Het is pas deze namiddag dat we vernomen hebben dat Octave Meyntjens op 30 oktober is heengegaan op 87 jarige leeftijd.

Ik heb Octave leren kennen in het begin van de jaren '60 met de toen nog jonge Volksunie. Hij heeft de typische carrière doorgemaakt van een ijverig militant met politiek talent bij de succesrijke partij die de VU geweest is : gemeenteraadslid te Burcht, provincieraadslid voor het kanton Antwerpen, gewiekst arrondissementeel voorzitter met al die Antwerpse wringers en betweters,  later populair burgemeester van zijn gemeente, volksvertegenwoordiger en senator.

Octave bezat de typisch Wase jovialiteit, hij was een middenstander en zeer sociaal in de weer voor de kleine man en vrouw.  Hij was trots op zijn Scheldegemeente en hij zag het burgemeesterschap als de ultieme bekroning van zijn politieke carrière. "Een Vlaams-nationalist die na de oorlog in de problemen was gekomen en die toch de eerste burger wordt ..." dat was zijn trots.

Onze oprechte deelneming aan de familie.  Octave is een man om niet te vergeten.

Redactie Angeltjes

Onze vriend Tony deelt mede :

In de Oost-Vlaamse gemeente Zelzate zijn ze van plan om een avondklok in te voeren en een samenscholingsverbod na 10 uur 's avonds. Op die manier hopen ze de jongerenbende die al een tijdje voor overlast zorgt, aan te pakken.

.

Los van alle partijpolitieke overwegingen, loont het de moeite kennis te nemen van een aantal verschuivingen die zich voordoen in het maatschappelijk denken en die tot voor enkele jaren niet aan de oppervlakte kwamen. Er is lang nog geen sprake van een dedouanering van de positie van Vlaams Belang (dat blijft voorlopig de extreem rechtse weerwolf) maar een aantal ideeën die voorheen onbespreekbaar waren, doen beschroomd hun intrede in het openbare debat.  Politiek zal pas terug aan geloofwaardigheid winnen, als het verdoemde cordon sanitaire opgeheven is.  Dan kan vastgesteld worden, dat Vlaams Belang een fatsoenlijke rechtse partij is die beantwoordt aan de behoeftes van een segment binnen de Vlaamse Gemeenschap : de onwankelbare separatisten. Het is in dit licht dat wij het stuk van Marc Reynebeau met dank overnemen en zonder het als evangelie te beschouwen.

'Wat is er vies aan separatisme?'  MARC REYNEBEAU

KUNSTENAAR ZIJN EN RADICAAL VLAAMS : JA, HET KAN

Wie linkse ideeën koestert, of kunstenaar, intellectueel of vakbondsman is, hoeft daarom geen tegenstander van het Vlaamse radicalisme te zijn. Integendeel, in dat milieu is een neonationalisme ontstaan. Het is ontgoocheld in de linkse politiek en ergert zich aan het 'belgicisme'. 'Artiesten die zo pro-België zijn, moeten hun subsidies maar in Brussel enWallonië halen'

Daar waren de usual suspects weer. Eerst was er 'Solidariteit maakt eencultuur groot', een petitie van een resem vooraanstaande kunstenaars engeleerden. Daarna pakte de socialistische vakbond ABVV uit met oproep totprogressieve frontvorming tegen een asociale staatshervorming. Het werkte;de N-VA werd er wat zenuwachtig van. Hoewel, de eersten zullen welvolksvreemde intellectuelen zijn, terwijl van de rode vakbond toch nietsanders te verwachten valt. Ook regisseur Alain Platel van Les Ballets C de la B ondertekende dekunstenaarspetitie. Donderdag schreef hij daarover vanuit Toronto, waar hijop tournee is, aan kersvers N-VA-kamerlid Siegfried Bracke waarom hij datdeed. 'Het valt mij zwaar', aldus Platel, 'om onderweg telkens opnieuw te moeten uitleggen dat Vlaanderen niet enkel bestaat uit extreemrechtse nationalisten. Ik vind het mijn plicht u en uw partij te melden dat dit in het buitenland langzaam de perceptie wordt van uw partij en de Vlamingen die deze partij steunen. Nog moedelozer word ik van het bericht dat zelfs méér en méér Vlamingen bereid zijn om jullie ideologie en werkwijze bij tetreden.'

Platel pikte er vast niet toevallig zijn stadsgenoot Bracke uit, de VRT-journalist die in april onverwacht van de omroep naar de N-VA overstapte. Daarmee maakte hij ophef, want het profiel van Bracke, als vermeende rode logebroeder, viel moeilijk te rijmen met dat van de Vlaams-nationalist die hij beweerde altijd te zijn geweest. Maar hij is langniet de enige die ogenschijnlijk een politieke oversteek maakte. Zo haalde de N-VA Guy Clémer binnen als directeur van haar studiedienst.Tevoren was hij nog aan de slag bij de liberale ministers Guy Verhofstadt en Karel De Gucht, maar ook bij het Vlaams Economisch Verbond, de voorloper vande werkgeversorganisatie Voka, die nauw met de N-VA is gelieerd. En hij had een verleden in wijlen de Volksunie, net als Annemie Nijs,ex-televisiejournaliste, die medewerkster werd van de liberale politici Fientje Moerman en Marleen Vanderpoorten en sinds kort woordvoerster is vande N-VA-Kamerfractie.

De voorbij jaren lieten wel meer kunstenaars, journalisten of opiniemakers die voor progressief doorgingen zich opmerken door radicale communautairestandpunten. In het hedendaagse Vlaanderen laten linkse overtuigingen zich nochtans maar zelden rijmen met het nationalisme. De linkse vleugel in de Vlaamse beweging - vandaag rond bijvoorbeeld het tijdschrift Meervoud - leidde meestal een bestaan in de marge.

Zowel sociaal-economisch als ethisch koos de dominante stroming in het flamingantisme doorgaans voor een rechtse en conservatieve kleur. Dat is niet anders bij de N-VA en al zeker niet bij Vlaams Belang.

Toch steekt nu een nieuw, veelal republikeins en soms zelfs ronduit separatistisch neonationalisme de kop op. Die neonationalisten komen niet voort uit de klassieke milieus waaruit het Vlaams-nationalisme tot nu toe zijn militanten, woordvoerders en mandatarissen rekruteerde. Ze vonden onder meer een forum in de begin 2008 gestichte Gravensteengroep,wier manifesten werden geschreven en ondertekend door klassieke radicaalflamingantische figuren, maar ook door filosoof Etienne Vermeersch, filmmaker Jan Verheyen (een zelfverklaard N-VA-kiezer), de socialistische advocaat Piet Van Eeckhaut, schrijfster Brigitte Raskin, Shakespeare-vertaler en oud-Humo-journalist Willy Courteaux, gewezen SP.A-politicus Jan Van Duppen, ABVV-secretaris Karel Gacoms en de inmiddels overleden oud-VRT-journalist en SP.A-mandataris Tuur Van Wallendael.

Ook Jean-Pierre Rondas hoorde erbij. Deze producer bij Klara vindt ronduit dat politiek Vlaanderen niet langer moet kiezen voor het compromis en de dialoog met de Franstaligen, maar kortweg zijn politieke meerderheid moet gebruiken om zijn wil op te leggen. Hij zet zijn interviewprogramma op zondagmiddag welbewust in als een forum voor voorstanders van 'een staatshervorming in Vlaamse, dat wil zeggen, zeker niet in herfederaliserende zin'. Zo wil hij compenseren wat in de andere, 'negationistische' media (niet)gebeurt. Die leunen volgens hem 'zwaar aan bij de Belgisch-unionistische optie'. Daarom, zo verklaarde hij in een opgemerkte 11-julitoespraak eerder dit jaar in de Brusselse club De Warande, kiest hij het liefst gesprekspartners als de politicoloog Bart Maddens, de jurist Matthias Storme, de publicist Mark Grammens en de ex-bankier Remi Vermeiren.

Om de discussie over de financieringswet te beslechten, haalde Rondas ervorige zondag VUB-hoogleraar Herman Matthijs bij, die graag bevestigde dat bijzondere wetten de Vlaamse macht 'vergrendelen'. Rondas engageert zich bovendien actief in het milieu dat hij een stem geeft in zijn uitzendingen. Hij werkt mee aan het tijdschrift Doorbraak van de Vlaamse Volksbeweging (die ook zijn toespraak in een brochure uitgaf) en richtte mee, het diep in het radicale Vlaams-nationalisme gewortelde Pro Vives op, de organisatie die de economische denktank Vives financiert.

De redelijkheid die N-VA-voorzitter Bart De Wever uitstraalt, verklaart deels de nieuwe radicaal-Vlaamse aanhang. Maar het electorale succes van de N-VA speelt natuurlijk ook een rol. Anderen willen dan weer voorkomen dat extreemrechts het monopolie krijgt op het nationalisme en de Vlaamse symbolen.

Maar bij velen speelt vooral ergernis een rol. Ze kunnen het politieke immobilisme niet langer aanzien, ze zijn de associatie van Vlaams-radicalisme met extreemrechts beu, ze zijn ontgoocheld door de zwakheid van de politieke linkerzijde of ze hebben een hekel aan 'politiek correcte' initiatieven als Belgavox of 'Red de solidariteit', een handtekeningenactie die in syndicale en artistieke kringen ontstond tijdens de politieke crisis van 2007.

Die ergernis deelt ook Lukas De Vos, VRT-radiojournalist en film- en literatuurkenner: 'De moedwil om alles terug te voeren tot een onbestaandargument - het doorknippen van de solidariteit - ondermijnt elkegeloofwaardigheid.' Dat schreef De Vos, die ook geregeld publiceert in Meervoud, voor een 'sociaal-flamingantische landdag' in 2007 over 'Het belgicisme in de Vlaamse culturele sector. Portret van een zonderlinge culturele elite die de politieke emancipatie van haar volk verwerpt.' 'Wat is er trouwens vies aan het woord separatisme?' vroeg De Vos zich nogaf.

Positiever is Dirk Van Bastelaere, een van de belangrijkste hedendaagse Vlaamse dichters. Via zijn werk bij SD Worx, dat diensten in personeelsbeleid verleent, ziet hij elke dag de statistieken passeren die de verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië aantonen. De onwil van minister van Arbeid en CDH-voorzitster Joëlle Milquet om daarmee rekening te houden, maakte hem tot Vlaams-nationalist en separatist.

Dat vindt hij niet strijdig met het postmodernisme in zijn poëzie, een stroming die net de diversiteit en de heterogeniteit benadrukt. 'Een onafhankelijk Vlaanderen zal allerminst homogeen zijn', zegt hij. 'In mijnstraat - en ik woon niet in Antwerpen - is de helft van de mensen vanbuitenlandse afkomst.'

Maar ergernis is er ook bij hem. Naar aanleiding van de actie 'Solidariteit maakt een cultuur groot' suggereerde Van Bastelaere op Facebook dat 'de gesubsidieerde "artiesten" die zo pro-België zijn hun subsidies dan ook maarbij de Brusselse en de Waalse overheid halen. Don't shit where you eat.' In 'de zonderlinge culturele elite' zijn ze dus niet alleen onderling verdeeld, mals voor dissidenten zijn ze al evenmin.

© 2010 CorelioPublicatie: De Standaard /Publicatiedatum: zaterdag 30 oktober 2010

 
Deze morgen op het nieuws van 7 u. op de rode radio VRT1:

"De 'De Morgen' heeft verschillende brieven van lezers ontvangen die hun steun betuigen voor 'de Kerk'. De schrijvers komen vooral uit rechtse en extreem rechtse hoek"

Zou er soms een standaardbrief in omloop zijn om 'de Kerk' te steunen, zoiets als volgende:

Geachte,

Ik ondergetekende,(naam en voornaam):......................
betuig mijn steun voor de Rooms-katholieke Kerk van Rome.
Ik ben: rechts - extreem rechts - ultra rechts - andere - (doorhalen wat niet past).

Naam en handtekening

Indien soortelijk ding niet in omloop is, vraag ik me af hoe ze in de Reyerslaan kunnen weten welke politieke overtuiging de briefschrijver heeft.

Het is duidelijk dat de enge geesten van de linxe pastoors van de 0000 enkel kunnen bevatten en vooral overbrengen naar de bevolking dat alle aanhangers van Léonard extreem rechtsen zijn, dus Vlaams Belangers.  Dat er ook heel wat ongelovigen bij VB bestaan mag evenmin geopenbaard worden.  En dat de partij niet-confessioneel is, behoort ook tot de taboes.

Stop eens met die flauwe kul ! De scheiding tussen staat en kerk is een feit en daar wordt niet over geredetwist door correcte mensen. Punt. Helaas, vind je die nauwelijks in linxe kringen.  

(dank aan Rony)

Voor de tweede maand op rij sinds de crisis is het aantal werklozen in Vlaanderen gedaald.

Dat meldt de Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding (VDAB). De dienst heeft het over een "conjuncturele ommekeer". Eind oktober telde Vlaanderen 203.555 niet-werkende werkzoekenden, 3.348 of 1,6 procent minder dan het jaar voordien. Nog 6,99 procent van de Vlaamse beroepsbevolking is momenteel werkloos.

De ommekeer is zichtbaar bij verschillende categorieën van werkzoekenden, meestal degene die het zwaarst getroffen werden door de crisis. Zo daalt de kortdurige werkloosheid (-8 procent), maar blijft de langdurige werkloosheid verder stijgen omdat een deel van de werkzoekenden al sinds de crisis zonder job zit, aldus de VDAB.

Leeftijd

Eenzelfde parallel is er op basis van leeftijd. De jeugdwerkloosheid daalt onder invloed van het prille herstel, terwijl het aantal werkloze 50-plussers toeneemt.

Vrouwen

Er spelen ook geslachtsverschillen. Vooral de conjunctuurgevoelige mannelijke werkloosheid werd door de crisis getroffen, waardoor er nu meer mannen werkzoekend zijn dan vrouwen. Het herstel is nu het startsein voor een daling bij de mannen (-3,4 procent), terwijl de vrouwelijke werkloosheid nog licht toeneemt (+0,4 procent). De vrouwelijke werkloosheidsgraad ligt wel nog hoger dan de mannelijke (7,48 procent versus 6,59 procent).

Migranten

Nog opvallend is de stijging met 5 procent van de allochtone werkloosheid. "De ongunstige arbeidsmarktpositie, de jonge leeftijdsopbouw en de historisch hoge migratie maken dat de ingezette dalende trend van de werkloosheid voorbijgaat aan de allochtone beroepsbevolking", aldus de VDAB.

Vandalen hebben molotovcocktails gegooid naar gebouwen van de federale gerechtelijke politie in Brussel.

Het gaat om de gebouwen van de technische en wetenschappelijke recherche en de centrale directies voor de bestrijding van economische en financiële criminaliteit.

De molotovcocktails werden gelanceerd vanaf de Kortenberglaan. Aan de binnenkant van de gebouwen is de schade beperkt. Dus niets aan de hand, enkel koeltoer.

Politie bij Antwerpse boekenbeurs

Niet alleen de federale regering is verantwoordelijk voor het gefaalde integratiebeleid. Ook de Vlaamse regering met in het bijzonder inburgeringsminister Bourgeois gaat niet vrijuit. Vlaams Belang eist kordaat een responsabiliserend inburgeringsbeleid met inbegrip van een inburgeringsexamen, gekoppeld aan de verblijfswetgeving

In navolging van de Duitse Bondskanselier Angela Merkel leverde nu ook uittredend federaal premier Yves Leterme kritiek op het integratiebeleid en de multiculturele samenleving in eigen land. Vlaams minister van Inburgering Geert Bourgeois liet intussen weten dat hemzelf en de Vlaamse regering niets te verwijten valt, maar dat de oorzaak voor het falende integratiebeleid te zoeken is bij het asiel- en migratiebeleid van de regering Leterme II.

In navolging van het Vlaams Belang is  nu ook Vlaams minister van Inburgering Geert Bourgeois tot de vaststelling gekomen dat een inburgeringsbeleid maar efficiënt kan zijn bij een gecontroleerde instroom. De uitspraken van Bourgeois hebben echter een groot Calimero-gehalte: de eigen verantwoordelijkheden en bevoegdheden minimaliseren en met een beschuldigende vinger wijzen naar de federale regering als de grote schuldige, is goedkoop.

De federale regering blijft de hoofdschuldige voor het feit dat België en Vlaanderen het Mekka zijn geworden van het uitkeringstoerisme uit gans de wereld. Maar ook de Vlaamse regering – met inbegrip van inburgeringsminister Bourgeois – gaat niet vrijuit. Op geen enkel moment liet de Vlaamse regering het voorbije jaar een teken van protest horen tegen het federale open grenzenbeleid. Integendeel, geen enkele Vlaamse meerderheidspartij wilde een belangenconflict ondersteunen tegen het federale regularisatiebeleid. Sterker nog, de Vlaamse regering en Philippe Muyters, N-VA- minister bevoegd voor tewerkstelling in het bijzonder, lieten zich zelfs opmerken door binnen de bevoegdheden waarover Vlaanderen beschikt weinig streng en zeer meegaand op te treden in de beoordeling van de regularisatiecriteria.

Ook over het Vlaamse inburgeringsbeleid zelf valt veel te zeggen. Terwijl immigranten in onze buurlanden Duitsland, het Verenigd Koninkrijk en Nederland om een verblijfsvergunning te bekomen hun kennis van taal en cultuur moeten bewijzen door middel van een examen, krijgt in Vlaanderen de inburgeraar op het einde van het inburgeringstraject een papiertje waarop bevestigd staat dat de cursist ‘op regelmatige wijze de lessen heeft bijgewoond’. Het Vlaams Belang zegt al jaar en dag dat een echt ‘inburgeringsexamen’ een essentieel vervolg is van de inburgeringscursus. Bovendien zijn ook de sancties voor immigranten die het vertikken deel te nemen aan een verplichte inburgeringscursus totaal ineffectief. Niet alleen ontbreekt de nodige koppeling met de verblijfswetgeving, de boetes zijn – met bedragen tussen de 60 en de 150 euro – niet hoger dan de verkeersboetes voor snelheidsovertredingen of door het rood licht rijden.
Van enige responsabilisering van de steeds talrijker wordende groep immigranten en allochtonen in Vlaanderen wordt door de Vlaamse regering Peeters II tot op heden geen werk gemaakt. Integendeel, wie niet wil integreren, wordt met rust gelaten.

De enigen die gevat worden door het verplichte inburgeringsbeleid van Peeters II zijn de zogenaamde ‘nieuwkomers’, de nieuwe immigranten. De hier reeds verblijvende vreemdelingen worden niet gevat door de verplichte inburgering, ook niet de in ons land verblijvende vreemdelingen die een inkomen verwerven via maatschappelijke dienstverlening of een leefloon. In het inburgeringsdecreet wordt hun inburgeringsplicht nochtans voorzien, maar tot op heden heeft de Vlaamse regering nagelaten hieraan uitvoering te verlenen.Terwijl de ons omringende landen allemaal hun immigratie- en inburgeringsbeleid aanscherpen, blijven België en Vlaanderen hopeloos ter plaatse trappelen. De federale regering is schuldig, maar de Vlaamse regering met inbegrip van minister ‘Calimero’ Bourgeois evenzeer.  

Filip Dewinter
Fractievoorzitter Vlaams Belang
in het Vlaams Parlement

Voor de rechtbank in Dendermonde moest Sahat B. (30) uit Wichelen zich gisteren verantwoorden voor het toebrengen van slagen en verwondingen aan het Gentse Vlaams Belang-kamerlid Tanguy Veys. De feiten speelden zich af op 26 november vorig jaar in de trein van Gent naar Sint-Niklaas. Veys wou in een wagon plaatsnemen naast Sahat B. Toen hij zijn rugzak naast de man plaatste en diens benen raakte, werd deze woedend.

‘Hij is beginnen roepen in het Engels. Dan schopte hij op mijn rugzak waarin mijn computer stak', zegt het kamerlid. ‘Daarna kreeg ik verschillende slagen in het gezicht. Ik weerde mij af, maar hij bleef slaan. Dankzij de tussenkomst van een andere man die ook enkele klappen kreeg, stopte het geweld.' Tanguy Veys telefoneerde vanuit een andere wagon naar de politie en in het station van Lokeren werd Sahat B. van de trein gehaald.

Op het proces gisteren voor de rechtbank van Dendermonde daagde de verdachte niet op en liet verstek gaan. Piet Noë, de advocaat van Tanguy Veys, tot de rechter: ‘De dader is intussen naar Frankrijk verhuisd en wil zich hiervoor blijkbaar niet verantwoorden. Het zijn mensen zonder fatsoen. In hun cultuur worden daarvoor veel zwaardere straffen uitgesproken dan hier, maar dat laat ik aan de openbare aanklager over.'

Het openbaar ministerie ging daar niet op in en merkte op dat de betichte inderdaad verstek liet gaan en vroeg aan de rechter de toepassing van de strafwet.

Op 1 december volgt het vonnis.

Uit moreel oogpunt vroeg Tanguy Veys een schadevergoeding van 500 euro en de terugbetaling van de dokterskosten. Onder meer voor het hechten van zijn lip.

@ Het Nieuwsblad

PST : Als Tanguy, Sahat had gemept kon hij vermoedelijk dag zeggen met het handje tegen zijn palementair mandaat.

Door Bart Olmer

DEN HAAG -  De dreiging die uitgaat van rechts-extremisten is nagenoeg verdwenen. Dit stelt de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) in een gisteren gepresenteerd rapport. Daarentegen komt de echte dreiging vanuit extreemlinkse organisaties, zoals de Anti-Fascistische Aktie (AFA) en het Kollektief Anti-Fascistisch en Kapitalistisch Archief (KAFKA), aldus de geheime dienst

Volgens de dienst hanteren deze linkse clubs methoden die "indruisen tegen de democratische rechtsorde”.

De geheime dienst typeert AFA en KAFKA ronduit als gevaarlijk: "AFA is bereid het recht in eigen hand te nemen tegen racisme en fascisme en al dan niet met geweld confrontaties aan te gaan. Zo komt AFA in actie waar de overheid ’verzuimt op te treden’ door bijvoorbeeld rechts-extremistische manifestaties door te laten gaan. Wanneer dergelijke demonstraties plaatsvinden, treedt AFA regelmatig zelf met geweld op, of laat anderen dan doen. Dit geweld wordt vervolgens toegeschreven aan de rechtse demonstranten en door AFA gebruikt als argument om demonstraties te laten verbieden", aldus de AIVD.

Allochtonen

Een bekende tactiek van links-extremisten is het ophitsen van allochtone jeugd om rechtse demonstraties met geweld te verstoren, maakte de geheime dienst eerder bekend. Ook worden plaatselijke politici onder druk gezet om rechtse demonstraties te verbieden.

Onderzoeksgroep KAFKA wordt door de geheime dienst neergezet als dubieus: "De groep streeft er met AFA naar alles wat als rechts wordt beschouwd te weren uit de publieke ruimte. Bij dit antidemocratische streven gebruiken beide groeperingen ondemocratische methoden, zoals geweld, het aanzetten tot geweld, intimidatie en het verhullen van de eigen identiteit en de ware intenties."

Dat de werkelijke dreiging die uitgaat vanuit rechtse hoek veel minder groot is dan vaak wordt gedacht, komt volgens de geheime dienst door de beeldvorming die AFA en KAFKA cultiveren. Volgens de dienst overdrijven zij bewust het gevaar van extreemrechts.

"Ze ontlenen hun bestaansrecht aan de dreiging die hiervan uitgaat en cultiveren het beeld dat deze groot is en groeit", stelt de AIVD, die dat beeld nadrukkelijk bestrijdt. Het aantal actieve rechts-extremisten daalt, zo blijkt uit AIVD-cijfers. Drie jaar geleden werd hun aantal nog op zeshonderd geschat, inmiddels ligt hun aantal op minder dan driehonderd.

Schade

Begin dit jaar waarschuwde de inlichtingendienst in een brief alle burgemeester voor de praktijken van AFA, die onder valse voorwendselen lokale bestuurders probeert te dwingen partijbijeenkomsten te verbieden van in hun ogen ’rechtse’ partijen. "Wanneer AFA kennis heeft van een geplande demonstratie door rechts, worden gemeenten en zaaleigenaren benaderd en gewaarschuwd voor materiële schade die het gevolg kan zijn van dergelijke demonstraties. Schade is in de regel echter juist het gevolg van AFA’s tegendemonstraties", aldus de geheime dienst.

http://www.hetvrijevolk.com/

De kunstschilder Willem Dolphyn, kleinzoon van Elsschot bij het graf van zijn grootvader

Uitgerekend op het eind van het Elsschotjaar loopt de concessie voor het graf van de schrijver op de Antwerpse begraafplaats Schoonselhof af. Hoewel er geen sprake is van 'ontbeenderen' van het graf zijn de nabestaanden geschrokken. Door bemiddeling van uw krant (deGazet van Antwerpen) bereikten de familie en de stad dinsdagavond nog een akkoord.

In ereperk N van de Antwerpse begraafplaats Schoonselhof staat een niet mis te verstane boodschap op het graf van Alfons De Ridder, alias Willem Elsschot. 'De termijn van de (50-jarige) concessie is verstreken.'

"Het is raar dat het juist dit jaar moet gebeuren", vindt kunstenaar en kleinzoon Willem Dolphyn. "Je verwacht in principe dat de stad de zaak zelf in handen neemt voor iemand die zo belangrijk is", mijmert hij.

Dinsdag omstreeks 19.30u hebben de stad Antwerpen en de kleinkinderen van Willem Elsschot een akkoord bereikt over de verlenging van de gratis concessie voor een nieuwe periode van 50 jaar.

Tot zover dit zoveelste familie-incident met de De Ridders in verband met hun bekende grootvader.  Als burgers begraven worden op het Erepark, wie is dan verantwoordelijk voor het onderhoud ? De familie of de stad ?  Aan de met mos begroeide zerk van Elsschot te zien, hebben geen van beide veel werk gemaakt in de voorbije jaren van het onderhoud. De reactie van Dolphyn is typisch.

Savat

Marc-Antoine Charpentier (1643 - 1704) was een Frans componist, die ondermeer samenwerkte met de toneelauteur Jean-Baptiste Poquelin, beter bekend als Molière, oprichter van de Comédie Française en hofleverancier van de Zonnekoning.

Marc-Antoine Charpentier (niet te verwarren met zijn latere collega Gustave) heeft, zoals het in die dagen gebruikelijk was, vooral kerkmuziek gecomponeerd, waaronder een Te Deum, waarvan we het Preludium zo meezingen, omdat het de herkenningsmelodie is van de Eurovisie-uitzendingen. Zouden de poco's weten welke muziek weerklinkt bij Eurovisie-programma's ? Zouden deze klanken geen delicate gevoelens kwetsen ?

Het fragment hierboven wordt gespeeld in de Oude Kerk te Amsterdam, die beschikt over een schitterend orgel, hier bespeeld door Feike Asma. 

Savat