Ons literair hoekje : Reve (1923 - 2006)

In een brief aan Simon Carmiggelt in "De taal der liefde" schreef Reve destijds :
"Nu moeten we nog van die Surinaamse en Curaçaose & Antilliaanse troep af. Ik ben er erg voor, dat die prachtvolken zo gauw mogelijk geheel onafhankelijk worden, en ons niks meer kosten, zodat we ze allemaal met een zak vol spiegeltjes en kralen op de tjoeki tjoeki stoomboot kunnen zetten, enkele reis Takki Takki Oerwoud, meneer!"
Toen lachten we daar hartelijk om, maar intussen hebben deze prachtvolken zich een status verworven van quasi onaantastbaarheid en zijn wij het zelf die de boot in kunnen.

Gerard Reve behoorde met Harry Mulisch en Willem-Frederik Hermans tot de zogenaamde Grote Drie van de Nederlandse letterkunde van na 1950. Hij bezat een groot entertainment gehalte en trad graag op als de wijze man met de controversiële waarheden, die hij debiteerde op een vlakke toon met een diepe bariton. Hij boeide het publiek, schuwde publiciteit noch perversiteit en bekeerde zich in het protestante Nederland tot het rijke Roomse Katholicisme. Toen de paus in de jaren '80 Nederland bezocht, was het Reve die voor de KRO verslag uitbracht.
Tegelijk schuwde de schrijvende aansteller nooit krasse uitspraken over zijn geloof. Zoals over Jezus, die hij als een grijs gewillig ezeltje zou berijden langs achteren : hopla, vlammende vragen in de Tweede Kamer en een proces dat eindigde op "geen vervolging". Over de Maagd Maria die hij aanbad en vereerde als een echte Moeder, verklaarde hij ooit dat hij er begrip voor had "dat zij zich als mens misdragen had met de melkboer". Het was de timmerman, maar terwille van de alliteratie met de letter M kwam de melkboer beter van pas. Dat soort mens was Reve.
Hij heeft nooit een geheim gemaakt van zijn homoseksualiteit, terwijl hij in een zelfde gesprek de RK-kerk de hemel inprees. Dit kleurrijke en tegelijk tragische leven beëindigde hij in Vlaanderen in een sfeer van pedofiele verdachtmakingen op een moment dat zijn levendige geest zijn lichaam al verlaten had.
Zoals vele schrijvers en artiesten, eens zij verdwenen zijn, begint na een korte opflakkering van aandacht, de tragische tocht naar de vergetelheid. Van de grote drie was Reve wellicht de meest spectaculaire maar het werk van Hermans (1921 - 1995) zal ongetwijfeld langer nazinderen bij de komende generaties. Dat denken wij, omdat we natuurlijk even subjectief zijn als de pest of de rest.
http://gerardreve.eigenstart.nl/ (met diverse links naar Youtube)
Ray



















1 reactie op dit bericht
Er was, indertijd....
Maar indertijd (voor de 2e maal) weigerde de rechter in te gaan op de eisen van, vooral gereformeerde godsdienstfanaten.
Maar, integenstelling met indertijd (3e maal), nemen de rechters in DEZE tijd de onnozele aanklachten van godsdienstfanaten van vreemde oorsprong wèl ernstig.
"Ze" hebben Geert Wilders nog niet veroordeeld, maar zijn uitspraken worden nog steeds minutieus genoteerd.
Andere tijden, andere zeden? of is het een sluipende vorm van dhimmitude ?