Baardmansen onder mekaar

Voor enkele dagen schreven wij naar Oxfam Engeland om hen te vragen of de mails die kris-kras (in 't Engels schreven wij "chris-crash" maar dat verstonden zij niet) over het internet verstuurd worden uit hun naam ook écht van hen zijn. U kent die oplichterspraktijken, waarin u met vreugde medegedeeld wordt dat het lot u heeft aangeduid als winnaar van een kapitaal.  Tot onze aangename verbazing antwoordde Oxfam ons met een keurig bericht, dat we hieronder afdrukken.  Er blijft slechts een misverstandje bestaan : wij zijn geen supporter van Oxfam maar respecteren hun bedoelingen.

igibson@oxfam.org.uk namens enquiries@oxfam.org.uk
	Deze afzender ken je mogelijk niet.Markeren als veilig|Als ongewenst markeren
Verzonden:	maandag 15 juni 2009 12:45:32
Aan:	brave-angeltjes@hotmail.com

U weet dat wij op deze blog met veel sympathie de acties van de Nederlandse Partij voor de Vrijheid van Geert Wlders volgen, steunen en promoveren. De kans dat Wilders in het Europees Parlement aansluiting zou zoeken met Vlaams Belang en andere rechtse identitaire partijen achten we vrij klein.  De Nederlandse media zitten op een dergelijke stap te azen om de PVV alsdan totaal te verketteren. Wilders is soms onberekenbaar maar hij opteert voorlopig voor zelfstandig optreden met zijn vierkoppige fractie.

Twintig jaar geleden trokken CDA (het politieke broertje van CD&V bij ons), PvdA (de Nederlandse versie van onze SP.A) en de VVD (bij ons VLD) samen nog 85 procent van de kiezers. Nu halen ze met moeite nog de helft: 43,4 procent van de opgekomen kiezers. Niet genoeg voor een politieke meerderheid. Het CDA behaalde de slechtste score die de christen-democraten in Nederland ooit boekten, met uitzondering van het dieptepunt van tien jaar geleden. Het zelfde geldt voor CD&V dat zondag zowaar een feestje bouwde omdat ze 23 procent van de stemmen haalde… De “CVP-staat” waarin de partij goed was voor pakweg 40 procent is ver weg. De PvdA behaalde de slechtste score voor de sociaal-democratie sinds de invoering van het algemeen kiesrecht in 1917. Idem dito voor de socialisten bij ons.

Wat men ook van Wilders moge denken, hij heeft zich in één klap op de politieke kaart gezet en de traditionele partijen weten nog altijd niet hoe ze hem moeten aanpakken. “De noodrem waarmee de volkse opvattingen eerder konden worden weggezet (‘racisme’, ‘discriminatie’, ‘extreem-rechts’ en zelfs het recentere ‘populistisch’ dan wel ‘geen oplossingen’) heeft zijn (afschrikkings)kracht verloren”, stelt Syp Wynia vast (Elsevier, 13.06.09).

Het Nederlandse establishment mag zich gelukkig prijzen dat het ‘maar’ Europese verkiezingen waren. Maar de tijd dringt. “Als CDA, VVD, PvdA en ook SP hun antennes niet bijstellen, gaat de opmars van Geert Wilders onverminderd door”, waarschuwt Wynia.

Voor de rechtse kiezer in Nederland wordt het afwachten wat Wilders doet met zijn verkiezingssucces. En hopen dat zijn partij niet ten ondergaat aan interne ruzies en gebrek aan politieke kwaliteit, zoals de voormalige Lijst Fortuyn (LPF). Net daarom heeft Wilders zelf al laten verstaan dat hij er voorlopig niet aan denkt om straks deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen, ook al werd zijn partij in een aantal steden met voorsprong de grootste. Dat lijkt een wijs besluit. Verder moet hij zich hoeden voor overdrijving. Verkiezingsoverwinningen doen politici wel vaker doordraven of naast hun schoenen lopen. Wilders slaat dikwijls de nagel op de kop, maar hij moet er wel op letten dat hij zichzelf niet in de hoek zet waar anderen hem maar al te graag hebben.

Bron : VB

Na het hoogfeest van de democratie op 7 juni, is het vandaag de beurt aan de politici om de nodige regeringen in dit land samen te stellen. Het is pokertijd en wij gaan ons daar niet druk bij maken : de kranten en de socialisten van de VRT zullen hun beste beentje voorzetten om ons alweer op het rechte en politiek-correcte pad te houden. Wie links denkt komt aan zijn trekken, wie dat niet doet, kan verrekken.

De verschillende gewestregeringen zijn eigenlijk sluizen die bediend worden door sasmeesters.  Sasdeurtje open : het geld stroomt binnen in het gewestelijk sluisje.  Deurtje dicht.  Sasdeurtje aan de andere kant open : de centjes stromen weg. En zo gaat dat maar door.  Met dit bijkomende probleem dat de federale overheid om de geldstromen in stand te houden, leningen moet aangaan.  De staatsschuld stijgt, de afbetalingen van rente en kapitaal belasten de lopende begroting en le plat pays qui est le nôtre, wordt leeggepompt. 15 miljard euri in 2009 ?  Hoger, Lager ?  U roept maar. 

Gisteren hoorden we eerste-minister Van Rompuy verklaren, dat het ergste wat een land tijdens deze wereldcrisis er bovenop  kan overkomen,  een politieke crisis is.  Misschien is dat zo, maar belgië wordt al sedert 2007 niet meer bestuurd.  Er is enkel een regering bij name. We mogen verdorie blij zijn, dat de Taliban een aanval heeft gedaan op het Afghaanse leger dat begeleid was door belgische militairen.  Onze minister van oorlog werd op de beschuldigdenbank van het VRT-journaal de huid volgescholden door het openbaar ministerie bij monde van Martine Tanghe. Een schitterend requisitoir overigens.  Het parlement slaapt, de VRT waakt en vooral : een lid van de regering toonde zich aan het publiek. Dus we hebben toch een regering.  Stel u voor dat we ons terugtrekken uit Afghanistan, zoals de linksen willen, dan merken we weer niets van onze regering.

Voor de politieke partijen komt het er nu op aan, om vooral hun mannetjes en vrouwtjes te kunnen plaatsen en een stoet van partijgenoten in de administraties te droppen, want de macht van het  politieke getal is het verdriet van de burger.  Het zij zo : de geroemde parlementaire democratie is enkel bij monde nog een weerspiegeling van de wil van het volk.

Bezuiden de taalgrens streeft men naar ministers met een dubbele pet,  Gewest en Gemeenschap samen en te verdelen over drie linkse partijen.  De ideale schoonzoon, mijnheer Javaux die bij Ecolo een hoge functie bekleedt,  maakt zich sterk dat  hij een einde zal maken aan de affaires van vooral socialistische mandatarissen, die week na week de Waalse politiek besmeuren.  Mijnheer Javaux is een naieve optimist.  De PS heeft van Wallonië een grote politieke doolhof gemaakt van maatschappijtjes, intercommunales, regionale verenigingen, VZW's, interprovinciales, overkoepelende arrodissementele en kantonale subdivisies, die er op gericht zijn, de eigen macht te behouden, uit te breiden en elke euro die in Wallonië circuleert te controleren. En zoveel mogelijk euri te laten verdwijnen in eigen zakken. Wallonië wordt beheerst door hebzucht, die aldaar solidariteit genoemd wordt.

De sponsors uit het Noorden kijken toe, schudden het hoofd maar durven het contract niet opzeggen. Als we niet langer solidair kunnen zijn met sjoemelaars, zijn we racisten en wie wil dat nog zijn in de 21ste eeuw ?  Behalve die enkele marginalen.

Bij de regeringsonderhandelingen in Vlaanderen zal er vermoedelijk  een concensus gevonden worden tussen de vier partijen, want alle zijn bereid zich in te spannen : niet voor zichzelf maar voor de mensen. 

We zijn zelfs niet nieuwsgierig meer naar de uitkomst. Onze minister-president heeft de looks van een knappe Argentijnse filmster en dat is aangenaam voor de mensen.

Ray

De verkiezingsstorm is gaan liggen,  her en der worden nog wat wonden gelikt.  De verliezers komen zoals gewoonlijk na enkele dagen jammeren en mea-culpa slaan terug op het podium gekropen, om er zeker bij te zijn als de bekers uitgedeeld worden.  Winnen of verliezen is in dit land al lang van geen tel meer.De hervormingsgezinden worden steevast telkens in de hoek gedrumd en aan de ketting gelegd. Alleen meer dan 50% van de stemmen halen kan hen een wapen geven... en dan nog.

Wanneer de peilingen echt te ongunstig worden voor de poco's is er nog altijd 'Digipolis' om redding te brengen. De Ecolo's in Wallonia worden zo stilletjes aan zot van glorie. Isabelle Durant droomt luidop van nieuwe groene regels en wetten. Gelukkig kan ze die enkel in Francofonië afkondigen, zoniet zaten we hier ook met nieuwe reflecterende nummerplaten, een uitbreiding van zone 30 naar de autostrades, meer verplichte zonnepanelen bij nieuwbouw of renovatie die, wanneer er voldoende in aantal zijn  kunnen belast worden,omdat ze het landschap ontsieren zoals de tv -antennes in vroegere jaren ; deze laatste zijn nu vervangen door schotels om de N.B. (nieuwe Belgen) ook te kunnen laten genieten van Afghaans Taliban kogelschieten of Iraanse galgenspelen.

De Israëlische minister van binnenlandse veiligheid, met de wellduidende naam Yitzhak Aharonovitch werd betrapt op een "racistische" uitspraak tijdens een inspectiebezoek in Tel-Aviv.

Bij de ontmoeting met een politie-agent verontschuldigde deze zich omdat zijn uniform besmeurd was, waarop Yitzak hem antwoordde : "Niets aan de hand, je lijkt op een Arabush", een dialectwoord met een pejoratieve nevenklank, dat gebruikt wordt voor een morsige Arabier.

Toevallig was de scène met geluid gefilmd door de openbare omroep en natuurlijk gretig uitgezonden, gezien Yitzak lid is van de rechtse Israël Beiteinou partij. De minister heeft achteraf verklaard, dat hij natuurlijk geen enkele bedoeling had wie dan ook te beledigen maar enkel een vriendelijk grapje wilde maken. Dat is natuurlijk ten strengste verboten. Er mag enkel op commando gelachen worden met de formidabele moppen van links, die zoals geweten is, uitmunten door fijnbesnaarde steekjes onder water : beschaafd en respectvol.

Trouwens de Joden moeten leren zich gedeisd te houden : hun land wordt dagelijks bestookt met tientallen raketten, maar dat is helemaal niet erg.  Ze moeten dat begrijpen, dat is koeltoer. Het woord Arabush in de mond nemen, dat is pas een walgelijke wandaad.

Ray

Eerst beleefd een vuurtje geven en dan : "Wij houden je in de gaten, hoor !"

GOUDA - De politie van Gouda gaat een aantal veelplegers kaartjes sturen met daarop de tekst: 'Wij houden je in de gaten'. Het maakt deel uit van de nieuwe aanpak om de overlast door veelplegers terug te dringen.

In het station van Jette heeft een trein vanmiddag een tijdlang stilgestaan omdat de treinbegeleider zichzelf opgesloten had in een wagon. De man voelde zich bedreigd door drie jongeren op de trein. De spoorwegpolitie heeft het drietal opgepakt. De trein is daarna doorgereden naar Brussel-Zuid, waar de begeleider afgelost is. Er is geen hinder meer op het spoorwegnet.

@ VRT

Een fragment van de Arabische televisie : een gesprek over liberalisme en secularisme (de niet-godsdienstige staat) waarin ene Abdallah bin Bakhit een verheugend geluid laat horen.  Hij prijst voorwaar de landen die de vrijheid van godsdienst toelaten. Want, vervolgt hij, in India bijvoorbeeld waar de moslims een minderheid vormen, worden zij dankzij het bestaan van de liberale opvattingen niet afgeslacht door de hindoes. In Groot-Brittannië hetzelfde.  Natuurlijk, zo gaat de verdraagzame man verder, in Arabië hebben wij dat  systeem niet nodig, want hier is iedereen moslim.

Zo, is dit duidelijk genoeg voor de goedgelovigen uit het Westen ?

Op het laatst van het interview loopt er een telefoontje binnen van een man die  fluweelvriendelijk begint en de presentatrice aanspreekt met "zuster" en zegt dat er met het liberalisme niets mis is en dan vliegt hij uit zijn krammen en begint te schreeuwen, dat hij met de studiogast wil trouwen en hem neuken.  Vrij verrast en gegeneerd wordt er een einde gemaakt aan de uitzending.

Vermoedelijk wilde de gek wijzen op de tolerantie binnen het vrije denken  inzake homoseksualiteit.  Of zoals Jan Leyers het in zijn voortreffelijk reeks "Op weg naar Mekka" formuleerde : "Tussen de islam en het Westen komt het nooit goed." 

VB -Dewinter 30575

NVA - De Wever 25309

spa - Janssens 16397

Groen - Vogels 9410

VLD - De Ridder  3096  (Van Campenhout 2121, de lokale stamgast van VLD)

LDD - Verstreken 2788

Eerst nog wat meer "Tsjik en Tsjak" in diverse toonaarden repeteren, de lichaamstaal beheersen en dan zien we verder.

Ray

.

U gaat raar opkijken bij dit bericht : er is een mini-financieel schandaaltje ontstaan in de Waalse stad Charleroi ditmaal met de luchthaven Brussels South Charleroi Airport, BSCA als decor.  En met socialisten in de hoofdrol. Dat is schrikken, niet ?

Wat is er aan de hand ?  De luchthaven doet het goed met haar activiteiten : in 2008 werden er 3 miljoen reizigers genoteerd. Van zodra een zaak succes heeft, ontstaan er makkelijk spanningen tussen mensen die verantwoordelijk zijn voor de leiding.  Er zijn de werkers die met harde inzet de structuren uitbouwen en er zijn de klaplopers die op het succes champagne drinken.

De algemene directeur, men zegt nu CEO, Marcel Buelens (1954) een Leuvenaar, heeft zich sedert 2006 uit de naad gewerkt voor zijn Waalse luchthaven en in april dit jaar werd hij door de verenigde reissector uitgeroepen tot "Man van het Jaar".  Op dit ogenblik staat dit leuke feit nog vermeld op de webstek van de "vriendelijke luchthaven" maar u kan het ook hier nog lezen bij Hangar Flying

.

CEO Marcel Buelens, op staande voet ontslagen

Op dat moment boterde het echter al geruime tijd niet meer tussen de CEO en de voorzitster van de raad van bestuur, Edmée de Groeve, ook een Vlaamse (la Flamande) met een uitgesproken PS-profiel. Mevrouw is bijvoorbeeld ook voorzitster geweest van de Nationale Loterij en zij wordt graag naar voren geschoven als een zinnebeeld van de geslaagde zakenvrouw.  Weliswaar uit de semi-openbare sector. Mevrouw De Groeve hanteert tijdens spreekbeurten graag dure termen die zij opgestoken heeft uit managementscursussen, een handigheidje bijna even oud als een oud beroep.

Edmée de Groeve

Buelens heeft er steeds prat op gegaan dat zijn benoeming niet stoelde op politieke aanhankelijkheid bij deze of gene.  Hij prees zowel de medewerking die hij kreeg van minister-president Rudy Demotte (PS) als van de Biza minister Antoine (CdH).  Met zijn voorzitster De Groeve verliepen de contacten stroef. Het succes van de luchthaven wilde zij meer rond zich geconcentreerd zien, maar de actieve Buelens liet zich niet de kaas van het brood roven door de ijdele Flamande.  Tot er plots geruchten begonnen te circuleren over de hoge onkostennota's die Edmée de Groeve indiende en die door La Libre Begique in de publieke aandacht werden gebracht.

Onmiddellijk daarop werd Marcel Buelsn op staande voet ontslagen. We lezen hierover het volgende bij www.luchtzak.be

 In Parijs : "De burgemeester en de gemeenteraad wensen u een vrolijke Ramadan toe" . Voor alle duidelijkheid, dit is geen recente foto : ramadan begint dit jaar op 22 augustus.  "Allons enfants de la patrie, le ramadan est arrivé" weerklinkt het in de straten van Parijs.  Voor Pasen, Hemelvaart,  Kerstmis, het Loofhuttenfeest, de Grote Verzoendag, enz.  geldt de scheiding van kerk en staat.