(Vrije Tribune, verschenen in De Tijd van 25/9/09)
Tijd voor Vlaamse frontvorming
Na de riante verkiezingsoverwinning van juni gooide de N-VA het over een andere strategische boeg. De partij stapte af van het idee van een grote onderhandelingsronde met de Franstaligen. De Wever koos resoluut voor Vlaanderen en probeert vanuit de Vlaamse regering goed en degelijk bestuur na te streven. Dat staat in schril contrast met de federale overheid die in eigen schulden dreigt te verzuipen en de komende jaren budgettaire ‘hongerwinters’ tegemoet gaat. De N-VA speculeerde terecht dat het niet zo lang zal duren vooraleer de federale regering Vlaanderen zal vragen om de schulden te helpen delgen. Vlaanderen betaalt geen eurocent zonder dat het een flink pakket bevoegdheden krijgt toegeschoven, klonk het toen. De N-VA maakte van die zgn. ‘Maddens-doctrine’ haar belangrijkste campagnethema.
Intussen heeft het overlegcomité van regeringen ingestemd met het voorstel van premier Van Rompuy voor de verdeling van de begrotingsinspanningen tot 2012. Vlaams minister Muyters stelt terecht dat Vlaanderen in 2010 meer dan negentig procent van de besparingsdoelstellingen van heel België voor zijn rekening neemt. Andere regeringen doen amper een inspanning. Kris Peeters beweert dat het akkoord voor Vlaanderen geen probleem is, wat diametraal tegen de uitlatingen van de N-VA ingaat.
De Maddens-doctrine faalt, nog voor de Vlaamse regering goed en wel van start is gegaan. Vlaanderen depanneert andermaal de rest van België, dat zich, blijkens de uitlatingen van PS-voozitter Elio Di Rupo, opmaakt voor een nieuw rondje potverteren. Vlaanderen mag andermaal federaal budgettair puin ruimen, maar de communautaire grendels blijven op hun plaats.
Na de verkiezingsoverwinning van 8 juni riep De Wever luid: “De federale uier is leeg en toch blijven de Franstaligen eraan trekken. Wat ons betreft is het genoeg: geen druppel meer… Het is tijd voor een assertief Vlaanderen. Dan zullen we zien wie vragende partij is voor een hervorming van ons land”. Dat is nu wel even anders.
Van de assertieve Vlaamse politiek blijft niet veel over. De indruk ontstaat dat Bart De Wever zich als handpop van Kris Peeters heeft laten gebruiken om de Vlaamse regering op de rails te krijgen. De Wever werd de sterkhouder van de regeringsvorming en de assertieve Vlaamse strategie. Alleen stond daarvan weinig tot niets te lezen in het Vlaams Regeerakkoord (‘Een daadkrachtig Vlaanderen in beslissende tijden’), op wat maatregelen in Brussel en de Vlaamse Rand niet te na gesproken. “Een kwestie van ons niet vast te pinnen op een strakke agenda,” heette het. Blijkbaar is niet iedereen binnen de Vlaamse Regering doordrongen van die assertieve Vlaamse strategie.
Het wordt stilaan duidelijk dat het met de Maddens-doctrine ‘wachten op Godot’ wordt. Dit is gewoon het B-luik van het participationisme dat ons ooit het onzalige Egmontpact opleverde. Kris Peeters is vast niet van plan om het federale niveau – waar zijn eigen partijgenoot de scepter zwaait – zwaar onder druk te zetten. De CD&V is nog minder van plan om de Wetstraat 16 op te geven. Wanneer het op communautaire onderhandelingen aankomt, is de kans klein dat aan Vlaamse kant het spel hard zal worden gespeeld.
Nochtans insinueerde Bart Maddens na de verkiezingen van 8 juni dat er misschien wel nog een ander scenario is: “De Vlaams-nationalistische partijen behalen een monsterscore. Vlaams Belang en N-VA halen samen 28,4 procent. Als we de stemmen voor SLP en LDD meetellen, komen we aan een nooit geziene score van 37,1 procent voor uitgesproken Vlaamse partijen. Nog nooit waren er zoveel Vlaamsgezinde stemmen.” Dat zal wel zijn, maar ondertussen wordt dat Vlaams Belang vrolijk verder gedemoniseerd door de politieke concurrentie, speciaal juist door de N-VA in haar recente electorale retoriek.
Een doorgedreven staatshervorming zal er pas komen als er langs Vlaamse kant een uitgesproken frontvorming is. De N-VA moet haar koudwatervrees overwinnen en resoluut kiezen voor een brede Vlaamse alliantie. Alleen vermag ze niets. In Vlaanderen wordt dit front ‘incontournable’ en is het onmiddellijk aan zet. Vlaanderen kan dan vragen om België onder curatele te plaatsen om zo in het budgetair en staatkundig huishouden orde op zaken te stellen. Lukt dat niet, dan ligt de weg open naar een eigen republikeins project, losgeweekt uit de Belgische chaos, en op zoek naar een eigen plaats in het Europa van de 21ste eeuw. Ongetwijfeld een brug te ver voor de traditionele partijen, maar de starre tradities, het institutioneel conservatisme en de partijlogica’s, daar baalt een ruime meerderheid van de Vlamingen van, zeker weten.
De Maddens-doctrine ligt lekker in de mond, maar winnen doe je met daden nooit met woorden.
Ludo Abicht, Julien Borremans, Frans Crols, Koenraad Elst, Johan Sanctorum, Matthias Storme en Jef Turf
(De ondertekenaars zijn kernleden van de Vlaams-republikeinse denkgroep Res Publica)
***
Wachten op Godot is het overbekende toneelstuk van Samuel Becket met volgende figuren. Met onzeVlaamse politici kunnen er prachtige rolverdelingen gemaakt worden.
Vladimir De intellectueel en estheticus. Hij schijnt meer te weten dan Estragon, is lang en mager maar is enorm gehecht aan Estragon. Estragon Hij is zinnelijk, kort en dik, soms wat verwijfd en heeft soms last van capriolen. Dan wil hij Vladimir plots verlaten, maar uiteindelijk bedenkt hij zich altijd weer. Lucky Werkt voor Pozzo. Laat zich vernederen, en doet altijd wat hem gevraagd wordt. Hij valt voortdurend in slaap. Pozzo Eigenaar van Lucky. Vernedert Lucky constant, en heeft zijn hulp nodig voor de meest onbenullige dingen De jongen Hij komt dagelijks melden dat "mijnheer Godot vandaag niet komt, maar morgen zeker zijn afspraak zal nakomen".


LDD roept belangenconflict in tegen regularisatie
















.jpg)
.jpg)
.jpg)


7 reacties op dit bericht
@ottorongo
Een tjeventruck berust ALTIJD op laf verraad.
Ik heb het in héél mijn leven (wat toch al wat jaren op de teller heeft staan) nooit anders meegemaakt.
Laf, Onbetrouwbaar, Vals en Gemeen, dat is een tjeef in enkele woorden.
Bekijk die trien van Thyssen maar eens als ze bezig is Vlaanderen te beschadigen, haar smoelwerk begint al de vorm van een reet aan te nemen van het voortdurend reetlikken.
Heb je die griezel in Antwerpen zijn mening horen uitleggen betreffende de volksraadpleging over de Lange Wapper?
Het zijn een bende oelewappers waar ik niet graag zou willen mee samen zitten in één eetgelegenheid.
Ze overtreffen straks de rode/groene ratten nog, over de blauwe geschelpten zullen we het maar niet hebben, té waardeloos, té gemeen, te laf én té onbetrouwbaar.
Re Senior
http://www.gva.be/nieuws/binnenland/video/extern-van-rompuy-heeft-n-va-een-geheime-agenda.aspx
Eendagsvliegje zeker en vast
Maar deze hypocrietenbende is geen al te lang leven meer beschoren...
RE:JOS
N-VA en CVP zijn tot op heden ( in de Vlaamse regering) nog steeds
"openlijk" vier handen op één buik.Doch zullen de recentste uitspraken van
M.Thyssen de N-VA op korte termijn dwingen een duidelijk standpunt in te nemen over dit én andere punten.Bart D.W zal zich niet langer kunnen verschuilen achter spistvondige uitspraken of "we wachten af".
BDW weet zeer goed dat de N-VA door de CVP (als het moet van de grote bazen) bij tegenspartelen gedumpt kan worden en dat hun plaats door de VLD met graagte zal ingenomen worden.Hoe dan ook zullen ze bij de N-VA
uit hun schulp moeten komen en kleur bekennen.Indien ze moesten bakzeil halen en braafjes de pap van de CVP slikken worden zij bij de e.v. verkiezingen voor een groot stuk terug opgepeuzeld door andere partijen.
De tweede slimste mens ter wereld weet dan ongetwijfeld zeer goed!
Hoe het zal aflopen zal de nabije toekomst uitwijzen.
mvg
beter laat dan nva
Een beetje laat....
Ze worden bij LDD blijkbaar later wakker dan bij V.B.!
Waarom wachten ze daar zolang om het 'belangenconflict' in te roepen?
Zijn ze daar pas terug uit verlof of zou het kunnen zijn dat ze beseffen dat er moet gescoord worden om niet in de vergeetput te belanden bij de e.k.
verkiezingen.Volgens dat men her en der kan lezen gaat het niet goed met de verstandhouding binnen de partij van Jean-Marie Tatamie.
Kwade tongen (lees:pennen) beweren (schrijven) dat de eens zo warme
liefde tussen het duo J-J (Jean-Jurgen) meer en meer de temperatuur van een diepvriezer krijgt en dat het rijk van den diejee uiteen aan het vallen is.
De laatste peiling zal er ook niet veel soelaas brengen.
Zou LDD dan toch het lot van een ' ééndagsvlieg' beschoren zijn?
mvg