Kerst-Wurlitzerdromen door Lolita


Vandaag is het niet zomaar een vrijdag : vandaag is het kerstavond. Een avond waarbij ik telkens wat melancholisch word. Het is die ene avond in het jaar, waarbij ik de mensen, die er niet meer zijn, het meeste mis. Zij hadden een plaats aan tafel, zij hadden hun inspraak bij de menukeuze, zij verheugden zich als we blij waren met hun geschenkje. Zij zijn er niet meer behalve dan in mijn herinneringen.
Vandaag is het keuzelied niet zomaar een lied. Het is zelfs geen typisch kerstlied. Het was het lievelingslied van mijn overleden vader.
De zangeres is een Dame: inderdaad met hoofdletter, want zij is door de Queen in de adelstand verheven. Vera Margeret Welch werd geboren op 20 maart 1917 in East Ham, Londen. Ook zij was nog zeer jong, zeven jaar, toen ze al op de planken stond. In de dertiger jaren maakte ze plaatjes, was ze regelmatig op de radio te horen. Zij koos de meisjesnaam van haar moeder als artiestennaam : Vera Lynn.
In 1940 was zij de presentatrice van haar eigen radioprogramma, Sincerely Yours, waarbij ze boodschappen van familieleden doorgaf aan de strijdkrachten en gevraagde liedjes zong. Zij was een bezige bij, bezocht ziekenhuizen en ging op tournee met optredens voor de soldaten in Egypte, Birma en Indië. Zij veroverde de wereld met “We’ll meet again” en “The white cliffs of Dover” in 1942 en 1943.
Na de oorlog bleef “The Forces’ Sweetheart” populair op radio en tv en steunde zij actief het goede doel.
In 1941 trouwde Lynn met een clarinet- en saxofoonspeler, Harry Lewis. Ze kregen één kind, een dochter, Virginia Penelope Anne Lewis. Haar man stierf in 1999. Ze woont al zo’n vijftig jaar in Ditchling, een dorp in East-Sussex.
Nu meer over het keuzelied: de componist was Michael Maybrick, de tekst is van de hand van Frederick E. Weatherly, 1892. Ik voeg de tekst bij – misschien brengt die jullie tot nadenken. Het is een hymne, gewijd aan een heilige stad. Niet zomaar een heilige stad, een stad waar je niet omheen de tragiek van de geschiedenis kan : Jeruzalem. Menig zanger / zangeres heeft dit lied vertolkt maar geen enkele versie is naar mijn mening zo aangrijpend als die van Vera Lynn.
Voor de Angeltjesvrienden, voor al onze geliefden: een zalig Kerstmis met The Holy City (Jerusalem) gezongen door Vera Lynn:
Last night I lay a-sleeping, there came a dream so fair,
I stood in old Jerusalem beside the temple there.
I heard the children singing and ever as they sang,
Me thought the voice of angels from heaven in answer rang.
Me thought the voice of angels from heaven in answer rang.
Jerusalem! Jerusalem!
Lift up your gates and sing,
Hosanna in the highest!
Hosanna to your King!
And then me thought my dream was changed, the streets no longer rang,
Hushed were the glad Hosannas the little children sang.
The sun grew dark with mystery, the morn was cold and chill,
As the shadow of a cross arose upon a lonely hill.
As the shadow of a cross arose upon a lonely hill.
Jerusalem! Jerusalem!
Lift up your gates and sing,
Hosanna in the highest!
Hosanna to your King!
And once again the scene was changed; new earth there seemed to be;
I saw the Holy City beside the tideless sea;
The light of God was on its streets, the gates were open wide,
And all who would might enter and no one was denied.
No need of moon or stars by night, or sun to shine by day;
It was the new Jerusalem that would not pass away.
It was the new Jerusalem that would not pass away.
Jerusalem! Jerusalem!
Lift up your gates and sing,
Hosanna in the highest!
Hosanna to your King!
Hosanna in the highest!
Hosanna to your King!












1 reactie op dit bericht
De samenzang...