'Leidinggevenden moeten veel meer afgerekend worden op de inspanningen die ze doen om kansengroepen aan te werven', zegt emancipatieambtenaar Ingrid Pelssers. 'Formeel is dat nu al zo, maar in de praktijk speelt het te weinig mee. Waarom geen financieel beloningssysteem uitwerken voor wie goede resultaten kan voorleggen? Hogere budgetten voor hun entiteit, bijvoorbeeld. Er moeten ook meer gerichte wervingskanalen worden opgericht. En een aantal barrières moet worden weggewerkt: diplomavereisten en nationaliteitsvoorwaarden, bijvoorbeeld.'

Vraagt u even aan de kandidaten van de partij voor wie u denkt te stemmen op 7 juni of zij het eens zijn met deze prachtige politiek-correcte stelling :   Aanwervingen op basis van allochtone origine zonder hinderlijke diplomavereisten.

Rupert Murdoch: "Gedaan met gratis nieuwssites"

Mediamagnaat Rupert Murdoch wil mensen laten betalen om nieuwswebsites van News Corporation te bekijken. "Het internet van vandaag zal verdwijnen" aldus Murdoch.

@ Knack

Goed zo, Mijnheer Murdoch :  Voor massabeïnvloeding moet verdorie betaald worden !  Internet aan banden, is de droom van de nieuwsgiganten. En de hoop van de  kaboutertjes van kwaliteitskranten met als hoofddoel het regime handhaven en de partijbureaus bewieroken.  Daar willen de burgers wat graag centen voor neerleggen. 

Een cent voor deze glimlachende heren aub

Islam : erfvijand christelijk-humanistisch Europa

Interview met Filip Dewinter

Klik op gekleurde tekst

Dit is de uitslag van onze test die we zonet deden :

HIER KLIKKEN

Jean-Marie Dedecker

Bart de Wever

Karel Van Eetvelt

2
3
4

Mieke Vogels

Hilde Sabbe

Sabine Appelmans

1
2
3

Marc Justaert van CM

"En wij zagen hoe op zijn verheven gelaat naastenliefde worstelde met fanatisme"

(vrij naar Reimond Herreman)

Persmededeling

Blijkbaar is de ledengroei met ruim 6,5 % in 2008 van het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds voor sommige ziekenfondsen een doorn in het oog.

Zo vond een bekend ziekenfonds het nodig om naar aanleiding van een eerder onschuldig artikel in het ledenblad van het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds klacht in te dienen bij de Controledienst voor de Ziekenfondsen.

Aanleiding van de klacht is het feit dat het ziekenfonds een oproep deed aan zijn leden om geïnteresseerde mogelijke nieuwe klanten aan te brengen en deze tekst afsloot met de woorden "wij vergeten deze steun zeker niet!".

Deze slotzin drukte enkel onze dankbaarheid uit tegenover onze betrokken leden en hield uiteraard geen belofte in tot enig financieel of materieel voordeel, wat overigens bevestigd werd door de verklaringen van enkele "verhoorde" leden...

Aangezien deze passus mogelijk als "bedrieglijke reclame" zou kunnen worden geïnterpreteerd, kan de Controledienst een sanctie uitspreken tot 12.500 euro.

We stellen ons écht de vraag of er geen belangrijkere zaken te regelen zijn...

Ook de vermelding dat het ziekenfonds "het snelst groeiende ziekenfonds van Vlaanderen" is, zou -omwille van het vergelijkend karakter- strafbaar zijn.

Vraag is of het feit dat het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds als enige ziekenfonds resoluut ijvert voor de splitsing van de volledige ziekte- en invaliditeitsverzekering niet de ware reden is voor deze tergende aanklacht. Wordt onze vrije mening in het belang van de Vlaamse bevolking binnenkort ook strafbaar?

Het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds zal zich echter door niemand de mond laten snoeren en roept de kandidaten voor het Vlaams Parlement op om de Vlaamse bevoegdheden inzake gezondheidszorg en welzijn maximaal in te vullen en de intussen beruchte resoluties uit 1999 eindelijk te realiseren.

Onder het motto "Splits zelf de sociale zekerheid! Word lid van het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds" roept het V&NZ de Vlaamse bevolking tenslotte op -om in tegenstelling tot sommige verkiezingsbeloften- effectief tot daden over te gaan...

Bel gratis 0800-179 75 of www.vnz.be.

We hebben er al meermaals de aandacht op gevestigd, dat in Wallonië en Brussel terdege rekening wordt gehouden met de staatkundige opheffing van het land B.  Veel meer, dan de brave Vlamingen vermoeden.

Als het zover zal komen, zullen de Vlaamse Goedzakken tegenover zich geen geslagen groepje stamelende onderhandelaars vinden, maar zoals bij elk communautair debat in het verleden, handige, goed voorbereide, gedocumenteerde en vrij eensgezinde Franstalige Opportunisten.  De Meesters zullen zich niet plots deemoedig en onderdanig opstellen. 

Een klein trosje nostalgici, zoals bij de BUB,  klampt zich vast aan de illusie van een unitaire staat waarbinnen de Franstaligen ongehinderd door taalgrenzen en -wetten zich imperialistisch kunnen uitleven.  Sluwe slimmerds uit de traditionele Franstalige partijen, zoeken uitwegen om de stervende natie zo lang mogelijk in leven te houden. Maar bereiden zich voor op gunstige alternatieven.  De partijpolitieke strijd om de macht over Wallonië leidt de aandacht af van de stille gesprekken, in hoofdzakelijk de Brusselse kringen rond Philippe Moureaux (de eeuwige die liever een pact met de moslims afsluit dan met Vlamingen).

Nu zaterdag grijpt in Luik een Staten-Generaal van Wallonië plaats met vooral Waalse autonomisten en rattachisten, letterlijk aanhangers bij Frankrijk. De grote Waalse en Brusselse politici houden zich discreet op de achtergrond.

De vier oplossingen die de Staten-Generaal zal onderzoeken :

- Een onafhankelijke Waalse staat

- Een Waals-Brusselse staat

- Wallonië, aangehecht bij Frankrijk

- Een vereniging met een andere Europese "component".

Als Ecolo op 7 juni een doorslaggevende overwinning boekt die gehonoreerd wordt met politieke macht, zou dit de vraag naar meer Waalse autonomie kunnen afzwakken.  De Ecolos zijn uitgesproken belgicisten, zij het ietwat minder dan de Vlaamse Groentjes.

http://www.etatsgenerauxdewallonie.net/

.

Carmiggelt met Willem Elsschot

“Willem Elsschot was geen man met wie je als vreemde gemakkelijk contact kreeg. Schrijvers behoren algemeen gesproken niet tot de vlotte jongens en bij hem belemmerde bovendien de ingeschapen reserve de weg. Bovendien is het altijd moeilijk tot een harmonische menselijke omgang te komen met een kunstenaar die je erg bewondert, omdat je dan de hinderlijke neiging hebt, elk woord dat hij spreekt als orakeltaal te beschouwen.”

Tot die conclusie kwam wijlen Simon Carmiggelt, schrijver en onvoorwaardelijk fan van Willem Elsschot, tijdens een bezoek aan de gelauwerde auteur.

Toch kwam het tot een gesprek met de meester over zijn boeken. Angeltjes, immer goed bij de pinken, schoof mee aan tafel en noteerde voor u:

 Carmiggelt:

Het was niet makkelijk, hem daartoe te brengen. Een auteur die zelf zijn werk analyseert vergeleek hij met een dokter die zijn eigen buik onderzoekt.

Maar toen ik hem vroeg, mij nu eens precies te vertellen waar in “Lijmen” de waarheid ophoudt en de fantasie begint, ging hij er wel op in. Boorman en mevrouw Lauwereyssen hebben bestaan en het Wereldtijdschrift is ook uit Elsschots (zaken)leven gegrepen. Maar hij heeft zijn dolle avonturen met de “advertentiefuik” geretoucheerd en tot een verhaal gerangschikt.

“De grote transactie van honderdduizend exemplaren sloot Boorman niet af – dat deed ik”, zegt hij. “Maar niet bij mevrouw Lauwereyssen, doch bij een moeder-overste, die een groot aantal internaten beheerde. Ik schreef een studie over haar arbeid en kwam die voorlezen. Toen ik gereed was viel er een korte stilte. Het vrouwtje bleek tot tranen bewogen en bestelde  er meteen honderdduizend. Dat was geweldig: meer dan tienduizend hadden wij er nooit geplaatst. Later kreeg ze spijt en zond advocaten, die door ons werden afgehandeld zoals in het boek staat. Daarna werd prompt betaald. Een moeder-overste komt natuurlijk niet voor het gerecht. Mevrouw Lauwereyssen brachten we veel minder exemplaren toe en het innen van de termijnen die zij schuldig was, heb ik niet volgehouden. Dat was moreel toch te moeilijk.”

Voor Boorman, de duivelse directeur van het Wereldtijdschrift, die de zachte Laarmans opleidt in de grootste zwendel met bedrukt papier, heeft, naar de oudste zoon van de schrijver me later vertelde, een merkwaardige man model gestaan, die Jules Valenpint heette. Als men over deze figuur hoort vertellen door iemand die hem goed gekend heeft, wordt de werkmethode die Elsschot als schrijver toepaste, aanmerkelijk duidelijker. Valenpint stond model voor Boorman, maar uit alle verhalen die ik die ik in Antwerpen heb gehoord blijkt dat Elsschot als auteur van hem genomen heeft wat hij gebruiken kon. Hij was een jeugdvriend van de schrijver, een ongebonden, niet te intimideren man, die als kind met kranten had gevent en, omdat hij zo goed op zijn handen lopen kon, een jaar lang met een circus meereisde. Een hard jaar, maar toch was de directeur, die zelf acrobatische gaven had, geen man zonder gevoel. Toen Valenpint eens – een jochie nog – aan de hand van deze Hercules door Düsseldorf liep, passeerde het tweetal een kledingwinkel. In de etalage stond een pop, die een mooi matrozenpakje droeg. De man liep onbewogen door, maar voelde aan zijn hand, dat het kind de pas wat inhield. Toen hij omkeek zag hij in de etalage de oorzaak. Zwijgend ging hij met de kleine Boorman die winkel binnen en plaatste zijn bestelling. De bediende wilde zo’n matrozenpak uit een doos halen, maar de circusdirecteur zei met een wijzende vinger: “neen, dat pak.”

En hij wachtte tot de pop uit de etalage was gehaald en ontkleed.

Ik bedoel – dan moet men toch gevoel hebben voor een kind.

Toen Elsschot in Parijs als duivelstoejager van een corrupte Argentijn de ervaringen opdeed die hij in “Villa des Roses” beschrijven zou, trachtte Valenpint in België aan de kost te komen, Hij was vaak in Elsschots klassiek geworden pension op bezoek geweest en had er Louise, het kamermeisje dat in de roman zo’n belangrijke rol speelt, goed gekend. Op een dag kreeg hij een brief uit Parijs. Elsschot was zijn baantje bij de Argentijnse zwendelaar moe en schreef: “Als je kans ziet in drie maanden wat Spaans op te pikken, kun je me hier opvolgen.”

Dat gebeurde. Later keerde Valenpint in België terug en begon met een vriend in Brussel het roemruchte Wereldtijdschrift. Elsschot werd in het zaakje opgenomen, aanvankelijk alleen om de “studies” te schrijven. Maar al gauw bleek zijn enorme kracht als verkoper.

Ik vertel dit omdat men uit de feiten kan afleiden hoe de werkelijkheid werd gekneed. Valenpint en De Ridder waren niet de antipoden die “Lijmen” ons leert kennen. Zij vloeiden in elkaar over. De nep-entourage van het bureau waarin het Wereldtijdschrift gevestigd was,  ontleende Elsschot aan zijn Parijse tijd, toen de Argentijn een vergelijkbare façade opbouwde om van veel grote firma’s een verblijfsvergoeding te kunnen innen. In waarheid was het bureau van het blad, aan de Quai des Charbonnages bij het Noordstation in Brussel, een schamel vertrek. Maar – en nu komen er weer feiten om de hoek – toen de moeder-overste die in  haar drift aan Elsschot honderdduizend exemplaren had besteld tot bezinning kwam, zond zij, zoals in “Lijmen” staat, inderdaad een advocaat. In dat boek wordt de advocaat door Boorman afgehandeld. Maar in werkelijkheid ging het zo: Elsschot en zijn  collega zaten aan een tafel “studies” te schrijven en Valenpint Boorman, die zijn acrobatisch verleden nooit helemaal vergat, was met ontbloot bovenlijf bezig halteroefeningen te doen, toen de advocaat, een zeer dure, deftige, binnentrad. De atleet legde de halters neer, ging op hem af en sprak: “Un, deux, trois…” Bij trois was de man al verdwenen. En er werd betaald!

 (Nota van Raymond : Jules “Boorman” Valenpint was ook getuige bij Elsschots huwelijk, samen met de schilder René Leclercq)

Het minste wat er van dit gesprek kan gezegd worden is dat het weeral een stukje meer blootlegt van de verstrengeling tussen Boorman en Laarmans. Zou Laarmans dan toch een tikkeltje meer Boorman zijn geweest dan het door Elsschot opgevoerde personage?

En ja, niet onbelangrijk: het staat nu ook onomstotelijk vast dat het Wereldtijdschriftt wel degelijk een bestaan heeft gekend. 

Nu we toch aan het uitvlooien zijn, iets van een totaal andere orde: een blinde vlek in de biografie van Willem Elsschot blijft wel zijn positie ten aanzien van de militaire dienst. In mijn gegevens daaromtrent gaapt de grote leegte en de verschillende geraadpleegde getuigen reppen er met geen woord over. In enkele van zijn werken (“Pensioen” en “Het Tankschip”) komt hoogstens ergens in de marge het thema “oorlog” ter sprake, van een actieve deelname eraan is er in geen velden of weien iets van te bekennen. Heeft hij ooit wel zijn dienstplicht vervuld? Ik zie in hem ook niet meteen het type dat vanuit de loopgracht “Voor Vorst, Vrijheid en voor Recht” de vijand belet het vaderland ook maar “een morzel grond te ontwringen.” Is hij vrijgesteld en zo ja om welke reden? Via loting? Op grond van lichamelijke ongeschiktheid?

Wie onder de lezers hierover uitsluitsel kan geven, vindt een dankbaar gehoor in Angeltjes via het gebruikelijke “Graag ook uw gedacht”.       

Raymond 

Alhoewel het VERBOTEN ist in de sperperiode betaalde reclame te voeren, zijn wij met genoegen gezwicht voor het genereuze aanbod van BUB.

"U bent ongetweifeld veel Belgische Belgen die verkocht zijn aan Vorst, Vaderland en Macht, laat uw lezers kenbaar zijn van onze bestaan. Wij berekenen op u."

Zoiets kan je niet weigeren. 

Voor de overtuigden onder u heeft de redactie nog een speciale inspanning geleverd en voor een verrassing gezorgd.  Klikt u maar op onderstaand bruggetje : ontroering en schoonheid zullen u deelachtig worden. 

Let wel : wij ontraden sommigen onder u om te klikken , zoals de trouwe lezers Jean, Fee, Methusalem, Marleen, Jos, Senior, Tjenne, Christina,  Frank, Janice, Stradi, Lucky9, Joos,  Daniel, Jeanine, Hubert, Regus Patoff, Etienne,  Marie-Rose, Jan, Wim, Walter, Victor van Vosselaer, Guillaume, Stingray, Greet, Lieve, Mille,  Marc, André, alle F(PH)ilip(pes) van het VB, en mogelijk nog menig anderen.   

http://www.youtube.com/watch?v=1q9-yITkwTM

Nog een cadeautje voor dinges van LDD : een overschotje uit Ninove.  Ge zult er veel plezier van hebben.  Doei !

06.05.2009 • De wegen van het Vlaams Belang en gemeenteraadslid Arlette Dierickx scheiden.  Arlette Dierickx kwam in de gemeenteraad na opvolging. Ze werd nooit rechtstreeks verkozen, nochtans bezette ze de 6de plaats op de lijst.

Tussen mevrouw Dierickx en de partij (en vooral de bestuursleden) boterde het van in het begin niet. Meteen al was  duidelijk dat ze groepswerk niet echt haar ding was. Op vergaderingen zei ze geen woord, des te meer daarbuiten.

Op de gemeenteraad is ze er in geslaagd om tot op de dag van vandaag, als enige VB'er,  geen enkele interpellatie te houden, zelfs geen tussenkomst van drie woorden.  Ikzelf heb het daar met haar al verschillende keren over gehad.  Doch, na bijna drie jaar staat de teller nog steeds op nul. Ze wist dan ook dat dit avontuur eenmalig zou zijn. Ze heeft dus eieren voor haar geld gekozen.

Dat ze het incident op de laatste gemeenteraad aanhaalde om uiteindelijk op te stappen is te belachelijk voor woorden.  Arlette zocht al een jaar naar een uitweg, wegens compleet geïsoleerd.  

Nu goed, in een democratie, is iedereen vrij om te gaan en te staan waar men wil. Ik wens Arlette dus veel succes in haar nieuwe omgeving.

LDD heeft het in hun persbericht over politiek fatsoen. Als het over LDD Ninove gaat,  valt daar wel het een en het ander over te zeggen, wat we binnenkort ook zullen doen. Het zou echter van politiek fatsoen getuigen, indien mevrouw Dierickx haar zetel ter beschikking zou stellen van de partij.  Ze zit immers in iemand anders zetel, die voor haar opzij is gegaan.  Maar ik vrees dat zoveel politiek fatsoen voor LDD dan ook weer niet hoeft.  Wordt vervolgd...of juist niet ?

Guy D'Haeseleer (Ninove)

Federaal volksvertegenwoordiger

Bij onze goede Nederlandse collega's van Boilingpoints heeft een brave mevrouw hoffelijk gereageerd op de teneur van de artikels en commentaren op die blog.  Mevrouw begrijpt niet dat mensen waarschuwen tegen en kritiek leveren op de voortrukkende islamisering in Europa.  Mevrouw zal goede werken blijven verrichten om een fijne wereld te maken waarin ook onverlaten als Boilingpoints (wellicht ook  Angeltjes ? Hopelijk komt mevrouw even vlot de grens over als de lieve moslims) veel geluk zullen kennen.

De onevenaarbare Tristan heeft gereageerd.  Leest u even mee en gaat u vooral veel op bzoek bij Boilingpoints. Rechtstreekse verbinding via "Onze favorieten" aan de rechterzijde van deze blog.

@Magdy

Ik leeft geheel met u mee. Het zijn zware tijden voor tere zielen zoals u en ik die geconfronteerd worden met de realiteit van de multiculturele samenleving.

U heeft volkomen gelijk; we vormen eigenlijk één grote familie van goedwillende creaturen die knus bij elkaar zouden moeten kunnen wonen. In die situatie zaten we ook in de jaren 60 voordat onze grenzen open gingen voor gastarbeiders uit exotische oorden zoals Turkije en Marokko. Er verbleven hier ook wat Spanjaarden en Italianen om nuttige arbeid te verrichten maar deze lieden gingen na gedane arbeid weer naar huis zoals het een goede gastarbeider betaamt.

De Turken en de Marokkanen bleven echter (vaak getroffen door strukturele rugklachten) en vervielen zo tot uitkeringsgerechtigden die - omdat zij zo eenzaam waren - hun vrouwen en kinderen lieten overkomen. Ook opa, oma, tante, oom, neef, nicht en eventuele bijvrouwen kwamen onze economie weer op poten zetten door hun zichzelf wegcijferende idealisme.
Onze taal spraken deze ongeletterde stumpers echter nauwelijks en hun vrouwen kwamen bijna nooit buiten omdat dit tegen hun religie in zou gaan die de vrouw een ietwat andere positie in de samenleving in laat nemen dan wij hier gewend zijn.
Helaas worden wij hier in dit land geconfronteerd met ruw gedrag van Marokkaanse jongeren die uit verveling meisjes lastig vallen met het gooien van stenen en sommigen van deze deugnieten brengen maagdelijke meisjes zelfs tot prostitutie. en andere ontuchtige handelingen. Foei! Foei!

Net als u werk ik aan een betere maatschappij en in mijn vrije tijd doe ik aan goede werken in een Vogelaarwijk in Rotterdam.
Ik ruim wat injectienaalden op die hangjongeren van Antilliaanse afkomst laten rondslingeren evenals de van 4-hoog geworpen vuilniszakken en bankstellen.
Toch stem ik op oom Geert want er gaan geruchten dat boze imams hier de sharia willen invoeren en dat schijnt niet gezellig te zijn voor ongelovigen zoals u en ik. Ze doen aan het stenigen van overspelige vrouwen en mannen en de homosexule medemens zijn ze ook al niet gunstig gezind.

Wij wensen u veel sukses met uw goede werken in de 40 Vogelaarwijken en eventueel in donker-Afrika.

Maar sluit voor alle zekerheid een goede levensverzekering af voordat u vertrekt naar deze contreien. Anders zit het thuisfront met de financiële last bij eventuele calamiteiten en andere ongemakken zoals langdurige procedures i.v.m. identificatie e.d.

P.S.
En de groeten van Femke Halsema en Anja Meulenbelt !