Pater Adriaan Aernouts : 1920 - 2009

Wij danken  CD&V, Open-VLD, SP.A, Groen! en N-VA voor de verrijking van onze samenleving. Tegen 2020 zijn de Vlamingen een minderheid in eigen land.  Mercikes, uit naam van het nageslacht.

 foto : blog Filip Dewinter

Wat het meest verbazend is aan het multiculturele drama of de invasie, is de gelatenheid waarmede een groot deel van de bevolking deze ondergaat. 

De politiek en de informatiekanalen rammelen stipt elke dag hun litanie af : de invasie is een zegen voor stad en land en de faits divers van onaangepast gedrag, zijn over enkele jaren verdampt. Wie dat tegenspreekt is een a-sociale dwarsligger.  Als hij volhardt in het aanklagen van de  ondergang van onze beschaving en levenswijze, dan wordt hij gebrandmerkt tot het zwaarst denkbare misdrijf, dat van RACISME.

Wie zijn oor te luisteren legt, stelt echter vast dat zeer vele medeburgers vervreemd geraken van hun eigen woonomgeving.  Dat zijn lang niet allemaal Vlaams Belangkiezers, de meesten hebben nauwelijks een politieke overtuiging. Zij zitten in het keurslijf dat zij uit hun jeugd hebben medegekregen. Ze zijn heel of een beetje gelovig en dan horen ze bij de christen-democraten en alnaargelang hun beroep wijken sommigen uit naar de liberalen. Wie niet kerkelijk is opgevoed, raakt makkelijk in het kielzog van de socialisten. En dan heb je nog wat groenen met neo-communistische trekken, die contradictoristisch genoeg fervente verdedigers zijn van een regime dat van hen niet moet hebben. In werkelijkheid zitten al deze traditionele partijen bij mekaar op schoot en worden hun ideologische verschillen enkel voor de galerij in stand gehouden, als misplaatste schaamlap voor een wegkwijnende democratie.

De huidige jonge en oudere generatie Vlaams-nationalisten, komt uit Vlaamse stamboekfamilies en verder uit alle andere richtingen.

Nochtans leer je vaak uit stille gesprekken, dat er bij al die traditionele kiezers vaststellingen gemaakt worden, die in niets verschillen van deze die Vlaams Belang maakt. Alleen zegt men er dan vaak bij : "Maar ik ben géén racist, hoor".  Neen, wij ook niet.

Gisteravond zat burgemeester Janssens in Terzake bij het Gelaarsde Vrouwtje. Het was een redelijk en fatsoenlijk gesprek onder gelijkgezinden, dus er moest niet venijnig gedaan worden, onderbroken of gesnauwd worden, noch kille blikken geworpen. We gaan niet in op de details, want je krijgt er op de lange duur een punthoofd van. 

Gemoedelijk en met veel wederzijds begrip werd gekeuveld over zaken  waar  Filip Dewinter boeken over vol geschreven heeft en zich de longen uit het lijf heeft over geïnterpelleeerd in de voorbije jaren. Om in de gazetten doodgezwegen te worden en op geringschattende commentaren ontvangen te worden door slapjanussen zoals Patrick Janssens.  Diens ouders zien ook met lede ogen de veranderingen aan in de Brederodestraat, zei hij als grote toegift van zijn begrip. Maar als wij de Turken niet hadden binnengehaald, orakelde hij verder onder het goedkeurend oog van het Gelaarsde Vrouwtje, dan zou de Brederodestraat nu een leegstaande straat zijn...

Waar haalt die man dergelijke wetenschap vandaan ? Wij noemen  zoiets uit de nek kletsen. Praat voor de vaak van een reclamejongen.

Hoeveel miljarden zijn er al vergooid gedurende tientallen jaren aan nutteloze projecten en weggeef-initiatieven voor de vreemdelingen ? Het Antwerpse OCMW is niet alleen failliet omwille van de verdwenen tientallen miljoenen in de ziekenhuizen onder het treurige beleid van Monica de Coninck.  Wat restte, werd en wordt uitgedeeld aan tafelschuimers  van wie wij nauwelijks wat weten en zij van ons ook niet.

Dat is echter allemaal geld van ons, mijnheer Janssens.  En wij krijgen  nu zin om iets te vragen over de poen van ons pensioen. Wat had er kunnen gebeuren met al die ettelijke miljarden voor de eigen bevolking, de stimulering van wonen, werken en ontspannen in deze eens zo aantrekkelijke en gezellige stad ? Waarom ontvolken onze steden en trekken de burgers er uit, waarom is er plaats in de Brederodestraat ? Zegt u het eens. 

De drogredenen van de politieke elite pakken geen verf meer.  De mensen lachen met de excuses, de ontkenningen en de leugens. Vorige week kwam het "zat pateeke" van Brussel op de televisie verkondigen dat het beschieten van agenten met een kalasjnikov een "fait divers" is.  Gisteren kwam zijn collega Patrick Janssens beweren, dat zijn stad pas een probleem zou kennen, als de migranten weigerden zich hier te vestigen ... Een Turks gemeenteraadslid verkondigde zegezeker van bij de kapper dat hij en zijn landgenoten hier nooit zouden weggaan. (behalve als zijn echte vaderland hem onder de wapens roept om op te trekken tegen Europa, we zijn het niet vergeten mijnheer Ergün Top)

Er is maar één logisch besluit uit deze dramatische toestand te trekken (en het gaat over gans Vlaanderen) : de politici die ons deze ellende aangedaan hebben, moeten weggestemd worden. Zolang zij en hun partijen de macht behouden, zal er NIETS veranderen en worden onze steden en ons Vlaanderen ons ontnomen.

Wij geven niet op. Waarom zouden we ?  Antwerpen is van ons. Vlaanderen is van ons !

Ray

PST : Bij het einde van het interview met Janssens, dachten wij nog even dat het Gelaarsde Vrouwtje zou rechtstaan en de burgelmeester ontroerd een kus op de wangen zou drukken. Het gebeurde niet, maar zij was alleszins aangedaan.

.

Zaterdag 6 februari 2010 is Ernest van der Eyken op 96-jarige leeftijd overleden.

Hij kreeg zijn eerste muzieklessen op vijfjarige leeftijd in St.-Truiden. Hoewel hij door familiale omstandigheden ook een tijd ging studeren aan de muziekacademie van Tienen waar Henry Sarly hem onderwees in notenleer, werd het KVCA zijn voornaamste leerschool. Hij werd er al in 1920 ingeschreven.

Onder zijn leraars treffen wij namen aan die tot het kruim van het toenmalige Vlaamse muziekleven behoren : Karel Candael en Jan Broeckx voor notenleer, Edward Verheyden en Emiel-Constant Verrees voor harmonie, Lodewijk De Vocht voor orkestratie en Albert Van de Vyver voor kamermuziek.

Hij behaalde verscheidene eerste prijzen waaronder altviool in de klas van Napoleon Distelmans (1931). Daarna werd hij privéleerling contrapunt en fuga bij August De Boeck, en studeerde hij vormleer en orkestratie bij Paul Gilson.

Van der Eyken werd algauw een vaste waarde als altist in verschillende Antwerpse kamermuziekverenigingen en orkesten. Hij speelde o.a. in het orkest van de Dierentuinconcerten o.l.v. Flor Alpaerts, het orkest van de Maatschappij der Nieuwe Concerten en dat van het Conservatorium o.l.v. Lodewijk De Vocht, het orkest van de KVO o.l.v. Julius Schrey en Hendrik Diels en De Philharmonie van Antwerpen.

Op aanraden van Hendrik Diels trok hij tijdens WO II naar Salzburg om o.l.v. Clemens Krauss (directie) en Joseph Marx (vormleer) verder te studeren. Hij ontmoette er ook Jef Van Durme met wie hij bevriend bleef.

Ernest Van der Eyken was actief als leraar viool en kamermuziek aan de muziekacademie van Ekeren (1952-1970), en in die periode was hij ook vier jaar leraar kamermuziek en orkestspel aan de muziekschool van Borgerhout. Hij was realisator bij de BRT, raadslid van CeBeDeM, en was verbonden aan SABAM tot zijn pensionering in 1990 : eerst als lid van de raad van bestuur, vanaf 1974 als gedelegeerd bestuurder.

Hij was lid (1977) en voorzitter (1987) van de Koninklijke Academie van België. Daarnaast dirigeerde hij het door hem gestichte Philharmonisch Kamerorkest van Antwerpen en was hij tweede dirigent van het orkest van de KVO (1942-1944). Hij was ook gastdirigent van De Philharmonie van Antwerpen en van het orkest van de BRT. Ten slotte stichtte en leidde hij van 1963 tot 1976 het Jeugd en Muziekorkest van Antwerpen waarvan hij eredirigent is.

Na de Tweede Wereldoorlog was hij een van de vele kunstenaars die door de repressie getroffen werd, omdat hij zijn vak had uitgeoefend onder de Duitse bezetter.

Ray

Bron : Cebedem

Vorige week zat ik in de Thalys van Parijs naar Brussel. Een jonge Marokkaan, zestien, zeventien jaar oud, werd door twee conducteurs gedwongen op de lege plaats naast mij te zitten. Hij had geen ticket en geen paspoort. De politie zou hem in Brussel opwachten. De conducteurs bleven in het gangpad naast hem staan. De jongen jammerde dat hij geen geld had en een familielid in een Brussels hospitaal moest opzoeken. Ze lieten zich niet vermurwen.

Ik vroeg de jongen of hij niet in mijn oor wilde schreeuwen, maar hij ging gewoon door. Toen vroeg ik de conducteurs of ze hem niet ergens anders in de trein konden vasthouden, omdat ik rustig een boek wilde lezen. Maar ze antwoordden dat er geen andere plaats was. De jongen smeekte om de politie niet in te schakelen. Zijn moeder lag in Brussel op sterven. Misschien was ze al dood. Ik ergerde me aan dat geweeklaag. Geen kaartje kopen maar wel een heel treinstel terroriseren. De andere passagiers waren misschien wijzer dan ik. Ze keken uit het raampje en probeerden te doen alsof er niets aan de hand was.

Een andere Marokkaan, hoogstens een paar jaar ouder, een bourgeoisversie in Burberry, begon zich ermee te bemoeien en schold de jongen uit in het Arabisch. Tegen mij zei hij excuserend in het Frans: Marokkanen moeten zich hier eindelijk eens leren gedragen.

De jongen naast mij zette een iPod op met luide rapmuziek. Het geklaag van outcasts. Zangers in trainingspakken met gouden kettingen om die de maatschappij de schuld geven. De typische antimuziek van 'wij horen er niet bij' en 'in onze getto gaat het zo slecht' en 'alle vrouwen zijn hoeren' en 'criminaliteit is stoer'. Ik zag dat de jongen in zijn element was. Hij kreeg aandacht en werd bevestigd in zijn idee dat de wereld hem niet accepteert. Hij begon te lachen en genoot ervan. De conducteurs vroegen of die muziek zachter kon. Hij riep dat ze hem eindelijk met rust moesten laten.

Een vrouw schuin achter mij stak een hand op naar de conducteurs. Ik kon niet verstaan waar ze het over hadden. Toen draaide een van de conducteurs zich naar de jongen om en zei dat het allemaal in orde was. Zijn ticket was betaald. Hij stond op en gaf de vrouw een kus op haar beide wangen. Hij danste in het gangpad met zijn handen opgericht naar de hemel. Hij riep dingen die ik niet begreep. Misschien dankte hij Allah. De weldoenster las onverstoorbaar verder in haar Paris Match. Ik wist niet wat ik ervan moest denken. Houdt die vrouw niet zijn wangedrag in stand? Zijn ergerlijke onwil om te integreren? Of is het naastenliefde? Het is toch niet goed dat hij systematisch leert dat hij overal mee wegkomt?

Op het perron in Brussel werd de jongen door leeftijdgenoten opgewacht. Ze staken een vinger op naar de conducteurs en liepen lachend de roltrappen af. Waarom zouden ze zich van regels wat aantrekken? Waarschijnlijk hebben ze zich doodgelachen toen ze woensdag in het centrum van Brussel politieagenten zagen demonstreren tegen het cellentekort en de onmacht van justitie. Weerstand van bordkarton.

Moeten we medelijden hebben met jonge criminelen, ons zelf verwijten dat we ze geen kans hebben gegeven, moeten we hen zien als slachtoffers van ons eigen falen? Moeten we alleen mildheid aan de dag leggen als we in hun getto's een blik werpen, hebben we niet genoeg gedaan om ze bij ons te betrekken? Ik heb, de jaren dat ik in Schaarbeek woonde, mijn best gedaan om mij te integreren. Ik was naïef begonnen aan een cursus Arabisch om de buren te kunnen begroeten en te informeren naar hun welbevinden, maar die waren helemaal niet in ons geïnteresseerd. Ik weet het, niet ongeduldig zijn, integratie kost tijd, daar zijn generaties voor nodig. Maar vooral nodig zijn sterke vaders, die eenduidig zeggen wat de regels zijn en toezien dat die nageleefd worden. Kunnen we die rol wel spelen?

Onze ouders en grootouders die de oorlog hebben meegemaakt beweren dat we nooit hebben hoeven te vechten voor onze vrijheid. Inderdaad, we zijn goed in het uitleven van vrijheid en in alle leuke dingen die je daarmee kunt doen. Zo zijn ook onze kinderen opgevoed. Door ouders die niet geleerd hebben om hard op te treden. Nultolerantie is voor ons het moeilijkste wat er is. Grenzen stellen, ingrijpen en roepen: nu is het genoeg.

Oscar van den Boogaard is schrijver. Zijn column verschijnt elke vrijdag.

.

In de stad Antwerpen is ruim de helft van de kinderen tot negen jaar van allochtone origine. Dat blijkt uit nieuwe cijfers van de stedelijke Studiedienst Stadsobservatie.

De studiedienst hanteert een methode waarin ook de etnische achtergrond van Antwerpenaars van allochtone origine die in België zijn geboren en de Belgische nationaliteit dragen, zichtbaar is. Uit de meest recente cijfers blijkt dat 36,1% van alle Antwerpenaars van allochtone origine is.

Leeftijd

Binnen die groep is het aandeel van mensen met een oorsprong in Noord-Afrika het grootst (10,4%), gevolgd door West-Europa en West-Azië (elk 5,4%) en Oost- Europa (5%).

Dat Antwerpen steeds meer verkleurt, blijkt ook uit de evolutie per leeftijd. Van de Antwerpse twintigers is 46% van allochtone origine, van de tieners 48% en van de kinderen tot negen jaar liefst 56%.

Huwelijken

Schepen Monica De Coninck schat dat tegen 2020 twee van de drie Antwerpse jongeren van allochtone origine zijn. VB-raadslid Wim Van Osselaer reageert: “Antwerpen moet krachtige signalen geven aan de federale overheid om een einde te maken aan de ongebreidelde immigratie. Eerste prioriteit: de migratiehuwelijken aanpakken. Als er nu geen werk wordt gemaakt van een immigratiestop, kunnen we binnenkort minderheidsbeleidsplannen gaan opmaken voor de autochtone Vlamingen”.

Gazet van Antwerpen

Een van de belangrijkste buitenlandse politieke gebeurtenissen van het voorbije weekend was ongetwijfeld de bijeenkomst in Nashville (Tennessee) van de Tea Party groep. Deze beweging heeft zich handig genoemd naar het verzet in Boston tegen de Britse koloniale overheersing, dat finaal geleid heeft tot de Amerikaanse  Onafhankelijkheid.  In de marge van de Republikeinse Partij is een conservatieve burgerbewegingbeweging ontstaan die buiten de partijstructuren om (althans de officiële) een burgerverzet groepeert tegen president Hoessein Obama.

De meeste aandacht ging naar de toespraak van de gewezen gouverneur van Alaska en kandidaat vice-president voor de Republikeinse Partij, Sarah Palin. Dat zij ambities koestert om in 2012 de handschoen op te nemen tegen Obama is voor velen duidelijk. Na de reacties op haar toespraak, nemen de geruchten enkel toe, zeker met in het achterhoofd de recente overwinning van de Republikeinen voor de gouverneurszetel in het traditioneel Democratische Massachusets.

Een zaak is duidelijk : Sarah Palin heeft zich nu reeds opgeworpen als dé vrouw die zonder schroom Obama durft aanpakken op de manier die de mening van vele Amerikanen weerspiegelt.  Zij zegt wat het volk denkt. In hoeveel Westerse landen zien wij politici opstaan, mannen en vrouwen uit het volk, die het durven opnemen voor de burgers en niet voor de zelfverklaarde dubieuze belangen die enkel het behoud van de eigen macht nastreven ?

Palin heeft veel mee om de ontgoochelde en veronruste Amerikanen vertrouwen in te boezemen. Zij spreekt en gedraagt zich als een doorsnee vrouw met een radde tong, een diepe overtuiging, ze gedraagt zich soms ietwat onhandig en aarzelend,  maar dat compenseert ze onmiddellijk door er een keiharde waarheid tegen aan te gooien. Zij bezit niet  het acteertalent van Hoessein Obama, dat weet ze, maar ze lacht er hem fijntjes mee uit : schalks, vrouwelijk, hoffelijk en doeltreffend. 

Uit de speech van meer dan 1 uur : Amerika is klaar voor een nieuwe revolutie, u maakt er deel van uit.  Wij zijn een land in oorlog en we hebben een opperbevelhebber nodig en geen doctor in de rechten. Waarom duwt de president alles wat fout loopt elke keer in de schoenen van zijn voorganger ? Wie bouwt een enorme geldverslindende administratie uit om onze vrijheden te controleren en te beknotten ? Buitenlands beleid wordt niet gevoerd op basis van vriendelijke persoonlijkheidspolitiek". Enz. 

Het zal niet evident zijn om deze behendige, ambitieuze dame van de Republikeinse nominatie af te houden.  Haar vroege start, buiten de klassieke partijpaden, geeft haar ongetwijfeld een voorsprong. Maar maakt haar ook kwetsbaar voor de gebruikelijke spionage- en afbraakacties die in Amerika deel uitmaken van het politieke spel.

De 0000 zond zondagavond een reportage uit van Greet de Keyser over het slechte weer aan zowel de Oost- als de Westkust van de VS.

RAY

In de eerste zes maanden van 2009 deden zich 1300 gevallen van agressie op bussen en trams van De Lijn voor. Over het gans jaar 2008 waren het er slechts 1600. We stevenen vermoedelijk af op een bijna-verdubbeling.   

Vooral in Limburg en West-Vlaanderen nam het aantal incidenten toe. Twee provincies die fel nahinkten maar die hun schade inlopen. Proficiat ! We gaan toch niet altijd aan het staartje bengelen in Hasselt en Brugge, niet ! 

De verbale agressie tegen chauffeurs en passagiers is de onbetwiste nummer één bij het schandgedrag. De fysieke agressie neemt een eervolle tweede plaats in.

De Lijn houdt zorgvuldig de statistieken bij, zij het met enige vertraging. Het blijft tenslotte een maatschappij van openbaar vervoer.

Savat

Napoleon de Guchts eerste wapenfeit als EU-commissaris

"Controleurs naar landen sturen om statistieken te controleren"

Liberalen aan de macht, zijn vaak erger dan socialisten : "Papieren, bitte !"

In een radiodebat met de diverse fractieleiders van de partijen die deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezinge (dus niet de PVV) ontspon zich een fijn gesprek tussen Rita Verdonk (Trots op NL) en Van Geel (CDA, de partij van Balkenende, zeg maar een tjeef).

Zo viel ze het CDA aan toen Van Geel zijn partij integer noemde. 'En de CDA-burgemeester van Heerlen dan? Die stopt ermee wegens een integriteitsprobleem, maar keert toch terug op de CDA-lijst,' beet Verdonk de CDA-fractieleider toe.

Deze kwestie gaat over burgemeester Toine Gresel. Hij kwam in de problemen omdat hij contacten met een projectontwikkelaar had verzwegen.

De Trots op Nederland-leider somde vervolgens een paar CDA-schandalen op. Van Geel leek geen antwoord klaar te hebben en antwoordde: 'Dat is populistisch van u, mevrouw Verdonk. U zorgt juist voor de kloof tussen burger en politici.'

Tja, zo kennen we ze, die mooipraters. Wie durft wijzen op de uitspattingen, de ongeoorloofde praktijken, het stelen en liegen, kortom wie een tipje van de sluier licht, is een populist. Niet de dieven en graaiers zorgen voor de kloof met deburger, maar wel diegene die de gangsters aanklaagt.

In de gemeentes waar Rita Verdonk opkomt, zal zij ongetwijfeld een deel van de PVV-kiezers meenemen. 

Ray 

Bron : Else4

Gebruiksaanwijzing

Voor Nederlands : druk 1 

 for english : press 2 

 pour le Français : ne vous pressez pas

 for koeterwaals or 'Brussels': pull the trigger 

met dank aan Jade voor de gebruiksaanwijzing

De Partij voor de Vrijheid wil van minister Plasterk weten waarom belastinggeld wordt gebruikt voor een suggestieve film over een moord op Geert Wilders. Het filmpje is gemaakt door Pezpaq, een onderdeel van FunX, een zwaar gesubsidieerde multiculti-radiozender.

PVV-mediawoordvoerder Martin Bosma: "Dit is ronduit smakeloos. Geert Wilders leeft onder de zwaarst mogelijk beveiliging. Dat je entertainment maakt over de moord van zo iemand is walgelijk. Waarom moeten mensen hier in hemelsnaam belasting voor betalen? Het zou goed zijn als FunX haar subsidiegeld gaat gebruiken om mee te doen aan het reguliere luisteronderzoek. Dan zal snel blijken dat de zender door vrijwel niemand beluisterd wordt en dus snel kan worden opgeheven.

Pim Fortuyn is vermoord geworden ingevolge de hetze die de politieke elite tegen hem voerde.  Toen een milieugek, Fortuyn had neergeschoten, wist het politiek circus zich geen houding te geven. Theo van Gogh, de man die tegen heel de wereld fulmineerde en zijn harde uitspraken over de islam niet milderde, werd door een moslim-fanaticus met een mes afgeslacht.  Geert Wilders, kamerlid, loopt gedurende jaren 24/24, 7/7 met strenge bewaking door het leven, omdat heel de moslimwereld de man naar het leven staat omwille van zijn politieke standpunten. 

Een "beetje mens", zelfs al die tegenstander is van Wilders' ideeën maakt zo geen film en de Nederlandse staat zou onmiddellijk moeten optreden : dit is pas oproepen tot geweld en uitlokken van moord.

Schande !

Ray

Ook het Zeemeerminnetje moet zich aanpassen

In de Holbergschool in Kopenhagen werden alleen de moeders van de leerlingen bij koffie en gebak uitgenodigd. 

De vaders waren uitdrukkelijk niet welkom, omdat hun aanwezigheid de moslimmoeders zou kunnen beledigd hebben.  Bij de niet-moslim Deense vaders veroorzaakte dit heftig onbehagen, dat tot in de politiek doordrong. 

Omwille van de tolerantie wordt de gelijkberechtiging van de vaders en het westers opvoedingssysteem opgeofferd en ondergeschikt gemaakt aan het islamitische rollenbeeld.  Deze ontwikkeling is steeds frequenter vast te stellen – niet alleen in Denemarken.

Bron : PI (vertaald)

Islam is vrede, eremoorden zijn uitzonderlijk en Turkije is gereed voor de EU.  Dat horen we dagelijks.  Af en toe zijn er kleine scheurtjes in de goednieuwsshow, zoals bv. een regelrechte vechtpartij in het Turks parlement.

Een tussenkomst over de hoofddoek van de echtenote van de Turkse ministerpresident veroorzaakte een vechtpartij in het parlement.  Verschillende parlementairen moesten blauwe ogen en kneuzingen incasseren.

Na een stevige vechtpartij in het Turkse halfrond gaat de ruzie tussen de partijen in Ankara verder.  De rechtsnationalistische MHP verwijt Erdogan, zijn parlementairen tot de vechtpartij opgestookt te hebben, na krantenartikelen die op donderdag verschenen waren. Erdogan ontkent en beweert het tegenovergestelde.  Politici zijn overal hetzelfde, alleen in Turkije veel erger.

Oorzaak van de vechtpartij was een tussenkomst van MHP-parlementair Osman Durmus, waarbij hij het leger loofde dat Emine, echtgenote Erdogan, (hoofddoekdraagster), de toegang tot een militair ziekenhuis geweigerd had.  Met gespeelde verontwaardiging vroeg hij zich af – met verwijzing naar de vrome Erdogan – hoe het leger het durfde een “profeet” – een nieuw soort Mohammed – zo te behandelen.  Erdogan werd woedend, de parlementairen van de verschillende partijen begonnen dan een robbertje te vechten.  Naar verluidt kon men slechts met veel moeite de bewapende veiligheidschef van de MHP verhinderen in het halfrond in te grijpen.  Volgens de pers werden er twee parlementairen in het ziekenhuis opgenomen.

Bron : PI (vertaald)

De temperamentvolle Euro-parlementair, Mario Borghezio van de Lega Nord tijdens een van zijn vurige redevoeringen : 

 "Clandestini, marocchini, musulmani: è finita! è finita!"

"Illegalen, Marokkanen, muzelmannen : 't is gedaan ... 't is gedaan !"