Angeltjes en de buitenlanden
Het behoort tot de stemmingmakerij uit de linkse hoek om nationalisten voor te stellen als bekrompen idioten die in hutjes op de heide of aan de rand van het bos samentroepen, dom zijn, mekaar toeroepen met "Euh, Euh" en niet op de hoogte zijn van het bestaan van de edele cultuurdragers uit het land van de chi-chi. Ach, ja.
Wij, de separatisten eisen voorrang voor de eigen mensen in eigen land en daar doen we niet hypocriet over. Wat in Frankrijk vergoelijkend omschreven wordt als chauvinisme, komt in Vlaanderen niet eens in vraag. Ons nationalisme is bescheiden en omvat voornamelijk het recht om te wonen in een eigen natie en niet langer onze politieke energie te moeten stoppen in enerverende, nooit ophoudende twisten met hinderlijke Franstaligen die onze centen afhalen, ons grondgebied en het recht opeisen ons te regeren. 12 miljard euro per jaar schuiven we af naar die bende en nog is het niet genoeg.
Het is evident dat wij over de grenzen kijken, eerst bij onze buurlanden, om na te gaan hoe zij hun problemen aanpakken, ook naar de naties die nationale minderheden herbergen en waar uiteraard onze sympathie naar uitgaat. Een bevoorrechte partner is natuurlijk Nederland, met wie wij niet alleen de taal delen maar ook een stuk geschiedenis.
Door onze talenkennis hebben wij veel makkelijker toegang tot andere culturen dan de Franstaligen, die van oordeel zijn dat la France het begin en het einde van de civilisatie is. Zeer bewust volgen wij wat zich in de wereld afspeelt, proberen wij verbanden te leggen , parallellen te ontdekken en oorzaken te zoeken. Als men in het buitenland over "belgen" praat, zijn het meestal Vlamingen.
We gaan vooral na wat zich in de islamitische landen afspeelt, omdat we weten dat van die kant uit het gevaar dreigt voor de vrijheid van Europa en van Vlaanderen.
Wij hebben evenveel recht om deze standpunten uit te dragen, als de kameraden van links die menen dat de islam in de EU een boodschap van liefde komt brengen.
Nu Vlaanderen eindelijk aan bod kan komen in de wereld als een zelfstandige natie, willen wij ons laten kennen als volwaardige partners en als geïntresseerden in het Europese en mondiale gebeuren. En niet als herkauwers van gemeenplaatsen die hoofdstad van de wereld willen worden omdat ze Manneke Pis in hun hart dragen.
Ray
1 reactie op dit bericht
Een geliefkoosde drogreden ...
Als men dan toch tekst en uitleg vraagt waarom de internationale gemeenschap in het algemeen en de EU in het bijzonder zich zo zouden gedragen krijgt men als antwoord dat België een "Europa in het klein" is, en dat als België mislukt het Europese "project" ook naar de vaantjes is.
Zoals gewoonlijk lijden de belgobelges aan hoogheidswaanzin: België is niet zo belangrijk als zij denken, en niemand in het buitenland zal zich buitenmatig opwinden als een onder etnische spanning staand land op een vreedzame manier zichzelf opheft.
Vlaanderen is de facto reeds lid van de EU, en de officiële erkenning van deze status zou een makkie moeten zijn. Vlaanderen voldoet immers aan alle criteria om volwaardig lid te worden van de EU. Hoogstwaarschijnlijk zullen Brussel en Wallonië proberen om roet in het eten te strooien, maar dat is een probleem dat de Vlaamse onderhandelaars verondersteld worden van op te lossen. Als de Vlaamse regering een beetje vooruitziend is, dan creëert zij nu reeds een werkgroep die de onafhankelijkheid voorbereidt, zodat zij niet met de mond vol tanden staat op de dag dat die onafhankelijkheid ook een feit wordt.