Turkse lire af te dokken voor geestelijke schade die ze aangebracht heeft en nog eens 80.000 Turkse lire voor materiële schade. Samen is dat zowat 70.000 euri. Het zit namelijk zo, mevrouw heeft zich koel gedragen telkens er Turkse vrienden op bezoek kwamen en ze heeft "onrust gegeven".  Daar kan u zich bij voorstellen wat u wil, wij vinden het verontrustend.  Anita heeft zich bovendien ingeschreven voor een cursus Aerobics en dat is flink erover.  Dat zijn de geestelijke beschadigingen nog maar die zij op haar geweten heeft.  En nu even de materiële kneuzingen opsommen : rommelig huishouden, de hemden van mijnheer werden niet gestreken, als hij op reis ging, heeft ze zijn koffers niet gepakt en hij moest vaak buitenshuis eten, want mevrouw bracht er in de keuken niet veel van terecht.

Anita waarschuwt, rijkelijk laat, andere vrouwen, dat een huwelijk met een buitenlander, heel wat aanpassingen en problemen met zich brengt.

Daar had ze maar eerder moeten aan denken, maar ja, als de speleman op het dak zit, bevindt de rede zich in de wolken.

@ de Telegraaf

Kan deze dame op uw electorale steun rekenen, West-Vlaanderen ?  Miss belgique Annelies Coorevits, VLD West-Vlaanderen, 2de opvolgster.  Wat zij over de staatshervorming te vertellen heeft, kan ongeveer zo klinken  : "La belgique est un petit pays, het is even mooi als mijzelf, ik ben de amba... ambass ... ambadeur van mijn land en zal in de parlement mijn best doen voor mijn land en Mijzelf.  Vive la belgique". (Heb ik het goed gezegd ?  Ik was nerveus)

 

Op 18 maart keurde de meerderheid het veel te zwakke eindrapport van de parlementaire onderzoekscommissie Fortis goed. De commissie en het daaruit voortvloeiende rapport zijn over de hele lijn een gemiste kans om de waarheid naar boven te brengen, vandaar dat het Vlaams Belang het rapport afkeurde.

Tegenover dat rapport leggen wij meteen een motie neer die onze conclusies scherper stelt en die heldere aanbevelingen formuleert in tegenstelling tot de totale vrijblijvendheid van die van het rapport.

De motie zal morgen op de banken van de parlementsleden liggen ter bespreking in de plenaire vergadering. U vindt ze alvast hieronder.

Voorstel van motie

Ingediend door Gerolf Annemans en Barbara Pas

TOELICHTING

•-          Het onderzoek van de parlementaire onderzoekscommissie die tenslotte werd opgericht om de waarheid van de feiten aan het licht te brengen, werd vroegtijdig opgeblazen. Bovendien wijken de conclusies en de aanbevelingen van de meerderheid te veel af van deze van de oppositie. Deze motie is erop gericht om onze opinie beter tot haar recht te laten komen.

•-          In dit verband ware het meer aangewezen geweest om terug te grijpen naar de klare en heldere aanpak waarmee bijvoorbeeld de oorspronkelijke conclusies van de experten werden opgesteld. Zij vermeldden o.m. in verband met de eerste fase duidelijk dat:

"De contacten, zoals die hebben plaatsgehad tussen de kabinetsleden van de eerste minister, de minister van Financiën en de minister van Justitie, zijn verboden, ongeachte de bedoeling ervan, met name kennis krijgen van de datum van de lezing van een advies, van de inhoud van een advies, of een poging te wagen om een advies te wijzigen, en dan nog in een individuele zaak waarin de Belgische Staat wel geen partij is, maar waar die overheid toch belang bij heeft.

Zelfs al zouden die interventies de minste zweem van inmenging van de uitvoerende macht in de uitoefening van de rechterlijke macht vertonen, dan nog zouden ze taboe zijn."

De besluiten van de experten werden geredigeerd op basis van deducties die volledig werden weggelaten in het rapport en waarvan de tekst o.a. luidde:

"Uit de afgelegde getuigenissen blijkt dat de diverse contacten met substituut Dhaeyer niet beoogden te achterhalen op welke datum en op welk tijdstip hij lezing zou geven van zijn advies.

De advocaat van de Belgische overheid belast met de opvolging van de evolutie van het Fortis-dossier moest immers weet hebben van die gegevens; die precieze data moest hij kennen door zijn aanwezigheid op de terechtzittingen dan wel door zijn bevoorrechte contacten met de raadslieden van de FPIM.

Bij ontstentenis daarvan konden die gegevens langs de gewone weg (via de griffie, of het parket, in het gerechtgebouw) worden verkregen, veeleer dan via de ongebruikelijke, niet-justitiële weg, namelijk via de kabinetsdirecteur van de minister van Financiën.

Tevens blijkt dat de datum waarop het advies moest worden voorgelezen, die dag na de pleitzitting (31 oktober 2008) in de pers werd vermeld.

Alleen uit de vragen die werden gesteld tijdens de pleitzittingen, waaronder de twee laatste zittingen van 30 oktober 2008, kon de strekking van het advies worden afgeleid.

Het ziet er dus naar uit dat de reële bekommernis van de diverse interveniënten uitging naar de inhoud van het advies.

Naast die overwegingen zijn er ook nog de vragen naar de goedkeuring van het advies door de hiërarchie van de substituut en van diens politieke gezindheid."

•-          Ook in het hoofdstuk over de werkwijze van de parlementaire onderzoekscommissie werd slechts gedeeltelijk tegemoetgekomen aan de verzuchtingen van het Vlaams Belang en is er nood aan een duidelijkere formulering op dat vlak.

MOTIE

De Kamer,

-        Gelet op het rapport "Parlementair onderzoek naar de eerbiediging van de Grondwet, in het bijzonder de scheiding der machten, en de wetten in het raam van de tegen de nv FORTIS ingestelde gerechtelijke procedures" (Kamerdocument 1711)

-        Gelet op de noodzaak om de werkwijze scherper te analyseren en er de gepaste besluiten uit te trekken

-        Gelet op de noodzaak om de aanbevelingen scherper te formuleren en er de gepaste besluiten uit te trekken

•A.    Stelt vast dat op grond van de bevindingen tot op heden volgende aanbevelingen moeten worden gedaan:

1.      Scheiding der machten: het principe van de onafhankelijkheid van de rechter moet met grote kracht geëerbiedigd blijven en het belang ervan wordt door de commissie herbevestigd. 

2.      De onderlinge rol en taakverdeling van Openbaar Ministerie en de rechtsprekende rechter dient te worden uitgeklaard.   In een nieuwe visie die wij voorstaan dient het Openbaar Ministerie strakker toegespitst te zijn op vervolgingsbeleid.  Het gezag van de minister op het Openbaar Ministerie maakt parlementaire controle op het vervolgingsbeleid veel gemakkelijker.  Adviesverlening in burgerlijke zaken dient te worden teruggebracht tot maatschappelijke geruchtmakende zaken.  De zetel zal een zekere mate van organisatie en structurering via korpsoversten dienen te aanvaarden en wordt voor de regelmatigheid van de dienst en de orde onder het gezag van de Minister van Justitie geplaatst desgevallend via een college van eerste voorzitters van Hoven of via het Parlement. De twee korpsen worden organisatorisch en materieel gescheiden.

3.      In gevallen waarin de Belgische Staat of zijn ondergeschikte besturen en in afwachting van bovenstaande hervorming, dient het Openbaar Ministerie zich van tussenkomsten ten aanzien van de zetel te onthouden en in ieder geval met grote omzichtigheid en terughoudendheid op te treden indien informatie wordt ingewonnen.

4.      Geen enkel contact tussen de overheid of de rechterlijke macht  mag plaatsvinden in zaken waarin die overheid voor de bedoelde rechtbank een belang vertegenwoordigt. Strafbepalingen dienen specifiek tot stand gebracht te worden, alsmede strikte gedragscodes voor beleidscellen.

5.      Ieder contact dat toch noodzakelijk zou zijn dient te verlopen via de Minister van Justitie.

6.       De procedure tot heropening van de debatten moet aangepast worden voor kortgedingzaken. De procedure van eenzijdig verzoekschrift kan hier model staan.

7.      Hoge  Raad : het onderzoekskader van  de Hoge Raad moet in zekere gevallen kunnen worden uitgebreid ten aanzien van niet-magistraten.

8.      Decumul van magistratuur en statuut van kabinetslid moet geregeld worden.

9.      De procedure tot regeling van het uitspreken van vonnissen/arresten in het openbaar dient verder te worden gemoderniseerd.

10.  De prerogatieven van het parlementair onderzoek moeten verder verfijnd en verstevigd worden wanneer het met andere onderzoeken samenvalt. Een overleg Kamer-Justitie dringt zich hier op en desgevallend moet een (grond)wetswijziging worden overwogen.

11.  Parlementaire onderzoekscommissies mogen niet vastlopen op specifieke bepalingen inzake haar expertisebijstand.  Ook tijdsbeperkingen van het onderzoek worden best vermeden, zeker wanneer die louter politiek zijn geïnspireerd.

12.  De rol van advocaten in procedures waarin de Belgische staat is betrokken, dient deontologisch en indien nodig wettelijk te worden geregeld. 

13.  Regeling van art. 29 Strafvordering moet uitgeklaard worden. (Sanctie, categorieën enz.)

14.  Artikel 1088 Gerechtelijk Wetboek moet worden afgeschaft, zeker voor gevallen waar de Staat of de overheid partij is in het geding.

15.  De rechters moeten nog meer middelen krijgen om typische vertragingstechnieken in te perken.  Fenomenen als heropening der debatten die de rechtelijke uitspraak zinloos maken moeten via een algemene bepaling kunnen worden geneutraliseerd.

16.   Gezien deze parlementaire onderzoekscommissie is vervallen in een spel meerderheid tegen minderheid is het noodzakelijk dat een systeem ingevoerd wordt dat voorziet dat het minderheidsstandpunt wordt opgenomen in het rapport van de parlementaire onderzoekscommissie.

•B.     Stelt vast in verband met de werkwijze van de commissie dat:

1.      bij nagenoeg alle leden van de commissie dit tijdskader als een vergissing ervaren is. Ingevolge de dynamiek van een voortschrijdend onderzoek werd het uiteindelijk ook in hoofde van de meeste leden die oorspronkelijk bepaalde onderzoeksdaden niet noodzakelijk vonden duidelijk dat het tijdskader weliswaar zijn (electorale) redenen had maar dat het zeker voor de resultaten van het onderzoek en voor het gezag van de commissie een onaanvaardbare beperking was.

2.      De commissie stelt vast dat een aantal externe initiatieven de werking en zelfs de geloofwaardigheid van de commissie en zelfs van het parlementair onderzoek als grondwettelijke instelling, ernstig in gevaar hebben gebracht.  Zo bijvoorbeeld de brief van raadsheer Blondeel zonder dat die daadwerkelijk gehoord werd achteraf, de brief van raadsheer Van der Eecken, diens weigering om daarover te verschijnen voor de commissie, de brief van de advocaat van raadsheer Schurmans, de weigering van advocaat Van Buggenhout om de eed af te leggen en of te getuigen, het feit dat minister Reynders vervolgens wel diens beperkte verklaring publiceerde en zelfs een aantal incidenten binnen de commissie zoals het vervroegd uitlekken van getuigenlijstjes vooraleer de commissie daarover beslist had en dies meer.  

De commissie is van oordeel dat een aantal onderzoeksdaden had moeten kunnen gesteld worden ten einde binnen haar opdracht nuttige en volledige conclusies te kunnen trekken.  Zo bijvoorbeeld :

·         Het horen en desgevallend confronteren van de 3 magistraten van de 18^de kamer van het Hof van Beroep;

·         Het confronteren van een aantal van de getuigen die tegenstrijdige verklaringen hebben afgelegd;

·         Het horen van procureur Bulthé;

·         Het horen van de advocaten van FPIM;

·         Het horen van advocaat generaal Morlet;

·         Het horen van advocaat Van Buggenhout;

·         Het horen van Francine De Tandt;

·         Het opvragen van het telefoon- en sms-verkeer tussen de betrokkenen.

Het is dan ook aangewezen om de werkzaamheden van de commissie verder te zetten, uiterlijk na het afronden van het strafrechtelijk vooronderzoek, datum die door Kamervoorzitter Onderzoeksrechter Heimans werd bepaald op eind mei 2009.

Barbara Pas                                                                           Gerolf Annemans

Volksvertegenwoordiger                                                      Volksvertegenwoordiger

Dat is de boodschap van de Leuvense politicoloog Bart Maddens aan het adres van de Vlamingen. De politicoloog is in het belgicistische kringetje van academici en opiniemakers een buitenbeentje. In ‘Brussel Deze Week’ roept hij de Vlamingen op om na de verkiezingen van 7 juni de communautaire dialoog niet te hervatten. Dat zou toch alleen maar leiden tot nog meer toegevingen en een slechte staatshervorming.

In politieke analyses hoor je vaak de stelling dat de communautaire onderhandelingen afgesprongen en het kartel uit elkaar gespat zijn “omdat de ‘communautaire scherpslijpers’ van de N-VA geen water in de wijn wilden doen. Een sprookje, dat N-VA-kringen hardnekkig koesteren. Maar dat plaatje klopt niet. Bart Maddens zegt waar het schoentje wringt: “Zoals velen had ik verwacht dat het Franstalige verzet na de verkiezingen zou wegsmelten. Maar dat is niet gebeurd, de Franstaligen hebben de Vlamingen uitgerookt.”

En die vermeende onbuigzaamheid van de CD&V en de N-VA dan? “De Vlaamse eisen waren – vergeleken met de vijf Vlaamse resoluties van het Vlaams Parlement uit 1999 al fel afgezwakt. De Vlaamse eisen uit 2007 waren helemaal niet confederalistisch, laat staan separatistisch geïnspireerd. De financiële transfers werden niet in vraag gesteld, de solidariteit in de gezondheidszorg stond niet ter discussie, en er kon plots over Brussel-Halle-Vilvoorde onderhandeld worden.” Zo hoort u het ook eens van een ander.

Bart Maddens betoogt dat een eerbaar compromis wel mogelijk was, maar dat de Franstaligen het niet wilden. Wat moet er nu gebeuren? Volgens de politicoloog moeten de Vlamingen de rollen omdraaien: “De Vlamingen moeten herhalen wat de Franstaligen al zo vaak gezegd hebben: ‘On n’est demandeur de rien’.” Wij vragen niks !

Volgens Bart Maddens hebben de Franstaligen het geld van Lambermont bijna opgesoupeerd en moeten ze straks weer bij ons aankloppen voor vers Vlaams geld. En dat opent perspectieven, áls we het been stijf houden.

En Brussel-Halle-Vilvoorde dan? Géén onderhandelingen, bezweert Bart Maddens, het is een probleem voor de Franstaligen die België graag in stand willen houden. “Als er in 2011 ongrondwettige verkiezingen worden georganiseerd, dan verwacht ik een lawine aan rechtszaken en zal België zich vast rijden in een institutioneel moeras. Liever dat dan een splitsing met onaanvaardbare Vlaamse toegevingen, die het effect van de splitsing toch ongedaan zouden maken.”

@ VB

 Fire breaks out in Holborn, London at immigration tribunal

Hier klikken voor meer nieuws

Frans-Canada is een uitgesproken immigratieland. Canadezen weten met deze menselijke problematiek om te gaan  en hebben heel wat ervaring inzake inburgering en de opname van diverse nationaliteiten.  Kijkt u even naar deze boeiende en Franstalige montage : heel tevreden is men niet over de nieuwe generaties migranten.