Bij mijnheer doktoor : Vermageren !

Waarom denk ik nu uitgerekend in deze periode aan de Leerling-Tovenaar ?

Savat

De Franstaligen wetten de messen. Indien het einde van België naderbij komt, vindt PS-voorzitter Elio Di Rupo dat de Vlamingen zich in een referendum moeten uitspreken over onafhankelijkheid. “België behoort ons - Wallonië, Brussel en de zes faciliteitengemeenten - dan toe,” aldus Di Rupo gisteren op RTBF en RTL-TVi. In De Morgen, Het Laatste Nieuws en Le Soir herhaalt hij dat vandaag nogmaals. Terwijl de N-VA zelfs het eigen partijprogramma inzake Brussel-Halle-Vilvoorde - een dossier waarin men zich jarenlang stoer op de borst heeft geklopt en de ‘splitsing zonder prijs’ heeft verdedigd - naast zich heeft neergelegd, krijgt De Wever van Di Rupo andermaal een pak voor de broek. Dat de Vlamingen het BHV-splitsingsvoorstel na 18 oktober op de agenda van de Kamer zouden brengen, noemt de PS’er een “een provocatie” en “een daad van agressie”. Het Vlaams Belang zal morgen hoe dan ook de hoogdringende behandeling vragen van de wetsvoorstellen tot splitsing van het kiesarrondissement.

Jaren geleden lanceerde Di Rupo al de idee om een referendum over het einde van België te organiseren. Het Vlaams Belang juichte dat destijds toe, maar het voorstel van de PS-voorzitter belandde helaas tussen de mottenballen. Opvallend is dat anno 2010 de roep om een ‘plan B’ vooral bezuiden de taalgrens aan sterkte wint. Dat de Franstaligen na de boedelscheiding zomaar aanspraak zullen kunnen maken op Brussel en zelfs de faciliteitengemeenten, zoals Di Rupo lijkt te denken, is te gek voor woorden. Als de Vlamingen hun zaak op een verstandige manier verdedigen, maakt de door Di Rupo vooropgestelde annexatie van de faciliteitengemeenten geen enkele kans. Bij de ontbinding van een federatie erkent de internationale gemeenschap immers telkens de interne bestuurlijke grenzen tussen de voormalige deelstaten als nieuwe staatsgrenzen. “Di Rupo vergat dat wie een erfenis opeist, ook de schulden moet aanvaarden,” merkt Guy Tegenbos bovendien fijntjes op in De Standaard. “Wie de merknaam België wil, moet de staatsschuld erbij nemen.”

Intussen loopt de Franstalige arrogantie de spuigaten uit. De regeringsformatie lijkt definitief begraven. Opnieuw dient de vraag gesteld: wat nu? Indien het andermaal mislukt, lijken we op vervroegde verkiezingen af te stevenen. “Daarna kan men het nog eens proberen,” zegt politicoloog Carl Devos (Het Nieuwsblad, 11.10.2010). “Als het dan weer mislukt moeten we wellicht afscheid nemen van dit koninkrijk. Zelfs al wil de meerderheid dat niet. Een land dat echt niet meer te besturen is verliest zijn bestaansreden.”

@ VB

Een 30-jarige blogger is door het gerechtshof van Amsterdam veroordeeld tot een boete van vijfhonderd euro, omdat hij op zijn weblog beledigende teksten had geschreven over moslims.

Verhoord
Blogger Bert Brussen moest zich in augustus melden bij de politie voor een verhoor, omdat hij werd verdacht van opruiing en bedreiging van PVV-leider Geert Wilders. Hij plaatste op zijn website een screenshot van een tweet waarin de politicus met de dood werd bedreigd. Volgens de rechter heeft de blogger op zijn website misdefinitie.nl moslims en Turken beledigd door hen aan te duiden als 'bergapen, kakkerlakken, ratten, verkrachters of mensen die van bil gaan met kamelen'.

Debat
De blogger zegt zijn de uitlatingen niet beledigend, maar satirisch te hebben bedoeld en dat de artikelen waarin de teksten staan over radicale moslims gaan en niet over moslims in het algemeen.

Bovendien gaat het volgens hem over citaten van andere media, zijn de gebruikte woorden satirisch van aard en dragen ze bij tot een maatschappelijk debat. De rechter vindt de citaten echter 'onmiskenbaar beledigend'. 'Het recht op vrijheid van meningsuiting gaat niet zover dat uitlatingen als die van de verdachte toelaatbaar zouden zijn.

De blogger vindt dat het hof 'niet begrijpt waar het om gaat'. Hij moet vijfhonderd euro betalen en krijgt ook nog een voorwaardelijke boete van nog eens vijfhonderd euro.

Door Maartje Willems @ Elsevier 

PST : Om geen misverstanden te kweken : wij zijn het volkomen eens met de wijze rechter : moslims en Turken zijn GEEN (wij herhalen het paswoord GEEN) 'bergapen, kakkerlakken, ratten, verkrachters of mensen die van bil gaan met kamelen'. Wij zeggen zelfs meer : dat geklets over vrije meningsuiting moet maar eens ophouden ! De enige juiste en toelaatbare  mening is die van regimepartijen en van de linxe 'bergapen, kakkerlakken, ratten, verkrachters of mensen die van bil gaan met kamelen'.

De meerderheidspartijen in het Vlaams parlement hebben dinsdag een voorstel van Vlaams Belang weggestemd dat ervoor moest zorgen dat een afgewezen kandidaat-burgemeester zich niet eindeloos opnieuw kandidaat kan stellen. Het voorstel wou een einde maken aan de carrousel aan voordrachten van de kandidaat-burgemeesters uit drie faciliteitengemeenten rond Brussel.

Dit weekeinde vindt in Palermo de herfstsessie van de parlementaire assemblee van de OVSE (Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa) plaats. Aangezien het parlement de nieuwe Belgische delegatie nog niet aangeduid heeft, zetelt voormalig volksvertegenwoordiger Francis Van den Eynde op dit ogenblik nog namens het Vlaams Belang in deze organisatie.

Van den Eynde sloot zich namens onze partij aan bij een nieuwe politieke fractie die vandaag boven de doopvont werd gehouden: ‘Forum voor Identiteit’. Bij deze fractie zijn ook de Lega Nord, Laos (‘Orthodoxe Volksverzameling’) uit Griekenland, de Oostenrijkse partijen FPÖ en BZÖ en de Poolse partij Wet en Rechtvaardigheid betrokken. Ook een onafhankelijk parlementslid uit Belarus meldde zich.

In de parlementaire assemblee van de OVSE bestaan sinds jaar en dag slechts drie fracties: een socialistische, een christendemocratische en een liberale. Het ontstaan van een vierde fractie, die zich tot doel stelt een stem te geven aan alle parlementsleden die deel uitmaken van de assemblee maar tot hiertoe tot geen fractie konden behoren, baart dus opzien. ‘Forum voor Identiteit’ zal de strijd voor de identiteit der volkeren en hun vrijheid hoog in het vaandel voeren.

.

Er werd weer luid geroezemoesd, vals-vriendelijk handjes geschud, gekust, zachte strelinkjes uitgedeeeld op de net niet-erogene zones, gefluisterd, geschaterd, tot André Flahaut, die veel weg heeft van een keuning van de Vogelenmarkt, op zijn vingers floot in het Frans en in het koetervlaams, want hij wilde beginnen met het spel. Naast hem stond de stipte en trouwe grijze gendarm die er al staat van toen Camille Huysmans nog kamervoorzitter was. Zij kijkt rond alsof ze in haar eentje de parlementaire waardigheid vertegenwoordigt. En misschien doet ze dat wel.

Het spel begon inderdaad met de storende tweetalige tolken, die onveranderlijk Franstalig zijn en van wie één een stem bezit die gehoorschade aanricht. Het is niet persoonlijk bedoeld. Maar het is uiterst vervelend.

Het zij zo, heel dit land, is uiterst vervelend.

Al goed dat er heel wat gewezen kamerleden in de korte vakantieperiode van zowat 3 maanden de geest gegeven hadden, anders was deze eerste zitting afgehandeld geweest binnen het kwartier. Zorg, alsjeblief allemaal, lieve Angeltjesvrienden,  dat u gezond blijft en dat het u niet overkomt om naar het hiernamaals te verhuizen, want die speeches lijken nergens op : dat mag niemand ons aandoen, ook al weten we van niks.

Ivan de Vadder verving de onpartijdige commentatoren van de Morgen of de Standaard. Hij moet stof opdoen voor zijn volgende bestseller. Misschien is dit zelfs een goede aanloop om zijn partijlidkaart van de Open-VLD te verzilveren met een kamerzetel.  Wie weet ?  De openbare omroep heeft al meer televisiesterren in een of andere Praatbarak geparachuteerd. Het niveau is er niet op verbeterd maar de job is goed betaald.

In het peristilium stonden de televisiecamera's opgesteld.  De ware socialist in Flahaut is verdorie meer gesteld op ceremonie en uiterlijk vertoon, dan een blauwe edelman en hij verjaagt de pers uit de wandelgangen.  In een linkse schijndemocratie moet ieder zijn plaats kennen. Goed gedaan, monsieur le président.

Linda de Win had zich eerst warmgelopen met de knappe Alexander Decroo, het politieke wezenkind. Al goed dat hij nog de mama en de papa heeft. En Linda natuurlijk. Op de achtergrond zagen wij tijdens het ganse interview een jonge vrouw, geïntresseerd glimlachend en heupwiegend staan toekijken. Wij waren er van overtuigd, dat het een hitsige fan was van Alexander die een handtekening kwam vragen en desnoods veel meer. Het bleek verdorie Liesbeth van Impe zijn, die destijds ontgoocheld de Morgen verliet om opgenomen te worden bij Het Nieuwsblad.

Haar haren hingen sluiks over haar ene oog, wat wij altijd buitengewoon intrigerend hebben gevonden. Vroeger hadden wij ook zo'n hondje en die liep nooit ergens tegen, alhoewel wij dat verwachtten.  Dat kapsel verleent Liesbeth een misterieuze aanblik. Zeker toen zij zich op zijn Madame Blanche's over Linda heenboog met de melding dat er voor Kerstmis geen nieuwe regering zal zijn. Dat was schrikken ! Liesbeth, die ooit nog eens erg verliefd is geweest op Luc van Balberghe van Vrij van Zegel, verliet het peristilium. Waar gaat zo'n vrouw heen ? Wat drijft haar ?  Wat is haar volgende voorspelling ?

Linda had intussen Gerolf Annemans te pakken. Neen, dat klopt niet.  Opnieuw. De regisseur van de Villa had Linda opgedragen om met een zorgelijk gezichtje Gerolf Annemans op de rooster te leggen.  Hij mocht vertellen dat hij donderdag opnieuw de traditionele BHV schotel zal opdienen en terloops vernamen we, dat het een boeiender uitzending zal worden dan de saaie boel van vandaag. En inderdaad met een zorgelijk gezichtje informeerde het zwarte vrouwtje naar de electorale vooruitzichten bij Vlaams Belang. Gerolf stelde iedereen gerust en kon zijn boodschap over de Ordentelijke Opdeling nog even kwijt. Linda gaf hem een bemoedigend tikje op zijn onderarm als een geheim teken, dat Vlaams Belang zeker op haar mag rekenen.

U kijkt donderdag opnieuw ?  Wij ook.

Savat

In de Tijd (zie logo) vonden wij een degelijk onderbouwd stuk, zoals trouwens vaak in deze krant, over de economische toestand in Wallonië.  Geen aanleiding om te triomferen in Vlaanderen, wél een reden om de franco-belgen aan te zetten tot enige bescheidenheid. Wallonië blijft zich arrogant beroepen op de financiële steun vanuit Vlaanderen (12 miljard euri per jaar, volgens andere bronnen minder) en tegelijk eisen dat Vlaanderen ook nog eens grondgebied moet afstaan en dat het land B in feite één groot gebied is waar Frans dé unieke cultuurtaal is.

In het institutionele debat verzetten de Franstalige partijen zich tegen een hervorming die Wallonië, en ook de Franstalige gemeenschap, zou verarmen. Sommigen stellen zelfs als voorwaarde dat geen enkele betrokken partij verlies mag lijden. Zo’n uitgangspunt draagt natuurlijk niet bij tot snellere onderhandelingen. 
 

We moeten niet spreken van een verarming van Wallonië als eventueel gevolg van een institutionele hervorming, we moeten spreken van een verarming van Wallonië als realiteit. Niet alles wat in het gewest gebeurt, mag echter zwart worden afgeschilderd. Evenmin mogen we een hoge borst opzetten omdat een multinational zich in het gewest komt vestigen, of omdat de werkloosheid minder ongunstig evolueert dan in de andere gewesten.

Wallonië heeft een activiteitsgraad van nauwelijks 63 procent en telt 15 procent werklozen. Bovendien werkt bijna 20 procent van de bevolking buiten het gewest. Dat geeft aan dat het in realiteit slecht gesteld is met de Waalse economische rijkdom.

De cijfers zijn echt meedogenloos. Volgens de recentste statistieken van Eurostat - dat evenwel niet altijd over de beste methodologie beschikt - bedraagt het bruto binnenlands product per inwoner in Wallonië 71 procent van dat van Vlaanderen. In 1996 was dat nog 75 procent. De verarming is dus een realiteit. Uit de PISA-enquêtes van de OESO over de wetenschappelijke vorming van jongeren blijkt ook dat die realiteit zal blijven duren, en zelfs nog zal verslechteren.

Vandaag wordt het enorme verschil in bbp per inwoner tussen Vlaanderen en Wallonië gematigd door de noord-zuidtransfers (we laten Brussel even buiten beschouwing). Het zuiden vreest dat die transfers zullen verminderen als de financieringswet herzien wordt. Door die vermindering zou het beschikbare inkomen van de gezinnen, na belastingen en transfers, meer in overeenstemming zijn met het bbp per inwoner. Dat die evolutie verontrust, is uiteraard begrijpelijk, zeker als we kijken naar wat dat voor de meeste Walen, en vooral voor de uitkeringsgerechtigden, zou betekenen. Veel belangrijker is echter in Wallonië een strategie uit te werken die het bbp per inwoner duurzaam opdrijft.

Het communautaire debat versterkt de breuklijn inzake economische politiek. Het noorden zou bereid zijn de economie te hervormen, net zoals in Duitsland met succes gebeurd is. Het gaat onder meer om de pensioenleeftijd, de werkloosheidsduur, de notie van passend werk en de organisatie van de arbeidsmarkt.

Het zuiden verzet zich daartegen en wil de bestaande situatie in stand houden, zowel institutioneel als sociaaleconomisch. Het meent dat het alternatief tot een groot verlies aan koopkracht zou leiden en dat het herstellen daarvan jaren zou vergen.

Indien het zuiden inderdaad de bestaande situatie wenst te behouden, tekenen zich de grote lijnen af van een overeenkomst. We kenden al een eerste deal met de herfinanciering van Brussel in ruil voor de splitsing van BHV (de noden van Molenbeek zijn groter dan die van Linkebeek).

De tweede deal zou zijn dat het noorden aanvaardt om de noord-zuidtransfers stapsgewijs te verlagen, en dat het zuiden in ruil structurele hervormingen doorvoert op terreinen die federaal blijven. De arbeidsmarkt of de sociale zekerheid hervormen is veel belangrijker dan zich vast te pinnen op het bedrag in miljarden dat van het federale niveau naar de gewesten zou gaan of op het percentage van de inkomstenbelasting dat rechtstreeks naar de kas van de gewesten zou vloeien.

Een dergelijk akkoord zou de zwakken beschermen en de groeivooruitzichten van alle gewesten verbeteren. En het onmogelijke zou werkelijkheid worden: geen transfer waarbij de ene wint wat de andere verliest, maar een herverdeling met een echte win-win- situatie.

Etienne DE CALLATAY is hoofdeconoom bij Bank Degroof.

Willy Kuypers in beter tijden

In Herent heeft schepen Luk Draye in naam van de coalitie WIJ-SP.A onderhandeld met Groen! om toe te treden tot de meerderheid. De coalitie beschikt immers niet meer over een meerderheid sinds eerste schepen Jos Bex en gemeenteraadslid Peter Janssens uit de partij WIJ stapten.

Het schepencollege ontnam gisteravond de bevoegdheden van Bex. Na afloop van het schepencollege rond middernacht wilde niemand commentaar kwijt. Maar het leek erop dat Groen! inhoudelijk erg hoge eisen stelt in ruil voor haar steun aan de meerderheid. In een mededeling laat Groen! Herent nu weten "de vraag om toe te treden tot de meerderheid ernstig te nemen en zich daarover te willen beraden".

Als de partij toetreedt tot de meerderheid is de 73-jarige Willy Kuijpers bereid ontslag te nemen als burgemeester van Herent om zo in het schepencollege een plaats vrij te maken voor een lid van Groen!. In dit scenario wordt Luk Draye, hoogleraar aan de faculteit Letteren van de K.U.Leuven, de nieuwe burgemeester. Kuijpers zou dan voorzitter worden van de gemeenteraad. Willy Kuijpers zit sinds 1970 in de gemeenteraad en is sinds 1995 burgemeester.

Het conflict tussen Bex en de rest van het schepencollege draait om de realisatie en financiering van zware projecten zoals het nieuwe gemeentehuis en zwembad.

Tot zover dit bericht dat we vonden bij de 0000, die als er wat te melden valt om Groen te promoten, er als de kippen bij is.  Uit naam van de neutraliteit die een openbare omroep moet nastreven. Kris Hoflack heeft zijn naam niet gestolen.

Wat velen in Herent vooral dwarszit, is de houding van burgemeester Willy Kuypers. De eens zo sympathieke VU-rebel, de voorvechter van minderheden in Europa (en elders) is vergroeid tot een verzuurde oude gelijkhebber met megalomane trekken.  Herent is het wereldcentrum voor alle raciale minderheden en de karige gemeentegelden worden gul besteed voor projecten en verplaatsingen om de poco-frustraties uit te werken.

De gewezen Vlaams-nationalist heeft zijn engagement voor eigen volk ingeruild voor een mateloze liefde voor alles wat niet Vlaams is. De brieven die Kuypers rondstuurt naar andersdenkenden, op papier van de gemeente en die vaak ettelijke pagina's beslaan, zijn legendarisch : de man is geestelijk niet in de haak. Hij heeft waanideeën over nazisme, racisme, fascisme, die hem beklagenswaardig maken.  Een normaal mens reageert niet op die manier, zeker niet vanuit de positie van een dorpshoofd ... want zo voelt en gedraagt Kuypers zich.  Wat jammer, dat deze idealistische en hardwerkende Vlaming in mekaar schrompelt tot een venijnig oud mormel. 

Het ziet er niet goed voor onszelf ...

Ray

(foto Gazet van Antwerpen)

Gisterennamiddag werd op het nippertje in Deurne een vliegtuigramp vermeden. Een privéjet moest zijn start om een onbekende reden onderbreken en kon net stoppen vooraleer hij over de druk bereden Krijgsbaan zou gegleden zijn.  Het vliegveld is afgescheiden van de weg door prikkeldraad. Jawel.

De plannen om de landings- en startbaan te verlengen bestaan al geruime tijd en zouden normaal in 2013 moeten gefinaliseerd zijn. De verantwoordelijken worden echter tegengewerkt door allerlei milieugroepen en door de boomhangerspartij van Groen. Het laatste ontwerp, om de Krijgsbaan gedeeltelijk een grote bocht te laten maken, is afgeschoten door de Raad van State, die vreesde dat de vleermuizen in een oud legerfort, zouden verstoord worden in hun ontwikkeling. Jawel.

Wie ook een smerige rol speelt in dit dossier zijn de burgemeesters Ingriet Pira van Mortsel (Boomhangerspartij) en de schijnheilige Tjeef van Borsbeek, Leo Vlaeymans.  Pira waste direct na de bekendmaking van het ongeval haar groene vingers in onschuld. Neen, madame is niet tegen een verlenging van de startbaan, madame is enkel tegen verkeersoverlast op de Krijgsbaan. 

Laten wij het even duidelijk zeggen, wat velen in en om Mortsel denken : Madame zou beter in haar keuken blijven in plaats van de bevolking van Mortsel en gans Antwerpen te gijzelen met haar communistische opvattingen en haar fanatiek milieubeleid. Zij is verantwoordelijk voor de teloorgang van het eens zo nijvere middenstandsleven in Mortsel met dwaze verkeersplannen die de winkelende bezoekers met auto naar andere oorden lokken.

De burgemeester van Borsbeek vertoeft nog enkele dagen in het kleinste kamertje van zijn stadhuis. Hij voelt zich niet goed, de Vlaeymans.

Ray

De verkoop van zonnepanelen is gehalveerd. Sectororganisatie BelPV schat dat er dit jaar in Vlaanderen hooguit tussen de 180 en 200 megaWatt-piek zal worden geïnstalleerd. BelPV verwacht tegen het einde van het jaar nog een lichte heropleving, omdat volgend jaar de groenestroomcertificaten wat verlaagd worden.

“Maar de hype is voorbij”, stelt secretaris Jo Neyens van BelPV vast. “Veel installatiebedrijven raken nu in moeilijkheden. Hier en daar zijn er al mensen afgedankt.”

BelPV ziet verschillende oorzaken voor de forse terugval. Voor grote projecten is de Vlaamse ecologiepremie (ooit nog 12%) afgeschaft en de bijdrage van het landbouwinvesteringsfonds is teruggebracht tot 8%.

@ Vandaag.be

Geachte mevrouw, mijnheer,
 
Media-aandacht voor politici en partijen is een omstreden gegeven. Vaakklagen politici dat ze te weinig aandacht krijgen, en hun politieketegenstanders te veel. Het Elektronisch Nieuwsarchief (ENA, eensamenwerkingsverband van de Universiteit Antwerpen en de UniversiteitLeuven) onderzocht hoe vaak Vlaamse politici en partijen aan bod kwamen op het televisienieuws van Eén en vtm, in de periode 2003-2009.

Opvallendsteconclusie: de drie traditionele partijen (VLD, CD&V en sp.a) krijgen hetleeuwenaandeel van de politieke media-aandacht op de TV-journaals : 83% van de spreektijd voor alle politici gaat naar politici van deze partijen. Meer ‘recente’ partijen als Groen!, Vlaams Belang, N-VA en LDD krijgen veel minder aandacht gedurende deze periode. Guy Verhofstadt en Yves Leterme zijn de absolute winnaars als het aankomt op langste spreektijd: de federalepremier krijgt bijna automatisch veel media-aandacht.
 
De resultaten van het onderzoek vindt u in het nieuwe nummer van deNieuwsmonitor van het Elektronisch Nieuwsarchief. Via de Nieuwsmonitor bericht en verspreidt het ENA regelmatig analyses over de inhoud van het televisienieuws in Vlaanderen.
 
Neem voor meer informatie contact op met Julie De Smedt, medewerker van het ENA op 03/265 57 60.
 
Met vriendelijke groeten, namens het ENA-team,
 
Julie De Smedt, Marc Hooghe & Stefaan Walgrave

PST : Wij hebben dit onderzoek niet nodig, maar het is wel een objectieve bevestiging waar we naar kunnen verwijzen om onze argumentatie kracht bij te zetten : de nieuwsdiensten van beide zenders zijn in handen van traditionele regime-aanhangers.  Het waarom is evident.

(Het is satire, het is NIET echt, wind u NIET op, maak u NIET boos, satire is spottende kritiek in woord en beeld)

.

.

Bruxelles is op weg Charleroi te evenaren, zoniet te overtreffen, als grote verzamelplaats van miserie en mensonwaardigheid.  De armoede neemt hand over hand toe volgens een Brussels rapport over de toestand in 2010 dat vandaag voorgesteld werd.

Enkele algemeenheden : meer dan 25% van de bevolking leeft onder de armoededrempel. Met 55,1% heeft Bruxelles  de laagste arbeidsgraad van het land B - Het aantal mensen die afhangen van een vervangingsinkomen, is in stijgende lijn  - Toename van de werkloosheid (9000 aanvragen meer in september 2010 dan in september 2009)

Na het lager onderwijs : 50% één jaar leerachterstand

Hte rapport werd vandaag voorgesteld door Evelyne Huytebroeck, de omhooggevallen Ecolotroela die betwistte dat zij verantwoordelijk was voor de verontreiniging van de Zenne en door Brigitte Grouwels, de Vlaamse excuusministerin. De toename van de armoede is een gevolg van de demografische explosie in het gewest. Hoe dat tot stand is gekomen, wordt onbesproken gelaten. De helft van alle kinderen die naar het secundair onderwijs gaan, hebben een leerachterstand van tenminste één jaar.

28% van de Brusselse geboorten grijpen plaats in een gezin zonder arbeidsinkomen.

De allerjongsten zijn systematisch achtergesteld vergeleken met de rest van het land.  28% van de Brusselse geboortes gebeuren in een gezin waar geen arbeidsinkomen bestaat.  Het Brusselse gewest zal zich inspannen om deze geestelijke en materiële armoede-achterstand te verhelpen. Daarvoor worden 34 algemene principes opgesteld zonder einddatum en zonder in te gaan tegen de federale bepalingen inzake levensminima en onderwijsnormen. De vrees is niet denkbeeldig dat een dergelijk plan zal verzanden in allerlei administratieve regels die niets veranderen, zolang niet ingegrepen wordt bij de oorzaak : grenzen sluiten !

Bon voyage et après vous, le déluge (Goede reis, en na jullie de zondvloed )

Brussel is, evenals andere grootsteden, het slachtoffer van onvoldoende beheersing van ondermeer de migratiegolven die ongehinderd het land B overspoelen.  Complementair wordt een "algemeen beleid" steeds gehinderd door het bestaan van te veel beleidsniveaus, een te massale concentratie van politieke mandatarissen en een schrijnend gebrek aan politiek talent.  Overal heerst de graai- en heerscultuur. Brussel is er door het fanatisme van de franstaligen nooit in geslaagd om de twee belgische landsculturen te verenigen. Wat zou het nu in staat zijn op te treden als de zorgvuldige leider van een voorbeeldige smeltkroes voor meer dan 170 nationaliteiten ? 

In plaats van een waardige en gerespecteerde Europese hoofdstad te zijn, is Brussel een opeenstapeling van armoedezaaiers, daklozen, islamwaanzinnigen, extremisten, illegalen en enkele eilandjes met angstige autochtone overblijvers die lijden aan een ontkenningssyndroom en hun grote art-deco historie elke dag in hun dromen herbeleven.

Aan het hoofd van deze merkwaardige verzameling staan 19 plaatselijke potentaten van wie minimaal één dronkenlap.

Het ijkt ons een schitterend idee dat in het voorbije week-end gelanceerd werd door Elio di Rupo : als Vlaanderen per se zelfstandig wil zijn, dan neemt het rijke en welvarende Wallonië, Brussel bij zich om de belgische staat te bestendigen.  Bon voyage et après vous le déluge !

Ray

Tijdens de Zevende Dag

Daar zaten zij gisteren weer, de fractievoorzitters uit de Praatbarak, verenigd in de 0000-studio, met aan het hoofd van de tafel, de auteur-journalist Ivan de Vadder.

- Ik hoop dat iedereen een goede vakantie heeft gehad, beste vrienden, zo sprak de Vadder, en dat u tijd gevonden heeft om mijn boek te lezen, zodat u het verder kan aanbevelen. Ook op mijnheer Annemans reken ik speciaal, daarom is hij gans uitzonderlijk vandaag in ons midden.

Na zo'n opening zat de sfeer er direct in : gegniffel, olijke gelaatsuitdrukkingen, schouderklopjes voor Gerolf en knipogen naar Indra die zedig zat te glunderen.

De moeilijkste taak van 150 Kamerleden ligt bij Servais

Tijdens de politieke samenspraak bleek ieder zich keurig aan zijn rol te houden.  Bruno Tobback handhaaft zich als een copie van zijn papa maar opmerkelijk vriendelijker.  We vernamen dat het bij hem thuis niet altijd koek en ei is en het gezinsleven verloopt via een huishoudelijk reglement dat Bruno gecopieerd heeft bij het ABVV : geluk is géén toeval maar een door links geregisseerde opdracht. Caroline, heb je het gehoord, voor je volgende relatie ?

Het is altijd goed om Servais Verherstraeten terug te zien. Hij is best een charmante man en hij heeft de moeilijkste taak van alle 150 Kamerleden : fractievoorzitter van de CD&V.  Je moet het maar doen, jaar na jaar, de capriolen van Nonkel Kruk en zijn partijgenoten goedpraten, de prietpraat van een Van Rompuy over zijn "werven" ophemelen als adembenemende staatsmanskunst en verder alle kemelstreken van elke minister loven en prijzen. Wat vooral ontzettend zwaar moet zijn : nooit ofte nimmer een visie hebben en toch pretenderen dat je een ervaren gids bent. Servais zag er alleszins goed uit en hij genoot ervan dat hij voor een keer kon zeggen : "Vraag het nu maar aan de buikspreekpop van De Wever, dat is nu de grootste partij". Het was de eerste keer dat wij met de CD&V-fractievoorzitter sympathiseerden.

Geld, respect en grond

Verdorie, excuseer ons, beste lezers, het debat ging vooral over de splitsing van BHV. Vlaams Belang en LDD verzoeken de Kamer dit punt op de agenda te plaatsen.  Het is een traditie geworden, er komt niets van in huis, maar er bestaat zoiets als volharding en consequent zijn. En dan ben je bij Gerolf Annemans aan het goede adres. Daar waar in de voorbije jaren geen enkele Vlaamse partij (behalve de groene boomhangers) durfde weigeren om mee te gaan in deze Vlaamse eis, is iedereen het er nu over eens, dat principiële standpunt te laten varen : het irriteert onze gesponsorde zuiderburen.  In ons belgisch samenlevingscontract staat, dat we niet enkel Wallonië en Brussel financieel moeten rechthouden, maar er moet ook respect betoond worden voor de Hangmatcultuur en we moeten onze gronden ter beschikking houden voor verdere verfransing. Het is een soort Huishoudelijk Reglement zoals bij Bruno Tobback thuis, zonder in intieme details te treden.

Patrick de Wael, wiens partij niet mee mag onderhandelen, wilde evenmin stokken in de wielen steken (stokebrand spelen, noemde hij het en hij keek bestraffend naar Gerolf die zich geen barst aantrok van de belachelijke praat van de loverboy). Het kwam er op neer, dat de Open VLD-er niets tegen Vlaanderen heeft (oef !) maar toch de Walen best te vriend wil houden. Wat zou er gebeuren, als Wallonië morgen weigert om de financiële transfers te aanvaarden, omdat wij ze gekwetst hebben  ? Denk daar even over na.

Goofy, de brave viervoeter van Caesar de Wever

De Heer Jambon ziet er altijd wat triest uit. Hij doet denken aan Goofy in de rol van luisterende viervoeter naar His Masters Voice.  Jambon wordt door zijn Caesar in alle mijnenvelden gestuurd om de boel op te ruimen en elke nederlaag en terugtrekking  voor te stellen als een grote overwinning. Het is een ondankbare job maar hij doet het, Jambon. Op een blauwe maandag, vele jaren geleden, had hij nog een Vlaams Belang lidmaatschapskaart maar voor iemand met zijn soepele geest, heeft hij dat al lang geklasseerd  bij de jeugdzondes. NVA zal tegen de agendering van het splitsingsvoorstel BHV stemmen.  Zoals de NVA ook tegen zijn eigen eerste programmapunt stemt : de Republiek Vlaanderen in het leven roepen. NVA heeft een splitsfobie, denken wij.  NVA wil per se de Volksunie imiteren maar niet de vele splitsingen die deze partij ooit onderging.

Intussen bij de RTL ...

Terwijl de Vlamingen zich in de 0000-studio poogden te tooien met een air van staatsmanskunst door met de witte vlag te zwaaien, bevond op datzelfde ogenblik Elio di Rupo zich in de RTL-studio om Bart de Wever aan te porren een toontje lager te zingen.  Geen liberalen bij het overleg, want de huidige onderhandelaars vertegenwoordigen 70% van de franco-belgen.  Geen arrogante taal meer, maar respect !  En een eerste geste als blijk van tegemoetkoming.  

Tot slot klonk er nog een venijnige opmerking die we u niet willen onthouden : de Waalse socialisten hebben 125 jaar politieke ervaring in dit land, zij zullen zich niets laten dicteren door de nieuwkomertjes van de NVA. Trouwens Elio heeft een studie gemaakt van nationalistische partijen en hij weet hoe het er aan toegaat in die middens.

Ongetwijfeld zal de NVA bij wijze van eerste geste van onderdanigheid  aanhalen, dat zij de BHV-agendering heeft helpen begraven. Samen met de andere Vlaamse bibberaars. Of dat voldoende zal zijn voor de diepbeledigde Walen, betwijfelen we.

Hoe zal de geschiedenis over mij oordelen ?

Wat ons te wachten staat, weet niemand. Het lijkt ditmaal veel op buigen of barsten.  Mocht de NVA als grootste partij uit het land B  de leiding op zich genomen hebben, dan waren de posities  van in den beginne duidelijker geweest. De strategie van De Wever om de plaats te ruimen voor een Waal, heeft gefaald : Di Rupo heeft gelijk als hij verwijst naar de ervaring die zijn PS telt. Het zijn weliswaar struikrovers maar gewiekste tactiekers.  Als er geen uitweg meer is, staat de republikein De Wever op het keuniklijk bordes met een opdracht : verdrinken of je ophangen.

En De Wever, met onze excuses als we sommigen onder u tegen de haren instrijken, blijkt inderdaad eens te meer slechts de tweede slimste te zijn. Het gaat echter niet alleen over de positie van de ijdeltuit zelf (in Gazet van Antwerpen van vorige zaterdag maakte hij zich zorgen over hoe de geschiedenis hem zal beoordelen) : het gaat verdorie over Vlaanderen.

Stop met jezelf overal en altijd op de eerste plaats te wriemelen, Bart. Want daar sta je dan te pronken en je durft niet verder. 

Ray

In de doorgaans saaie Oostenrijkse media beperkt men zich vandaag tot enkele ranzige opmerkingen en droge cijfers over de uitslag van de verkiezingen  in de deelstaat Wenen.

De socialisten (SPO) hebben hun absolute meerderheid verloren (- 5% van de stemmen) en dat is een grote treurnis voor de klassieke machthebbers.  De centrumprtij OVP kreeg ook op haar donder en verloor 5,5% van haar electoraat. De Groene extreeemlinksen zagen eveneens 2,5% in rook opgaan. De enige overwinnaar is de Oostenrijkse Vrijheidspartij (FPO) van Heinz Christian Strache, die met 27,1% een vooruitgang boekt van 12%.

De 100 beschikbare zetels in de deelstaat worden als volgt bezet :

SPO 49 (- 6)

FPO 28 (+ 15)

OVP 13 (-5)

GR 10(- 4)

Zoals te verwachten zijn àl de "democraten" het hart in van deze uitslag, maar zij houden zich sterk, want de Vrijheidspartij van Strache heeft niet zozeer 27% behaald, neen, zo mag u dat niet zien : 73% van de Weners heeft tégen Strache gestemd.  De zelfbenoemde democraten zullen bij mekaar aanschurken om een deelregering in mekaar te knutselen.

Als er met linkse koppigheid niets zal veranderen aan de uitverkoop van de Oostenrijkse identiteit, de gulle opvang van vreemdelingen, het falend integratiebeleid, de criminaliteit en veiligheid,  dan staat de FPO binnenkort in gans Oostenrijk op de drempel van de volstrekte meerderheid. Laten we hopen dat de partij opgewassen is tegen haar taak.

In de Vlaamse media wordt met geen woord gerept over de betekenisvolle uitslag van deze verkiezingen.

Ray