Studio Hendrik

In 2001 deed Mohamed S. in België een aanvraag voor de erkenning als politiek vluchteling, maar die werd afgewezen. Nadien deed hij verschillende asielaanvragen, maar ook die botsten keer op keer op een afwijzing. Dat de man negen jaar later nog altijd in ons land verblijft, mag verbazen, maar het strafste moet nog komen…

De Irakees die zijn land ontvluchtte voor het regime van Saddam Hoessein, heeft erg nauwe banden met extremistische netwerken. Hij wordt beschouwd als ‘de telefonist van Al Qaida en had goede contacten met Al Qaida-cellen in Milaan en Madrid. Zijn geheime ‘telefooncentrale’ bevond zich in de Antwerpse Seefhoek, vlak bij een politiekantoor. Maar Mohamed S. liep al snel in de kijker van de veiligheidsdiensten. Mohamed was een regelmatige bezoeker van de beruchte Al-Qalila-moskee in Sint-Jans-Molenbeek, waar hij Tarek Maaroufi ontmoette, een spilfiguur in kringen van Belgische moslimextremisten en -terroristen. Samen smeedden ze plannen voor aanslagen. In 2004 werd Mohamed S. opgepakt. Hij ging voor 54 maanden in de cel en belandde nadien in een gesloten instelling in Brugge.

Binnenkort verhuist Mohamed S. naar de Kempen. In Meerhout krijgt hij straks een flat én een leefloon. Op kosten van het OCMW. Geen mens die het begrijpt, maar blijkbaar kan Mohamed S. niet zomaar uigewezen worden. Bizar, want zijn vrouw en kind zitten al sinds 2006 terug in Irak. Bij het dossier zijn – zo schrijft Gazet van Antwerpen – drie ministers betrokken: eerste minister Yves Leterme (CD&V), Annemie Turtelbaum (open VLD) en staatssecretaris Melchior Wathelet (cdH).

Gelukkig zijn ze allemaal ontslagnemend en moeten ze dus niet te veel woorden vuil maken aan dit netelige dossier dat België weer tot spot van de hele wereld dreigt te maken. Want, zo besluit Gazet van Antwerpen: “Dat de Belgische asielwet rammelt, wordt nog maar eens bewezen door het dossier van Mohamed S. die illegaal in ons land verblijft. Zelfs een veroordeling als terrorist volstaat niet om hem uit te wijzen.” Waarop iedereen zich luidop afvraagt: Als zo iemand niet kan teruggestuurd worden naar zijn land van herkomst, wie dan wel?

Het eisenpakket van de Intercriminele Rondetafels van Marie-komt-niet-Claire is bij de redactie van Angeltjes niet in dovemansoren gevallen. Wij schakelen ons direct in, om de Prachtige Gebruiken van de godsdienst van de vrede te verspreiden en de ongelovige honden die niet mee willen, zullen gepast gestraft worden. Een eerste filmpje ter promotie van de Hadj, de reis naar Mekka, speciaal geconcipieerd door onze goede collega's www.vladtepesblog.com

Bij huiszoekingen rond zware criminaliteit en drugs in Charleroi zijn explosieven en oorlogswapens aangetroffen. Een eerste reeks van een tiental huiszoekingen vond woensdag plaats. Toen werden explosieven en oorlogswapens gevonden.  Voor een onderzoek naar drugshandel trokken de onderzoekers donderdag naar Montignies-sur-Sambre bij Charleroi. Daar werden opnieuw explosieven en oorlogswapens gevonden, waaronder kalasjnikovs.  Een persoon werd opgepakt en later ook aangehouden.

Er zijn geen slachtoffers en gelukkig gaat het niet om leden van Blood & Honour, dus niets aan de hand. De politie van Charleroi, die zoals geweten, hoofdzakelijk bestaat uit betrouwbare PS-leden, zal zich over de wapens ontfermen.

Ray

(bron : vandaag.be)

 De sympathieke Oscar Freysinger (kanton Lausanne) op bezoek in het Vlaams Parlement voor enige maanden, is een van 59 volksvertegenwoordigers van de SVP/UDC in de Zwitserse Bondsraad

In Vlaanderen hebben het Vlaams Belang en de studentenvereniging NSV het al meermaals mogen ondervinden: een zaal huren is niet gemakkelijk: een weigering – of in het beste geval een beleefde verontschuldiging – is schering en inslag.  Meestal wordt de reden “mogelijke uitlokking tot geweld” aangevoerd: let wel “mogelijk geweld” door de linxe tegenstanders die intimidatie als politiekcorrect drukmiddel blijven gebruiken zonder dat er iemand van de “democratische” partijen of de kwaliteitspers er aanstoot aan nemen.

De SVP/UDC (Zwitserse Volkspartij)  wil begin december een buitengewone algemene ledenvergadering houden met 700 afgevaardigden en 300 uitgenodigde gasten.   Oorspronkelijk zou dit moeten doorgaan in het congrescentrum van Beaulieu.  Daar echter de vakbond Unia op dezelfde dag daar een vergadering wou houden, heeft deze laatste genoeg druk uitgeoefend op de SVP om elders een vergaderplaats te zoeken wegens de mogelijkheid dat er relletjes zouden kunnen uitbreken als reactie op het referendum over het uitzettingsinitiatief op 28 november e.k.  Na een zoektocht naar een geschikte ruimte was de universiteit van Lausanne bereid hiervoor vergaderzalen ter beschikking te stellen.

En dan… ging het fout!  De universiteit kreeg bedreigingen, anonieme pamfletten werden verspreid waarop opgeroepen werd ramen in te slaan, vergaderingsruimtes te vernielen, banden van SVP-auto’s kapot te steken… alles voor het behoud van de democratie, vanzelfsprekend!  Dus werd de gemaakte huurafspraak door de universiteit geannuleerd. 

De SVP reageert gelaten: ze zijn immers aan een en ander gewend geraakt. Telkens de SVP een samenkomst organiseert, komen de linxen op de barricaden: niet met de intelligentie van de rede, maar wel met de overtuigende kracht van de intimiderende escalatie van geweld.  Het is niet ongewoon dat vergaderingen doorgaan in een locatie, die niet alleen door een meterhoge muur omringd wordt, maar waar bovendien een politiecordon de volksvertegenwoordigers bescherming moet bieden.

En nu… ziet de SVP geen andere mogelijkheid dan op een open veld haar algemene vergadering te houden.  Er zal wel een tent geplaatst worden, er zullen wel megagrote heteluchtblazers voorzien worden, maar toch… hoe lang nog, hoe veel verder gaan we het laten gebeuren?  In Zwitserland, in Duitsland, in Oostenrijk, in Frankrijk… in heel Europa eer we ingrijpen ?

 De SVP zal zich warm moeten aankleden voor die algemene vergadering.  Met warme kleding kunnen we de koude tegenhouden,  maar hoe stoppen we het uitkleden van ons Europa ?  

Floriaan Terbeke

.

De ijselijke en mensonterende beelden van de arme man die gefolterd werd op zijn werk, hebben mij zo aangegrepen dat ik met heel deze zaak niets wilde te maken hebben.  Tot een lezer mij attendeerde op onderstaand artikel in Het Laatste Nieuws.

Drie mannen die Daniël M. pestten en folterden in het bedrijf MACtac, hebben na hun ontslag een forse schadevergoeding bekomen bij de arbeidsrechter. De rechter vond de ontslagen onrechtmatig, en kende een vakbondsman zelfs een schadevergoeding van 250.000 euro toe, schrijft de krant Het Laatste Nieuws.

In 2008, nadat de nieuwe directie van MACtac de beelden van de pesterijen te zien kreeg, ontsloeg ze drie daders op staande voet. Een van hen, Lucien J., lid van de christelijke vakbond CSC en beschermd omdat hij op de lijst van de sociale verkiezingen stond, stapte met de steun van de vakbond naar de rechter.
 
In eerste aanleg kreeg hij ongelijk, maar in beroep werd de man in het gelijk gesteld. De arbeidsrechter vond de extreme folteringen, die op de beelden te zien waren, geen dwingende reden voor ontslag. MACtac weigerde om hem terug in dienst te nemen en moest 250.000 euro schadevergoeding betalen.

De twee andere daders stapten daarna met steun van de socialistische vakbond FGTB eveneens naar de rechter en kregen elk een lagere, maar toch nog royale ontslagvergoeding. (belga)

Elke dag zijn er tientallen redenen om Lode Zielens' woorden tot de onze te maken : "Moeder, waarom leven wij ?" Welke schrijnende onrechten worden door de machthebbers die onze generaties beheersen, toegelaten en in de hand gewerkt ? Misdaden tegen de mensheid, is ook niet meer dan een bijna zinloze uitdrukking, een versleten modewoord,  geworden. Heeft u al vaak gehoord, wat de gevolgen zijn voor de plegers van deze misdaden tegen de mensheid ?   De smeerlappen die zich als wilde  beesten gedragen hebben uit het schrijnende verhaal hierboven, zouden voor mijn part levenslang moeten opgesloten worden.  Maar zij worden beloond  ... En wat gebeurt er met de misdadige rechters ? Moeder, waarom leven wij in deze onrechtvaardige wereld ?  

Ray

Vivaldi (1678 - 1741) was priester maar vooral musicus én productief componist. (Het gaat dus niet om de vrouw, Viv, van de bekende supermarkteigenaar Aldi). Men noemde hem, omwille van zijn rosse haar, de Rode Priester en hij werkte als vioolleraar in een weeshuis voor arme meisjes (Pio Ospedale della Pietà) die hij opleidde als violistes. Zij traden veelvuldig op in binnen- en buitenland, maar steeds verborgen door een doek, want vrouwen werden niet geacht muziek te maken in het openbaar. 

De twee pas ontdekte vioolsonates werden vermoedelijk gecomponeerd voor deze groep. Morgen, zondag 21 november zal een van de vioolsonates gespeeld worden tijdens een concert in Liverpool.

De collectie omvatte ook composities van Händel, Corelli en Purcell, maar dit waren partituren van gekende werken.

Savat

Van zodra af wij vernemen dat er een versie beschikbaar is met Nederlandse ondertitels, plaatsen we die onmiddelijk. U mag ons ook een mailtje sturen met de gegevens.

Het is eindelijk doorgedrongen tot de directie van de 0000 (ook wel eens abusievelijk VRT genaamd) dat wij in een multicriminele maatschappij leven, met diverse mensensoorten, meer zelfs mensenrassen : gelen, bruinen, zwarten, roden, oranjen, groenen, zachtblauwen, donkerblauwen, lunatiekers, fanatiekers, sullen, jeannetten, mottigaards, snuivers, boomhangers, aanhangers van godsdiensten die voor de lieve vrede de wereld laten opbranden, messentrekkers, beroepsdoppers, tafelschuimers,  vijgen, vagijnliefhbbers, afijn, wat u ook moge bedenken, het loopt bij u in de straat voorbij. Alleen bij de 0000 had men dat nog niet door ! Daar is alles nog steeds wit, katholiek, Vlaams, oerconservatief en zo rechts als de pest. Het Nieuws wordt nog elke dag ingeleid met een minuut stilte voor het droeve heengaan van de Heer Pinochet.

Tot plots het licht verscheen en de Raad van Bestuur oplegde om de diversiteit te laten weerspiegelen in de programma's.  Dat was nota bene een voorstel van het onafhankelijke en extreem-linxe raadslid Eric Deleu, een spion geplaatst door het geraffineerde partijbestuur van Vlaams Belang.  

Dankzij onze goede relaties met de top van de 0000 kunnen wij u in exclusiviteit enkele beelden tonen van nieuwe medewerkers die binnenkort uw scherm zullen opfleuren.

Omroepster Andreake met het schuine blonde kopje wordt vervangen door la belle Angèle die momenteel uitspraaklessen volgt bij prinses Mathilde.

De nieuwe presentatrice voor het succesprogramma "100.000 Volt in plaats van steniging "

Terzake rechtstreeks uit het Turks Cultureel Centrum van Beringen door Kader Chools, de vierde vrouw van Erdogan.

 De nieuwe Hoofdredacteur voor het Nieuws uit de wereld van de islam, Bella Ben Vil

(beeldmateriaal : Studio Mieke)

“Hoe zou België kunnen worden gesplitst? Wat zijn de hinderpalen en wat zullen de gevolgen zijn? De sociale zekerheid, het leger, de werking van een bedrijf, Brussel, de koning en de welvaart van de mensen. Zo goed als alle aspecten komen aan bod.” Op de webstek van Canvas wordt de Panorama-reportage van aanstaande zondag aangekondigd, waarin 11 professoren commentaar geven bij een eventuele boedelscheiding. “

Na de reportage volgt een debat met partijkopstukken, waarbij Gerolf Annemans het Vlaams Belang vertegenwoordigt. Eerder op de dag is de Kamerfractieleider overigens ook te gast op Gunk TV (zondag, 10 uur), waar hij meer uitleg geeft bij het boek over ‘De Ordelijke Opdeling van België – Zuurstof voor Vlaanderen’.

Panorama, zondag 21 november, 20.10 uur, Canvas.

Gunk TV, zondag 10 uur

Beslissingen van de Vlaamse Regering

Op voorstel van viceminister-president Geert Bourgeois (NVA)

De Vlaamse Regering kent een subsidie van 231.000 euro toe aan Steunpunt Allochtone meisjes & vrouwen (SAMV) in Brussel, als tegemoetkoming voor het project 'Huwelijksmigratie: gewikt en gewogen - hier & daar!', voor de periode van 1 januari 2011 tot en met 31 december 2013. Tegelijk kent de Vlaamse Regering een subsidie van bijna 229.000 euro toe aan CAW Sonar in Hasselt, als tegemoetkoming voor het project 'Kijk in de spiegel: relatievorming en diversiteit', voor dezelfde periode.

Dank Sidi Bourgeois. 

Verhaaltjes voor het slapengaan (voor de kindjes)

Op een speelgoedboerderij woonde eens een klein rose varkentje.  Op een dag kwamen echter stoute mensen en verdreven het varkentje van de boerderij: het mocht nooit meer met de kindjes spelen.  Het varkentje was heel bedroefd en wou weten om welke reden het niet thuis mocht blijven.  En de boer, die zijn varkentje ook erg miste, legde uit waarom:

“In een land, heel, heel ver weg van hier, wonen mensen die menen dat alle varkens stout zijn.  En omdat de mensen uit dat verwegland nu bij ons zijn komen wonen, werd er in het hele land bevolen dat alle varkentjes verdreven of gedood moesten worden.”

Het varkentje weende bittere tranen, maar dat hielp niet: het moest weg.

Het verhaal voor wakkere mensen …

De “Happyland Goosefeather Farm” van de speelgoedfirma ELC is een boerderij voor de kleintjes.  In de verpakking zitten meerdere onderdelen o.a. koeien, schapen, een tractor en een klein varkentje. Dit varkentje zat plotseling niet meer in de doos.

Toen een cliënte dit opmerkte klaagde ze hierover bij de handelaar.  ELC gaf omgaand een antwoord: het varkentje werd uit het assortiment verwijderd om de “religieuze gevoelens van moslims en joden niet te kwetsen”…  De klant reageerde verontwaardigd: “Dit is krankzinnige politieke correctheid!.

Nadat deze dappere vrouw het varkentje verdedigde en alle verdreven varkentjes liet zoeken, werd het duidelijk, dat niemand – zelfs niet de mensen uit het verwegland – zich stoorden aan de aanwezigheid van het varkentje.  De stoute mensen hadden het varkentje zonder reden verdreven. 

De media werden ingeschakeld om hieraan ruchtbaarheid te geven en ELC begon aan de tactische terugtocht met een mededeling dat het varkentje weer verkocht zou worden.  De verontschuldiging en uitleg van het concern is nogal flauw: “Als wereldonderneming moeten wij bewust zijn dat bij onze klanten verschillende verwachtingen en culturen zich treffen.  De beslissing om het varkentje te verwijderen werd genomen nadat er in verschillende wereldstreken klachten ingediend werden.”

Het verdreven varkentje kan via hun webstek bijbesteld worden. 

Dankzij een dappere en wakkere dame mogen varkentjes weer op de kinderboerderij wonen (voor zover ze door de klanten bijbesteld worden) en met de kindjes spelen.

Floriaan Terbeke

Bron: www.blick.ch

(foto : vandaag.be)

Gisteren werden twee lijnbussen van de MIVB  beschoten in het Brusselse. Pang-pang klonk het, het busje schokte en stopte en de passagiertjes gilden.  De jeugd kan niet op safari wegens de gierigheid van de belgische staat die te weinig belastingen oplegt aan de witten. En dat moeten ze nu maar uitzweten, de bange, blanke mannen (en vrouwen, maar die staan tussen haakjes) Dus oefent de naar actie hunkerende jeugd in de straten van de stad. Er waren geen doden, noch gekwetsten, dus laten we er best over zwijgen. Pang-pang en de witten bang-bang ... Leuke multicriminele maatschappij.

De vakbonden zijn niet geïnteressseerd in werkgelegenheid, alleen in hun eigen gelijk, desnoods laten zij de geviseerde bedrijven over kop gaan.

In 1964 werd de prominente CVP-er Leo van Ackere en zijn echtgenote  de trotse ouders van zoon Steven.  Vader Leo die gemeenteraadslid was in Sint Stevens Woluwe (Brussel) wilde dat zijn zoon zou geboren worden in West-Vlaanderen, niettegenstaande hij om beroeps- en politieke redenen in het Brusselse verbleef. Alleszins een duidelijk statement van de vader die een korte parlementaire carrière kende tussen 1968 en 1978. Toen werd hij West-Vlaams gouverneur maar overleed na 100 dagen, veel te jong op 52-jarige leeftijd.

Steven is grootgebracht in de stevige katholieke en Vlaamse CVP-traditie en is uitgegroeid, dankzij zijn gematigde houding en bereidheid tot compromis tot het prototype van de onderdanige tjeef, met de blik half ten hemel gericht, het hoofd schuin ten teken van niet te betrouwen nederigheid en de zeemzoete stem in de lage octaven om de carrièrekansen niet te schaden.  De jonge Vanackere, afgestudeerd aan de KUL in de rechten, aangevuld met  een licentie economische wetenschappen, was voorbestemd om de CVP te dienen.  Na een start als kabinetschef bij Jos Chabert (Brussels minister) werd de jonge Vanackere directeur van de Brusselse Haven en later adjunct-directeur bij de MIVB.  In 2004 startte zijn échte politieke loopbaan in het Vlaams parlement en nauwelijks 5 jaar later werd hij vice-premier en minister van Buitenlandse Zaken in de regering Leterme.  Over een bliksemcarrière gesproken.

Vanackere is de man die zich overal direct thuisvoelt en aanpast.  Hij zal nooit boude uitspraken doen, loopt in de pas, is een voorstander van middelmatigheid en staat van kop tot teen ten dienste van het regime met de stil gekoesterde hoop steeds dieper tot de kern van de macht door te dringen.  Hij is aardig op weg maar in de huidige politieke samenhang, zou de loopbaan van Vanackere in het slop kunnen geraken : de CD&V speelt niet langer een toonaangevende rol in de aanslepende regeeeeeringsoooonderhandelingeeeen  en als Vanackere, de huidige vice-premier en Buza-minister uit de boot valt, is dit een dikke streep door zijn politieke rekening en ook die van zijn bank.

Steven Vanackere is een heuse belg, een tricolore onderdaan van zijne majesteit en meer nog dan de  doorsnee Brusselse Vlaming, bereid tot levenslange dienstbaarheid aan de francofonie :  de ideale collaborateur die voor het behoud van de belgische staat alles veil heeft. Zolang hij zelf mag meepikken, als ondergeschikte maar wel een van de belangrijkste Vlamingen.

Gisterenmorgen reed de altijd zeemzoet pratende en glimmende Vanackere even een scheve schaats toen hij zich plots opwierp als de grote voorstander van blijvende onderhandelingen.  "Iedereen die zegt dat dit nu de laatste kans is en dat indien we mislukken er verkiezingen komen, daar wil ik me tegen verzetten. Ik denk dat we absoluut verplicht zijn om tot een akkoord te komen. Indien dat gebeurt met Vande Lanotte, des te beter, maar als er nog verder moet worden gezocht, dan is dat een absolute plicht." Om op het zijn CD&V's te zeggen : onderhandelingen, tot in der eeuwigheid en amen, het Vaderland ten gunste, de keuning ter ere en mijzelf ten bate.

Zo luidt de redenering van een onzer superdemocraten.  Uitspraken van de bevolking die de dames en heren machthebbers niet bevallen, worden gewoon genegeerd.  De stelling van Vanackere, ten gehore gebracht op Radio 1, werd in enkele gazetten en Knack kort aangestipt en vandaag kraait er geen haan meer naar.  Een vice-premier in een regering van lopende zaken spreekt zich uit voor de vestiging van een dictatuur en in plaats van moord en brand te schreeuwen, zwijgt de schuldige en collaborerende pers.

Het is onze kleine taak te blijven hameren op de mistoestanden en de wanstaltige praktijken die de machtspartijen hanteren om vooral hun eigen zin door te drijven. 

Ray