
Ik heb altijd gevonden dat Marianne Thyssen, de presidente van de Christelijke Devote Verzameling er goed uitzag. Maar daar gaat het niet om. Ik heb ook een hele tijd gedacht, dat ze geen domme vrouw is. Dat laatste lijkt wat tegen te vallen.
Mevrouw Thyssen zetelt al 18 jaar in het Europees parlement, wat haar heel wat politieke ervaring heeft opgeleverd en vermoedelijk verslaafd heeft gemaakt aan de idee, dat politieke macht onveranderlijk is en dat het bestuur zich niet te veel moet aantrekken van ideologie of maatschappelijk engagement. Marianne heeft zich in de loop der lange jaren vereenzelvigd met het systeem, ze maakt er niet alleen met overtuiging deel van uit, ze is zelfs bereid even haar geliefde etiquette terzijde te schuiven, als de gevestigde orde aangevallen wordt. Wij zeggen het niet graag, wij nemen dergelijke woorden niet vlug in de mond, nood breekt wet : eigenlijk is Marianne Thyssen een trut.
Een Deftige Dame weliswaar, daar pleit ze ook bij herhaling voor in de politiek, als voorzitster van de grote tjevenpartij : deftig en fatsoenlijk de burgers allerlei lekkers beloven, niets leveren, maar wel de centen verdonkeremanen. Schijnheilig, maar deftig, zoals het altijd geweest is met de partij die nooit zichzelf verloochende maar wel haar kiezers. Echter, nooit schelden. Wie dat wel doet, dàt is pas een rechtse zak. En daar heeft Marianne een gloeiende hekel aan. Ze spelt zelfs de les aan haar collega van de kleine tjevenpartij, Bart Dewever, als die zich weer eens te buitengaat aan populistisch tafelspringen (in zijn geval is het meer tafelhuppelen) : "Dat is grof taalgebruik" schudt Marianne het hoofd. En de kleine haalt direct bakzeil ; de kleine hoopt zeer binnenkort nog groter te worden dan de huidige grote.
Dit weekend verscheen in De Morgen een verhelderend interview met CD&V-voorzitster Marianne Thyssen. “Schaamte voor België is er niet”, zo luidt het. Als haar wordt gevraagd of het land bij elkaar zal blijven, antwoordt de CD&V-voorzitster haar gesprekspartners steevast dat ze de verkeerde kranten lezen. Marianne leest enkel de regimepers, ziet u. De onwerkbaarheid van dit land en de daaruit voortvloeiende beruchte Belgische compromissen hebben volgens Thyssen zelfs een meerwaarde: “Het voordeel van België is dat je ingewikkelde afspraken moet maken.” Je moet wel heel erg onwetend zijn (of veronderstellen, dat je toehoorders simpelen van geest zijn) om dergelijke prietpraat uit je deftige hoge hakken te kloppen.
Herman van Rompuy wordt natuurlijk de hemel ingeprezen, dat is normaal, dat zouden wij ook doen. Als reden voor zijn Ascensie noemt ze de massale regularisatie van illegalen. “Hij heeft het toch maar gefikst om mensen zonder papieren aan een verblijfsvergunning te helpen”, aldus Thyssen. Was Marianne bezopen, toen zij dit aan de journalist toevertrouwde ? Er werd helemaal niets "gefikst", er werd simpelweg uitgevoerd wat de Franstalige politieke meerderheid in dit land al jaren wenst : een quasi algemeen pardon, dat ons door de politiek-correcte buurlanden kwalijk wordt genomen. En dat zelfs bij de makke burgers van het land B op ongeloof wordt onthaald.
Links en rechts zijn voor de Deftige Dame, die zich zin na zin ontpopt tot een oppervlakkige trut, achterhaalde begrippen, tenzij dan wanneer ze dienen om tegenstanders te stigmatiseren. “Wie denkt er nu nog in links of rechts? Het centrum is de juiste plaats. Een enkele keer denk ik: wat ben jij een rechtse zak, maar verder gebruik ik die termen niet.” Het is omdat zij de term rechtse zak gebruikt, dat wij gewagen over trut : we blijven in dezelfde omgeving.
Even later heeft diezelfde Thyssen het over… verdraagzaamheid. Dat is voor haar een kwestie van beschaving, al vindt ze dat in naam van de beschaving veel schijngevechten worden geleverd. Als voorbeeld noemt ze het debat over de islamitische hoofddoek. “Waarom zou een hoofddoekje niet mogen? Ik vind hoofddoekjes mooi. Vroeger droegen meisjes en vrouwen een hoedje, en dat vond ik ook mooi”, aldus Thyssen, die daarmee het probleem herleidt tot een vestimentair gebeuren. Een modeshow met de knappe Friese meid Doutzen Kroes, daar gaat het om. Doutzen, die en passant huivert van Geert Wilders, nog een rechtse zak.
.
Als zelfs de grootste partij van het land geleid wordt door een figuur dat niet eens in staat is, op een geargumenteerde manier stellingen van de middelmaat ietwat verstandig te onderbouwen, dan zijn we ver gekomen.
.
Savat