Het is vandaag 9 mei, precies één maand voor de Nederlandse Tweede Kamerverkiezingen. In het kunstmatige land België gaat men op 13 juni a.s. naar de stembus. Een mooi moment om terug te blikken, maar ook om vooruit te kijken.

Naast Nederland en België, begin ik met Oostenrijk. Het is februari 2000. Oostenrijk heeft een nieuwe regering. Een regering met de conservatieve ÖVP, en, nog veel ‘erger’, met de ‘extreem-rechtse’ FPÖ van Jörg Haider.
De linkse, zelfbenoemde elitaire kliek in Europa is verontwaardigd. De propagandamachines van de socialistische staatsmedia draaien overuren. Want ‘dit nooit meer’. Oja, nog wat, ‘de nazi’s zijn terug’ en ‘wat zijn die Oostenrijkers toch dom’ zijn veelgehoorde kreten uit de main stream media van die tijd. Oostenrijk werd geboycot, de betrekkingen met het land werden door de EU op een ‘laag pitje’ gezet, staatsbezoeken werden afgeblazen en er werd een anti-Haiderlied opgenomen met als titel ‘Kauft nicht von Österreichern’ verwijzend naar de nationaal-SOCIALISTEN uit WO II.

Zo verging het ook wijlen Pim Fortuyn. Zijn partij, de LPF, werd zwartgemaakt, LPF- kiezers geïntimideerd door de staatsomroep, nazi-vergelijkingen waren in de media en bij de meeste andere politieke partijen aan de lopende band te horen. Dit alles resulteerde in de moord op de LPF-leider, op 6 mei 2002. Dezelfde hetze is nu weer gaande, nu zijn de PVV en haar kiezers het slachtoffer.
Ook in Vlaanderen ging het niet anders. Gelukkig werd er bij onze Zuiderburen nog niemand om zijn mening vermoord, maar de doodsbedreigingen aan het adres van Vlaams Blok/Vlaams Belang-politici door links-extremisten geven natuurlijk al te denken.
Het VB wordt geboycot door de Belgicistische media en natuurlijk is er ook nog het zeer ondemocratische cordon sanitaire, dat er voor moet zorgen dat de traditionele partijen aan de macht blijven. Ondanks dat de staatsmedia niets leren van deze hètze tegen rechts-nationale partijen, zijn de Europese burgers niet gek. Ze geloven niet langer in de linkse luchtkastelen van de traditionele machtspartijen, die steeds meer terrein verliezen.
In Oostenrijk wordt de stem van de gewone man in de straat vertolkt door de FPÖ en de BZÖ. Deze partijen wonnen flink bij de laatste verkiezingen, en zijn samen goed voor ruim 29 % van het electoraat. Dit aantal zal bij volgende verkiezingen alleen nog maar groeien, omdat de regerende SPÖ en ÖVP er weer een ouderwetse janboel van maken.
In Nederland gaat de PVV bij de komende verkiezingen een enorme overwinning boeken, en zal, voorspel ik, zeker de 26 zetels die de LPF in 2002 behaalde, gaan overtreffen.
Ten slotte is de Belgische boedelscheiding gelukkig nog maar een kwestie van tijd, waardoor het Vlaams Belang (de enige echte Vlaams-nationale partij i.p.v. de regeergeile N-VA) ook hier een overwinning moet kunnen boeken.
Uit de ellende groeit de hoop. De hoop op betere tijden, de hoop op een vrij en Europees Europa en vooral natuurlijk, de hoop op een Europa zonder de Islam. In deze 3 hierboven genoemde landen, en trouwens voor geheel Europa, ziet het toekomstperspectief er op deze manier weer een stuk beter uit.
Yoni de Wolff
5 reacties op dit bericht
Selectieve overdaad schaadt...
roze koninklijke balletten
Een flinke verzameling...
Niet de regimepers
Het lijkt me eerder een door Pieter Aspe weggegooid maar door de 0000 opgevist voor een ander jeugd-feuilleton opgevist scenario. De realiteit overtreft hier dacht ik toch wel de stoutste Bart-Peeters-verbeelding. Ik herhaal: wie gelooft die mensen nog !? Want de realiteit als resultaat = een wetstratese "donatie" van de gestelde lichamen aan zichzelf. Toen ze Torfs bij op de lijst sleurden wist ik het zéker. Het ligt er vingers dik boven op. Als het op bedriegen aankomt spelen de alles behalve Christelijke alles behalve Vlaamse pseudo-democraten misschien wel kampioen in de Champions League. Zoals zijne roestige vastheid in de UEFA-cup voor bloedzuigers met ambitie. Niet te geloven dat er nog rondlopen die daar intrappen.
En wanneer...