(Vrije Tribune, verschenen in De Tijd van 25/9/09)
Tijd voor Vlaamse frontvorming
Na de riante verkiezingsoverwinning van juni gooide de N-VA het over een andere strategische boeg. De partij stapte af van het idee van een grote onderhandelingsronde met de Franstaligen. De Wever koos resoluut voor Vlaanderen en probeert vanuit de Vlaamse regering goed en degelijk bestuur na te streven. Dat staat in schril contrast met de federale overheid die in eigen schulden dreigt te verzuipen en de komende jaren budgettaire ‘hongerwinters’ tegemoet gaat. De N-VA speculeerde terecht dat het niet zo lang zal duren vooraleer de federale regering Vlaanderen zal vragen om de schulden te helpen delgen. Vlaanderen betaalt geen eurocent zonder dat het een flink pakket bevoegdheden krijgt toegeschoven, klonk het toen. De N-VA maakte van die zgn. ‘Maddens-doctrine’ haar belangrijkste campagnethema.
Intussen heeft het overlegcomité van regeringen ingestemd met het voorstel van premier Van Rompuy voor de verdeling van de begrotingsinspanningen tot 2012. Vlaams minister Muyters stelt terecht dat Vlaanderen in 2010 meer dan negentig procent van de besparingsdoelstellingen van heel België voor zijn rekening neemt. Andere regeringen doen amper een inspanning. Kris Peeters beweert dat het akkoord voor Vlaanderen geen probleem is, wat diametraal tegen de uitlatingen van de N-VA ingaat.
De Maddens-doctrine faalt, nog voor de Vlaamse regering goed en wel van start is gegaan. Vlaanderen depanneert andermaal de rest van België, dat zich, blijkens de uitlatingen van PS-voozitter Elio Di Rupo, opmaakt voor een nieuw rondje potverteren. Vlaanderen mag andermaal federaal budgettair puin ruimen, maar de communautaire grendels blijven op hun plaats.
Na de verkiezingsoverwinning van 8 juni riep De Wever luid: “De federale uier is leeg en toch blijven de Franstaligen eraan trekken. Wat ons betreft is het genoeg: geen druppel meer… Het is tijd voor een assertief Vlaanderen. Dan zullen we zien wie vragende partij is voor een hervorming van ons land”. Dat is nu wel even anders.
Van de assertieve Vlaamse politiek blijft niet veel over. De indruk ontstaat dat Bart De Wever zich als handpop van Kris Peeters heeft laten gebruiken om de Vlaamse regering op de rails te krijgen. De Wever werd de sterkhouder van de regeringsvorming en de assertieve Vlaamse strategie. Alleen stond daarvan weinig tot niets te lezen in het Vlaams Regeerakkoord (‘Een daadkrachtig Vlaanderen in beslissende tijden’), op wat maatregelen in Brussel en de Vlaamse Rand niet te na gesproken. “Een kwestie van ons niet vast te pinnen op een strakke agenda,” heette het. Blijkbaar is niet iedereen binnen de Vlaamse Regering doordrongen van die assertieve Vlaamse strategie.
Het wordt stilaan duidelijk dat het met de Maddens-doctrine ‘wachten op Godot’ wordt. Dit is gewoon het B-luik van het participationisme dat ons ooit het onzalige Egmontpact opleverde. Kris Peeters is vast niet van plan om het federale niveau – waar zijn eigen partijgenoot de scepter zwaait – zwaar onder druk te zetten. De CD&V is nog minder van plan om de Wetstraat 16 op te geven. Wanneer het op communautaire onderhandelingen aankomt, is de kans klein dat aan Vlaamse kant het spel hard zal worden gespeeld.
Nochtans insinueerde Bart Maddens na de verkiezingen van 8 juni dat er misschien wel nog een ander scenario is: “De Vlaams-nationalistische partijen behalen een monsterscore. Vlaams Belang en N-VA halen samen 28,4 procent. Als we de stemmen voor SLP en LDD meetellen, komen we aan een nooit geziene score van 37,1 procent voor uitgesproken Vlaamse partijen. Nog nooit waren er zoveel Vlaamsgezinde stemmen.” Dat zal wel zijn, maar ondertussen wordt dat Vlaams Belang vrolijk verder gedemoniseerd door de politieke concurrentie, speciaal juist door de N-VA in haar recente electorale retoriek.
Een doorgedreven staatshervorming zal er pas komen als er langs Vlaamse kant een uitgesproken frontvorming is. De N-VA moet haar koudwatervrees overwinnen en resoluut kiezen voor een brede Vlaamse alliantie. Alleen vermag ze niets. In Vlaanderen wordt dit front ‘incontournable’ en is het onmiddellijk aan zet. Vlaanderen kan dan vragen om België onder curatele te plaatsen om zo in het budgetair en staatkundig huishouden orde op zaken te stellen. Lukt dat niet, dan ligt de weg open naar een eigen republikeins project, losgeweekt uit de Belgische chaos, en op zoek naar een eigen plaats in het Europa van de 21ste eeuw. Ongetwijfeld een brug te ver voor de traditionele partijen, maar de starre tradities, het institutioneel conservatisme en de partijlogica’s, daar baalt een ruime meerderheid van de Vlamingen van, zeker weten.
De Maddens-doctrine ligt lekker in de mond, maar winnen doe je met daden nooit met woorden.
Ludo Abicht, Julien Borremans, Frans Crols, Koenraad Elst, Johan Sanctorum, Matthias Storme en Jef Turf
(De ondertekenaars zijn kernleden van de Vlaams-republikeinse denkgroep Res Publica)
***
Wachten op Godot is het overbekende toneelstuk van Samuel Becket met volgende figuren. Met onzeVlaamse politici kunnen er prachtige rolverdelingen gemaakt worden.
Vladimir De intellectueel en estheticus. Hij schijnt meer te weten dan Estragon, is lang en mager maar is enorm gehecht aan Estragon. Estragon Hij is zinnelijk, kort en dik, soms wat verwijfd en heeft soms last van capriolen. Dan wil hij Vladimir plots verlaten, maar uiteindelijk bedenkt hij zich altijd weer. Lucky Werkt voor Pozzo. Laat zich vernederen, en doet altijd wat hem gevraagd wordt. Hij valt voortdurend in slaap. Pozzo Eigenaar van Lucky. Vernedert Lucky constant, en heeft zijn hulp nodig voor de meest onbenullige dingen De jongen Hij komt dagelijks melden dat "mijnheer Godot vandaag niet komt, maar morgen zeker zijn afspraak zal nakomen".


Dit is ons land





.jpg)
.jpg)
.jpg)















6 reacties op dit bericht
LUCKY 9.....
ben ook altijd verrast om uw ,en er zijn er nog enkele hier op dit forum hun heldere kijk op de gebeurtenissen te mogen lezen .
GT
Hopelijk bereiken jullie ook een aantal mensen die toch mogen meespelen in de grote krabbenmand die ons land is groetjes van een lezer die nog meer van dat gif uit jullie pen wil zien stromen
Linkse frustratie.
Dat de rode nitwitten dag en nacht op de loer liggen om iets of iemand van het V.B. te kunnen vinden of raken is ons al lang bekent.
Een verkeerd gebruikt woord of een wazige zinsspeling van een V.B mandataris wordt onmiddelijk onder de electronen microscoop gelegd om te kunnen uitvergroten tot een wereldschokkend feit.
Ach ze doen maar als ze daar hun "orgasme" in vinden,we zijn het al gewoon geworden.Eens zien of de rode graaiers hun 'rapport" gaan openbaren dat ze besteld hebben na hun verkiezingsnederlaag en waarin duidelijk vermeld staat dat de SP.a (lees: Gennez) een flater heeft begaan door F.Vandenbroecke te dumpen nadat hij voor de partij toch een mooie score had behaald.Dit zou hen (De SP.a) zuur kunnen opbreken.
Tot op heden wil de partijtop geen commentaar geven op deze voor hen zéér vervelende ontknoping.Misschien kan Tom coco zich daar eens op focussen!
mvg
Ik lees...
Dat moet zijn "Géén kansen geeft om ONZE maatschappij en ONZE leefwereld te vernietigen".
Is...
divide et impera
Het lag eerder in de lijn der verwachtingen. Inderdaad de fascistoïde schandalen in het rechtsgebied Brussel blijven niet alleen aanhouden maar worden stilaan echt hallucinant. Ik gebruik dit adjectief ongaarne omdat anderen vooral belgo-fascisten het al te vaak misbruiken.
Hiermee verwijs ik als modale stemgerechtigde burger niet uitsluitend naar de Fortis-saga maar ook naar de brutale schending van de grondwettelijke en volkenrechtelijke gelijkheid van de Vlamingen in het doodzieke koninkrijk België.
Dat dit meerdere keren boven en na elkaar bankroet is stelt een eerste faillissement daar als FEIT.
De rellen in Molenbeek en de situatie in vele andere feitelijke no-go-areas bewijzen het failliet van de dhimmi-politiek. Dit is een tweede faillissement en eveneens een FEIT
Het derde faillissement laat zich niet moeilijk raden en staat als een paal boven water: dat van de heersende politieke kaste die zich weert als duivels in een wijwatervat inclusief de zogezegd Vlaamse christendemocraten. Het smeergeld en vetbetaalde postjes waarmee deze kaste zich onrechtmatig heeft verrijkt hebben nu deze kaste een paars gezicht gegeven.
Dat iedereen die de Belgische politiek volgde al was het maar op de staatstelevisie en in de kunstmatig beademde politiek correcte kranten ze beneden én boven de taalgrens kent is een FEIT.
Alleen het VIERDE failissement dat van de politiek correcte linkse indoctrinatie en propaganda-machine moet nog uitgesproken worden door de bevolking.
Deze kan zich onmogelijk veroorloven nog langer blind te blijven
Daarom lastert het regime giftig en wild om zich heen met steeds krampachtiger pogingen om het eigen vege lijf te redden.
Want een ding is duidelijk. Niets is eindeloos en het geduld van het getarde en uitgezogen volk is op. OP = OP dat weet tommeke van de gratis bijlage bij het Mondiaal Magazine MO genaamd ook.
Wat Tommeke niet wil weten is dat het Vlaams Belang als partij haar naam niet gestolen heeft. Daarom denkt hij nog een belgicistische medaille te kunnen krijgen door een zo verhoopte en gefantaseerde verdeeldheid ultiem te kunnen zaaien.
Slechte verliezers stampen altijd om pijn te doen.
Geef hen een rode kaart en schors hen levenslang zonder pardon, zonder amnestie en zonder penitentiair verlof. Al was het maar om zelf -helaas letterlijk-het vege lijf te redden en uw zuurverdiende centjes niet verder te laten roven door witteboord-criminelen die in extremisen paniekerig denken de lakens te kunnen blijven uitdelen.
Vae victis.
tom cochez
Maar in Knack?????????????
Tom Cochon heeft een zeer grote verbeelding(vooral alshet over het VB gaat) maar weet er niets van.
De waarheid is dat Bruno Valkeniers en ook de andere topmensen weigeren met Cochon te spreken.Vandaar zijn frustratie.
Dit artikel is zuivere fictie.
De sfeer in de partij blijft constructief.
Ook als ze zich bezint over de verkiezingen.
Wanneer ze in Oktober naar buiten zal komen, zal Tom C. in zijn blootje staan.
Marnix