'Met de Europese Unie is er geen enkele reden om samen te blijven. België werkt niet. Er bestaat geen consensus meer in dit land.'
Hier wordtcomplexloos de Vlaamse onafhankelijkheid beleden. Hier, dat is hotel De Basiliek in Edegem, waar de serviceclub Marnixring Max Wildiers zijn maandelijkse bijeenkomst houdt.
De 27 leden zijn advocaten, tandartsen, zelfstandigen, architecten, ondernemers. Er zit ook een loodgieter bij: 'Maar een echte, een goeie, geen Dehaene'.
Het mag geen verrassing heten dat de N-VA en Vlaams Belang hier een grote aanhang hebben. Een van de stichters van de afdeling was Rita Debont, voormalig voorzitster van de Vlaamse Volksbeweging, in 2007 voor Vlaams Belang in de Kamer verkozen.
We treffen ook Paul Doevenspeck, met zijn 77 jaar een éminence grise in Antwerpse Vlaams-radicale kringen. De advocaat heeft er een politiek leven bij de Volksunie opzitten, aan de zijde van zakenpartner Hugo Schiltz. Nu bekent hij zich tot Vlaams Belang.
Miel Claessens, verzekeringsexpert, is de lokale N-VA-voorzitter. Andere leden hebben geen partijlidkaart, zoals bloembindster Gerda Laureyssens, 'maar ik sta wel achter Vlaams Belang'.
'Wij vragen niet naar de politieke voorkeur van nieuwe leden', zegt voorzitter Karl van Camp. 'Ze moeten alleen onze Vlaamse doelstellingen onderschrijven.'
Dat doet Jan Vaes. Hij werkt bij het Davidsfonds en is niet grootgebracht met de Vlaamse zaak. 'Tijdens mijn studies in Leuven raakte ik overtuigd. Ik ben radicaler geworden door er mij in te verdiepen. Vlaamse autonomie was vroeger niet mijn overtuiging, nu wel.'
Advocaat Jef Meylemans is lid van de Open VLD, voorzitter geweest in Borgerhout. 'Maar de partij heeft mij op Vlaams vlak ontgoocheld.'
De Marnixring - naar de rederijker Marnix van Sint-Aldegonde - is de enige serviceclub die zich expliciet een Vlaams profiel aanmeet. In de statuten staat het verspreiden en bevorderen van de Nederlandse taal en cultuur.
Hoe Vlaams kan het werk van een serviceclub zijn? 'We sponsoren Vlaanderen Vlagt. Ook de dienstweigeraars, de mensen die geen bijzitter willen zijn bij de stembusgang in Halle-Vilvoorde, helpen we financieel. De Antwerpse vzw Moeders voor Moeders kan eveneens op een steuntje rekenen. We sponsoren hun cursussen Nederlands voor allochtone vrouwen om de integratie te bevorderen.'
De ring steunt ook het Vlaamse schooltje in Komen.
'Dat zou door de Franstalige gemeenschap betaald moeten worden, maar die weigert dat. Terwijl de Vlaamse gemeenschap wel de scholen in de faciliteitengemeenten rond Brussel financiert. Maar er toch geen inspectie mag uitvoeren.'
Voor deze mensen mag een regering over Brussel-Halle-Vilvoorde vallen. 'Het is geen symbooldossier. Het gaat om macht, om centen, om rechtvaardigheid.'
Uiteraard moet BHV gesplitst worden. En dan meteen het hele land. 'Ook de Walen zullen daar beter van worden', zegt Jef. 'Wallonië moet zijn lot in eigen handen nemen. Desnoods kopen we de Vlaamse onafhankelijkheid af met een overname van de Belgische staatsschuld.'
De doembeelden van een klein, internationaal onbetekenend Vlaanderen worden weggehoond. 'Onze tegenstanders jagen de mensen schrik aan', zegt Jef. 'Dat een onafhankelijk Vlaanderen zal wegkwijnen, dat we in een crisis zullen belanden. Larie. Integendeel, de buitenlandse bedrijven zullen ons weten te vinden. Vandaag blijven ze weg door het Belgische immobilisme. '
Wat doen we met Brussel? 'Dat mag zelf kiezen,' zegt Gerda, 'we gaan er geen muren rond bouwen.' 'Als ze verstandig zijn, sluiten de Brusselaars bij Vlaanderen aan', zegt Jan Peremans, een kolonel-geneesheer op rust.
Het was geen verrassing dat de Belgische vlag voor op de foto in deze kring een probleem vormt. Aanvankelijk 'kwam ze er niet in'. Na enig aandringen mag ze, opgevouwen, op de tafel liggen. Een tafel die aan het hoofd pronkt met een Vlaamse leeuwenvlag.
Zondag 6 juni 2010
In onze brievenbus : warom geen hulpgoederen via Egypte ?
Het is in deze een vaststaand gegeven, dat niet door ééncellige hersenbezitters (meestal links overhellend) bevattelijk is, dat Turkije in de hulpgoederenactie een vuile rol speelt.
Het is/was duidelijk de bedoeling een conflict uit te lokken, temeer daar het hele zootje Hamasfans meer dan lang genoeg op voorhand verwittigd was door Israêl dat er geen doorkomen aan was en dat er zou opgetreden worden. Het is datzelfde Turkije dat de Barosso's de president Dweilen en andere nitwits zo genegen zijn dat ze het in het warme West-Europese nest willen opnemen.
Het is datzelfde Turkije waarvan de leiders hun landgenoten in het buitenland oproepen om hun indentiteit NIET te verloochenen, beter nog, hun islamwaanzin en hun moslim-zijn sterker te accentueren bij de ongelovige Westerse honden en hoeren. Hun vuurtje-stook spelen tegen Israël zou de kebabmannen wel eens zuur kunnen opbreken, want de Israëli zijn uit ander hout gesneden dan de westerse labekakken van het slag Louis Michel.
Qua mankracht is Turkije in de meerderheid,maar qua slagkracht en organisatie is Israël niet te onderschatten. Landen als Jordanië en Egypte hebben dat in het verleden reeds tot hun scha en schande mogen ondervinden. Ook Libanon zal zich niet meer verbranden.
Buiten wat sporadische stuiptrekkingen van die andere terroristenbende, Hezbollah aan de grens met Israël, is het daar stil geworden.De Turken en hun sympathisanten met hun "humanitair" gezever moeten goed beseffen dat Israël nog altijd een grote broer achter zich staan heeft. Dat ze zeker niet denken dat in geval van een openlijk conflict, de V.S. zou toekijken hoe Israël zou vernietigd worden, daar zijn de Turken en hun vazallen te plat voor.
Het is niet omdat Noord-Korea (voorlopig) ongestraft wegkomt na zijn heldhaftige en lafhartige daad (het torpederen van een Zuid-Koreaans schip) dat Turkije en co zich hetzelfde kunnen permitteren.
Zolang Hamas, die we best met de rode Khmers kunnen vergelijken, het in Gaza voor het zeggen hebben èn openlijk de vernietiging van de staat Israël voor ogen hebben, zal het daar nooit beter worden.
Wie hoort er nog over conflicten in de West-bank waar Fatah de baas is, hun eigen leven leiden en Israêl met rust laat ? Trouwens, als die "liefdadigheids"-vaarders zo bezorgd zijn voor het dagelijks brood van de inwoners van de Gaza, kon men best eens overwegen om hulpgoederen in konvooi over land via Egypte naar ginds te brengen. Zou Egypte de grens met Gaza openen ?
Senior
4 reacties op dit bericht
Gedroomde zondebok
maandag 07 juni 2010Auteur: Reageer9 Aanraden 11 Delen Bewaar Corrigeer E-mail Print 'Khaybar, Khaybar, o Joden, het leger van Mohammed keert terug.' Dat scandeerden 'vredesmilitanten' op het Turkse schip dat vorige week door Israëlische soldaten geënterd werd. Dat verwijst naar de aanval op de Joodse stad Khaybar door het leger van de profeet Mohammed, het geweld, de verkrachtingen en de plunderingen, en de uiteindelijke verjaging van alle Joden uit Khaybar door Mohammeds opvolger Omar. Die door Al-Jazeera getoonde boodschap van die activisten was duidelijk: hun doel is niet vrede tussen Israël en de Palestijnen, maar de verdwijning van Israël en de verjaging van zijn Joodse bewoners. Toch worden ze steevast als vredesmilitanten voorgesteld. Wie tegen Israël is, kan alleen maar goed zijn, nietwaar.
De Arabische zender Al-Jazeera liet ook een islamitisch-gesluierde vrouw aan het woord die zei dat de opvarenden ofwel hulp aan de broeders in Gaza, ofwel het 'martelaarschap' wensten. Als woorden nog enige betekenis hebben, geeft dat laatste aan dat zeker een aantal opvarenden op geweld uit was om 'martelaar' te kunnen worden. Met als extra voordeel dat Israël opnieuw de kritiek van de hele wereld over zich heen zou krijgen en zichzelf opnieuw diplomatiek zou verzwakken. Wat gebeurde. Dat een aantal van de opvarenden gewapend was, had geen enkel belang. Het plaatje is dat van vredeslammeren die ongenadig afgemaakt werden. Tegenstanders van Israël kunnen nu eenmaal niet slecht zijn.
In het verhaal wordt ook alleen over de Israëlische blokkade gesproken. Dat Egypte ook de grensovergang met Gaza sloot toen Hamas daar de macht gegrepen had, past niet in het prentje. Israël is nu eenmaal de enige boosdoener, ook al heeft het rondom zich niets dan autoritaire regimes die 'uitmunten' in schendingen van de mensenrechten. Maar die dictaturen zijn anti-Israëlisch, dat spreekt in hun voordeel.
Dat de media in een aantal Arabische en andere moslimlanden de meest obscene antisemitische propaganda verspreiden, daar hebben onze bestrijders van racisme en voorvechters van gelijke kansen blijkbaar ook weinig problemen mee, gezien de schaarsheid van rapporten daarover. Wie Joden haat, zal daar ergens wel een goede reden voor hebben.
Toen de 'vredesvloot' nog op weg was, zei een Egyptische expert Internationaal Recht, Ahmad Hassan Omar, aan Al-Jazeera dat Turkije en andere landen de hulpkonvooien moesten benutten om ook wapens naar Gaza te brengen. Niettemin, dat Israël die konvooien eerst wil controleren, kan alleen maar aan paranoia te wijten zijn.
Dit alles praat de Israëlische entering van het Turkse schip, en de negen doden, niet goed. Overigens, de vele organisaties voor de mensenrechten die Israël rijk is, zijn vrije pers, zijn intellectuelen hebben niet op de buitenwereld gewacht om hevige kritiek te leveren op hun eigen regering.
Het is dan ook niet de bedoeling het Israëlische geweld goed te praten, wel om de eenzijdige reacties te doorprikken.
De provocatie door de 'vredesmilitanten' past in een strategie die Hamas vanuit Gaza en de Hezbollah vanuit Libanon toepassen: Israël jennen, Israël uitdagen, Israël aanvallen - en wie heeft zich hier ooit iets aangetrokken van de zevenduizend raketten die Hamas uit Gaza op Israëlische burgers afgevuurd heeft? - om aldus Israël tot represailles te provoceren. Men verschuilt zich dan tussen burgers om er zeker van te zijn dat er 'collateral damage' valt en dat Israël de hele wereld over zich heen krijgt wegens 'buitensporige reactie'. Het doel is een uitputtingsslag die uiteindelijk tot de verdwijning van Israël leidt.
Het negeren van die strategie, waarvan de Palestijnen de eerste slachtoffers zijn, is intellectueel oneerlijk en politiek contraproductief.
Maar Israël is nu eenmaal een gedroomde zondebok. Het is een democratisch, westers land en dus een schietschijf voor al de 'antikapitalistische', 'anti-imperialistische' kruisvaarders die verweesd achterbleven na de val van het communisme. Het geeft aan de emotionele alliantie tussen zogenaamd progressieve westerlingen en reactionaire moslimfundamentalisten een vooruitstrevend vernisje, in naam van het 'anti-imperialisme' en de Derde Wereld. En last but not least, Israël is klein, heeft geen olie, geen aardgas, geen strategische grondstoffen, het kan niet dreigen. Niet de kritiek op Israël, maar de eenzijdigheid waarmee de hele wereld op één klein land hamert, geeft een wrang gevoel.
Mia Doornaert
Heeeel eigenaardig
Het is duidelijk ...
@Senior
6 maanden gratis en voor niets dan nog was mijn antwoord: NON en NEEN.