Brussel ? Connais pas !

Gisteren een vrij uitgesponnen spreekbeurt beluisterd van Karim van Overmeire (Vlaams parlementslid VB en auteur) over de mogelijke scenario's bij een Vlaamse onafhankelijkheid. Het was beslist géén verkiezingstoespraak om de militanten op te jutten, veeleer een beschouwend betoog. 
"Niemand is Vlaamser dan het Belang" kan best aangevuld worden met "Niemand kiest een moeilijker weg dan het Belang" namelijk die van de Vlaamse onafhankelijkheid. Terwijl de anderen alles in het werk stellen om de kunstmatige staat overeind te houden met onnoemelijk veel omkoopgeld, valse beloftes, schijnoplossingen en door de "mensen" te behandelen als kuddevee, laat het VB het radicale partij-ideaal en programma niet los.
De weg van de zelfstandigheid is een streep trekken onder 177 jaar verfransing, scheeftrekking van sociale, culturele, economische en financiële mistoestanden en véél ruzie. Wie zich nu weer eens laat leiden door het sprookje van de confederale staat, verdient te eindigen in de buik van de wolf zoals dom Roodkapje.
Telkens het echter over Brussel gaat, ontstaat er verwarring. De tegenstanders zijn er op getraind en reageren als honden van Pavlov in om het even welk communautair debat : "Wat doe je met Brussel ? Je laat de Vlamingen toch niet aan hun lot over ?" (alsof het begrip "Vlaming" voor hen plots gelijkstaat met een Heilige-uit-de-Hemel).
Karim bepleitte een tweetalige hoofdstad voor Vlaanderen. Dat mag hij en voor zover ik weet is dit het standpunt van zijn partij. Als wij echter horen : "Brussel is het kloppende hart van Vlaanderen, het sociale centrum, het culturele brein, het artistiek hart, de financiële markt, de economische motor" dan word ik draaierig. En ik was niet de enige.
Heeft er iemand al eens aan gedacht, om het aan de Brusselaars zelf te vragen wat zij willen ? Dàt zou een normale en democratische stap zijn. De grote plaatselijke lichten zullen de richting aangeven, maar zo wordt de wil gerespecteerd van de meerderheid in het Hoofdstedelijk Gewest. Kiezen zij voor Vlaanderen, dan zal er heel wat werk moeten geleverd worden. De strategische keuze van Vlaanderen voor Brussel als hoofdstad was destijds een taktische bepaling die inmiddels door de werkelijkheid voorbijgestreefd is. Je m'excuse.
Kiezen de Brusselaars daarentegen voor een eigen stadsstaat ( model Singapore) of voor Wallonië of Europa (in de veronderstelling dat de EU dat cadeau wil) moeten we garanties vragen voor de 12% Nederlandstaligen (?) die er nog resteren. Vlaming zijn in Brussel is al jaren een moeilijke zaak van keuzes maken, een olifantenhuid kweken en vaak zuchten. Eens de pijn van de scheiding geleden, zal de sfeer hopelijk wat ontspannener worden.
Welke hoofdstad Vlaanderen moet hebben, laat dit maar even sudderen en desnoods kan de bevolking kiezen. Dit voor het onwaarschijnlijke geval u mij mocht verdenken van Antwerps chauvinisme. Ten bewijze van het tegendeel : met het oog op de eindejaarsfeesten, is het boek van Karim onder de boom een aanbeveling en de bladzijden over Brussel kan u er voorzichtig uitscheuren.
Ray












1 reactie op dit bericht
Leve de democratie!!!
Alleen......het mag nooit een stad worden waar het rode racaille aan de macht is, dus, Leuven, Sint Niklaas, Antwerpen, Hasselt e.a. zijn bij deze reeds uitgesloten, kwestie van de democratische gedachtegoed dat momenteel leeft in dit apenland te respecteren.
Bij het rode racaille leeft namelijk de strijdkreet "Leve de democratie maar met 65% van de Vlamingen houden we wel geen rekening" wel met de ONdemocratische instelling, kwestie van lintjes en/of waardeloos titeltje binnen te halen.
Om van te kokhalzen.