Hoge hakken

Wij vliegen met deze blog over de actualiteit en we focussen in op sommige aspecten die vooral te maken hebben met wat ons bezighoudt : het drenkelingengespartel van de belgische natie, de invasie door armlastige vreemdelingen van gans welvarend Europa, de opdringerige en achterlijke invloeden van de islam en de lafheid waarmede de politici onze verworvenheden te grabbel gooien.

Dat is een ambitieus programma voor een bescheiden blog en het catalogiseert ons onmiddellijk in de rechterhoek van de samenleving die net over déze moeilijkheden zo weinig mogelijk wil horen.

Wij blaken niet van optimisme want er zijn weinig redenen om hoopvol de toekomst tegemoet te blikken maar met enige humor, ironie of afstandelijkheid, genieten wij best van dit leven : ons unieke leven op ons stukje grond van de planeet. Ons leven en ons land inderdaad, niet toevallig zo maar een plekje om het even waar : een plaats met een lange voorgeschiedenis, afwisselend ellende en vreugde, werken en denken, ijveren en streven. En steeds vooruitgaan en onszelf blijven in telkens wisselende omstandigheden.

Is het niet begrijpelijk dat wij protesteren tegen de oprukkende invasie ?  Hier is niet een of andere hogere buitenaardse intelligentie aan het werk, die ons vaderlijk vermanend de versnelde weg naar vooruitgang en welvaart toont.  Helaas niet.  Het hoge woord wordt veelal gevoerd bij de migranten door individuen die ons terug naar donkere tijden willen sleuren, die onze beschaving afwijzen. Uiteraard niet de sociale verwezenlijkingen en de materiële voordelen. 

Zij wijzen  de complexiteit van de schoonheid af, het abstracte denken dat wij uiten met genuanceerde woorden of beelden, het beleven van individuele vrijheden, het vrije wetenschappelijke onderzoek zonder betuttelende limieten. Dàt is té veel voor geesten die héél deze complexe wereld en mensheid afwegen aan een  achterlijk boekje dat een op vijf aardbewoners terroriseert en de wereldoverheersing nastreeft.

Wij Westerlingen kennen beter dan wie dan ook de excessen binnen onze samenleving en wij weten daar mee om te gaan zonder mekaars hoofden af te hakken.  Dit in tegenstelling tot onze invaders. Hun primitieve opvattingen kennen nauwelijks nuances, relativering is zwakheid en respect voor andersdenkenden is het eigen ongelijk toegeven. Begin er maar aan voor een hoopvolle toekomst.

Dit zaten wij te bedenken toen we gisteren de tussenkomst lazen van een onzer gewaardeerde reageerders, die zich terecht afvroeg : "Wij weten wat er aan de gang is met onze beschaving en  met de oprukkende islam, maar wat doen wij er aan ? Het wordt tijd voor actie".

Beste reageerder, er was eens een politieke partij in Vlaanderen, die in het volle besef van haar verantwoordelijkheid, een aantal voorstellen had uitgedokterd om onze civilisatie te vrijwaren van verdere neergang.  Zij had dit programma samengebald in 70 punten, die misschien niet alle even elegant klonken maar die wel de aanzet hadden kunnen vormen om de problemen die ons dagelijks leven overheersen, te vermijden.  De leiders van die partij werden voor de rechters gesleurd, die door de Weldenkenden waren uitgezocht en de partij werd verboden en is nog elke dag de kop van Jut.

Wij kunnen niet meer doen dan de mistoestanden blijven aanklagen en proberen de mensen die het met ons eens zijn te verzamelen en te laten aangroeien. Onze actie is er geen van fysieke daden, wel van sensibilisering van de geesten : het land is vol, de grenzen moeten dicht.

Ray

Onze Japanse collega is duidelijk op vakantie in eigen land en dat levert mooie beelden op van het land van de rijzende zon, dat wij vooral kennen via de grote, drukke steden en de toeristische trekpleisters.  Het vervelende is, dat onze vriend nauwelijks Engels kent en wij geen enkel Japans teken herkennen.  Het is Mijnheer Google (of Mevrouw ?) die instaat voor de communicatie.  De cineast weet alleszins dat zijn video's hier in Vlaanderen op de blog verschijnen.

Hierna de "vertaling" bij bovenstaand filmpje : glimlachen is toegelaten

絶景　積丹ブルー☆

"Blue Syakotan glorieuze uitzicht"

Hier Klikken : een video van onze Japanse collega  jg8gwx

Een Chinese met Mexicaanse griep ?  Mijnheer de Griepcommissaris ... ?

.

.

Woensdag is in de Spuistraat in Amsterdam de columnist Prente Mailmoeder aangehouden op verdenking van belediging en provocatie van het Amsterdamse politiekorps. Prente Mailmoeder, het alias van de 27-jarige dichter Bonne Postma die actief is op de site www.herenlunch.nl, droeg een door beroepshumorist Michiel Eijsbouts ontworpen T-shirt met daarop de tekst: IDIOTIE. Deze tekst was gegoten in het logo van de politie; inclusief het welbekende vlammetje. Mailmoeder kon zich identificeren, heeft zijn medewerking verleend aan het proces-verbaal en zal een brief ontvangen van de officier van justitie of hij wordt vervolgd. Een medewerker van een platen- en CD-zaak in de Spuistraat was getuige van de aanhouding: ‘De jongen werd aangehouden door twee agenten op mountainbikes. Ik heb nog tegen de politie gezegd: kunnen jullie dat niet ergens anders doen dan voor onze winkel? Wat ik ervan vond? Een erg kinderachtige actie.’

Eerder greep de politie Dénis van Vliet in de kraag die een T-shirt droeg met daarop de tekst CORRUPT met daarin het politielogo verwerkt. Van Vliet werd in juni dit jaar veroordeeld tot een voorwaardelijke geldboete in een zaak waarin volgens velen politie en justitie zich onsterfelijk belachelijk maakten. Een soortgelijk T-shirt met daarop POEP kon volgens justitie overigens wel door de beugel.

@ Revu.nl

(met dank aan www.hetvrijevolk.com)

Door omstandigheden was ik deze morgen rond 9 uur, na een lange wandeling van bij het Sportpaleis in de omgeving van het Tsjing-Tsjangsplein terechtgekomen.  Een beetje hijgerig de eigen sportieve mogelijkheden overschat hebbende , stond ik zogenaamd te kijken naar het beeld van Panamarenko, toen ik achter mij een vrouwenstem hoorde, die me zegde "Schoein hé, menier ..."

Het gebeurt niet elke dag meer aangesproken te worden door vrouwvolk, dus die kans laten we niet voorbijgaan. Mevrouw woonde in de omgeving en was op weg naar de Aldi, die zich bevindt ter hoogte van het vroegere lokaal van de Kommunistische Partij, de Club Jef van Exterghem.  Voor de Antwerpse ingewijden : dat is vlakbij het oude Postgebouw.   Ik informeerde bij mijn aanspreekdame, hoe zij de buurt ervaarde en dat was duidelijk een tienpuntenvraag. Mevrouw, die me al zonder de gebruikelijke vrouwelijke schroomvalligheid had toevertrouwd, dat ze 79 was, richtte haar hoop op de toekomst. "Wij zullen het niet meer meemaken, maar eens zal het hier een aangename buurt worden" sprak ze vol overtuiging.

Zij stond in nauw contact met het buurtcomité en ze onderhield de beste betrekkingen met de politie en "het wijkteam".

In het in twee delen gescheiden Nicosia op Cyprus wordt de taak van een wijkteam uitgevoerd door de Verenigde Naties.  In Antwerpse probleemwijken is deze vredesmacht in handen van een wijkcomité, bestaande uit wijkbewoners en betoelaagde vrijwilligers.  Met de vreemdelingen komt het nog wel goed, sprak de enthousiaste vrouw.  De Marokkanen en de Turken die trekken zich niet te veel aan van de buurt en zij leven hun eigen leven. Zij willen geen inmenging van buitenaf. Met de Balkanners is het moeilijker : die luisteren naar niets of niemand.  Ook niet naar het wijkteam of de politie. En de negers ?  Da's een wereld op zich, menier, ge weet niet wat ge daar aan hebt. 

Toen ik haar zegde, dat het mij toch niet zo vlot scheen te gaan, negeerde ze die opmerking.  Zij schreef regelmatig een brief als er  bijvoorbeeld een tegel los zit in het voetpad of als er  een put is  in het wegdek. "Dat wordt onmiddellijk hersteld, mijnheer". Toen we voor de Aldi stonden, nam ze me bij de arm : "Het kan natuurlijk zijn, dat ze naar mij luisteren, omdat ik Dewever heet, ik ben geen familie, maar ik denk dat het helpt".  Waarop ik haar zegde : "Al goed dat ge niet Dewinter heet" maar het was niet de bedoeling dat ik de grappige aangever zou zijn, want ook deze opmerking verdween  oor-in, oor-uit.

"Kijk, zie je die man met zijn baard op de bank ?" en ze wees naar iemand die er mij uitzag als een dakloze. "Da's een belg, hij heet Carlos en hij zit hier elke dag en vraagt geld aan de mensen, alhoewel hij een toelage ontvangt van het OCMW. Van mij krijgt hij niks, maar hij noemt me zijn schatteke. Dat moet ge tegen mij niet zeggen, menier. De vreemden zeggen dat niet."  Ik had niet meer de moed om te antwoorden, dat de vreemdelingen haar simpelweg negeren.  Wie ben ik in deze buurt van mijn stad, die al lang mijn stad niet meer is, om de cynische wijsneus uit te hangen ? 

Ik heb vriendelijk afscheid genomen van mijn tijdelijke wijkdame en haar nog een lang en gezond leven toegewenst.

De beste manier om het hoofd boven water te houden in deze omgeving is de problemen minimaliseren. En als je Dewever heet, heb je een punt voor.

Ray

Om onze kameraden van de linkerzijde gelukkig te stemmen en de vrienden van de politiek-correcte denkwereld te bevestigen in hun grote gelijk, in bijlage een leuke diamontage over een gevangenisregime in de Amerikaanse staat Arizona. Het is eens wat anders dan het slappe gelul waar wij onze samenleving mee naar de afgrond voeren.

 Verdere info : http://nl.wikipedia.org/wiki/Joe_Arpaio

Bijna een kwart (23,5 pct) van de leerlingen in het secundair, hoger en universitair onderwijs in Brussel gelooft dat de mens een creatie is van god. Dat blijkt uit een studie van een onderzoekster aan de ULB van enkele jaren geleden, zo schrijft La Libre Belgique zaterdag.

China voert jaarlijks de meeste executies uit in de wereld. Volgens mensenrechtenorganisatie Amnesty International bedroeg het aantal executies vorig jaar meer dan 1700 op een totaal van bijna 2400 in de gehele wereld.

De Verenigde Staten legden eerder dit jaar megafraudeur Bernard Madoff een gevangenisstraf van 150 jaar op.

@ www.spitsnieuws.nl

@ China View

Met dank aan www.hetvrijevolk.com

"Als er 29 ontsnappen, dan zal ik ontslag nemen" zei de minister van justitie Stefaan de Clerck vandaag tegen journalisten.  Hij verwees hiermede naar de 28 boeven die uit de gevangenis van Dendermonde ontsnapten in augustus 2006 : de toenmalige ministerin Laurette Onkelinx bleef op post. Het was haar schuld niet.

De Clerck heeft in 1998 toen hij ook op justitie orde op zaken probeerde te stellen, ontslag genomen toen Marc Dutroux zijn biezen nam en in de bossen van Herbeumont verdwaalde. Dat éne ontslag, -samen met Vandelanotte die Binnenlandse Zaken deed-  schijnt voor Declerck de garantie te zijn voor alle verdere politieke verantwoordelijkheden die hem ten laste kunnen gelegd worden. Hij heeft eenmaal tol betaald en geniet voor de rest van vrije doorgang.

Wat er precies allemaal fout loopt met de beveiliging, wordt dezer dagen uitgebreid belicht.  De morsige advocaat van de VRT, Walter van Steenbrugge, kwam het tijdens het programma "Er is iets misgelopen" van 19 uur nog eens extra beklemtonen.  Hij glimlachte (waar hij hopelijk geen gewoonte gaat van maken) toen hij er zich over verbaasde dat in sommige rechtbanken, de supporters van beklaagden de magistraten niet regelmatig een pak rammel geven. Dat zou die Van Steenbrugge wel zien zitten : nog meer vrijspraken.  Uit angst voor de supporters.

Hoe dan ook, de minister is ingevolge de laksheid van de reglementen of de onaangepaste structuren, of hij dat graag heeft of niet, verantwoordelijk. Als hij niet tegen kritiek kan, moet hij in Plopsaland portier worden of frietjes met mayonaise verkopen op de Grote Markt in Kortrijk. 

Waar men niet over praat : justitie heeft een maatschappelijke visie ontwikkeld inzake criminelen waarvan dagelijks bewezen wordt, dat de sociaal ontwrichten er enkel misbruik van maken.

Gangsters weten zeer goed, hoe de gedachtengang is bij justitie, en zij speculeren op de softe houding van de rechters. Ze worden daarin voortreffelijk gesteund door hun advocaten.  De jonge Marokkaan die van zijn zestiende voortdurend slachtoffers heeft gemaakt, is volgens zijn advocaat een bijna geniaal wonder van intelligentie. Hij heeft rechten gestudeerd en citeert uit de keraan, aldus  Meester Sven Mary.

Freddy Horion die 6 mensen in killen bloede heeft afgemaakt, daagt de belgische staat voor de rechtbank, omdat hij niet meer gelucht wordt in de gevangenis. "Dit kan men mensen niet aandoen" aldus de advocaat van Horion, die zijn kleding ook in de gevangenis schijnt te kopen. En er zeker zijn haar laat knippen. 

Wat er doorheen de slachtoffers gegaan is op het moment dat zij beseften dat ze in helse pijnen aan het sterven waren, daar wordt niet over gepraat.  Welke angsten mensen doorstaan die beroofd en mishandeld worden door "geniale jongeren"  wordt zedig verzwegen. Maar toeteren over het onrecht dat het crapuul aangedaan wordt, omdat het geen frisse neus kan halen...

Een minister van justitie moet maatregelen nemen om de bevolking te beschermen tegen het geboefte. Daar hebben wij recht op. Wij hebben geen boodschap aan geboefte dat met een gekneusde ziel rondloopt, omdat de cel te benepen is, de patatjes niet zacht gekookt zijn, of de straf te lang duurt.

Een minister van justitie moet geen grote mond opzetten tegen journalisten, maar tegen zijn collega's in de ministerraad. Die moeten zorgen dat er geld genoeg is, om de veiligheid van de bevolking te waarborgen.  En Stefaan de Clerck moet desnoods brullend eisen dat de wetten die de toegang tot dit land regelen, nageleefd worden door iedereen die daarmee te maken heeft. Want al de problemen die er bestaan inzake overbevolking en grote criminaliteit worden vooral veroorzaakt door vreemdelingen of bipatrides. Of mag dat niet luidop gezegd en openlijk geschreven worden ?

De Clerck heeft een unieke kans om bij de bevolking een populaire minister te worden, na de desastreuze passage van het Waalse bandietenliefje Laurette Onkelinx  (het intermezzo van de brave Jo van Deurzen vergeten we even). 

Dat Stefaan de Clerck zijn tanden laat zien, waar het nodig is en de job doet waar hij tien jaar naar gehunkerd heeft. En als hij het niet aankan, hij weet waar naartoe.

Ray