De minister van justitie vraagt aan de burgemeesters van het arrondissement Kortijk hem de namen van jubilarissen te bezorgen, om dezen te kunnen feliciteren. Dankzij onze goede relaties met de arrondissementscommissaris van Kortrijk, konden wij de hand leggen op de modelbrief die de heer De Clerck zal rondsturen aan al wie een jubileum viert.

 FOD JUSTITIE

Geachte Mevrouw en Mijnheer,

Beste Jubilarissen,

Zoals u ziet, denk ik aan u op deze belangrijke dag in uw leven en feliciteer ik u oprecht uit naam van de ganse regering, de leden van mijn partij (CD&V) en mijzelf.

Mag ik u nog vele jaren van geluk toewensen ? Als u even trouw aan uw land blijft als aan mekaar dan zal ik mij nog lange jaren met plezier voor u en de uwen inzetten. Bij de familie De Clerck zit trouw aan land en koning en het volk dienen, in de familie. 

Weet u al wat u op 7 juni aanstaande  zal doen ? Juist, uw burgerplicht vervullen door voor een democratische partij te stemmen. Wil u misschien gebruikmaken van mijn chauffeur en dienstwagen om u te laten vervoeren naar uw stemlokaal nummer ... (in te vullen) in de .... straat (in te vullen) ?  Wij zijn er om de burgers die weten wat trouw betekent, eens een extraatje te bezorgen. 

U zult niet onopgemerkt uw stemplicht vervullen en u mag gerust aan uw vrienden en kennissen vertellen wie u naar het stemlokaal voert.

Ik wens u nog een aangename dag en blijft u trouw aan mekaar en aan uw verkleefde

Stefaan de Clerck

Minister van Justitie & Burgemeester & CD&V-lid

***

PS : er mag getwijfeld worden aan de echtheid van dit document

Vraag van Frank Vanhecke aan de Europese Commissie

Op de webstek http://ec.europa.eu/youreurope/business/index_nl.htm biedt de Commissie informatie aan voor ondernemers of ondernemers in spe over de mogelijkheden in de verschillende lidstaten.  Na het doorklikken op een onderwerp verschijnt aan de rechterkant een overzicht van de verschillende EU-lidstaten. Na het klikken op de vlag van een land verschijnen de talen waarin de informatie over de mogelijkheden in het betreffende land beschikbaar is.  Voor elke EU-lidstaat verschijnt naast de officiële taal ook informatie in het Engels.  Voor België verschijnt de informatie in het Frans en in het Engels.  De verdere doorverwijzingen naar de verschillende pagina's van de federale overheid zijn enkel in het Frans gesteld.

Kan de Commissie mij meedelen waarom de informatie over de EU-lidstaat België enkel in het Frans en in het Engels is gesteld en niet in het Nederlands, een van de drie officiële talen van België én meerderheidstaal van deze lidstaat?  Vindt de Commissie dit een aanvaardbaar beleid ten aanzien van de Vlamingen die met 6 miljoen inwoners de meerderheid van de bevolking in België uitmaken ? 

Frank Vanhecke

De dader sloeg na de moord op de vlucht. Hij is nog op vrije voeten. De aanval had plaats in de joodse nederzetting Bat Ayin, in de buurt van de stad Hebron. In de nederzetting wonen ongeveer duizend Joden.

De verantwoordelijkheid voor de aanval is opgeëist door de al-Aqsa Martelaren Brigades, een gewapende groep die is gelieerd aan de Palestijnse beweging Fatah. In een verklaring liet de organisatie weten dat het een antwoord was op Israëlische ,,bezettingsmisdaden''.

@ Spitsnieuws.nl

 Als u op de afbeelding van deze blonde Mozart klikt, komt u uit op een videofragment van de NOS waarin de leider van de PVV zijn ideeën over Europa uiteenzet.  En dat moet u even vergelijken wat wat Frank Vanhecke vertelt.

De G20 besliste niet enkel dat het IMF zijn goudvoorraad op de markt zal gooien, er kwamen nog een aantal andere maatregelen aan bod.

"Ik denk te mogen zeggen, dat wij op deze belangrijke conferentie een erg goed, bijna historisch compromis hebben gesloten om deze unieke crisis te lijf te gaan," zei Angela Merkel. "Deze keer reageert de wereld niet zoals in de jaren '30 van de vorige eeuw werd gedaan."

Frankrijk en Duitsland vormden een verenigd front in de aanloop naar de top in een poging hun agendapunten erdoor te krijgen.

Merkel zei ook dat de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) een lijst zal publiceren van belastingparadijzen. Dat is louter een politieke beslissing, die met de financiële crisis an sich niet veel te maken heeft. Maar goed, men grijpt gewoon de kans aan om elke natie op een zelfde principiële lijn te krijgen. 

Het Internationaal Monetair Fonds gaat 250 miljard dollar aan Special Drawing Rights (SDR’s) uitgeven, de eigen munteenheid,die kunnen worden omgeruild in dollars, ponden, euro’s of yens. Deze komen ten goede aan de allerarmste landen, die deze SDR’s tegen gunstige voorwaarden - de rente is net zo hoog als op een Amerikaanse staatsobligatie - mogen lenen.

Daarbovenop wordt ook het reguliere IMF-budget verdriedubbeld. Er moet in totaal 500 miljard dollar bij om landen overal ter wereld te hulp te kunnen schieten. Tot slot willen de landen 250 miljard dollar opzij zetten om de wereldhandel op gang te houden.

De internationale toezichthouder die Sarkozy zo vurig wenste om het Angelsaksich vrijemarktkapitalisme aan te pakken, lijkt er niet te komen.

Over de omvang van de stimuleringsmaatregelen zullen de landen waarschijnlijk geen consensus bereiken. Sommige landen (de VS, Japan en in mindere mate Groot-Brittannië) geloven sterk in de heilzame werking van belastingverlaging en extra overheidsinvesteringen. Europa is daar veel terughoudender in en houdt meer vast aan de begrotingsdiscipline. Het land B doet noch het een, noch het ander : "Als de crisis opgelost is, zien wij wel hoe we verder niets zullen doen" aldus een belgische diplomaat.

De grootste eensgezindheid is er op het gebied van de wereldhandel. Iedereen is het erover eens dat protectionisme koste wat het kost vermeden moet worden. Hier is het land B het volkomen mee eens : "Geen protectionisme, lekker niets doen is de beste manier, wachten tot het overwaait." Gelukkig was het land B niet aanwezig bij de vergaderingen en werden de commentaren ten persoonlijken titel gegeven.

Bron : Algemeen Dagblad,  Financieel dagblad en eigen redactie

Recht op werken moet gerespecteerd worden.

.
Vandaag voeren de verschillende erkende en traditionele kleurvakbonden actie in de bouwsector. Naast een algemene stakingsoproep, blokkeren stakersposten verschillende grote bouwwerven en betoncentrales.

.
In Brussel ging de actie van de vakbonden vaak zeer rumoerig te keer. Verschillende groepen vakbondsmensen bedreigden bouwvakkers die wel aan de slag waren en dwongen hen manu militari om het werk neer te leggen. Op een bouwwerf werd een hoge bouwkraan bestormd omdat de kraanmannen niet snel genoeg naar beneden kwamen, op een andere werf werden de bouwvakkers verplicht om zich ter plaatse te ontkleden (het uitdoen van de werkkledij) en op andere werven werden bouwvakkers vaak met geweld naar buiten gehaald. Verschillende ploegbazen en werfleiders melden vernielingen en beschadigingen gepleegd door vakbondslui.
Voor het Vlaams Belang is deze vorm van actie voeren meer dan een brug te ver. Uiteraard respecteert onze partij het stakingsrecht en onderschrijven wij zelfs de eisen van de vakbonden (zoals het verkrijgen van een betere CAO, hospitalisatieverzekeringen, etc.), maar vinden wij ook dat de vakbonden het recht op werken moeten respecteren. Wie geen lid is van de vakbond en/of niet wenst deel te nemen aan de acties van de vakbonden moet het recht hebben om gewoon zijn of haar werk uit te oefenen, zonder daarbij het slachtoffer te worden van geweld en bedreigingen.
Door zich te gedragen als ordinaire relschoppers schieten de vakbonden trouwens in hun eigen voet. Vernielingen en geweld leiden immers meestal niet tot constructief overleg.

.
Guy D’Haeseleer Joris Van Hauthem
Kamerlid Senator - woordvoerder

De G 20 heeft ondermeer beslist dat het IMF zijn goudvoorraad gaat verkopen om de ontwikkelingslanden een helpende hand te reiken in deze benarde tijden.

Het IMF beschikte in 2008 over 3200 ton goud waarvan het toen 403 ton verkocht heeft wat een opbrengst vertegenwoordigde van USD 12 miljard. Zal men de ganse goudvoorraad van 2800 ton nu op de markt gooien ?  Wat een tegenwaarde moet opleveren van circa $ 100 miljard.

Opnieuw denken wij dan aan de situatie van de goudvoorraad van de Nationale Bank van belgië en wij brengen nogmaals de toestand in herinnering zoals die gekend is tot in 2005 :

Toen de Belgische overheid de goudkoffers van de NBB ontgrendelde smolt de goudvoorraad als sneeuw voor de zon.

Hoe Gordon Brown ongenadig in het kruis wordt gevat omwille van zijn schaamteloze gatlikkerij bij Barrack Obama

Lees het artikel langs deze brug naar The Telegraph

(met dank aan regus Patoff)

Spontaan ?

In de Westere poco-pers, kwaliteitskranten op kop, is het deze week verrassend stil geweest over de plaatselijke verkiezingen in Turkije. Martine Tanghe verkondigde tijdens de Nacht van de Televisiesterren, dat ze bij de VRT "de lat hoog leggen, omdat de kijkers daar recht op hebben". Mijn vrouw holde naar het medicijnkastje om mij enkele bloeddrukverlagers te laten innemen. Het Journaal van de VRT had bij een overwinning van de AKP Veli Yüksel uit het CD&V-serail willen halen, om de Vlaamse Turk uitgebreid de objectieve lof te laten zingen van Erdogan.

Helaas, het is anders gelopen, de wolf in schapenvacht die Turkije stiekem op het pad van de islamitische staat wil zetten, heeft een vervelende nederlaag geleden.

Het wantrouwen onder de Turkse bevolking is gegroeid en verschillende belangrijke steden zijn in handen van de oppositie gevallen.

Ten minste 47% van de stemmen moest de regerende AKP binnenhalen, minder betekende een nederlaag. Het is heel wat minder geworden. De AKP blijft weliswaar de grootste partij maar behaalde slechts 39% van de stemmen.

De manifestanten vragen jobs, zodat ze kunnen staken. Ze eisen ook dat de banken geen openbaar geld meer krijgen, zodat ze failliet zullen gaan en het volk zijn geld kwijt is. De anarchisten zijn tegen alles : als er niets meer over is, zijn ze daar weer tegen en willen ze wat Anders om Tegen te zijn.   De communisten vechten tegen de politie, maar niet te fel, want als zij aan het bewind komen, hebben ze nog veel meer agenten nodig om de bevolking onder de knoet te houden. En die van het Warme Klimaat zijn er ook bij ; als er wat te doen is, stappen ze mee : het is de schuld van de Menschen dat Moeder Aarde zo heet staat.  Moslims waren er niet : als de pleitbezorgers van links betogen, lachen de moslims in hun vuistje.  Laat u maar goed gaan, idioten, hoe vlugger het afgelopen is met het decadente leventje, hoe beter voor ons. Dan nemen wij de zaak over .  En dan is gedaan met betogen.

En de G 20ers zaten zich af te vragen, waarom in 's hemelsnaam zij in een stad als Londen moesten vergaderen ? Zal Sarkozy in stemming zijn om weer een komisch nummer op te voeren ?   Zitten de rijke boezemvruchten van Angela  Merkel in een kanten beha, cup F ?  Is Gordon Brown in het echt even lelijk als op televisie ?  Obama is echt een zwarte neger, heb je dat gezien en hij heeft gelige tanden ?  Er is toch genoeg politie in Londen om ons te beschermen, niet ?

Geeuw 20 op 1 april en het was prachtig weer.

De Tijd maakt op 1 april melding van een achtergehouden transferstudie van de Vlaamse administratie (Abafim). Uit de studie blijkt dat elk jaar 4,77 miljard euro van Vlaanderen naar Wallonië wordt getransfereerd. Een verschillende berekeningswijze maakt dat de transfercijfers van de Vlaamse administratie een miljard lager liggen dan die van de Nationale Bank (september 2008).

De studie van de Vlaamse administratie onderzocht bovendien enkel de transfers via de sociale zekerheid, de federale begroting en de financiering van de deelstaten, maar houdt geen rekening met de transfers via de staatsschuld. Het Vlaams Belang maakte die berekening wél: de geldstromen via de staatsschuld en de intresten bedragen meer dan 6 miljard euro, wat de totale jaarlijkse transfersom volgens berekeningen van onze Studiedienst op minstens 12,6 miljard brengt.

Het is verbazend dat geen enkele van de officiële studies rekening houdt met de transfers via de staatsschuld. Nog meer verbazend is het feit dat de Vlaamse regering de studie al in november vorig jaar in de lade had liggen, maar besliste de cijfers niet vrij te geven “om geen olie op het communautaire vuur te gooien”. De miljardenstroom naar het zuiden van het land zou voor Vlaamse politici net een extra argument moeten zijn om te nemen wat Vlaanderen toekomt. De lamlendige houding van de Vlaamse regering staat helaas in schril contrast met het zelfbewuste ‘Vlaams geld in Vlaamse handen’-standpunt van het Vlaams Belang.

In het Vlaams Parlement zal het Vlaams Belang verdere navraag doen over de beweegredenen van de Vlaamse regering om de transferstudie achter te houden.


Bruno Valkeniers
Voorzitter Vlaams Belang

Het Jaarrapport 2008 van het CGKR begint met een vaststelling: “Het aantal toestromende vreemdelingen heeft een historisch hoog peil bereikt. In 2007 werden iets minder dan 110.000 buitenlandse immigraties geregistreerd”. Een kleine helft daarvan komt van buiten de Europese Unie (ruim de helft als men de asielzoekers meetelt). Bijna de helft van de visums (47%) wordt toegekend op basis van de zogeheten gezinshereniging (eigenlijk gezinsvorming, die blijkbaar altijd hier moet plaatsvinden). De top 5 van landen met ‘gezinsherenigers’ wordt gevormd door Marokko, Turkije, Algerije, Tunesië en Ghana. Slechts 15% van de immigranten krijgt een visum als werknemer.

Deze massale immigratie volstaat echter niet voor het CGKR, vele tientallen ‘aanbevelingen’ moeten het aantal vreemdelingen nog vergroten. Zo pleit het Rapport op blz. 50 tegen het repatriëren van illegalen die aan ziektes zoals AIDS lijden, omdat ze in hun land onvoldoende medische hulp kunnen krijgen. Concreet gevolg van deze aanbeveling zou zijn dat bijna iedereen van de 40 miljoen AIDS-lijders in de wereld die er in slaagt ons grondgebied te betreden, hier mag blijven. Zelfs criminele illegalen en terroristen mogen volgens het Centrum niet teruggestuurd worden indien zij risico’s lopen in hun herkomstland. Dus ook hier: iedere crimineel of terrorist die er in slaagt ons grondgebied te betreden, moet volgens het CGKR kunnen blijven. Of multicultureel masochisme op zijn best. Nog een aanbeveling (blz. 88) stelt dat regularisatie moet vergemakkelijkt worden wanneer een vreemdeling “het centrum van zijn affectieve, sociale en/of economische belangen in België heeft gevestigd”.

Inzake naturalisaties beveelt het CGKR aan om de voorwaarde van integratiebereidheid te laten vallen (blz. 97) omdat die “een gevaar van willekeur inhoudt”. Net zo verzet men zich (blz. 108) tegen twee wettelijke voorwaarden voor ‘gezinsherenigers’: voldoende huisvesting en de aansluiting bij een mutualiteit. Ook voorstellen om bij ‘gezinshereniging’ integratiebereidheid en voldoende bestaansmiddelen te eisen, vinden geen genade bij het Centrum. Voorts zijn systematische controles naar schijnhuwelijken en het intrekken van de verblijfsvergunning na ontbinding van zo’n huwelijk ook al uit den boze (blz. 120). De boodschap van het Centrum is dus duidelijk: mèèr immigratie, mèèr regularisatie en mèèr naturalisatie.

Dat onze identiteit daardoor dreigt te verdwijnen, is voor deze multikulprofeten geen punt en wellicht zelfs de bedoeling. Het Vlaams Belang ziet dat anders: dit is ons land en moet dat ook blijven

Filip De Man
Volksvertegenwoordiger

De chauffeur van lijn 40 sprak gistermorgen een zwartrijder aan. De jongen en een aantal andere passagiers pakten vervolgens de bestuurder vast en mishandelden hem, zo meldt AT5. De politie hield later op de dag één van de vermoedelijke daders aan in een bus.

@ Spitsnieuws.nl

De ouders zijn woest op de in hun ogen overijverige ambtenaren.

"De gemeente zei dat wij hierin geen keuze hebben", zegt Vincent van Saase tegen De Telegraaf.

Turkse leger

Het Amsterdamse echtpaar wil absoluut voorkomen dat hun zoon Friso over achttien jaar wordt ingezet voor het Turkse leger.

Maandag bleek al dat kinderen van Nederlands Marokkaanse stellen automatisch ook als Marokkaans burger worden aangemeld en dat je niet meer van die nationaliteit afkomt.

Schokkend

Amsterdam seint het buitenlandse consulaat van in dit geval Turkije in. "Schokkend", aldus VVD-Kamerlid Paul de Krom en het Amsterdamse gemeenteraadslid Robert Flos. "Dit betekent dat gegevens van Nederlandse staatsburgers aan buitenlandse mogendheden worden verstrekt. Dat moet acuut stoppen."

@ Spitsnieuws.nl

Oudere filmliefhebbers zullen het zich wellicht herinneren: topacteur Robert De Niro had de goede gewoonte zich vooraf obsessief in te leven in de sfeer waarin zijn eerstvolgende film zich zou afspelen. Zo was hij ooit actief in een staalgieterij, aard van bedrijf waarin later de eerste episode van The Deer Hunter werd opgenomen, de antimilitaristische Vietnam-film die in 1978 met de Oscar werd bekroond.

Maar een echte vernieuwer was hij niet: met een zekere zin voor overdrijving zouden we kunnen stellen dat hij in het spoor liep van Willem Elsschot, die zich dit gebruik had eigen gemaakt op gebied van literatuur. Aangezien het hem naar eigen zeggen mangelde aan elke vorm van fantasie, viel hij noodgedwongen terug op wat hij effectief gezien had. Dit betekent dat hij er praktisch toe verplicht was zich eerst onder te dompelen in het product waarin hij inspiratie zocht.

Helemaal in lijn met deze benadering is het beeld van Willem Elsschot zoals vooruit  geschoven door wijlen zijn dochter Adèle in een interview ooit (vermoedelijk) verschenen in Humo onder de titel “Herinneringen aan Willem Elsschot.”

Hierna haar relaas:

"Ik herinner me nog heel typische, maar ook zonderlinge gedragingen van vader. Ik woonde toen in Parijs.  Mijn zoon Tsjip was nog heel klein, begon amper te lopen  Zekere middag werd er gebeld en wie staat voor de deur? Vader. Ik vroeg wat er gebeurd was, want vader had een hekel aan reizen. Iets met moeder, broers of zussen?  Neen. Niets. Zakenreis dan? Ook niet. Neen, hij kwam zomaar eens langs. Dat was ongebruikelijk voor vader. Hij bleef, ging vroeg slapen op een sofa, en de volgende dag bleef hij ook. Ik moest boodschappen gaan doen.  Goed, zei hij, dan ga ik met de kleine een wandelingetje maken. ’s Middags was hij terug en na het middagmaal zei hij terug te keren naar Antwerpen. Ik begreep er niets van. Maanden nadien kreeg ik een pakje toegestuurd.  Er stak een boek in: Tsjip.  Toen ik mijn vader later ontmoette vroeg ik hem of zijn reis naar Parijs rechtstreeks verband hield met het boek. “Dat was inderdaad zo”,  zei hij. “Ik wou nog eens gaan wandelen met de kleine. Ik wou mij met hem afzonderen.  Aan een beek hebben wij samen steentjes in het water gegooid.” Nadat hij uit Parijs vertrokken was, had ik wel een brief geschreven naar moeder om haar op de hoogte te brengen van het ongewone bezoek. Het antwoord luidde: “Hij is de laatste tijd weer onuitstaanbaar”.  Dat betekende dat vader weer aan ’t schrijven was. Dat deed hij boven in zijn bureau.  Aan zijn humeur wisten we dus dat hij bezig was aan een verhaal, maar we hebben hem nooit zien schrijven.”

De echte Tsjip (Jan Maniewski) uiterst links voor het standbeeld van zijn grootvader

“Tsjip” was geboren en groeide spoedig uit tot een van zijn meest gesmaakte geesteskinderen met een aanzienlijk emo-gehalte.

Meer algemeen : Elsschot had de gewoonte, wat hij voltooide onmiddellijk aan een kleine groep getrouwen voor te lezen.  Dat geschiedde bij hem thuis in de Lemméstraat te Antwerpen, maar ook soms bij Jan Greshoff in Brussel.  Het aantal der aanwezigen was altijd zeer beperkt en wisselde weinig: De Ter Braaks, Jan van Nijlen, Nijkerk, Bob van Kampen en het echtpaar Greshoff.

Jan Greshoff:

Elsschot las voor zoals hij schreef: rustig, echt en zonder het geringste zweem van pathos.  Wanneer er een droevige passage in het boek voorkwam, kon hij plotseling niet verder gaan. Hij kreeg een brok in de keel en vocht tegen tranen. Hij schoof dan het manuscript naar Jan van Nijlen, die zijn taak overnam tot hij er zich weer toe in staat voelde.

Elsschot schaamde er zich niet voor te zijn zoals wij allen zijn, dubbele mensen.

Enerzijds een harde zakenman die niets over zijn kant liet gaan, het onderste uit de kan moest hebben en zijn schuldenaren vervolgde tot zij hun laatste cent aan hem betaald hadden, aan de andere kant een vrijgevig man, steeds tot hulp bereid.

Het prachtig Nederlands dat Elsschot schreef was voor velen een bron van bewondering en verwondering. “Hij schreef voorbeeldig Nederlands” tekent zelfs de venijnige Nederlandse criticus Jeroen Brouwers aan in “Mijn Vlaamse Jaren”. “Elsschot heeft een poos in Nederland gewoond, hij liet zijn werk nakijken en waar nodig corrigeren door de Nederlandse juffrouw Christina van der Tak, later door Jan Greshoff, en had ook voorts een grote bewondering voor het Nederlands.”

Alleen als hij dronken was wilde hij zijn vers Het Huwelijk in smetteloos Nederlands voordragen, en als hij heel zat was zijn gedicht over Borms. Elsschot zag de noodzaak van Nederlands praten in Antwerpen niet in, aangezien dit hem als een buitenbeen zou bestempelen, maar hij kon het wel, zelfs heel keurig. Bij hem thuis werd dialect gesproken. Fine sprak Berchems, Elsschot “gekuist” Antwerps.

Op taalgebied kon hij heel maniakaal zijn.  Als hij twijfelde aan een woord  vroeg hij Greshoff: “Jan, hoe zeg je dat?”  Hoorde hij een woord dat hij niet kende, dan liep hij daar dagen mee rond. Dat herhaalde hij vervolgens talloze keren totdat de semantiek van het woord hem vanuit de klank en de beweging van zijn lippen duidelijk werd. Het opnemen van de taal ging bij hem werkelijk door de zintuigen.  Hij moest de woorden proeven, eten. Eigenaardig genoeg las hij heel weinig.

 Meer in een volgende bijdrage

Raymond