Je zou verwachten dat uitgerekend politici met hypergevoelige antennes uitgerust zijn om de verlangens en noden van de gemeenschap op te vangen, te verklanken en te proberen er wat mee aan te vangen. Soms ontmoet je zulke mensen in de politiek met een groot empatisch vermogen ; wat ze er dan verder mee aanvangen, is nog wat anders. En ze zijn zeldzaam. Empathie is trouwens geen synoniem met leiderschap, doorzicht of grote intelligentie.
De grote vijand van de politiek, is de politicus zèlf, die door het systeem de hoogte wordt ingestoken en dan neerblikt op de wriemelende massa onder hem/haar. Bovendien speelt de menselijke ijdelheid hem/haar vaak parten. Politiekers zijn omringd door raadgevers, ambtenaren, ondergeschikten, allerlei mensen die wat nodig hebben of die graag vertoeven in de omgeving van de macht en na verloop van tijd beginnen de dames en heren verkozenen écht te geloven, dat zij superbekwaam, extra-intelligent en vooral alwetend zijn. U kent ze, de gefrustreerde politici die zich graag vergelijken met bedrijfsleiders en zich daarom zoveel mogelijk bijbaantjes veroorloven.
Iemand die al lange tijd met zichzelf geen blijf meer weet, is Bert Anciaux. De man is van bij de aanvang van zijn politieke loopbaan de hemel ingeprezen door zijn jongensachtige charme, zijn gevoelige snaren en een behoorlijk gespeelde eenvoud waarachter hij een sterke overtuiging liet doorschemeren. We weten allen wat er met Bert gebeurd is en we gaan dat niet opnieuw door de molen draaien. Damienne, de vrouw van Bert, die al jaren overal verkondigt, dat de wereld haar man niet begrijpt en waardeert, vertelt in Dag Allemaal hoe enorm Bert heeft afgezien van de hele mediastorm en hoe zij zijn pijn en machteloosheid heeft aangevoeld. "Ik zag dat Bert echt ongelukkig en gekwetst was en het enige wat ik me afvroeg, was : Waarom ? Wat heeft hij die mensen misdaan ? Het leek wel een vernietigingsstrategie" aldus Damienne. "Hij heeft geen enkele keuze gemaakt die vreemd of inconsequent was", enz.
Daar kunnen wij twee zaken uit besluiten : Damienne is een trouwe vrouw die in moeilijke omstandigheden haar man bijstaat. Die twee mensen hebben echter totaal geen idee van de maatschappelijke chaos die Bert veroorzaakt in de posities die hij bekleedt. Hij heeft in het verleden al eens zijn job van minister laten staan, omdat hij niet opgewassen bleek tegen de problemen die hij moest oplossen in de emotionele, egoïstische wereld van cultuur en kunst. Ditmaal is hij vooral gestruikeld over ideologische onzekerheden en persoonlijke conflicten binnen zijn partij. De familie Anciaux praat alleen over de eigen wondes zonder dat het bij hen opkomt, dat anderen wellicht ook wat meegemaakt hebben. Totaal geen oog voor de schare volgelingen en kiezers die ook opvattingen hebben en niet per se als een kudde schapen achter de Herder aanhollen.
Hoeveel mensen heeft Bert ontgoocheld en pijn gedaan ? Hoe heeft hij als een onbehouwen egoïst omgegaan met het speelgoedje dat zijn partij was ? En wij hebben het niet over de luxe-madame van de 0000 met de hoofddoek en de Porsche. Bert Anciaux is het type politicus dat de partij-ideologie al lang geruild heeft voor de eigen wispelturige inzichten. La société c'est moi.
Een gelijkaardig geval doet zich voor aan de andere kant van het politieke spectrum met de Antwerpse liberaal Van Campenhout, die zich dezer dagen in de krant beklaagt dat er tegen hem een heksenjacht ontketend wordt. Nog zo iemand die al jaren de boel aan het verzieken is, het lot voortdurend tart en als hij tegen de vlakte ligt, huilt dat hij een slachtoffer is. Zoals we bij Anciaux niet zijn ingegaan op de gekende details, zullen we deze ook bij Van Campenhout laten voor wat ze zijn. Het zijn alleen sterke benen die de macht kunnen dragen. Omringd door vrienden, die flemen, vleien, paaien en naar de mond praten, is het niet makkelijk om overeind te blijven en aan de verleidingen te weerstaan.
Politiek is een zaak van overtuiging, visie, bescheidenheid, trouw, leidinggeven en intelligentie. Wie die eigenschappen bezit, mag er een dosis ambitie bijhebben en desnoods een beetje pretentieus zijn. Vele verkozenen die zich bescheiden ten dienste stellen van de maatschappij en hun rol vervullen, hebben niet te vrezen dat er op hen zal "gejaagd" worden. Het zijn vooral de ego-trippers en politieke avonturiers die voor de bijl gaan. Politici buiten de realiteit, die enkel de eigen opvattingen en normen kennen, die moeten maar eens doen wat onze Alice Nahon geschreven heeft.
.
Savat
Natuurlijk kiest BBC de kant van radicale moslims
