Dewinter dient klacht in tegen Sharia 4 Belgium

Bijna vier jaar nadat Joe Van Holsbeeck (17) met een paar messteken werd gedood voor een mp3-speler, heeft ons land dader Adam Giza nog altijd niet uitgeleverd aan Polen, dit niettegenstaande beloftes aan Polen, en een gerechtelijke uitspraak dat dit moest gebeuren.

Adam Giza zit nog altijd in de gevangenis van Ittre. De woordvoerder van minister De Clerck zegt: “De minister van Justitie heeft zijn handtekening nog niet geplaatst. Het dossier wordt nog steeds bestudeerd”. Het mag nu wel duidelijk zijn dat de overheid de criminaliteit importeert, dat criminaliteit en asociaal gedrag steeds meer worden beloond. Crime pays en het wordt een levensstijl en een dagelijkse activiteitit die door sommigen herverdeling wordt genoemd. Met de vermogensbelasting binnenkort, zoals voorgesteld door de SPa, wordt bezit terug diefstal. Dat zal de mieren mores leren ! 

Waarom de meest wollige tjeef nog niet zijn handtekening heeft gezet ? Hij en zijn clubje zijn de kampioenen van de besluiteloosheid, de onwil, de onmacht en de onkunde, zonder vijf minuten moed. Zelfs geeen vijf seconden. De baronnen Münchausen die zichzelf en anderen zodanig voorliegen dat de leugens waarheid worden of waar worden gemaakt.

Het wordt steeds meer duidelijk dat criminelen gebruikt worden tegen het eigen volk want waarom zou men dit anders gedogen ? Wie of wat heeft zo'n grote invloed op Stefaan De Clerck ( ook een jurist notabene) dat hij zijn handtekening niet zet ? Dat hij een verdrag met Polen niet nakomt, een arrest niet uitvoert ? En wie wint ermee? Cui bono in gerechtelijk latijn. Ik verwijs dienaaangaande naar een opiniestuk "Procedure is een onrecht geworden" geschreven door een jurist die onder de naam Gaius publiceert op Angeltjes .

Het is zeker niet het geweten van De Clerck dat hem doet afzien van uitwijzing, want dan betekent het dat Joe's ouders familie en vrienden, en wij, bij zijn geweten geen plaats hebben. Alleen in zijn portemonnee spelen we een rol.

Ik leef mee met de nabestaanden van Joe Van Holsbeek want hun lijden wordt alle dagen bestendigd. Het niets doen van De Clerck is als de spons met azijn die Christus' dorst moet lessen aan ket kruis. (Ik ben wel atheïst, maar het verhaal is toepasselijk zeker in deze tijd van het jaar en als doordenkertje voor de C uit de CD&V. Die C mag er duidelijk dus wel uit, de V was al kwijt, en de D alleen als het hun goed uitkomt misstaat ook in de naam. Miscchien moeten ze de naam O.F. Opportunistische Farizeeërs aannemen, maar met het Vlaamse vocabularium dat ik dezer dagen over de Tjeven te horen krijg zijn er veel nieuwe namen te bedenken.Is dit land Tjeeftjenië en het het volk Tjeeftenen ?

Op wie stemden jullie de vorige verkiezingen ?

A. Griffon

Rijdt u vaak met de tram ?  Wij bedoelen, een voertuig uit de oude tijd met rustige, beschaafde passagiers aan boord,  die het trampersoneel niet beschimpen of de tanden uit de bek kloppen. De jongeren stonden toen nog recht en de ouderen hadden een zitje. Er werd ook niet gezongen of geroepen en om de zoveel minuten op de noodstop geduwd voor de lol. Dat soort tram dat wij niet meer kennen en waarvan de heersers van het regime ons vertellen, dat wat we nu hebben, veel levendiger en leuker is. Met zo'n ouwe tram kan u meerijden. Het is zaterdagmorgen en het regent. En het lijkt niet alleen écht, het is ook écht. U mag raden in welke stad we zijn. Spannend ! We vertellen het morgen tijdens de zevende dag, als de Lente officieel is ingehaald. Wij zijn wel heel goede mensen, vind u niet ?  Vind u niet ?

De redactie

Meer dan een halve eeuw geleden konden de koninklijke commissarissen gelast met de modernisering van de wetboeken, nooit vermoeden dat een procedure ooit een bron van onrecht zou kunnen worden. Naar hun hoogstaande ethische en ook verantwoordelijke mening was het evident dat correcte procedures van rechtspleging een bron waren van recht en billijke rechtspraak.
Zij koppelden het West-Europese formalisme naar napoleontische traditie aan het gezond verstand van het Angelsaksisch rechtssysteem en gingen van de veronderstelling uit dat elke gerechtelijke uitspraak zuiverend zou werken en de regels gaandeweg geval per geval desnoods zou verfijnen ten behoeve van een beter geheel.

Zo is de geschiedenis niet verlopen. Integendeel, al meer dan twee decennia is de gerechtelijke procedure geleidelijk maar beslist een bron van onrecht geworden in die zin dat het billijke rechtspraak in vele gevallen zelfs onmogelijk maakt. Cui bono? Wie is dit ten goede gekomen? Zeker niet het leeuwendeel van de advocaten en rechters. Integendeel hun protesten werden niet gehoord of weg gewuifd. Met 'misprijzen' zoals arrogant tegenwoordig genoemd wordt op het spreekgestoelte van de autoritaire Europese unie.

Wie is het dan wel ten goede gekomen? In de eerste plaats de uitvoerende macht en dus alle ministers zonder onderscheid en dit  met absolute zekerheid vanaf de regering Dehaene I. Het idee kan al ontstaan of gekoesterd zijn tijdens een van de vele regeringen Martens maar zeker is dat niet. De geschiedkundigen zullen laten een oordeel hieromtrent uitgesteld zien door het ontbreken van allicht bewust vernietigde bewijzen, maar zeker is dat ook niet.
De wetgevende macht zoals men de verzameling parlementsleden en senatoren noemt profiteerde niet als dusdanig maar ongetwijfeld in ruime mate individueel.

Voorkennis is hier het sleutelwoord voor een goed begrip van het hoe en het waarom der gebeurtenissen. De kwaliteit van de wetgeving ging zienderogen achteruit en zelfs in die mate dat elk protest hoe schuchter ook in de kiem werd gesmoord door steeds autoritairder optreden van "hogerhand" zoals dat heet. Kandidaat klokkenluiders werden meedogenloos aan de schandpaal genageld, gebroodroofd, belasterd en belaagd via de tentakels van de echt belanghebbenden en particratie in de administraties en overheidsinstellingen.

Niet alleen werd de rechtspraak in strafzaken handig en via vele omwegen gesaboteerd maar vooral de financiële belangen van Vlamingen via het bewust in stand gehouden systeem van gerechtelijke achterstand in burgerlijke zaken systematisch op zogezegd perfect legale manier gekaapt en gebrandschat. Het ontbrak de pers aan ruggengraat om de steeds weerkerende propagandistische manipulaties te blijven aanklagen tot ze zouden ontmaskerd zijn. Integendeel de tentakels van de particratie muilkorven zelfs de laatsten onder de onafhankelijke journalisten.

Op de duur deinsde men er zelfs niet voor terug speciale wetgeving door te drukken om open en bloot politieke tegenstrevers te treffen via gerechtelijke vervolgingen. Op de duur deinsde men er niet voor terug speciale islamo-fascistische en andere politiek geïnspireerde groepuscules te sponsoren met gemeenschapsgeld om unilaterale interpretaties van de voordien op fascistoïde wijze tot stand gekomen wetgeving te laten scheppen om ook via gerechtelijke dreiging een klimaat van angst te installeren.

Cui bono? Wie kwam dit ten goede? Wie profiteerde van deze geschapen wantoestanden? De zich afwisselende machthebbers, het regime en het door hen verslaafde establishment en horigen onder de nochtans theoretisch onafhankelijke rechters. In Nederland leidde dit tot het proces tegen Geert Wilders die in tegenstelling tot Fortuyn en Hirsi Ali niet op een of andere manier uit de weg kon geruimd worden. In België leidde dit tot de veroordeling van het Vlaams Blok wegens de lasterlijke aantijging dat het programma en de politici van deze partij racistisch zou zijn.

Bij vele burgers deed dit al een belletje rinkelen. De regeringen Dehaene, Verhofstadt, Van Rompuy zijn zonder uitzondering de aanstichters alsook de begunstigden, middels zelfbediening en politiek-syndicaal cliëntelisme. De huidige regering is al even schuldig, minstens door schuldig verzuim. Het is derhalve de hoogste tijd om de noodklok te luiden. Geen enkele beschaafde samenleving kan zich veroorloven om de procedure onrecht, immobilisme en achterstand te laten stichten, vervolgens aan te wakkeren en op die manier ook te handhaven. Geen enkele. Nergens en nooit.

Gaius

Het systeem om voorrang te geven aan kinderen die een broer of zus op de school naar keuze hebben, zorgt voor misbruiken. "Het is immers voldoende om aan te geven dat er een broer of zus school loopt, om voorrang te krijgen. Ook de voorrangsregel van kinderen die thuis het Nederlands niet als moedertaal hebben, is een bron van misbruik", zegt Antwerps OCMW-raadslid Hendrik Boonen (VLOTT). "Wie vals speelt bij de aanmeldingen, valt door de mand tijdens de inschrijving van het kind", luidt het op het kabinet van schepen Voorhamme (sp.a).

Ouders konden hun kinderen via de website van de stad Antwerpen digitaal inschrijven. Van de 9.949 kinderen die zich in februari online hebben aangemeld voor een plaatsje in de kleuterklas of lagere school, kan 74 procent naar een van de scholen die de ouders voor hen hebben uitgekozen.

In een scholengemeenschap bleek er geen plaats te zijn voor een kind van een leerkracht die in de instelling les gaf. Zij vroeg een controle en liet steekproeven uitvoeren op de inschrijvingen die aanvaard waren.

"Na een eerste controle bleek dat vijf ouders hadden ingevuld dat er ook een broer of zus naar de school van voorkeur gaat, terwijl dit helemaal niet zo blijkt te zijn", aldus Boonen. "Het systeem kan dit blijkbaar niet controleren met de werkelijke gegevens."

Volgens Boonen moet de procedure helemaal overgedaan worden. Hij vraagt de integrale vernietiging van de inschrijvingen en een aanpassing van ofwel het informaticasysteem, ofwel het terugkeren naar het vroegere systeem in afwachting van een oplossing. De man vraagt ook om ouders die misbruik hebben gemaakt van dit systeem, correctioneel te laten vervolgen wegens valsheid in geschrifte.

@ www.vandaag.be

Dat onderwijsschepen Voorhamme ontkent, mag niet verbazen. De man is zo doordrongen van de islamitische mentaliteit, dat hij het als normaal ervaart om de waarheid weg te moffelen.Tegen ongelovige honden, is het geoorloofd te liegen.

.

Schoonheid hoeft geen uitleg

Wij zijn niet geschandaliseerd bij het horen van de naam IRA

In de parel aan de kroon van de Europese Unie, Prachtland Roemenië, wordt hondenvlees verkocht als lamsvlees.

Met Pasen wordt er traditiegetrouw veel lamsvlees gegeten, maar omdat Pasen vroeg is dit jaar, zijn de fokkers niet geneigd de lammetjes nu reeds te slachten, het gewicht is te gering. Dit vervelende feit wordt ingenieus ingevuld, door hondenvlees aan te bieden.

De Europese Unie die op elk flintertje voedsel dat wij tot ons nemen, 17 etiketten met scheikundige en geografische uitleg wenst + allerlei gekleurde labels, zal in het geval van de Dracula-aanbidders  zedig de ogen sluiten.  Of een vermaning uitdelen.

Bron : Zita

Eergisteren hadden wij de eer en het genoegen om, zeer formeel uitgedrukt, wat niet tot onze gewoontes behoort, u, geachte lezers, teerbeminde lezeressen en ook de anderen,  kond te doen van enkele gangsterpraktijken door het fijne inningskantoor Sabam. In Italië opererend onder de naam Maffia.

Vandaag lezen wij in het magazine van de Heer Van Cauwelaert en zijn linkse, rebelse redactie een treffend stuk, waaruit blijkt dat het genoemde inningskantoor 480 miljoen euri achterstallige uitkeringen schuldig is aan auteurs, componisten en rechthebbenden. Het kantoor ontkent.

Van hier naar Knack, het is slechts een klik : terugkomen is wenselijk.

 Angeltjes-Knack

Er (al lachend)over schrijven kan ik wel pruimen,maar wanneer gaat er eens tegen opgetreden worden ? 

De waarheid mag al eens gezegd worden: dat Europees Parlement is in de eerste plaats een groot bordeel. Een liefdesnest, kom - laten we het beschaafd houden. Het heeft al menige mooie liefde doen ontstaan, en heeft er nog meer in de knop geknakt. Het vergt weinig verbeeldingskracht om te beseffen wat kan en dus zal gebeuren wanneer men een internationaal gezelschap van welgestelde en goed verzorgde hitsige heren en dames elke maand gedurende een week bij elkaar steekt in een uitgestorven boerengat als Straatsburg.

Wie kan een nóg betere illustratie bedenken voor volksgezegden als 'de beer bij de honing', 'de kat bij de melk', 'de hond bij het been', 'de socialist bij het hoopje geld'? Veel parlementsleden zien in het recht op door de EU-burgers betaalde medewerkers ook een buitenkans om hun minnaars of minnaressen bij zich te houden en aan een inkomen te helpen.

We denken aan Johan Van Hecke, bijgenaamd de Rat, en Els De Temmerman. Fientje Moerman is ook nog Europees medewerkster geweest, een soort keukenhulpje voor Valéry Giscard d'Estaing. Die liep haar enkele jaren later wel straal voorbij toen ze met een cameraploeg in haar zog door de gangen van het Justus Lipsiusgebouw drentelde. Ze kon hem nog net op tijd aan de mouw trekken. Giscard keek verwonderd in het rond, zag toen ter hoogte van zijn heupen een schriel schraal vrouwtje staan, en vroeg verstoord: 'Oui?' Wat toen volgde, is Europees erfgoed: 'Je suis Fientje Moerman , je suis membre de la Chambre et j'ai encore travaillé pour vous . ' Giscard fronste even de wenkbrauwen, mompelde: 'Ah bon', en stapte met zijn talrijke gevolg verder.

Waar liefde verschijnt, was eerder al jaloezie. En dus worden veel van die Europese romances door anderen tegengewerkt. Vorig jaar was er zo een druk becommentarieerd geval bij het Vlaams Belang, met de sage rond Frank Van Hecke en Marie-Rose Morel. Maar het opvallendste voorbeeld van nijdasserij deed zich voor in 1999 bij de CVP.

Wilfried Martens was als EVP-voorzitter, zeker in zijn eigen ogen, de gedoodverfde lijsttrekker voor het Europees Parlement, maar zag tot zijn ongeloof hoe de partijtop de met Europa niets te zien hebbende minister van Arbeid Miet Smet op nummer één zette. Martens begreep maar al te goed hoezeer ze hem hadden geflikt. En iedere Wetstraatwatcher begreep het ook. Dat Miet Smet nog ooit een van de officiële mevrouwen Martens zou worden, tot zo'n dwaasheid achtte niemand haar op dat moment in staat, maar dat ze al een van de officieuze mevrouwen Martens was gewéést, dat wist iedereen. En dat de tweede officiële mevrouw Martens dat ook wist, wist ook iedereen.

No way dat zij die schuinsmarcheerder één week per maand met zijn voormalige maîtresse in hetzelfde hotel zou laten logeren. En dat ze gelijk had, is tien jaar later wel afdoende bewezen, of niet? Martens woest: als hij die eerste plaats niet kreeg en Miet niet van de lijst vloog, awel hé, dan kwam hij niet meer op zie.

In de Tweekerkenstraat, waar de CVP toen nog 'nomen est omen' indachtig haar partijgebouw had, werd de champagne ontkurkt. Geen Martens op de lijst, dat was snel opgelost. Smet één, Marianne Thyssen op twee, de Rat op drie, en een of andere Van Outryve op vier. Een ACW'ster, een middenstandster, een vulgaire opportunist en een Boerenbonder, zo waren de vier traditionele CVP-standen meteen vertegenwoordigd. Het zou de CVP wel haar vierde Europese zetel kosten, maar dat namen ze er met de grijnslach bij.

Restte nog één vraag: welke duivel had zo een gemeen plan verzonnen? De Van Rompuys ! Daar moet niemand lang over nadenken en Martens het minst lang van allen. Volgens een verslag in De Standaard uit die periode noemde hij enkele vooraanstaande partijgenoten 'smeerlappen'. Even in gedachten houden als u de EVP-voorzitter en de Europese president nog eens broederlijk naast elkaar ziet staan glimmen.

Koen Meulenaere 

(dank Ottorongo)

Ergens in Praag

Hij is nog jong, onze nieuwe medewerker Floriaan Terbeke, hij heeft lang in een buitenland verbleven (zijn hart is er soms nog) en hij verbaast zich over sommige van onze gebruiken, die hij weerspiegeld terugvindt in krantenartikels :

"Treinbestuurders krijgen bijles over rode lichten”… Weten de kleurblinden niet dat de drie kleuren steeds op dezelfde plaats staan ? 

“Nazi-onthaalmoeder nog altijd aan de slag”… Typfout: “slacht” 

“Drugtesten op de helling wegens te weinig proefbuisjes”… Recycleren is de boodschap 

“Leerlingen die op tijd komen, mogen gratis naar Walibi”…Vind ik verwarrend… ze komen op tijd en ze krijgen straf!

“Gerecht ontrafelt oplichting met goedkope zonnepanelen” Zijn ze erachter gekomen dat er ook zon moet zijn?

“Belgische topman Wereldexpo Shanghai ontslagen”… Naam: Sherif Abdoelrahman”  -  reden ontslag: “omdat hij niets deed”. In zijn plaats zou ik bij het Centrum klacht indienen.  Sedert wanneer is dat een reden voor ontslag van de cultuurverrrijkers?

“83% der Belgen vertrouwt politici niet”… Wat is er mis met: “17% der Belgen vertrouwt de politici – de rest heeft geen mening”

Floriaan Terbeke

Hoe meer de enthousiaste Vlaamse Regering verwikkeld geraakt in de dagelijkse sleur van de politiek en het beleid, hoe duidelijker de contouren van de interne menselijke verhoudingen en tegenstellingen zich aftekenen. Dit was een lange zin om te zeggen : in de Vlaamse regering botert het niet.

De vrij behendige Kris Peeters (die in zijn Unizo-periode heel wat onderhandelingservaring heeft opgestoken en die zeker de bekwaamste is van de ploeg) lukt er hoe langer hoe minder in, om zijn solospelers te dwingen tot teamwerk. Het komt boven drijven, wie de sterke spelers  zijn en wie de zwakke broertjes (of zusjes).

Iemand met veel zware bevoegdheden, Philippe Muyters,  blijkt intussen ook de rode lantaarn te zijn : minister Blunders.  Zonder enige politieke ervaring, of parlementaire achtergrond, is de brave man door Bart de Wever op een berg verantwoordelijkheden neergezet. De Wever bezit zelf geen enkele beleidservaring, laten we dat niet vergeten.  Hij is  een rancuneus iemand, die geen tegenspraak duldt en binnen zijn partij is zijn woord wet. Dat kan voordelen hebben, maar zoiets blijft nooit duren : hoe meer de partij groeit, hoe meer ze  hem boven het hoofd groeit. 

De verhalen en verhaaltjes die wij soms opvangen zijn hilarisch, bedroevend of pijnlijk. Het is makkelijk om Vlaams Belangers te omschrijven als "marginalen" en in de eigen partij op te treden als Nero. Als de voorzitter van de NV-A te weten komt, wie iets laat lekken, dan is de betrokkene een vogel voor de kat. Stalin is dood, maar zijn geest waart rond in Barts rondingen.

Eergisteren klonk in het Vlaams Parlement de alarmklok, geluid door Filip Dewinter, LDD en VLD.  Muyters, verantwoordelijk voor de bewaking van de begroting, wordt niet geraadpleegd door zijn collega's, als die onverhoeds en onder druk van de omstandigheden, beloftes maken met zware budgettaire impact. De roze socialist Smet, die op zijn vorige "job" als minister van de Brusselse regering, een grote chaos naliet (dixit Charles Piqué, de voorzitter van de Brusselse gewestregering), maakt ook nu paniekbeloftes : voor elk kind een plaats op school tegen 1 september. Kostprijs : onbekend ? Om niet te gewagen over de technische realisatie. Muyters weet van niets.

Ministerin Crevits (CD&V) belooft uit het losse mondje dat er dit jaar  53 miljoen euri extra zal gespendeerd worden voor wegenonderhoud. Het ratelmachine had evenmin met Muyters iets afgesproken.

Deze raakte danig gepikeerd door de vervelende vragen van de oppositie en wist zich nauwelijks een houding te geven tijdens het debat. De overige ministers zaten toe te kijken naar hun spartelende collega met blikken die duiden op onverschilligheid, gêne of medelijden. Collegialiteit was er in de lichaamstaal nergens te bespeuren. Minister Muyters verdedigde zich door er op te wijzen, dat àlle beslissingen in de Vlaamse Regering bij unanimiteit genomen worden. Met andere woorden Smet en Crevits moeten hun beloftes inslikken of Muyters levert een bewijs van zijn onvermogen. 

Van de kant van zijn eigen partij kon de arme man evenmin rekenen op veel steun. Het was al bij al een zielige vertoning. Was dit een repetitie voor het opbreken van de regeringscoalitie ?  De NV-A heeft ongetwijfeld de voorzitter met de grootste muil en ongetwijfeld een man met een alerte parate kennis, maar of hij een politiek strateeg is, daar twijfelen wij al lang aan. De keuze van de onervaren Muyters is een bewijs van De Wevers feilbaarheid.

 
Savat

De kosten voor de beveiliging van de leden van het koningshuis liepen in 2008 op tot 14,49 miljoen euro. Dat is meer dan in 2007 (14 miljoen euro) en 2006 (13,95 miljoen euro). Het betreft kosten die door Binnenlandse Zaken worden gedragen. Ze slaan op de verloning van het personeel en investerings- en werkingskosten. Dat blijkt uit het antwoord van minister Annemie Turtelboom op een schriftelijke vraag van Bruno Stevenheydens (Vlaams Belang).

Wij moeten de Europese cultuur met de Turkse "inenten".  Onder dit motto nodigde de Turkse regering Europese parlementairen van Turkse oorsprong uit.  Vlucht en hotelverblijf op kosten van Turkije.  Bij de maaltijd eiste Erdogan dat de genoemde parlementairen de respectievelijke nationaliteit van hun gastland zouden aannemen.  Niet om te integreren maar wel op de belangen van de AKP-regering in het buitenland te verdedigen.

Een bericht van Der Spiegel:

Een uitgebreid etentje, een vliegtuigticket, alles inbegrepen: in heel Europa nodigde premier Erdogan politici van Turkse oorsprong uit om hen tot meer politieke activiteit in hun nieuw vaderland aan te moedigen – tégen een assimilatie der Turken.  Duitse deelnemers waren verontwaardigd.

De uitnodiging die gericht was aan talrijke Duits-Turkse politici was meer dan aanlokkelijk : een etentje in een vijfsterrenhotel in Istanboel en de reiskosten zouden betaald worden.  De titel van de uitnodiging klonk: “Wij zijn overal waar onze landgenoten ook wonen.”

Afzender: de conservatief-religieuze AKP-regering !  Tijdens de toespraak van Erdogan, werd er een klaar en duidelijke boodschap meegegeven : de in het buitenland wonende Turken moesten de nationaliteit van hun nieuw vaderland aannemen, niet om te integreren, maar wel om er zo veel mogelijk politiek-aktief te worden.  Landen die de dubbele nationaliteit willen weren, handelen tegen de rechten van de mens.  Islamofobie werd vergeleken met antisemitisme.

Deelnemers bevestigden dat Erdogan zijn stelling herhaalde, die in 2008 in Keulen zoveel stof deed opwaaien, nl. “Assimilatie is een misdaad tegen de mensheid”.  Nog sterker: “We moeten de Europese cultuur met de Turkse inenten!”  Zo werden de genodigden tijdens een welkomstwoord door Celik begroet met “mijn waarde volksvertegenwoordigers” en werd naar Erdogan gerefereerd als zijnde “onze premier”.

Duitse parlementairen van Turkse oorsprong en religievertegenwoordigers uitten scherpe kritiek op Ankara. Volgens Ali Ertan Toprak ging het duidelijk om een lobbyfeestje van de Turkse regering.  Hij was er zelf van ontdaan hoe open de Turkse regering ervoor pleitte dat de Europese volksvertegenwoordigers de belangen van de Turkse staat moesten dienen.   En hij voegde eraan toe dat de tegenstanders van het Turks EU-lidmaatschap hiermee waar voor hun geld kregen. 

Voormalig SPD-europarlementslid Vural Öger vindt dat de Turkse regering er beter werk zou van maken voor de eigen inwoners te zorgen in plaats van Duiters met Turkse achtergrond voor haar karretje te spannen. 

Andere genodigden zouden aan de uitnodiging geen gevolg gegeven hebben omdat het hen duidelijk om lobbywerk ging. 

Dat Turkije hier geen graten in ziet ligt voor de hand.  Zou het niet kunnen zijn dat dit dicht in de buurt komt van landverraad: instructies krijgen van een vreemde mogenheid bij de uitoefening van een mandaat ?

Floriaan Terbeke

Het Vlaams Belang is van oordeel dat de Vlaamse meerderheidspartijen zich niet meer kunnen verbergen achter de Raad van het Gemeenschapsonderwijs en wil dat de Vlaamse meerderheidspartijen hun verantwoordelijkheid moeten opnemen en een decreet goedkeuren dat voorziet in een algemeen hoofddoekverbod voor het ganse officieel onderwijs.

Een hoofddoek is het symbool bij uitstek van de minderwaardige positie van de vrouw binnen de islam, van de radicale islam en van niet integratie van een deel van de moslimbevolking in onze samenleving. Bovendien blijkt dat er bij toelating van de hoofddoek een ontoelaatbare druk ontstaat op moslimleerlingen om zich te confirmeren aan de hoofddoekplicht.

Het Vlaams Belang heeft reeds enkele jaren terug een voorstel van decreet ingediend om een hoofddoekverbod in te voeren voor het overheidspersoneel en het onderwijs. Dit voorstel van decreet wordt  opnieuw  geagendeerd.


Filip Dewinter
Fractievoorzitter Vlaams Belang
in het Vlaams Parlement