Vraag dit eens aan Hoessein Obama

Moureaux heeft ons ontmaskerd :  wij zijn zo corrupt als de pest, wij vullen onze zakken en schrijven deze commentaar vanuit cel 369 in de Begijnenstraat van Charleroi

In ons Bijhuis hoort u de eerste beweging uit het Vioolconcerto opus 35 van Peter Tchaikovsky, gespeeld door, onzes inziens de zowat grootste nog levende violist, de Israëlier Itzhak Perlman.  Hier hoort u de derde beweging van dit passionele muziekstuk  door de Hongaar Antal Szalai, een opname uit 2005 met het NOB geleid door Gilbert Varga. 

Een mens is een levende paradox. Heel belangrijke en zelfs ingrijpende gebeurtenissen worden soms onbewust uit het geheugen gewist, andere feiten met een eerder anekdotisch gehalte blijven dan weer op het netvlies gebrand. Vriend aan huis bij Willem Elsschot, en uitgever Albert Pelckmans kon daarover meespreken.

 Albert Pelckmans : “Op een voormiddag krijg ik op mijn kantoor een telefoontje van de centraliste door – Mr. De Ridder aan de lijn. Hij kondigde zich nooit aan in een vriendenrelatie. Je moest aan de tonaliteit van zijn stem maar weten dat hij het was.

“Bert, komt ge deze namiddag ook?”

Ik zeg: “Fons, wat is er te doen.?” Een Nederlander – ik zal zijn naam niet noemen – had met hem een afspraak gemaakt, en Fons zag er tegen op te lang met hem alleen te zijn.

“Komt ge ook?”

Dat was geen vraag van hem, maar een gebod.

Ik zei dus dat ik om half vijf bij hem zou zijn. Ik kom daar. Fine was bij haar dochter in Mechelen, Fons en die Nederlander zaten in de veranda aan een tafel voor een vijfliter stoop jenever. Ik zag direct dat die Hollander smoordronken was, en maar lulde. Nu, het meest onzedige voor Elsschot was dat je dronken werd.

Drinken zoveel je wilt, zoveel je kunt, maar dronken worden dat je raaskalde dat vond hij echt onfatsoenlijk.

Nu, hij had die man, bij wijze van test, te drinken gegeven uit een waterglas.

Ik kreeg ook een borreltje en ging erbij zitten aan tafel. Maar toen gebeurde het ergste.

“Mijnheer Van Elsschot”, zegt die Nederlander, “Van Elsschot, mag ik mijn laarzen uittrekken?”,

“Zeker vriend”, zegt Fons. “Zeker.”

Maar even later werd het hem toch te bar. “Het spijt me, maar ik kan niet meer blijven. Mijn vriend komt me feitelijk halen om me naar Mechelen, bij mijn rouw en mijn dochter te brengen.”

“O, pardon.”

Die man staat op, en die loopt, door zijn gastheer uitgeleide gedaan, op zijn sokken naar buiten. Wat daarna gebeurde is alleen door een Elsschot te beschrijven. Fons komt terug binnen, strijkt – de voor hem typische slurpgeluiden makend – links en rechts over zijn snor, bekijkt die schoenen met een niet te meten blik van uiterste verachting, gaat nog even zitten, nipt van zijn glaasje.

“Gaan we?” Zegt hij.

Op dat moment gaat de bel.

Zonder een woord te spreken neemt hij die twee schoenen met de vingertoppen vast, doet de voordeur open, gooit ze door een kier buiten, en doet de deur weer dicht.

Later, in de wagen, wordt er geen woord gesproken. Als vriend moest je zijn stiltes respecteren. We rijden Antwerpen uit en na een half uur, we zijn Kontich voorbij, verbreekt hij ineens het zwijgen.

“Dat had ik toch niet mogen doen”, zegt hij.

Die affaire had hem de hele tijd dwarsgezeten. Hij had berouw.

Stilleven door Elsschots kleinzoon, Willem Dolphyn

Berouw: het woord is gevallen. Als hyperfijnbesnaard kunstenaar was voor hem de weg van spijt naar berouw ultra kort. Ook en nog meer bij het anekdotische overstijgend  gebeuren. Met het schrijden der jaren had hij hoe langer hoe meer het knagend gevoel dat hij veel verkeerd had aangepakt en ging hij gebukt onder de verloedering van het leven. Des temeer omdat het hem voorkwam dat hij er nooit veel tegen gedaan had. In zijn slotboodschap aan zijn kleinzoon Tsjip van zijn gelijknamige roman schrijft de toen al wat oudere auteur onder meer het volgende: “Dat hij veel moet doen wat ik heb nagelaten en veel laten moet,  wat ik heb gedaan.” Typischer Willem Elsschot kan niet.

                                                                                               Raymond

Vijf jaar geleden kwamen er tien nieuwe, voornamelijk Oost-Europese, landen bij de Europese Unie. In 2007 werden Roemenië en Bulgarije lid. Kroatië is bijna zover en met Turkije wordt sinds 2005 onderhandeld.

Maar de meeste Nederlandse politieke partijen vinden het voorlopig welletjes. De samenwerking tussen de huidige 27 lidstaten verloopt zo stroef, dat toetreding van nieuwe lidstaten ongewenst is. Het gevoel overheerst dat de EU te snel gegroeid is.

Vooral een eventueel lidmaatschap van Turkije is een heet hangijzer. De meeste Nederlandse partijen zien dat voorlopig niet zitten. ChristenUnie ('Turkije ligt niet in Europa') en PVV ('Turkije is islamitisch') zijn pertinent tegen. SP wil het met een referendum aan de Nederlandse bevolking vragen.

Niet aan de orde

VVD, CDA, PvdA benadrukken dat toetreding voorlopig nog niet aan de orde is, omdat Turkije nog niet aan de voorwaarden voldoet. Zo scoort het land slecht op het gebied van mensenrechten, is de macht van het leger te groot en weigert Turkije Cyprus – een EU-lidstaat – te erkennen.

D66 en GroenLinks zijn wel positief over verdere uitbreiding van de EU. "Tot nu toe is Europa er alleen maar rijker op geworden", zegt lijsttrekker Judith Sargentini van GroenLinks. "Hoe meer landen meedoen, hoe beter het is voor onze economie." Sophie in 't Veld (D66): "We zijn al lang aan het onderhandelen met Turkije."

De Turken zelf gaan nog steeds volop voor een volwaardig lidmaatschap van de EU. De nieuwe minister van Europese Zaken is begin dit jaar met een actieplan gekomen om meer Turkse wetgeving in lijn te brengen met die van de EU. Vorig jaar leek Turkije zijn enthousiasme voor de EU wat te verliezen, constateerde de Europese Commissie in een evaluatierapport.

Om toe te treden tot de Unie is de goedkeuring van alle lidstaten nodig. Niet alleen Nederlandse partijen zijn kritisch over verdere uitbreiding. Frankrijk en Duitsland zien een lidmaatschap van Turkije niet zitten en hebben een soort partnerschap voorgesteld.
 
Eigenlijk is er maar een land uitgesproken positief over Turkse toetreding: de Verenigde Staten. Maar Washington – vinden de meeste lijsttrekkers – moet zich wat Turkije betreft niet met de EU bemoeien.

@ NOS Europa kiest

Tot zover deze samenvatting van de NOS.  Op de overigens intressante webstek die de NOS klaargemaakt heeft voor de verkiezingen, is ook een een soortement stemtest opgesteld. Wij wilden even deelnemen maar hebben van bij de eerste vraag afgehaakt. U merkt ongetwijfeld waarom.

Welke partijen zijn voor u van toepassing?

Hugo Coveliers tijdens een Eurodebat. De VLOTT-senator heeft problemen met de toetreding van Turkije tot de Europese Unie. 

Wat dacht u, dat wij geen politieke voorkeuren hadden ?  Ja, dat denken er velen die hier komen lezen : voor wie zouden die gasten van Angeltjes stemmen op 7 juni ?  Er zijn mensen die ons mailen (privé) met de opmerking, dat het niet eenvoudig moet zijn over de maatschappij te schrijven en politiek neutraal te blijven. Dat is inderdaad zo, beste lezers : onze objectiviteit is echter ons kwaliteitsmerk.  Maar nu willen we voor 1 keer eventjes in de kaart laten kijken en uw prangende vraag beantwoorden : wie is de kandidaat van Angeltjes ?  Wij zagen hem vanavond bij onze voorkeurzender, de Overbodige Onvlaamse Openbare Omroep en we kunnen niet langer met geheimzinnigheid omhullen de kandidaat van Angeltjes : een welbespraakt iemand, een groot debatter, een man die de vrouwen de plaats geeft die zij verdienen.  Klikt u op deze tekst en u weet alles.

Morgen terug naar de neutraliteit ! Da's beloofd

De roofoverval te Geraardsbergen zit anders in mekaar dan dat er tot hiertoe over "gecommuniceerd" werd door ons schitterende gerechtelijk apparaat : de oorspronkelijke 5 zouden niet de daders zijn, 2 andere rovers zijn aangehouden.  Het slachtoffer werd niet afgetuigd tot ze bijna de laatste adem uitblies, maar de vrouw is gevallen op haar hoofd en is eigenlijk daardoor zelf voor een stuk verantwoordelijk. Als ze rechtop was gebleven, was zij niet gevallen.

En al wie verontwaardigd, ziedend en woedend was, heeft ongelijk, want het gerecht had anders vijf onschuldige jongeren aangehouden. En dat willen we toch niet ?

U kan het allemaal lezen in de kwaliteitskranten die tot hiertoe deden of hun neus bloedde over dit tragische gebeuren. Benieuwd of ook de 0000 in zijn programma "Er is iets misgelopen" (het journaal) de affaire nu zal te berde brengen.

En nu is het terug aan ons :

- Wie heeft de feiten kenbaar gemaakt, dat er 5 beschuldigden waren, die op vrije voeten werden gelaten ?  Dat is niet de bevolking of de redactie van het Laatste Nieuws.  Neen, dat zijn de wereldvreemden van het gerecht.

- Hoe komt nu plots aan het licht, dat de vrouw "gevallen" zou zijn ?  Als zij hersendood is, kan zij dat niet verklaren.  Dus dat verhaal komt van de nieuwe daders. En die spreken de waarheid, niets dan de waarheid. "On n'a rien fait, monsieur le juge".

- Beseft het gerecht, hoe het na deze blunder overkomt op de bevolking, dat er gewag wordt gemaakt van "jongeren, die weliswaar op rooftocht gaan, maar rustig-aan zonder veel geweld ..." ? Zijn we zover dat stelen en roven aanvaardbaar is, als het zonder geweld gebeurt ?  Dat zijn dan de brave jongeren ? 

Het is onweerlegbaar zo : "jongeren" (en dan weten we allen over wie het gaat, anders wordt direct verteld dat ze Jan en Piet heten en uit Zweden komen) trekken naar rustige gemeentes, om hun slag te slaan en richten zich als roofdieren op de zwakste elementen uit de kudde.  Daarbij gebruiken zij genadeloos geweld en intimidatie. Waarom worden de verklaringen van de daders plots als feiten verkocht, i.v.m. de val, of is mevrouw even bij bewustzijn geweest om die versie te bevestigen ?  Het gerecht heeft vijf jongeren die niet schuldig blijken aan deze wandaad, op een bijzonder stuntelige manier blootgesteld aan de woede van de publieke opinie.  Het gerecht doet nu alsof die publieke opinie in fout is, wat de klassieke manier van handelen is van die wereldvreemde meute die al lang elke aanspraak op respect verloren heeft. 

En met al die heisa, die opeenstapeling van flaters en geheimdoenerij, is het slachtoffer natuurlijk niet gebaat. 

Deze maatschappij die de politiek voor ons  boetseert, wijzen wij af.  Wij hebben ons ganse leven mede gewerkt aan een behoorlijke samenleving en die wensen wij niet op te offeren aan de waanbeelden van de politieke avonturiers die onze leefomgeving herscheppen in een jungle.

Ray

Voor zo'n project kunnen we best wat knoeien

.

Weggeplukt uit de reacties :

Turkije is nog geen lid van de Europese Unie, maar het is druk doende zich te bemoeien met de verkiezingscampagnes voor het Euro-parlement.  Dat ziet er veelbelovend uit voor de nabije toekomst.

De Turkse ambassade in Londen heeft de Britse overheid gevraagd gerechtelijke stappen te ondernemen tegen een verkiezingsfolder van de British National Party (BNP). De Turken eisen ook dat de bewuste folder niet meer verspreid wordt, als een maatregel van preventieve censuur.

Volgens de Turkse ambassade is de folder, waarin gepleit wordt tegen de EU-toetreding van Turkije, "een belediging voor Turkije en de Turkse natie".

Dit incident zegt veel over hoe Turkije aankijkt tegen democratie en vrije meningsuiting. In Turkije staat op het "beledigen van de Turkse natie" een gevangenisstraf van twee jaar. Wie bijvoorbeeld over de Armeense genocide spreekt, over de Turkse militaire bezetting van noordelijk Cyprus, of over de manier waarop christenen en Koerden worden behandeld in Turkije, "beledigt de Turkse natie".

Bron : BNP  &  Philip Claeys

DEURNE - Het Vlaams Belang-secretariaat op de Turnhoutsebaan werd op klaarlichte dag bekogeld met bakstenen. 'Moedig waren de daders niet, want ze droegen allemaal een trainingsvest met kap', vertelt Guy Dirckx van de lokale partijafdeling. 'Zij dachten waarschijnlijk dat de voorruit zou breken, maar ons secretariaat was vroeger een bankfiliaal en beschikt over sterk kogelvrij glas. We betreuren de zoveelste aanslag op ons secretariaat. Wij zullen klacht indienen en vragen aan de politie dat zij regelmatiger patrouilleert in de buurt van ons secretariaat.'

@ Het Nieuwsblad

Pst : Deze actie kan gezien worden als een bijdrage van de "met capuchon uitgeruste medeburgers" aan de strijd voor een verdraagzame maatschappij : "Ik ben Tolero".