Vorige week was ik even op een internationale persconferentie in Geneve. De avond tevoren zat ik met een groepje Nederlandse en Belgische collega’s te kletsen op een terrasje. Het ging over van alles en nog wat, beetje slap lullen, beetje provoceren, beetje dingetjes uitproberen, enfin, u kent het wel.
Op een gegeven moment kregen we het over Willem Elsschot, over wie momenteel een tentoonstelling in Antwerpen loopt. Volgens mij is Elsschot misschien wel de beste schrijver die ooit door het Nederlandse taalgebied is voortgebracht. Een boek als Lijmen/Het Been is een juweel en bovendien is het Nederlands dat Elsschot een halve eeuw geleden voortbracht nog steeds helder en bijzonder.
Ik kwam er op omdat ik pas op de radio naar aanleiding van de tentoonstelling in Antwerpen een fragment hoorde waar Elsschot aan het woord kwam. Hij sprak bijna onverstaanbaar Antwerps dus ik zei tegen de Belgische collega’s aan tafel dat het opmerkelijk was dat hij Antwerps sprak maar keurig Nederlands schreef.
Over wie hebt u het, vroeg een Waalse collega. Jong, goed opgeleid, slim, met een brede interesse. Hij had nog nooit van Elsschot gehoord.
Toen wist ik zeker dat België naar de filistijnen gaat. Het is al een beetje vreemd dat deze Waalse jongeman op school Elsschot niet in het Nederlands heeft moeten lezen. Het is nog veel vreemder dat hij Elsschot niet in een Franse vertaling heeft gelezen.
Het is ronduit belachelijk dat deze Belg nooit van Willem Elsschot, een van de grootste Belgen aller tijden, had gehoord. Het illustreert wat enkele Vlaamse collega’s vertelden, dat Wallonië en Vlaanderen cultureel volslagen gescheiden zijn. Ze kijken niet naar elkaars televisieprogramma’s, ze luisteren niet naar elkaars muziek, ze kennen elkaars wereld niet.
Dat moet een keer ontploffen.
Simon Rozendaal
@ Elsevier
PST : Dit is een grappig stukje, maar niets meer dan dat. Ik vind het de typische illustratie van wat de Engelse actrice Claire Bloom ooit zegde tegen een interviewer toen het gesprek op politiek terechtkwam : "U moet nooit, echt nooit een van mijn collega's ernstig nemen als die een politieke mening vooropzet, daar kennen die mensen totaal niets van". Simon Rozendaal is wetenschappelijk journalist en schrijver die een weblog heeft bij Elsevier en die als het er op aankomt, beslist andere argumenten zal kennen dan deze speelse literaire anekdote. Die wel een kern van waarheid bevat. Een tweeledige vraag aan een Vlaams doorsnee-gezelschap : Noemt u een Waalse schrijver, schilder, acteur ? En vertelt u iets over de Vlaming Willem Elsschot ? Als het land B een stille of tumultueuze dood sterft, zal het nooit wegens wederzijds artistiek onbegrip zijn.
Lokjoden
4 reacties op dit bericht
Smeerlapjes?
Inderdaad Elveebee
Wij, Westerlingen, zijn het ultieme doelwit voor deze groep achterlijke barbaren en zoals ik uit den treure blijf herhalen, als er niet vlug iets drastisch wordt ondernomen om deze allesvernieler te stoppen dan betekent het onze ondergang.
Wat nodig is is een groot Westers blok van allen die dit inzien en dit willen stoppen en die deze "storende" elementen willen verwjderen. Onkruid kan je niet tussen je planten laten staan.
Het is de hoogste tijd dat de linkse hersenspoelers monddood worden gemaakt zodat de jeugd terug een objectieve opvoeding en kijk op de wereld krijgt maar we kunnen daar niet meer op wachten. Het water staat al aan de Westerse lippen (Christenen, Joden en anderen) en ik geloof dat het nog één enkele generatie zal duren, tegen ongeveer 2030, wanneer wij zullen behoren tot de verdwenen beschavingen als er niet vlug ingegrepen wordt.
De linkse/communisten verkopen ons aan de islamisten. Hun doel is mij niet duidelijk want eens dat Islam heerst dan zullen ook zij moeten verdwijnen. Waar die waanzin vandaan komt is mij niet erg duidelijk alhoewel er een goed artikel bestaat dat een uitleg verschaft over het ontstaan van de linkse verovering van het Westen via deze link: http://www.americanthinker.com/2007/02/cultural_marxism.html
Is mijn taal opruiend, misschien wel, maar er moet iets gebeuren om de wereld wakker te schudden.
Lokburgers?
nooit anders geweest