Vandaag bij de kapper of eigenlijk Chez le coiffeur à Bruxelles

Wouter Beke (rechts) samen met een nieuw partijlid

 Wouter Beke is verkozen tot voorzitter van CD&V. Hij was de enige kandidaat en haalde 98,7 procent van de stemmen. 1,3% van de tjeven wilde iemand anders, maar die was er niet. Proficiat, Wouter.

Vier meter hoog en verschillende tonnen hoog is dit originale ijssculpuur dat in Zweden opgesteld zal worden in een niet nader genoemde stad. Benieuwd hoe lang het zal overeind blijven. Die schalkse Zweden toch !

Wintertips voor senioren

Glijpartijen en fikse kou zijn de belangrijkste bedreigingen in wintertijden. Met slimme tips voor senioren help je jezelf, of iemand in je omgeving, prima de winter door.

Doorbloeding

Door aderverkalking kan de bloedsomloop slechter gaan werken. Wanneer het koud is, kun je door een slechte doorbloeding last krijgen van koude handen en voeten. Daarom is het belangrijk om in beweging te blijven.

Een kwartier tot een half uurtje buiten actief zijn is goed voor spieren, botten en organen. Als je moeite hebt met lopen, beweeg dan af en toe je armen en benen.

Vitamine D

Gelukkig zijner mooie, kraakheldere dagen in de winter. Als je dan naar buiten gaat, krijgt je lichaam de kans om vitamine D aan te maken. Dit maakt je lijf onder invloed van zonlicht en is nodig voor sterke botten en tanden.

Smeer sowieso altijd halvarine op je brood. Hier zit vitamine D in. Ook met vitaminepillen kun je de hoeveelheid vitamine D op peil houden.

Laagjes

Zorg dat je je warm genoeg kleedt. Draag meerdere lagen, dus lang ondergoed of een maillot onder je broek. Het is ook warmer om een hemd, T-shirt en een trui te dragen, dan alleen een extra dikke trui.

Een tiende van onze lichaamswarmte verdwijnt bovendien via ons hoofd. Als je het nog steeds koud hebt, draag dan dus ook een pet of muts, ook binnen en in bed als het moet.

Het voordeel van dekens op het bed is dat je er veel over elkaar kunt leggen. Maar deze zijn best zwaar. Een dekbed is een stuk lichter en geeft toch dezelfde warmte. Koukleumen kunnen ook overwegen om een elektrische deken aan te schaffen. Ook een kruik kan helpen.

Vocht

Genoeg vocht drinken is niet alleen in de zomer, maar ook in de winter belangrijk. Drink dus net als altijd vier tot vijf glazen per dag.

Ook de huid heeft vocht nodig. Bescherm je onbedekte huid buitenshuis met een das en handschoenen en smeer vochtinbrengende crème om te voorkomen dat de huid gaat schilferen en jeuken.

Vallen

Per jaar belanden er duizenden mensen - voor 55-plussers - op spoegevallen na een val op straat. De helft daarvan heeft iets gebroken. Belangrijk dus om goed op te letten op straat. Probeer een route te kiezen met goede betegeling en verlichting.

Veel mensen vallen doordat opstapjes en stoepjes niet goed te zien zijn. Draag schoenen met een goed profiel, zodat je minder snel uitglijdt. Zorg dat je conditie op peil blijft, zodat je minder stijf bent. 

Verwarming

Ouderen die niet zo mobiel zijn en urenlang op dezelfde stoel zitten, hebben soms niet door dat het kouder wordt in de kamer. Hun lichaam koelt hierdoor af en dat kan gevaarlijk zijn.

Ze worden suf en verward en in het allerergste geval kan het zelfs tot een coma leiden. Bel een arts of nooddienst als je denkt dat iemand onderkoeld is. Onderkoeling maakt ook vatbaarder voor infecties.

Zorg dat de temperatuur in huis de hele tijd stabiel is. 19 graden Celsius is zo ongeveer het minimum. Voor je gaat slapen, zet je alvast de verwarming in de slaapkamer aan. Denk ook aan isolatie; sluit de gordijnen vroeg en zorg dat er geen tocht komt langs deuren en ramen.

En zeer belangrijk : vergeet vooral niet te ademen !

Dit artikel werd gepubliceerd bij  http://gezondheidsnet.rnews.be/
Het Gezondheidsnet heeft nog veel meer lezenswaardige stukken.

Plichtmatig volg ik de Woestijnvis uitzendingen van "De allerslimste mens ter wereld", vooral om de hoofdzakelijk politiek-correcte creaturen uit de wereld van vermaak en politiek (what's the difference ?) aan de slag te zien.  Alhoewel er behoorlijk wat gemanipuleerd en geknipt wordt, blijft de camera een observator die de leuke, kleine kantjes van sommige deelnemers genadeloos ontmaskert.

Ook als u niet kijkt, kent u de formule en de meeste van de optredenden. Trouwens bij VTM kan u zondag om 19.55 uur de persiflage volgen van deze zogenaamde quiz in "Tegen de sterren op" waarin de jonge acteur Jonas van Geel treffend Erik van Looy,  en diens geacteerde naturel-lach imiteert. 

De jury bij de quiz is langzamerhand geëvolueerd tot een cabaretonderdeel.  De clevere tv-makers van Woestijnvis hebben verwonderlijk genoeg niet door dat humoristische interventies best gebracht worden door professionele cabaretiers of hoe je ze ook wil noemen.  De pijnlijke aanwezigheid van Eyskens en Tobback tijdens vorig seizoen, heeft de productie nog niet voldoende overtuigd. Het meest geslaagde duo tot hiertoe was ongetwijfeld Philippe Geubels met Nathalie Meskens. Ik weet niets meer over de kandidaten en de uitslag maar de korte grappen van deze twee, waren absolute hoogtepunten.

Gisteravond had men het bestaan Miet Smet de jury binnen te smokkelen en zoiets mag je zelfs je ergste vijand niet aandoen.  De ministerin van Staat en echtgenote van Wilfried Martens heeft een politieke carrière achter zich waarin zij onveranderlijk opgevallen is door een extreem hoge zuurtegraad en een onredelijk feminisme. Veel bla-bla en weinig boem-boem. Dat laatste zal hopelijk veranderd zijn maar dat maakt van het mens nog geen cabaretière.  De belegen woordspelingen van Guy Mortier, haar co-jurylid, over echtgenoot Wilfried, ten spijte. Het absolute dieptepunt kwam toen Miet Smet gevraagd naar haar muzikale voorkeur uit de jaren stillekes, het joodse liedje Hava Nagila aanhief ... heupwiegend, handklappend en opgezweept door het joelende publiek.  Wat een trieste afgang. Ik weet niet eens hoe de wedstrijd verder verlopen is, want ik heb tv uitgeschakeld. 

Dit programma van de slimste of allerslimste zakt door de knieën, omdat het te véél opgeleukt wordt met steeds dezelfde soort melige grappen, geforceerde humor en dito figuren.  De mediapubliciteit steekt meer dan een handje toe en de kijkcijfers blijven hoog.  De wereld wordt graag bij de neus genomen. Figuren worden gemaakt, anderen gekraakt.

Savat

Geslaagde VTM-persiflage uit "Tegen de Sterren op"

BRUSSEL - De moslimomroep die vanaf volgend jaar op de VRT zendtijd krijgt, zal vooral de hoogdagen van de islam belichten, zoals het Offerfeest.

De Vlaamse moslims hebben er lang op moeten wachten, maar vanaf volgend jaar kunnen ze op de VRT hun eigen radio en televisie maken in het kader van de uitzendingen door derden. De programma's zullen worden gemaakt door de nieuwe vzw Moslim Televisie- en Radio-Omroep (MTRO), die in de schoot van de Moslimexecutieve is opgericht, en worden door de Vlaamse overheid gesubsidieerd. (Zonder centjes, geen pret - NvdR Angeltjes)

De islam, die al sinds 1974 in België een erkende godsdienst is, krijgt daarmee wat andere levensbeschouwelijke organisaties al langer krijgen : zendtijd.

De Vlaamse regering nam de beslissing op de ministerraad van vrijdag. ‘Wij hebben nog niets gehoord', zegt Mohamed Achaibi, woordvoerder van de Nederlandstalige moslims in de Moslimexecutieve en voorzitter van de nieuwe omroep. ‘Hoeveel uren zendtijd we krijgen en wanneer, is nog niet beslist. Veel zal het allicht niet zijn. Er zijn 50 uren televisie per jaar beschikbaar, die onder alle derdenverenigingen moeten worden verdeeld. Maar we juichen dit uiteraard toe.'

Wat er op de islamitische omroep te horen en zien zal zijn, daar heeft Achaibi al een goed idee over. ‘We willen werken rond drie luiken. Het eerste is theologie. Dat klinkt zwaar, maar we zullen ons focussen op de hoogdagen van de islam, zoals de ramadan, het Offerfeest en de geboorte van de profeet. Op die dagen organiseren moslims veel activiteiten, in huiselijke kring of in de moskee. Het is goed om die activiteiten ook eens te laten zien.'

‘Belangrijk is ook te zeggen hoe de islam tegenover maatschappelijke fenomenen aankijkt en hoe ze kan bijdragen tot dialoog en tolerantie. Ook de cultuur verdient aandacht. We spreken al lang niet meer alleen over de Turkse of Marokkaanse islam. Er zijn ook andere etnische moslimgemeenschappen. Samen willen we richting een Belgische islam evolueren. Wat dat betekent en hoe die eruit ziet, daar zijn we zelf nog niet uit. Maar door te tonen hoe de moslims hun religie in Vlaanderen beleven, hopen we daartoe bij te dragen. Want de beleving hier is anders dan in pakweg Egypte', aldus Achaibi.

Daarmee raakt hij zelf een belangrijk doel van de omroep aan: een tegengewicht bieden voor de buitenlandse religieuze uitzendingen waar veel Vlaamse moslims nu naar kijken, maar die vertrekken vanuit een heel andere samenlevingsvorm.

‘We willen de grote buitenlandse zender niet beconcurreren', zegt Achaibi. ‘Daarvoor krijgen we te weinig zendtijd. Maar er zijn 500.000 moslims in België. Dan is het belangrijk programma's te maken die hen aanspreken en ook aansluiten bij hun eigen leefwereld. Voor ons is dit een symbooldossier, omdat het over de integratie van alle moslims gaat.'

‘Ik geef een voorbeeld: de moslimomroep kan een forum zijn voor imams die Nederlands spreken. Hopelijk stimuleert dit indirect andere imams, maar ook gewone gelovigen, om de Nederlandse taal te leren', aldus Achaibi. (Wij rekenen op de gekende Antwerpse wetenschapper en imam, Nordine due over een degelijke televisie-ervaring beschikt - nvdR Angeltjes)

Hoe de uitzendingen zullen worden gemaakt, daar bestaat nog onduidelijkheid over.

‘Uiteraard zullen we een beroep doen op mensen met media-ervaring. Dat kan gaan om jongeren die een journalistieke opleiding hebben gevolgd. Maar we kunnen evengoed samenwerken met productiehuizen, die nu ook al voor andere derdenverenigingen televisie maken. De televisiemakers hoeven daarbij niet per se moslim te zijn. Maar het lijkt me logisch dat ze de islam genegen zijn en de gevoeligheden, zowel bij moslims als niet-moslims, kennen.'

Vlaams parlementslid Veli Yüksel (CD&V) roept de moslimomroep op het project ‘met de nodige omzichtigheid en transparantie' aan te pakken. De Moslimexecutieve heeft geen al te beste reputatie. De voorbije jaren slaagde ze er niet in met één stem te spreken en maakten enkele bestuursleden zich schuldig aan gesjoemel. ‘Elke zweem van onkunde en amateurisme van de omroep kan zware gevolgen hebben. De moslimgemeenschap kan zich geen nieuw fiasco veroorloven', zegt Yüksel.

Hij wil dat een raad van externe mediaspecialisten de koers van de omroep opvolgt. Achaibi zegt daarvoor open te staan, maar benadrukt dat het niet nodig is om op de problemen uit het verleden te blijven focussen

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=B433VCK3

Jan Blommaert is iemand die wij ietwat oneerbiedig maar wel duidelijk willen aanmerken als "een linxe hond", met excuses voor onze vrienden, de kwispelende viervoeters. Ongetwijfeld zal hij deze omschrijving reciproceren door ons te bestempeen als "rechtse honden", zodat er sprake is van enig evenwicht in de wederzijdse appreciatie. Op zijn blog stelt Blommaert zich voor aan de onwetende lezer, niet met zijn pedigree, maar met voldoende verwijzingen naar het soort asiel dat hem heeft voortgebracht : dat der linxe kierewieten, die te dom waren voor exacte wetenschappen.

Jan Blommaert is taalkundig antropoloog en Professor of Languages in Education aan het Institute of Education (University of London). Momenteel verbonden aan de universiteiten van Tilburg. Hij is co-auteur van o.a. Het Belgische Migratendebat (1992), Nationalisme. Kritische opstellen (EPO, 1994), Van Blok tot Bouwsteen (EPO, 1999) en Populisme (EPO, 2004). Hij is auteur van Ik stel vast. Politiek taalgebruik, politieke vernieuwing en verrechtsing (EPO, 2001). In 1993 kreeg hij de Arkprijs van het Vrije Woord. Zijn meest recente boek is De crisis van de democratie, (Epo 2007).

Wij halen er Tante Wiki bij om het begrip taalkundige antropologie te situeren, een onderdepartement van de gedragswetenschap die antropologie zelf is : "Linguïstische antropologie is het deelgebied van de antropologie dat de variatie in taal door tijd en ruimte bestudeert, het sociaal gebruik van taal en de relatie tussen taal en cultuur." Simpel gezegd : individualistische lulkoek om je eigen fantasmen en frustraties op te dienen, versierd met een wetenschappelijk lintje. 

Blommaert gaat prat op zijn linxe onafhankelijkheid, niet beseffende dat dit een contradictio in terminis is : linx en onafhankelijk denken. We moeten daar echter niet zwaar aan tillen, want de kille eenzaamheid van het linkse intellect is niet meer dan een pose. De heren en dames van linkse stand beperken zich tot het bevechten en beschimpen van wat zij "rechts" noemen, dat na enkele zinnen extreemrechts wordt genoemd om de huivering beter te laten doordringen in uw gemoed.  Met het eigen haatproza wordt geleurd in de hoop het te mogen omzetten in een vetbetaalde studie die bewijst wat bewezen moet worden : linx maakt een nieuwe maatschappij met robot-actoren en wie daar niet in thuishoort wordt extreemrechts geliquideerd.

Helemaal mooi wordt het als Blommaert zelf de zeldzame studies van anderdenkenden zoals Marion van San afkraakt en bestempelt als ‘tobacco science’ : onderzoek dat de opdrachtgever volmaakt naar de mond spreekt, en dan door die opdrachtgever als ‘objectief’ gelijk kan worden gebruikt ... Je moet potverdorie maar lef hebben !  Elke zogenaamde studie door het Spionnencentrum (CGKR) bij bevriende linxe professoren besteld, is  duur maatwerk, dat precies geknipt is om Jozef de Witte te bevestigen in zijn  Derde Rijks-angsttheorieën.

Blommaert heeft op zeker moment de behoefte gevoeld om toe te treden tot een loge. Zo zijn ze die linxe honden : onafhankelijk en eenzaam maar het kan geen kwaad voor de carrière om vriendje te worden met machtige logeheren. Tot welke obediëntie Jan zich bekend heeft, weten we niet maar je moet het maar doen. De hocus pocus van die  loge bijeenkomsten ondergaan : grote volwassen mensen, vaak met maatschappelijke posities van aanzien, die zich omhullen met  belachelijke  attributen en gezamenlijk abracadabra formules uitspreken, waarvan iemand met gezond verstand enkel kan zeggen "och arme, toch, die sukkels, zijn ze terminaal ?"  Dat is de wereld geweest waarin Blommaert gedurende vijf jaar meegedraaid heeft en waarvan hij nu afscheid heeft genomen.  Blommaert staat nu in de gazet te pronken met bekeringspraat. Hij heeft de passer en de driehoek de rug toegekeerd, de bedrogen minnaar.

 "Er zijn erg rechtse loges. Geloof me, ik hoorde soms zwaar racistische praat in mijn werkplaats. Niet alleen in de Antwerpse, maar zeker ook in de Brusselse loges. Onder het mom van humanistische ideeën wordt vandaag veel gediscussieerd hoe selectief we onze samenleving in de toekomst gaan maken", aldus Blommaert in een weekblad van Roularta. "Het is slecht gesteld met de erfenis van de Verlichting."

"Ik heb tamelijk verstandige mensen horen zeggen: 'Ik heb niets tegen islamieten, maar ze moeten ophouden met hun vrouwen te besnijden.' Alsof vrouwenbesnijdenis ook maar íéts met de islam te maken heeft. Er heerst binnen de vrijmetselarij een enorme hoeveelheid onwetendheid, die wordt toegedekt door het idee dat vrijmetselaars het allemaal beter weten."

Die Blommaert is een linxe kierewiet en hij behoort tot de ongeneeslijke soort, want het is de man zijn broodwinning. Soit. De loges zijn bevolkt door braakmiddelen die behoefte hebben aan occulte slemppartijen om een zin aan hun leven te geven. Ook dat is, wat het is.

Als Blommaert één verdienste heeft gehad in zijn intolerante linxe bestaan,  is het alleszins dat hij als een echte valse afvallige de loge bekladt en herleidt tot wat ze is : een schabouwelijke bende elitaire domoren met gevaarlijke ideeën. Derde Rijksimitatoren.

Ray

De deur open voor misbruiken ?

Franstalige versie van de affiche van de Zwitserse Vrijheidspartij (SVP/UDC) tegen criminele vreemdelingen.  De Zwitserse poco's (en anderen ook) krijgen krampen van de SVP/UDC campagnes. Picturale kritiek pikt, net zoals de raven pikken.

Geachte burgemeester Patrick Janssens,

Kan u mij vertellen in welke stad ik leef ? Het is bijna niet te geloven, maar waar ik vandaag getuige van ben geweest, tart voor mij alle verbeelding.

Ik hoor mijn grootmoeder nog steeds zeggen “we leven in een landeke van belofte”.  Haar woorden zijn in één seconde waardeloos geworden na het zien van het “incident” op de Draakplaats op 20/12/2010.

Perforeren van mensen wordt echter steeds herleid tot een incident. Persoonlijk vind ik het gewelddadig gedrag, gedrag waarvan ik wens dat het geen gewenning mag worden. In deze periode van vredelievendheid staat er plots op de Draakplaats een jonge man te zwaaien met een mes. Dat hij staat te zwaaien met een mes is niet voldoende, hij steekt een andere man het mes in de buik.

Nog nooit, is bij mij de gedachte opgekomen om boodschappen te doen of de bus te nemen met een wapen op zak. Waarom nam deze jonge man de bus met een moordwapen op zak ? Vragen heren politici zich ook wel eens af wat dit gewelddadig gedrag doet met de gewone burger, een burger die dit incident toevallig live meemaakt ? Begrijpen heren politici dat dit incident het gedrag een gewone burger verandert, en mag ik, heren politici, het aan hun verstand brengen dat ik voortaan, voor mijn eigen veiligheid chronisch alert zal zijn en dat als jonge mannen met baarden mijn pad kruisen ik ze automatisch zal associëren met dit “incident”.

Dit incident waar ik getuige van ben geweest, staat als een tatoeage op mijn netvlies gekerfd. Ben ik voortaan verplicht, burgemeester Patrick Janssens, de normen en waarden die ik heb meegekregen van mijn ouders en voorouders te bevriezen ? Mij aan te passen aan het geweld waar ik vandaag getuige van was ? Moet ik beseffen om te overleven in deze mooie stad -waar jij Patrick het altijd over hebt- dat ik gewelddadig moet worden ? Of Patrick, wordt het misschien eens niet het moment voor bezinning, om van de chaos die over deze stad heerst, orde op zaken te stellen en veiligheid als een prioriteit te beschouwen ?  Het zou je sieren mocht je er nog in slagen!

Beste Patrick, deze belevenis moest mij van het hart en vond jou als burgervader van deze mooie stad hiervoor het beste aanspreekpunt. Het geeft mij tevens de gelegenheid u en uw familie van harte prettige feestdagen en een voorspoedig 2011 toe te wensen.

Met de meeste hoogachting, 
 
MW

De Zwitserse politici denken erover na met welke bedragen ze de wankelende euromunteenheid kunnen subsidiëren.  Er wordt een bedrag met twee cijfers in de miljarden genoemd tot het einde van het jaar, dus een aanzienlijk deel van het BNP.  De federale regering dringt aan op een snelle beslissing, hoofdredacteuren schrijven over “solidariteit” of over het feit dat Zwitserland het zich niet kan veroorloven “aan de kant te staan”.  Zo zouden er verplichtingen zijn tegenover het IMF, waaraan men “goedschiks of kwaadschiks” tegemoet moet komen.  Als Zwitserland inderdaad een verdrag getekend heeft, dat het land verplicht miljarden belastinggeld, ongeacht het nut ervan, aan de zieke munt uit te geven, dan werd dergelijk verdrag door politici zonder enig verantwoordelijkheidsbesef afgesloten met als gevolg dat zo’n verdrag onmiddellijk geannuleerd moet worden.

De euro heeft het moeilijk en natuurlijk zal het Zwitserland interesseren welke catastrofen boven het hoofd van de buurlanden hangen. Toen n.a.v. de Duitse aanval op Polen in 1939 de tweede wereldoorlog uitbrak, handelde Zwitserland er ook naar, maar "vervrachtte" niet de staatsspaarpot naar Warschau of naar Berlijn: integendeel, het land deed er alles aan om in geen geval in het conflict verwikkeld te geraken.  Het was altijd de strategie van het kleine land zich ver van elk onheil, dat anderen uitgelokt hadden, te houden.  Dat is de zin en betekenis van neutraliteit.  Men stuurt geen troepen als oorlogsinzet naar het buitenland.  Men verschuift geen miljarden belastingsgeld over de grens om een probleem op te lossen waarvoor men zelf niet verantwoordelijk is.  Ook politiek-economisch geldt de grondregel “mengt u niet in vreemde zaken!”

Het is dramatisch: indien Zwitserland elke keer betaalt als Europa wegens zelfveroorzaakte fouten onderuit gaat, dan zal onze staatskas gauw leeggeplunderd zijn.  Men zegt dat Zwitserland moet betalen omdat ook dit land van een stabiel Europa voordeel heeft.  Tegenvraag: sinds wanneer is het de plicht van een onafhankelijke staat ervoor te betalen opdat andere staten daardoor zouden stabiliseren?  Moet Zwitserland dan ooit de tekorten in de Franse, Griekse of Duitse pensioenkassen dekken om hun stabiliteit te garanderen?  Neen toch?  De EU wil de Zwitsers angst aanjagen om gemakkelijker aan hun spaargeld te kunnen komen.

En wat doet Bern?  Slechts met één uitzondering willen alle partijen de EU tegemoet komen.  De Bundesrat heult mee.  Zoals men kan vernemen, gebruikt ook de voorzitter van de Zwitserse nationale bank, Philipp Hildebrand, al zijn charme om de politici van zijn vooroordeel te overtuigen dat de euro een buiklanding zal maken als Zwitserland niet zijn miljarden levert.  Men moet zich toch eens de ogen uitwrijven:  is het zo slecht gesteld met het grootste prestigeproject van de EU dat de redding van het kleine, irriterende Zwitserland afhangt, waarmee de EU zelfs geen bilaterale verdragen meer wil afsluiten?  Het past in de kromme redenering dat juist deze vraag het luidst weerklinkt bij de Zwitserse Nationale Bank, die gedurende de laatste maanden op dezelfde uitgehongerde manier haar eurovoorraden opsloeg zoals andere grote banken deden met de dekking van de Amerikaanse Subprimemarkt – om dan op hun beurt door de resp. nationale bank gered te moeten worden. 

Zwitserland moet zich ervoor hoeden zijn geld in de europut te werpen.  Wij mogen ons volkskapitaal niet aan de roulettetafel van de Europese muntpolitiek verspelen.

Financiële crisis, Libische crisis, crisis van de Bundesrat: de behulpzame conclusies van de parlementaire onderzoekscommissie maken het duidelijk.  Wij beleven een ontluistering van de regering van het land, een heilzame doorlichting van de politieke, professionele, menselijke en al te menselijke afgronden binnen het opperste politieke gremium. 

Vermoedelijk geeft Zwitserland zich wereldwijd de meeste moeite om juist die regering te onderzoeken die het minste macht heeft.  Ook daarin toont het de levenskracht van de democratie van het constructief wantrouwen: de macht wordt zelfs daar nauwgezet gecontrolleerd waar ze quasi niet bestaat. 

De toegenomen ontevredenheid en zenuwachtigheid, die tijdens de opening van de genoemde dossiers optreden, zijn onrustwekkend.  Ze getuigen van een deficit aan democratische legitimiteit van de huidige Bundesrat.  De regering wordt zo intensief onder druk gezet omdat ze niet beantwoordt aan de reële machtsverhoudingen in het parlement.  We hebben een centrum-minderheidscoalitie, die met uitsluiting van de anderen regeert.  De heisa rond de Bundesrat zal pas gaan liggen als dit wanbeheer na de volgende verkiezingen bijgestuurd is.

Roger Köppel  (Vertaald uit het Duits, artikel verschenen in de Weltwoche 50/10)

Floriaan Terbeke 

Niet uit chauvinistische redenen melden wij met genoegen dat Antwerpen de tweede plaats als haven behoudt in Europa (en de zesde op wereldniveau) maar dit gegeven is vooral belangrijk voor gans Vlaanderen en onze economie.  Tegelijk zijn we natuurlijk ook een beetje trots. Laten we hopen dat het zo nog lang moge blijven, samen met Gent en Zeebrugge vormen we drie belangrijke welvaartskernen in de Republiek Vlaanderen.

De Antwerpse haven heeft in het crisisjaar 2009 ondanks een terugval met 17 procent haar tweede plaats in Europa goed gehandhaafd.

Alle havens van de 27 lidstaten van de Europese Unie behandelden vorig jaar samen liefst een half miljard ton minder dan in 2008. Met een gemiddelde terugval van 12 procent tot 3,4 miljard ton belandde de globale Europese haventrafiek terug op het peil van 2003. Een en ander blijkt uit de jaarlijkse cijfers van Eurostat, het statistisch bureau van de Europese Unie.

Rotterdam en Antwerpen blijven in de top-20 ongeslagen de nummer 1 en 2, hoewel de Eurostat-cijfers soms fel afwijken van de lokale. Rotterdam kende volgens Eurostat slechts een terugval met 9,8 procent tot 346,7 miljoen ton (volgens de haven zelf: 385,5 miljoen ton).

Antwerpen daarentegen zou met 17 procent zijn teruggevallen tot 142,1 miljoen ton (volgens het havenbedrijf 157,8 miljoen ton). De derde Europese haven blijft Hamburg met 94,8 miljoen ton of 20,3 procent minder dan het jaar daarvoor. Volgens Eurostat verloor Hamburg liefst 28 procent van zijn containertrafiek.

Bron : Gazet van Antwerpen

Dat Music for Life 2010 afstevent op een recordbedrag, daar beginnen steeds minder mensen aan te twijfelen. Dinsdagvoormiddag kwam bovenop het ongetwijfeld al enorme bedrag nog een stevige schep bij. Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) meldde vanuit het verre Zuid-Amerika dat zijn Vlaamse regering 300.000 euro uit de begroting reserveerde voor het Studio Brussel- en Rode Kruis-evenement. "Het is niks" zei Peeters "het komt toch niet uit onze eigen zak".

Kris Peeters zit op dit eigenste moment in het grensgebied tussen Chili en Argentinië, waar hij zich met achttien astmapatiënten gaat wagen aan de beklimming van de meer dan 6.000 meter hoge Aconcagua. Op 2 januari zouden de groep de top moeten halen.  "Dat is ook niks" vervolgde Peeters "die reis betaal ik ook niet zelf".

De Zwitserse Volkspartij SVP/UDC gaat na het referendum over de uitzetting van criminele vreemdelingen het probleem ook reeds bij de aankomst van vreemdelingen aanpakken.  Volgens de Sonntagszeitung plant Christoph Blocher, ondervoorzitter van de SVP, verantwoordelijk voor strategie en campagnevoering, in het verkiezingsjaar 2011 een nieuw SVP-volksinitiatief dat de verplichte taalkennistoets voor immigranten voorziet.  Indien hij genoeg steun krijgt dan zullen vreemdelingen, die zich in Zwitserland willen vestigen, al vóór hun vertrek in hun land van herkomst op een Zwitsers consulaat / ambassade moeten kunnen aantonen dat ze één van de vier landstalen beheersen.

Om in Zwitserland te kunnen blijven zullen zij op een later ogenblik een moeilijker examen moeten afleggen.  En Christoph Blocher voegt eraan toe dat “er een heleboel minder schoolproblemen, minder criminelen, minder illegalen, minder integratieproblemen zouden zijn en dat bovendien de sociale zekerheid minder zou belast worden”.

Floriaan Terbeke 

Even zwaaien naar Hongarije. Zij mogen vanaf 1 januari 2011 het presidentschap van de Europese Unie overnemen.  Tof. Gefeliciteerd. Beetje jammer alleen dat die kleine 10 miljoen Donauzwemmers op dit moment gedwongen in de stank zitten van de dictatoriale poepjes die hun regeringsleider aan het laten is. Het Hongaarse opperhoofd heet Viktor Orban, die flink aan het machthamsteren is.

Zo voert hij zeer protectionistisch beleid wat betreft de economie. Hongarije is dus een EU-lidstaat die op slinkse wijze een uitsluitings beleid heeft ingevoerd tegen andere EU-lidstaten. Bovendien heeft Orban er bijna een mediawet door waarbij er vanuit de regering een Mediaraad zal komen die enorme boetes uitdeelt als de berichtgeving van journalisten niet bevalt. De Mediaraad bepaalt of websites, kranten en omroepen objectief en moreel genoeg zijn. O ja, en niet meer dan 20 procent van de ruimte besteden aan criminaliteit, want anders gaat het volk massaal bedplassen. De Mediaraad bestaat momenteel uit vijf partijleden van Orban, wat al genoeg zegt. Er is bijna geen onafhankelijk instituut meer te vinden in Hongarije wat nog niet geswaffeld is door Orban & Co. Om die reden spreekt ook The Economist van een "power grab" en tonen ze middels een handige grafiek aan waar het heen gaat met Hongarije. Heel het land op een enkele vlucht richting dictatuur. En die mogen over twaalf dagen de president van Europa leveren. Schande en meer van zulke stevige termen! Boycot Hongarijeland, eet geen goulash !

Maar omdat het Kerstmis wordt, verlenen we amnestie aan de Magyaren en we sturen er onze ambassadeur, Johan Stolz, op af.

http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2010/12/hongarije.html

De Schelde is misschien van iedereen, maar de lichtjes van 't Scheld zijn zeker van Antwerpen.

Het is mij, eerlijk gezegd, al vele jaren opgevallen, dat je bij migranten vaak zure gezichten ziet. Op de lange duur ga je heel de groep vereenzelvigen met norse droefheid, op risico dat je daardoor zal gerangschikt worden bij de xenofoben. Want gezamenlijke kenmerken vaststellen bij een groep, een ras of een nationaliteit, leunt aan tegen ras ... ras ...  racisme. Ik krijg het woord bijna niet uit mijn pc, zo gevoelig is die geworden.

Je ziet het vooral bij bipatrides uit Marokko en Turkije die zure smoelen : de vrouwen die je op straat ziet (ontmoeten is er niet bij) lijken gebukt te lopen onder een permanent heimwee naar het land van de dadels en de vijgen, de koddige palmbomen, de gekabbelde zandvlaktes en de heerlijke zon die allah speciaal voor zijn fans katoen laat geven boven de Prachtlanden. Heimwee, dachten wij. En angst voor de Westerse, terneerdrukkende omgeving.  Bij het oversteken van een straat, kwam ik ooit eens (opzettelijk, ik geef het toe) terecht tussen vier Turkinnen van verschillende generaties en ik kon het niet nalaten vrolijk te zeggen tot de lichtjes besnorde en zwaar ingepakte troela's  "Hola, dames, mag ik een stukje met u meelopen ? ..."   Als windhonden stoven zij uit mekaar, het gebeurde zo vlug dat ik het me nauwelijks realiseerde. Enkelen draaiden zich om en holden weg, eentje verschool zich in een portaal en de vierde was volledig foetsie.  Nu moet u weten (en u doet dàt) wat de mannen en de zonen van die vrouwen sissen of roepen tegen onze meisjes ... Een oudere Marokkaanse buur van mijn dochter heeft gedurende maanden als hij haar zag op straat, obsceen met zijn tong uit zijn gore bek heen en weer gelebberd terwijl hij haar nadrukkelijk aankeek. Dat heeft zo lang geduurd, tot Dochtermans, die er zelden moet naar zoeken hem aangesproken heeft : "Awel, spast, moet ik uw tong eens opereren ?"  De islamitische Don Juan loopt sedertdien een straatje om.

Ik had geen enkel boosaardige bedoeling met het kwartet moslima's (wat moet ik met vier Turkinnen die er trouwens helemaal niet appetijtelijk uitzagen ?) maar ik heb die vrouwen wel de schrik van hun leven bezorgd. Alhoewel, dat écht niet de bedoeling was.

Aan de norse en verzuurde mannen, moeten we niet veel woorden vuilmaken. De heren lijken constant verontwaardigd, gekwetst, boos, gestoord en zelden bereid tot een opgewekt praatje. De meesten zijn humorloos, vatten alles letterlijk op en zijn niet spontaan noch eerlijk.  De jonge soort is niet te benaderen met de gebruikelijke vriendelijkheid die wij automatisch demonstreren tegen jonge mensen. Bij velen is er een ingebouwde vijandelijkheid tegen de oorspronkelijke bevolking van het land dat hun families nochtans met open armen ontvangt.

Maar nu, dankzij alweer een studie, weten we wat er omgaat in het gemoed van onze bipatride medemensen : de migranten zijn vaak depressief ! Het staat in de gazet, dus het is waar.

Er is weer een flink pak centen verschoven richting multiculturele  kwijlers van de Gentse universiteit die een zoveelste blik met medelijden en tranen opengetrokken hebben om het zware lot van de migranten te laten bewenen door u, lieve, verduldige vrienden. Lees hierna waarom u zich schuldig moet voelen.

Immigranten en etnische minderheden in heel wat Europese landen ervaren meer depressieve symptomen dan de autochtone bevolking, etnische minderheden in België tot 41 procent meer. Dat zeggen sociologen van de Gentse Universiteit vandaag, op basis van informatie van ruim 36.000 respondenten uit 23 Europese landen.

In België ervaren etnische minderheidsgroepen tot 41 procent meer klachten van depressie. De mentale gezondheid van immigranten daarentegen is in ons land gelijkaardig met de allochtone bevolking. Vooral in West- en Noord-Europese landen zijn er meer klachten van depressiviteit bij immigranten dan bij autochtonen, voor etnische minderheden ligt dat cijfer nog hoger. In de meeste Zuid- of Oost-Europese landen blijkt er geen verschil met de autochtone bevolking, omdat de mentale gezondheid van die laatste groep een stuk slechter is.

"Drie belangrijke oorzaken van de verhoogde frequentie en ernst van klachten bij de twee groepen zijn regio van herkomst, etnische discriminatie en een moeilijke financiële situatie," aldus Sarah Missine (UGent). Ook de regio van herkomst blijkt een bepalende factor te zijn. "Het risico op depressieve gevoelens blijkt het grootst te zijn voor immigranten uit Zuid- en Oost-Europa en van buiten Europa. Tot veertig procent van de toename in depressie bij etnische minderheden wordt verklaard door ervaringen van etnische discriminatie."

Uit het onderzoek blijkt nog dat immigranten vóór hun migratie geen hogere vatbaarheid voor depressie vertonen. Tot op heden waren over de problematiek geen betrouwbare gegevens die internationaal vergeleken konden worden. (belga/ep)

Naar aanleiding van "incidentje" bij de Lijn  : controleur neergestoken

'Iets in de bus gaan steken' is een gewone uitdrukking, misschien zelfs voorkomend in taalcursussen voor ongeduldige, gewillige, plichtbewuste immigranten.

Is het aandeel van de (onbekwame) lesgever in deze vermeende zaak van agressie al onderzocht geworden ? Ophitsing door onkundig lesgeven, hetgeen tot onmiddelijk praktizerende impulsen leidt,  in de waan zich aldus stante pede in te burgeren. 'In de bus steken'. Ëxamen praktijk dus.

De Draakplaats in de stad van allah is verbonden met de Cogels-Osylei. En wie woont er in de Cogels-Osylei ? Juist, ons aller Kristien Hemmerechts. Misschien is er daar ook een naamsverwisseling gebeurd op een Islamitische GPS : de plaats van de draak... Kristien mag van geluk spreken. 

Jade