In onze brievenbus : bende sukkelaars

Dit soort maatschappij waar extreem-linkse groepen rechtse identitairen of anti-islam-overtuigden verhinderen te betogen, is door niemand gewild. Dergelijke confrontaties zullen meer en meer plaatsvinden.  De politiek weigert  halsstarrig de aan gang zijnde invasie te stoppen en de grenzen te sluiten.  En vervolgens  JUISTE maatregelen te treffen om de nieuwelingen zich te laten aanpassen.  De klassieke machtspartijen verzaken aan hun opdracht de eigen burgers te beschermen.  Zij zijn ook verantwoordelijk door hun laksheid en onkunde voor de polarisatie die onze gemeenschap splijt. Politici verzuipen in eigenwaan en misbruiken hun positie om ons naar de vernieling te leiden.  De grootste problemen die wij in Europa kennen, hebben alle rechtstreeks of zijdelings te maken met de invasie.

Savat

Morgen verschijnt het boek, beter gezegd de studie of het plan, van Gerolf Annemans over de ontbinding van belgië. Knack laat direct een Luikse hoogleraar, grondwetspecialist aan het woord om het plan B af te schieten. Laten we hopen dat Knack na de officiële publicatie, Annemans de kans zal bieden zijn ideeën uiteen te zetten. Hieronder een stuk uit Knack.

In 'De Ordelijke Opdeling van België, zuurstof voor Vlaanderen', pleit Gerolf Annemans voor de ontbinding van België en een onderhandelde boedelscheiding met Wallonië. Specialisten twijfelen aan de haalbaarheid van zo’n Vlaams ‘Plan B’.

Gerolf Annemans, voorzitter van de Kamerfractie van het Vlaamse Belang, wil laten zien dat het liquideren van België niet met chaos, economische rampspoed of erger nog, met bloedvergieten gepaard hoeft te gaan. Integendeel, dat kan democratisch, vreedzaam en conform het internationaal recht verlopen, heet het. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog zijn er 130 nieuwe staten ontstaan, schrijft Annemans. ‘Het stichten van een nieuwe staat is helemaal niet zo uitzonderlijk. Het is juist de normaalste zaak van de wereld.’

Maar Vlaanderen mag niet overhaast handelen, met name met het oog op de broodnodige internationale erkenning van de nieuwe Vlaamse republiek. Geen secessie maar onderhandelde boedelscheiding of zogenaamde dismembratio luidt dus het devies – de ontbinding van België, waarbij het land ophoudt te bestaan omdat één van de leden van de federatie het vertrouwen erin heeft opgezegd.

Goed geprobeerd, vindt Christian Behrendt, grondwetspecialist en hoogleraar aan de universiteit van Luik, maar de Vlamingen kunnen niet eisen dat België wordt ontbonden - dat kan alleen in onderlinge toestemming. ‘Zelfs indien de Franstaligen daarmee zouden instemmen, dan nog is niets zo moeilijk als dismembratio. Je moet werkelijk álles - energie, gezondheidszorg, politie, defensie en dies meer – tot in het kleinste detail regelen.’ Behrendt bestudeerde het uiteenvallen van Tsjecho-Slowakije, een schoolvoorbeeld van dismembratio. De akkoorden voor die boedelscheiding besloegen 38 verdragen en 22.000 pagina’s.

Annemans hamert erop dat Vlaanderen zijn onafhankelijkheid internationaal en diplomatiek goed moet voorbereiden. Maar de internationale gemeenschap heeft een uitgesproken voorkeur voor rust aan zijn grenzen. Christian Behrendt: ‘Een groot probleem voor een nieuwe staat is internationale erkenning. Dat is op de eerste plaats een politieke vraag. Wat zullen het Elysée, Downing Street en het Witte Huis zeggen? Daar heb je als Vlaams-nationalist geen invloed op. Stel dat het Vlaams Parlement een soevereiniteitsverklaring aanneemt en de Franse ambassadeur zegt daarop: “Wat is dit voor een circus? Wij blijven gewoon het oude België erkennen.” Dan ben je een fantoomstaat, een land dat niet bestaat.’ (HRE)

Knack

Dismembratio :  Het uiteenvallen van een bestaande staat in twee of meer staten

De voorbije twee weken legde de N-VA inzake BHV een politiek bochtenparcours af waarmee ze haar voormalige kartelpartner (CD&V) naar de kroon steekt. De eerste bocht werd ingezet toen Vlaams Belang-fractieleider Gerolf Annemans op 14 oktober de Vlaamse BHV-splitsingsvoorstellen opnieuw op de agenda plaatste en de N-VA besliste om de behandeling van deze voorstellen niet te steunen. De partij wilde namelijk geen roet in het eten gooien van ‘koninklijk verduidelijker’ Bart De Wever en een onderhandelde oplossing nog een kans te geven. Zo’n onderhandelde oplossing betekent nochtans dat de Vlamingen wel degelijk een prijs zouden moeten betalen voor de splitsing van BHV, wat flagrant in tegenspraak is met alle eerdere verklaringen die de N-VA daarover de wereld instuurde.

Enkele dagen later bleek uit de nota-De Wever dat de N-VA zelfs bereid was een zware prijs te betalen, waarmee de partij – vergeleken met haar verkiezingsprogramma – zonder meer een haarspeldbocht nam.

Na de mislukking van De Wever, zette de N-VA de derde bocht in en pleitte ze gisteren in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken plots voor de hoogdringende behandeling van de Vlaamse splitsingsvoorstellen. Daar kreeg ze echter een koekje van eigen deeg van de andere Vlaamse partijen – uitgezonderd het Vlaams Belang uiteraard – die lieten weten ‘koninklijk bemiddelaar’ Vande Lanotte geen stokken in de wielen te willen steken en daarmee dezelfde redenering toepasten als de N-VA twee weken geleden deed.

Wie had gehoopt dat de N-VA ondertussen tot inzicht was gekomen, had het echter mis. Het duurde immers geen 24 uur voordat de partij nog eens van standpunt veranderde. Dat bleek toen het Vlaams Belang deze middag in de plenaire zitting de kwestie BHV opnieuw op de agenda plaatste. De N-VA besloot immers de hoogdringendheid niét te steunen en distantieerde zich van het voorstel dat ze gisteren zélf nog in de bevoegde Kamercommissie had ingediend. De partij onthield zich. Linda De Win (VRT) begreep het ook allemaal niet meer en vroeg uitleg aan Jan Jambon (N-VA). Die verklaarde waarom de N-VA de hoogdringendheid niet zou goedkeuren: “We weten dat we de andere partijen daarmee onnodig zouden jennen.” Daarmee nam de partij in nauwelijks twee weken tijd haar vierde bocht in een slalom die niet zou misstaan op de Olympische Winterspelen.

(de foto is een archiefdocument dat niet verwijst naar de identiteit van de briefschrijver)

Nu dankzij het aantreden van cijferwonder Vande Lanotte de lucht is opgeklaard tussen N-VA en PS, is de N-VA opnieuw van gedacht veranderd. In de pers en de Wetstraat wordt geopperd dat koninklijk ‘calculateur’ Vande Lanotte en de hele financieringsdiscussie (die de schijn van enige responsabilisering ophoudt, maar in elk geval onmiddellijke compensaties bevat) de N-VA in staat moeten stellen meer toegevingen te doen inzake B-H-V. De splitsing van B-H-V - die van zo’n wezenlijk belang is voor de leefbaarheid van de Vlaamse Rand, maar ook voor de afbakening van het Vlaams grondgebied - is zo in een vreselijke brij beland.

De N-VA moet weten wat ze wil. Ofwel gaat men voor een onderhandelde oplossing en dan doet men zoals de CD&V: dan dient men geen voorstellen in en verlaat men het pad van de parlementaire behandeling. Ofwel meent een partij als de N-VA het als ze zegt dat een Vlaams splitsingsvoorstel moet worden ingediend en dat het onverwijld moet worden goedgekeurd en dan doet ze dat ook, niet in functie van wat de anderen daarvan denken of wat anderen doen, maar in functie van eigen Vlaamse overtuiging.

Nu het Vlaams Belang verwijten dat wij B-H-V zouden vertragen omdat wij nu de hoogdringendheid vragen is er echt ver over. Men handhaaft zijn principes en zijn beloftes omdat het principes zijn.

Het Vlaams Belang bedankt dus voor de rol van zwart schaap en herhaalt tegenover de Vlaamse partijen: hou u aan een splitsing zonder prijs, stop met te handelen op het ritme en binnen de krijtlijnen van het PS-partijbureau. Het Vlaams Belang laat zich ondertussen niet intimideren en blijft de stok achter de deur. Wie zich op het gladde pad begeeft van toegevingen in de zaak B-H-V was en is opnieuw gewaarschuwd.

Gerolf Annemans fractievoorzitter

naar guido gezelle :   traagzaam trekt de witte wagen
                               door de stille straten toen......
 
 
TRAAG MAAR ZEKER
 
traag maar zeker trekt de islaam
door het ziek europa voort
en we klagen en we zagen
dat die hier niet thuis 'n hoort
stap voor stap zo gaan de moslims
zelfverzekerd naar hun doel
en bekijken met een grijnslach
ons, vanuit hun luie stoel
naar de dhimmies die te morgen
overleggen met elkaar
hoe gaan wij vandaag weer zorgen
voor een christelijk gebaar
moh, zo sprak hij, moh en farah
hebben 't jullie naar de zin ?
nog een hangmat naast ons bedje
ware al een goed begin .
maar vooreerst gaat mohke doppen
en weer staat een dhimmie klaar
om moh centjes toe te stoppen
aan 't beminde moslimpaar
en hij slijmt en kruipt voor beiden
en gij, zegt hij tot die twee
zult een prinsenleven leiden
want een dhimmie zegt nooit 'nee'
schuimen zoudt g'en lastig zweten
zo gij niet uw goesting kreegt
gij zoudt ons 'racisten' heten
't geen de  collabo, vermeed
en zo gaat de moslim verder
wijl hij hier de euro's vangt
het gaat steeds van kwaad naar erger
met  een aanslag als bedank
ach, wie weet hoeveel gevaren
kindren nog te wachten staan
als de moslims, god bewaar hen,
hen naar 't leven zullen staan
 traag maar zeker trekt de islam
door het zieke vlaandren voort
en we klagen en we zagen
dat die hier niet thuis meer hoort
maar we delven alle dagen
verder aan ons eigen graf
terwijl moslims kindjes maken
waar de dhimmie geld voor gaf !

jos
 
 
 

Het is niet de bedoeling van elke moord- of steekpartij een verslag uit te brengen op deze blog. Wij plaatsen deze baldadigheden  soms  in de schijnwerper, omdat ze een bevestiging zijn van de maatschappelijke ontwikkeling die onder onze neus plaatsvindt, door de ongebreidelde import van vreemdelingen.

De feiten :

Bij twee steekpartijen in de stad van allah is donderdagnamiddag een persoon om het leven gekomen en een andere levensgevaarlijk gewond geraakt. Dat meldt het Antwerpse parket. Beide incidenten speelden zich af in de politiezone City. De hulpdiensten werden rond 13.00 uur een eerste keer gealarmeerd voor een steekpartij in een vzw in de Duinstraat. Het slachtoffer is daar ter plaatse aan zijn verwondingen overleden. Een uur later liep er opnieuw een melding van een steekpartij binnen. Dit keer in de aangrenzende Diepestraat, die hier al meermaals ter sprake is gekomen. Het slachtoffer werd met levensgevaarlijke verwondingen afgevoerd naar het ziekenhuis.

De Diepe- en Duinstraat palen bijna aan mekaar in Antwerpen-Noord, Seefhoek.  Drugshandel tiert welig, misdaad is schering en inslag.  De Diepestraat behoorde volgens de kwakzalvende woordvoerders van de politie voor enige tijd tot een zero-tolerantiezone (?)  en ze werd ook al eens als niet-betreedbare zone omschreven.  Daar schieten we veel met op. Woordvoerders van de Antwerpse politie zijn als meisjes van plezier : veel beloven en beentjes toe.

Wat burgemeester Slaapmans en hoofdcommissaris Baalmans ook mogen beweren : het soort beleid dat zij voeren, is dat van zwak, zwakker, zwakst. Het is niet met een grootscheepse en eenmalige actie, dat men het tuig zal opruimen.  De Antwerpse politie wordt uitgelachen en het is niet de schuld van de individuele agent dat de toestand escaleert.  Het is de leiding, die onbekwaam en ongeschikt is.  Slaapmans is een bange wezel met een slecht karakter en Baalmans is een ezel zonder karakter.

Voilà, wie mijn stad "verbalemondt"*, moet niet rekenen op clementie of zachte woorden.

 Savat

* "verbalemonden" : Antwerps dialect voor beschadigen, vernietigen, stuk maken.

In de commissie Algemeen Beleid van het Vlaams Parlement legde het Vlaams Belang een resolutie ter stemming die voorziet in de voorbereiding van de boedelscheiding door de Vlaamse administratie. De resolutie werd weggestemd, ook door… de N-VA.

Vlaams volksvertegenwoordiger Joris Van Hauthem: “Het zou nochtans van goed bestuur getuigen om de boedelscheiding voor te bereiden, net zoals de Franstaligen dat doen. Maar in Vlaanderen steken regering en parlement liever de kop in het zand.” Hoe dan ook zal het Vlaams Belang de resolutie opnieuw ter bespreking voorleggen tijdens de plenaire vergadering van het Vlaams Parlement.

Savat 

Antwerps stadsbestuur keurde al in juni stiekem masterplan sluitingen en saneringen goed

In tegenstelling tot wat het stadsbestuur beweert, maken de sluiting van zeven lokale bibliotheken, de sanering van het loketpersoneel in de districten, de sluiting van de Ruggeveldijspiste, het sluiten van het serrecomplex van de groendienst en de afschaffing van de havenronde voor wat betreft de ophaling van het afval van bedrijven, deel uit van een masterplan ter besparing van personeel en middelen.

Op 2 juli 2010 en op 25 juli 2010 werd reeds in het schepencollege beslist tot een algemene saneringsoperatie. De jongste dagen werd door het schepencollege de indruk gewekt dat het sluiten van de districtsbibliotheken, het sluiten van de Ruggeveldijspiste, …. afzonderlijke beslissingen zijn die genomen worden op basis van specifieke overwegingen en criteria. Niets blijkt echter minder waar. Achter al deze sluitingen en saneringen gaat een globaal plan schuil. Het stadsbestuur heeft de voorbije weken de Antwerpenaar over al deze projecten een rad voor de ogen gedraaid.

Het is bijzonder pijnlijk dat de Antwerpse overheid probeert de indruk te wekken dat er van een besparings- en saneringsplan geen sprake is. Het Vlaams Belang is er van overtuigd dat deze saneringen en besparingen werden beslist in het vooruitzicht van het Oosterweelcompromis dat toen volop in de maak was. Het Vlaams Belang wil tekst en uitleg van het Antwerpse stadsbestuur omtrent dit saneringsplan.

Marjan

PST : En wie staat er op de eerste rij om deze schuinmarcheerderij goed te schrijven ? Lex Molenaar, het knipmes van het regime.We hoeven geen bib op elke hoek

"Dat van die bibliotheken is normaal, er kwam toch geen volk op af en als ze per se een boek willen lezen of een CD of DVD afspelen, dan moeten de "intellectuelen" maar naar het gezellige De Coninckplein gaan." En let op, de stadhuisbode op de redactie van de mei '68 Frut voorspelt dat er nog veel saneringen zullen volgen. Hij kan het weten, hij is de woordvoerder.

Een onafhankelijke pers ? Jazeker, in onze dormen.  Deze pro-VB blog is soms nog neutraler dan heel de mik-mak van de geschreven, gesproken of afgebeelde media. En ik heb geen zin om erover te discuteren.

Ray

Voorzitter Herman van Rompuy  van de Europese ministerraad verklaarde deze week geen enkele nationalistische partij te kennen die pro-Europa is.  Hij bedoelde natuurlijk, dat wie niet kritiekloos meeloopt met de ondemocratische Europese heersers, aan de kant gezet moet worden, en dat zijn dan bij voorkeur nationalisten of identitairen, of ronduit anti-Europeanen.  De mannen en vrouwen  die een te respecteren president een dweil noemen, die weigeren mee te spelen in het Javaanse schimmentheater dat miljoenen en miljarden laat verdwijnen in duistere projecten.

Monsieur le président heeft door zijn uitlating de NVA diep geschokt. Frieda Brepoels, het Europese lachebekje reageert geschokt, verbijsterd, ze is met verstomming geslagen, want ook zij behoort tot de "nationalisten". Binnen de Groene fractie, schuilt EVA, onder leiding van de niet-parlementaire linkseling Eric Defoort.  Je zal maar je best doen om ijverig het klassieke profitariaat van socialisten, christen-democraten en liberalen te steunen en dan plots komt zo'n Herman van Rompuy je catalogiseren bij de negatieve anti-Europese nationalisten ...

In een persmededeling wordt het zo gezegd door de NVA : "In navolging van de Europese traditie van de Volksunie heeft de NVA zich van bij haar oprichting duidelijk geprofileerd als een Vlaams-Europese partij". Die tactiek van zich herhaaldelijk te beroepen op de Volksunie, is een zeer zwak argument.   Niemand  weet hoe de VU zich vandaag zou positioneren tegen déze Europeese Unie, die een totaal andere wending genomen heeft dan het Europa dat dertig, veertig jaar geleden in ontwikkeling was. Stop met te spreken uit naam van het onbekende hiernamaals.  Kijk wat er nu aan de hand is in het ondemocratische, politiek-correcte, overbetuttelende en machtsgeile Europa.

Er zijn twee conclusies te trekken uit deze al dan niet gewilde uitschuiver van president Dweil : hij beschouwt de NVA al lang niet meer als een nationalistische partij en dat is een juiste analyse.

De NVA vaart ook in Europa een dubbelzinnige koers : naar buitenuit fatsoenlijk rechts, in de realiteit aan het handje lopend van de groene, linkse kindervriend Cohn Bendit.

Ray

.

Met zo'n titeltje loop je de kans tegen de lamp van het Spionnencentrum te lopen in het apenland B. "Zoiets moogt ge niet zeggen, dat is discrimenerend en het zou zelf racistisch kunnen zijn".

We gaan er even onze hakken aan vegen en we zullen de oproep herhalen en verduidelijken :

Albanese vloedgolf op komst : vensters en deuren dicht !

Wij doen niet meer dan onze civieke plicht vervullen en onze landgenoten verwittigen, zodat zij mogen bespaard blijven van onheil ontstaan door een vloedgolf.

Het beste asielbeleid

Begin dit jaar raakte bekend dat dit land werd overspoeld door etnische Albanezen, die zich aangetrokken voelden tot “het Belgische asielbeleid dat in hun ogen uitermate tolerant is”, zoals De Standaard destijds berichtte. Nog volgens de krant was de stijging van het aantal Albanese inwijkelingen nergens anders in de EU zo spectaculair als in België.

1,3 miljoen Albanezen hebben een paspoort

Het ziet er ondertussen naar uit dat die toestroom over enkele weken nog verder zal aanzwellen. Eind december vervalt immers de visumplicht voor Albanezen die naar de Europese Unie willen reizen en de ervaring leert dat zulks aanleiding geeft tot stijgende asielcijfers. In Het Europees Parlement waarschuwde Phlip Claeys eerder reeds voor een een dergelijk scenario. Vermits voortaan een paspoort volstaat om de EU binnen te komen, zullen Albanezen die in het verleden geen visum konden betalen nu immers wél hun geluk kunnen beproeven. Niet minder dan 1,3 miljoen Albanezen zouden ondertussen zo’n paspoort hebben aangevraagd. Volgens De Morgen wordt ook in kringen van de overheid terdege rekening gehouden met een nieuwe piek in het aantal asielaanvragen, net zoals dat eerder bij de afschaffing van de visumplicht voor Serviërs en Macedoniërs het geval was.

Wathelet vraagt om niet naar het land B te komen ...

Staatssecretaris Wathelet (cdH) laat weten geen heil te zien in een strenger immigratiebeleid en hij wil vasthouden aan zijn zogenaamde sensibiliseringspolitiek. In dat kader reisde hij vorige week nog maar eens naar Servië, Macedonië en Kosovo om potentiële asielzoekers te ontraden naar dit land af te zakken. Alleen al het feit dat hij in nauwelijks een half jaar tijd dezelfde missie moet ondernemen, toont aan dat dergelijke campagnes geen effect hebben zolang dit land tezelfdertijd het tegengestelde signaal blijft uitzenden en een asiel- en immigratiebeleid voert dat als een magneet werkt op potentiële gelukszoekers. Zoals Bob Pleysier, de voormalige directeur-generaal van Fedasil, eerder deze week nog stelde: “Af en toe vliegt een minister naar de Balkan voor een ontradingsmissie maar dat zet nauwelijks zoden aan de dijk. Zolang er geen beleid gevoerd wordt , zolang we asielzoekers opvangen in hotels – ook al is het daar niet comfortabel – en zolang rechters dwangsommen opleggen voor wie geen opvang krijgt, zal de situatie hier niet verbeteren”.

Met dank aan Jef Geeraerts

De eerste keer dat wij, als gewone burgers, echt over de Albanese mentaliteit  konden lezen, was in 2002 door de roman van Jef Geeraerts, Dossier K.  Er waren voordien de geruchten over gangster praktijken, criminele portiers, een erg gesloten clangeest, maar meer verontrustend dan andere bandieten uit Prachtlanden, vonden wij het niet.  Wat vreemd, dat uitgerekend linkse Jef Geeraerts ons de ogen opende : hij mag er fier over zijn.  Ook al is Dossier K een roman, de research die Jef onderneemt voor elk boek is tot vervelens toe geloofd : ijdeltuit Jef pronkt graag met al zijn kennis en de vele voetnoten of breedsprakerige uitwijdingen remmen het vlotte verloop van het verhaal soms af.

Eeuwenoude bergtradities

Het boek over de Albanese misdaad in het Antwerpse heeft ons enorm geboeid omwille van enkele opmerkelijke eigenschappen van dit volk :  de verbondenheid met het ruige vaderland zit erg diep, de aanwezigheid in het buitenland  is slechts een "omstandigheid" en bij het geringste probleem keert men terug naar de "stam". Eeuwenoude bergtradities beheersen de gang der dingen, ook als men in het buitenland vertoeft.  Het leven wordt overschaduwd door de eer en als die geschonden wordt, volgt wraak en desnoods de dood. Heel wat Albanezen worden nog steeds gedreven door deze primitieve impulsen die bijaldien overgoten zijn door een flinkse dosis islamwaanzin.

Ver van ons te beweren dat elke Albanees die hier komt binnengezeild, een crimineel is. Natuurlijk niet.  De kans echter dat je te maken hebt met lieden die uit een totaal andere leefwereld komen, is zeer groot. De reden waarom het land B populair is, is puur materialistisch : hier is geld en het wordt uitgedeeld. De Albanezen, net zoals de meesten die hioerin gelokt worden, redeneren terecht, dat wij maar zo dom niet moeten zijn.  Ik zal nooit vergeten wat het Turkse meisje mij zowat 15 jaar geleden zegde : "Ho, u komt uit belgië, het land waar je geld krijgt, als je niet werkt ..."

Albanië lid van de EU ?

Albanië heeft tientallen jaren in een totaal politiek isolement geleefd onder een communistische dictatuur, waarbij de USSR een vriendelijke fröbelschoolmentaliteit leek te bezitten. China was het te volgen model.  In 1992 is de communistische bollenwinkel opgedoekt en werd een parlementaire democratie in het leven geroepen. In 2009 heeft Albanië (dat bijna even groot is als het land B en 3.000.000 inwoners telt) zijn aanvraag ingediend om lid te worden van de EU. 

Nu nog is het armoedje troef en deze lieden bezitten weliswaar mobieltjes, dragen Armanipakken of zijn ronduit arme sloebers maar respect of primaire belangstelling voor onze cultuur (watte ?) en levengswoontes is niet een van hun fervente betrachtingen. 

De oproep : Ramen en Vensters dicht ! is natuurlijk louter symbolisch bedoeld. De grénzen moeten gesloten worden.  Het land B verzinkt in een bestuurlijke chaos en een financiële ramp wacht ons.  Onze plaatselijke besturen kunnen de opvang van vreemde tafelschuimers en avonturiers, materieel en fiancieel niet meer aan.  De ontvangstorganisaties verzuipen en er is geen opvang voor zeker 6000 mensen.  De rechters hebben een vonnis geveld ad € 500 per persoon, per dag dat er geen onderkomen is. En toch blijft men iedereen die zich aandient, binnenhalen. 

Wij worden verdrukt in onze eigen steden. De OCMW-gelden voor onze eigen mensen worden gebruikt voor profiteurs van gans de wereld.   Wanneer stopt deze waanzin ?  Een ding nog : in Albanië zou het niet waar zijn ...

Ray

“BHV kan enkel via onderhandelingen worden gesplitst”: u kent het gebedsmolentje wel dat de traditionele Vlaamse partijen telkens opnieuw afdraaien. Dat die bewering je reinste onzin is, onderbouwt Bart Maddens in De Standaard van vandaag. “Als de Vlamingen dat echt willen, kan de BHV-wet tegen de lente van 2011 in het Staatsblad verschijnen,” aldus de politicoloog. De Vlaamse partijen hoeven immers enkel de draad op te pikken van 22 april: “Toen beslisten de Vlaamse partijen om het BHV-voorstel stante pede goed te keuren in de Kamer. Nochtans was iedereen ervan uitgegaan dat het belangenconflict van het Duitstalige Parlement nog liep tot minstens eind april. Maar Kamervoorzitter Patrick Dewael pakte uit met een juridische nota waaruit bleek dat de Kamer meteen kon stemmen. Net zoals Vlaamse juristen al eerder hadden geargumenteerd dat de parlementaire procedure kan worden hervat na 60 dagen in de plaats van 120 dagen. Als de Vlaamse politici in april akkoord gingen met deze interpretatie, waarom zou dat dan nu niet meer het geval zijn?”

Dat de Franstaligen via verschillende parlementen aan de lopende band belangenconflicten tegen hetzelfde wetsvoorstel indienen, is voor Bart Maddens “grondwettelijk gezien allesbehalve koosjer”, temeer omdat “de Vlamingen dat maar één keer kunnen, omdat ze maar één parlement hebben.” Maar, zo werpen tegenstanders van de splitsing door een Vlaamse meerderheid op, de Franstalige ministers binnen de regering zullen die wet nooit goedkeuren. Volgens Maddens hoeft dat ook niet: “Het bekrachtigen van een wet is in een parlementair politiek systeem niet meer dan een apolitieke formaliteit, waarbij de uitvoerende macht akte neemt van een door het soevereine parlement goedgekeurde wet.” Besluit: “Niets belet de Vlamingen om voortaan een eigen interpretatie van de regels te volgen, zoals ze dat op 22 april eventjes hebben willen doen.”

Bart Maddens stelt terecht dat de Vlaamse politici niet moeten foeteren op die eindeloze BHV-carrousel, aangezien ze die zelf steeds draaiende hebben gehouden. Daar is slechts één uitzondering op: in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken zal het Vlaams Belang vandaag, in tegenstelling tot de N-VA die zich in alle bochten wringt om niet meer de hoogdringendheid van de splitsing hoeven te vragen, aandringen op de hoogdringende behandeling van de BHV-splitsingsvoorstellen.