
(foto 0000)
Met lichte tegenzin maar met politiek-correct plichtsbesef, zoals wij zijn, hebben we gisteravond het grote verkiezingsdebat gevolgd, waar alle partijen aan deelnamen op voet van gelijkheid.
Een aantal maatschappelijk relevante thema's werden voorgesteld door la Tanghe (Groen-Links) en ingeleid door vier experten die hun bondige mening weergaven. Een van die vier was de hoodredactrice van Le Soir, want de VRT heeft een groot zwak voor de Franstalige krant die uitmunt in het dagelijks vergelijken van Vlamingen met moffen of nazi's. Béatrice Delvaux heeft zich echter behoorlijk gedragen, wellicht omdat zij onder de indruk was van het kader waarin de vier neergeplant waren : het ex-koninklijke paleis van Bauerscheid aan de Antwerpse Meir. Een streepje klassieke muziek leidde de tussenkomsten van de koninklijke experten in.
Vervolgens werden twee aangeduide politici ondervraagd en onderbroken door Tim Pauwels (sp-a) en Ivan de Vadder (Open-VLD) over het aangereikte onderwerp. Na het tweegesprek schoot Linda de Win (Groen!) in actie en liet het woord aan enkelen van de overige politici, waarbij zij opvallend vaak terechtkwam bij Alexander Decroo. Linda is niet blauw maar niet ongevoelig voor de charme van nieuwe jongelingen die zij wat graag zal ontvangen in haar Villa.
Alle deelnemers hadden zich keurig uitgedost, het moet gezegd worden, en zij werden door de schminkafdeling van de VRT correct en eveneens op voet van gelijkheid behandeld. We hebben het al anders meegemaakt. De Deftige Dame had een donkere haarspoeling aangebracht en ze droeg een wit halskettinkje, wat ze beter had vervangen door een foulard of een sjaaltje, wat zij schattig noemde bij de moslima's. In de voorbereiding van het debat zal de CD&V-leiding ook niet vermoed hebben, dat Marianne's tussenkomsten vaak op luid gelach zouden ontvangen worden. Niet omdat zij komisch als een kakelende kip door de studio liep, maar omdat het aanwezige publiek haar fris uitlachte met sommige van haar besluiten.
Een van die momenten deed zich voor in het duo-debat met haar ex, Bart de Wever. Door zijn raadgevers is hem ongetwijfeld met zeer veel diplomatie gevraagd, om bescheiden te zijn, maar dat wil niet zo best lukken. Hij probeert een nederige toon in de stem te leggen, maar zijn lichaamstaal blijft die van een opgeblazen kikker. Soit, de Vlaamse mensheid heeft dat graag. Het gesprek tussen de 2 ex'en was op het randje van het gênante af : "Nu zal ik eens mijn Waarheid zeggen ..." werd verschillende keren te berde gebracht met opgekropte verontwaardiging, gevolgd door beschuldigingen die wij al jaren geleden neergeschreven hebben. De VRT-moderators gniffelden. Wij, met onze conciërgementaliteit, vonden de ontluistering leerrijk en genietbaar.
Een ander opmerkelijk debat was dat tussen Filip Dewinter en Wouter van Besien van Groen over milieu en energie. Een onderwerp, als core-business van Groen, door twee partijen die maatschappelijk mekaars tegenpolen zijn,moet voor vuurwerk zorgen. Het was nochtans Dewinter die dit thema naar zich trok : voorlopig geen afbouw van kernenergie, goedkope electricteit voor de burgers door staatsdistributie en de klimatologen zijn nog minder geloofwaardig dan politici (wij vatten bondig samen). Wouter van Besien sprak uiteraard andere taal, groene taal, maar aan dit onderdeel houden we een positief gevoel over. Twee debaters aan de andere kant van het politieke firmament, die mekaar bejegenen met fatsoen en wederzijds respect. Zou de tijd dat Meyrem Almaci die hatelijk weigerde de hand te drukken van de VB-afgevaardigde tijdens een vorige verkiezingsuitzending, voorbij zijn ?
Bart de Wever begint ons te vermoeien ; het beluisteren van zijn uitwijkmaneuvres is een herhaling van steeds hetzelfde. De verbazing over zoveel verbale behendigheid, heeft plaatsgemaakt voor verveling. Hij zal nog een tijdlang een deel van zijn electoraat verblinden maar het effect van te veel en te vaak hetzelfde, manifesteerde zich nadrukkelijk tijdens dit Grote verkiezingsdebat. De herhaalde vragen van diverse kanten, op wat de NVA wil met het land B, stuitten telkens op het inmiddels afgezaagde deuntje dat het Europese niveau de nationale staten zal uitwissen. Of ze laten verdampen.
We kennen dit nietszeggende en ontwijkende standpunt uit het hoofd. De NVA is bang zijn nieuwe kiezers af te schrikken, heeft angst van zijn eigen partijprogramma (zelfstandig Vlaanderen) en is bevreesd het belgische establisment voor het hoofd te stoten door openlijk te pleiten voor de splitsing van belgië. Schizofrenie tot de derde macht. Angst en vrees, de vijanden van eerlijke politiek, hebben De Wever definitief in hun greep.
Laten we trouwens ook even benadrukken dat het ultieme streefdoel van de NVA, namelijk Europa, een weinig aanlokkelijk alternatief is voor de belgische dubbelzinnigheid : we ondergaan, nu het Lissabonverdrag op volle toeren draait, de ondemocratische heers- en bemoeizcht van de EU door de niet-verkozen elitepolitici van de Commissie. De NVA voelt zich kiplekker in het Europarlement onder de politieke paraplu van de extreem-linkse Groene fractie, die vooral uit is op het opheffen van de individuele identiteiten en de snelle opname van Turkije. De kijkers en kiezers mogen best dit NVA-alternatief voor een zelfstandig Vlaanderen kennen.
Jean-Marie Dedecker zag er vermoeid uit, zelfs ziek. Zijn tussenkomsten, die normaal spitant en combattief zijn, klonken mat en de houding van "ik ben de enige hier die àlles weet" miste elke geloofwaardigheid. In zijn duo-debat over politie en justitie met Dewinter, bleef Dedecker vasthangen aan "de enkelband", voor hem dé oplossing van de criminaliteit. Dit thema is voor Vlaams Belang een van de hoofdaccenten in het programma en het onaangevochten terrein van Filip Dewinter. Die kreeg en nam de kans te baat om de partij-inzichten terzake uit de doeken te doen aan hand van concrete voorbeelden. De meeste partijen hadden dit thema ongetwijfeld liever ontweken. Multicultureel is multicrimineel en eigen volk eerst zijn niet de uitlatingen die men aan Dewinter gunt op de openbare omroep, maar die hij toch behendig doorheen zijn tussenkomst vlocht. Je moet het maar doen !
De Deftige Dame werd onthaald op een zoveelste lachsalvo van het publiek, toen zij beweerde dat justitie vandaag volledig hervormd zou zijn, als Decroo de regering niet in de steek had gelaten. Het kind van Herman en Françoise beet verontwaardigd van zich af en riep herhaaldelijk de naam van godbetert Annemie Turtelbaum voor wie de jonge voorzitter een grote adoratie bezit. Dat is Linda de Win niet ontgaan.
Wat kunnen we zeggen over Caroline Gennez ? Dat het mens weer eens in de studio verscheen, zoals al haar voorgangers, met de oude koe van een vermogensbelasting waar zij 3,4 miljard voor vraagt en met dat bedrag zal de charmante Caroline de pensioenen en andere sociale uitkeringen aanpassen. Zij heeft het bedrag van de verhoging met 200 euri per gepensioneerde niet herhaald, maar ze heeft heel de avond telkens ze in beeld kwam, met haar blikkerend gebit Vlaanderen toegelachen. De socialistische PR speelt de troeven uit waarover het beschikt.
Er zijn gisteravond beloftes gedaan en leugens verspreid, zoals we dit bij elke verkiezing meemaken. De kijkende burger moet zijn eigen conclusies trekken en prioriteiten vastleggen. België is aan het einde van zijn Latijn : we zagen en hoorden vooral amechtige pogingen door dames en heren van wie geweten is, dat zij en hun partijen verantwoordelijk zijn en blijven voor de huidige onbestuurbaarheid.
Niemand van de traditionelen heeft het lef gehad zijn mening te geven over de Vlaamse positionering tegenover de Franstaligen. Wat met het waterhoofd Brussel, dat vegeteert op Vlaamse en federale centen en bestuurd wordt door dorpspotentaten ? Zoals ook niemand duidelijkheid wilde verschaffen over de gigantische begrotingstekorten die zich jaar na jaar zullen vertalen in stilzwijgend aangegane leningen en een maandelijks aangroeiende staatsschuld. Besparingen werden vaag aangehaald, alsof zij alleen de buren zullen treffen, maar zeker niet u, hooggewaardeerde kiezer.
De VRT zal trots zijn op dit ontspanningsprogramma dat een soort politieke variant was op "Idool". De Deftige Dame hebben wij leren kennen als een vrouwelijke heruitgave van Yves Leterme. Alexander Decroo maakt een goede indruk evenals Walter Besien, maar zij zullen beiden, willen zij overleven, opgeslokt worden door het regime. Dat laatste staat ook Bart de Wever te wachten, die in onze ogen nog steeds een onbetrouwbare praatjesmaker is.
Filip Dewinter heeft nogmaals bevestigd dat hij met zijn politieke kennis voor geen enkele traditionele politicus moet terugwijken. Hij is een redenaar en debater van formaat, die in dit vijandige gezelschap onomwonden zijn meningen en overtuiging vertolkt. Consequent en rechtlijnig. En bovendien de enige die het lef heeft steeds hetzelfde voorop te stellen : splits belgië.
Ray
(Dit artikel had deze nacht om 00.00 moeten verschijnen, maar door een technisch mankement is het verdwenen zonder dat we de tijd hadden een copie te maken. Het werd derhalve deze morgen, onder veel gevloek en tandengeknars herschreven.)
2 reacties op dit bericht
Grrrrr.
Dit is een waarheidsgetrouw artikel/verslag
Bovendien, zoals iemand mij onlangs zegde, onze kinderen en kleinkinderen groeien hier mee op en zullen zich moeten aanpassen!!
Mensen die zo denken zijn al verloren want zij zijn dhimmies*, zij zijn de bomen die een tak geven aan de man die hen omhakt (zie de brief van 2600 jaar geleden) .
*http://nl.wikipedia.org/wiki/Dhimmi
Wanneer Islam overheerst dan hebben niet moslims drie keuzes 1) zich tot Islam bekeren, 2) dhimmi zijn 3) afgeslacht worden.
Men kan zich afvragen hoe het zo ver is kunnen komen. Daarover heb ik mijn bescheiden mening, gebaseerd op studies, feiten en ervaring. Heel beknopt, sinds een hele tijd, plus minus de jaren 1930/1940 wordt het Westen gehersenspoeld door Communisme die na een nederlaag op economisch gebied haar invloed richte op cultureel gebied en beetje bij beetje onze maatschappij begon om te vormen (zie bvb"American Thinker" http://www.americanthinker.com/2007/02/cultural_marxism.html
Dit artikel spreekt enkel over Amerika, maar het geldt ook voor Europa.
De "coup de grâce" echter is dat het communisme via het multiculturalisme het Westen en onze levenswijze aan de Islam verkocht heeft.
Het is meer dan tijd om deze vernietigende golf te stoppen, maar ik vrees dat het nu al niet meer mogelijk is dit op een "beschaafde" manier te doen. Ik vrees dat zonder een werkelijke revolutie wij al een vogel voor de kat zijn. Misschien is er nog een weg terug als er onmiddellijk en overal op eenzelfde kordate manier gehandeld wordt maar met de huidige regeringen/leiders zal het volgens mij zeker niet lukken.
Ik wil er dit nog aan toevoegen ik ben van nature geen zwartkijker maar wel een realist.