Op weg naar de Octopus-onderhandelingen

Het kan zijn dat sommigen het niet weten (of niet goed hebben opgelet) maar verschillende  van onze prominente lezeressen en reageersters zijn wild van Sarkozy.  Zeg geen verkeerd woord over de Franse president, of ze komen afgezakt naar uw woning met spandoeken.  Wij van de redactie voelen ons onbehaaglijk bij deze situatie, die ons verhindert om eerlijk ons gedacht te schrijven : wij beginnen te begrijpen wat het betekent op een marketingbureau zoals bij le Standard, of een CD-winkel zoals le Matin te werken. Gefnuikt, beknepen en overzenuwd.

In de NL pers vonden we deze boeiende mededeling die we copiëren voor wat ze waard is en waarvoor wij geen enkele verantwoordelijkheid wensen te dragen : vas-y, Nicolas !

De Franse krant L'Est Républicain meldt dat de Franse president Nicolas Sarkozy en Carla Bruni donderdag getrouwd zijn in het Elysée-paleis. De bron van het bericht is iemand die geassisteerd heeft bij de huwelijksverbintenis.

Daarnaast meldt Bild dat Sarkozy en Bruni binnenkort een kind kunnen verwachten. Volgens een reporter heeft een bron bij American Hospital in Parijs bevestigd dat er een echo is uitgevoerd.

Artsen zouden inmiddels hebben vastgesteld dat Bruni bezwangerd is

Weet u, wat wij ergernisgevend misplaatst vinden ?  De zin "Bruni is bezwangerd".  Wie zegt  dat nu  ?  De dominee uit Middelburg ?  Als dit bericht door ons was opgesteld geweest (wat dus niet mag van de vrouwencensuur) dan had het er vermoedelijk zo uitgezien :

"Carla, de charmante geliefde van de Franse president, draagt onder het hart de vrucht van hun tedere liefde. Het kindje zal  Pusta Champs Elysées genoemd worden." Maar ja, de censuur is onverbiddelijk.

Ray

Ik reed deze namiddag toevallig achter de bibliotheekbus aan,  versierd met de slogan " 't Stad is van iedereen". 

Het is er inderdaad aan te zien als je na de middag rondwandelt  in de stad of je verplaatst met het openbaar vervoer.  Na 18 uur is de stad zeker van iedereen, maar niet iedereen durft buiten te komen.

Met dergelijke oppervlakkige spitszinnen praat het door links gedomineerde stadsbestuur zijn eigen zwakke, toegeeflijke beleid goed.  De hoofdbibliotheek is gevestigd op het de Coninckplein op de plaats waar vroeger de Permekegarage stond.  Een buurt die al jaren kreunt onder de criminaliteit, prostitutie en drughandel.  Een buurt onmiddellijk aansluitend bij wijken die bijna volledig ingenomen zijn door vreemdelingen en illegalen van de meest uiteenlopende nationaliteiten, met dominerende moslims, negers en zelfs weggedoken Antwerpenaars.  Men had gehoopt door de bibliotheek op die plaats  te vestigen, de buurt te verheffen.  Tot hiertoe is er niet veel van te merken.  De slogan " 't stad is van iedereen " is een even grote leugen als de vreedzame, vrolijke multiculturele wereld.  Die is ook van iedereen, schijnt het.

Zelfs  de voorzitter van de IJzerwake is het daar mee eens : "De wereld is van iedereen, maar Vlaanderen is van ons".

Savat

Op de openbare nieuwjaarsreceptie van de stad Antwerpen werden 7000 pakjes friet uitgedeeld, duizenden liters bier en drank en tienduizend wintersjaals met het logo "A" van Allah.

In diezelfde stad om de hoek van de feestende Grote Markt trof de fotograaf van tScheldt deze toestand aan :




Zolang dergelijke ellende bestaat, is er geen enkele reden om te feesten en cadeaus uit te delen aan mensen die daar geen behoefte aan hebben.  Wat een intrieste mentaliteit bezitten onze bestuurders toch.

Ray


www.tscheldt.be

Zij heeft gekozen voor Vlaams Belang, ze doet prima werk, ze kent privé moeilijkheden maar ze blijft een van ons.  De reactie van het trieste kale mannetje van de Standaard is vermoedelijk ingegeven door wanhoop en afwijzing. Dag, Brinckman, waarom ga je je niet verzuipen ?

Gelukkig weten Amerikanen niet te veel over Belgische politiek. Na een satelliet-interview met ‘De Zevende Dag’ vroeg de cameraman op het dak van het CBS-gebouw mij of Brussel naast Belgie lag. Hij had gehoord dat beide iets met elkaar te maken hadden.

‘Bestaat België nog?

Zodra ik echter een politiek geinteresseerde Amerikaan ontmoet, volgt onvermijdelijk de vraag of Belgie nog bestaat. Ik dedramatiseer en antwoord dat Belgie zes regeringen heeft en er slechts één in moeilijkheden zit. Kortom: ‘Belgium is not yet running out of governments’. De verbazing over het aantal regeringen is meestal ook het einde van de dialoog.

De one liner waarmee ik de situatie probeer te redden, neemt natuurlijk niet weg dat er wel degelijk een probleem is. Internationaal wordt Belgie gezien als een land dat bezig is te verdwijnen. Het is een Kingdom in its final days.

‘België is afgelopen’

Het duurde lang voordat de internationale pers in de gaten had hoe ernstig de politieke crisis in Brussel was. Daarna kwamen alle grote Amerikaanse kranten met verhalen over het uiteen vallen van het land. De publieke opinie vatte de toestand met gekende haast samen: ‘Belgie is afgelopen, volgende onderwerp graag’.

Een internationaal handelsmerk

De federale structuren zijn natuurlijk wat taaier dan buitenstaanders denken maar zelfs de meest geoefende Wetstraat deskundige kan niet meer ontkennen dat het ‘Belgisch model’ vastzit. Tot voor kort was dit model een internationaal handelsmerk.

Ik herinner me hoe Jos Chabert, als Brussels minister voor het leven, naar Jeruzalem reisde om het Belgische model aan te prijzen voor de co-habitatie van Joden en Palestijnen. Ook in de Balkan crisis dook het ‘Belgisch model’ regelmatig op als modus vivendi voor bijvoorbeeld Bosnie-Herzegovina.

Zelfs de vroegere secretaris-generaal van de VN, Kofi Annan, zag het Belgisch model als oplossing voor de jarenlange blokkade in Cyprus. Het Belgisch model had dus een intrinsieke waarde.

Bouwstenen

Eerlijk gezegd, zitten er in het Belgisch model veel bouwstenen voor het construeren van een maatschappij met bevolkingsgroepen die om één of andere redenen fricties hebben. Denk maar aan de scheiding tussen zaaks- en persoongebonden materies. Daarmee kan men een culturele autonomie bewaren binnen een samenleving die één fysieke infrastructuur veronderstelt.

Voor Sarajevo is zoiets nu een oplossing. Ook in Kosovo zal de EU elementen uit het Belgisch model voor de dag moeten halen om een samenleving levenswaardig te houden, naast uiteraard de financiele steun.

Geen exportmiddel meer

Maar de voortdurende crisis heeft het ‘Belgisch model’ als exportmiddel kapot gemaakt. Een Belgische minister van Buitenlandse Zaken moet nu in het buitenland uitleggen dat Belgie nog bestaat. Ook de premier krijgt overal vragen. Tijdens een bezoek aan de Algemene Vergadering van de VN moet dat vrij irritant zijn geweest.

De lamme en de blinde

En ook het internationale zakenleven vraagt zich af hoe het nu eigenlijk zit. De buitenwereld ziet dat er in dat model ergens een ongeneesbaar virus van splitsing zit. De politicus die nu naar Israel, de Balkan, Congo of Cyprus trekt met het ‘Belgisch model’ wordt weggelachen. Zo gaat De Gucht geregeld naar Congo om te spreken over nationale eenheid. Dat is gelijk de lamme die de blinde vertelt hoe hij de marathon kan winnen.

14 januari 2008  -  Derk-Jan Eppink

Na de schitterende spreekbeurt van Gerolf Annemans in de kamer tijdens de regeringsverklaring, stuurden wij hem op 24 december een twintigtal reacties die hier op de blog waren toegekomen.   Vanmorgen ontvingen wij deze dankbetuiging van mijnheer Annemans.  Het linkse zootje kan vaststellen dat dit VB-kamerlid ook kan schrijven, wat bij velen van hun kant twijfelachtig is.

In de stad van Allah waar de de VLD zowat de helft van haar kiezers verloor, werd gisteren duchtig nieuwjaar gevierd.

Naar betrouwbaar liberaal gebruik zette iedereen telkens iedereen in de bloempjes, wat het geheel danig opfleurde.  Dirk van Mechelen, een van de zeldzame betrouwbare ministers uit de Vlaamse regering, werd uitgenodigd om in 2009 de lijst aan te voeren in Antwerpen.  Wie zouden ze anders moeten nemen ?  De gebuisde zuurpruim Marinower of het kakelding De Ridder ?

Van Campenhout, chatanooga-shoe-shine-boy bij Janssens, deed alsof hij op zijn eentje het stadhuis rechthoudt en de burgemeester hem elke dag onderdanig om zijn mening komt vragen. 

De electorale neergang in 2006 van de VLD was te wijten aan de laksheid van de fractie en de schepenen, die zich opstelden in de schaduw van Janssens en terecht door de kiezers werden afgestraft  als overbodig zootje.  De neergang bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007 was gedeeltelijk een gevolg van het  vorige zwakte-aanbod, het geknoei met de lijstsamenstelling, en natuurlijk de juiste prijs die betaald werd voor het beleid van Paars.

De weggeduwde fractievoorzitter in de Kamer, Fons Borginon en de  gebuisde azijnbrouwer Marinower kregen een fles champagne en het vriendelijke verzoek te stoppen met hun geheime bijeenkomsten.  In het Stadspark dan nog wel.  Van Borginon hoef je niets te vrezen : die man leeft in de wolken en het is een misterie waarom zo iemand zich onledig houdt met partijpolitiek.  Hij wordt al jaren misbruikt omwille van zijn Vlaamsgezinde reputatie, dankzij grootvader ; waar Fons zich maatschappelijk situeert, heeft hij nog nooit duidelijk laten horen.  Misschien een goede opvolger voor Guy Lauwers van de vuilnisbakken ?

Een zaak werd niet besproken tijdens dit bloemenfestijn : de stad Antwerpen wordt bestuurd door een noodcoalitie tégen het Vlaams Belang, het schepencollege wordt compleet gedomineerd door een burgemeester die niet opgewassen is tegen zijn taak en alleen geïntresseerd in concertjes en fuiven.  Zolang de VLD, die een goede financieschepen levert die echter verstopt blijft, niet zal opteren voor een duidelijk eigen imago, is zowel de partij zelf als de bevolking de dupe van deze onkunde.

Savat.

We maken er geen vaste rubriek van maar komaan, één keer is geen gewoonte en het doet altijd plezier foto's te bekijken van de vijand.

Het trio hieronder afgebeeld,  staat bekend om zijn onwankelbare linksigheid, trouw aan het vaderland, en het heersende regime, alle drie bekeerde katholieken (of bijna) en griezelend van afkeer voor al wie niet denkt als zij. Is dit een goede werktitel, geïnspireerd op Laken ? U kent ze ?

"Broodlakeien omringen hofnar"

r

Juffrouw Ellen

We zijn zeer blij en opgelucht dat de achtbare heer schepen Guy Lauwers van de SP-a, voorheen vakbondsvoorzitter van de Algemene Centrale der Openbare Diensten en in een nabije toekomst gewezen schepen en werkzoekende,  een betere huisvuilophaling in het vooruitzicht stelt.

"Nooit meer zoals tijdens de kerstperiode" zucht de achtbare heer opvolger van Frans Detiège, die zijn stad met harde hand proper hield. maar ook regelmatig stakingen kende.  Waar socialisten leiden, tiert het afval.

Zo gezegd, zo gedaan.

Voor een week verbaasde schepen Lauwers de bevolking met te kraaien dat 25% van het personeel van de DOR (dienst openbare reiniging, maar zo heten ze niet meer intussen) thuiszit met ziektes, kwalen, ongemakken, stress en vooral geen zin om veel te doen.  Als een directeur van een privé bedrijf iets dergelijks vaststelt en in de krant begint te toeteren, dan wordt hij door de vakbond voor de rechter gesleept wegens misbruik maken van vertrouwelijke gegevens, schending van de praaivesie, racisme en discriminatie.  De paletten worden bovengehaald, in brand gestoken en de allochtonen komen de syndicalisten uitlachen met hun mini-brandjes, want zij doen het met auto's.

Lauwers mag echter zulke persoonlijke gegevens publiceren en nog een dikke sneer geven ook aan het personeel, want Lauwers is een socialist en naar beste stadhuisgewoontes zijn dat de grootsmoelen tegen de werkende mensen.  Wat Lauwers volgens ons best zou aankunnen is binnenkort zelf de vuilnisbakken ledigen in de stad. En als hij met nieuwjaar aan mijn deur komt zingen, krijgt hij een euro.
 
Alles zal nu opgeladen worden maar als het niet behoorlijk gesorteerd is, betaalt u een boete van 350 euro.  Ja, ja.  Er zullen inspecteurs rondlopen, die het huisvuil controleren en met wie een flinke pot ruzie zal gemaakt worden. Vooral in de verpauperde wijken waar illegalen, allochtonen, nieuwe en oude Antwerpenaars samenwonen.  Want wie zegt, dat het foute zakje van Abdul is en niet van de Frans ?  Het systeem van boetes heeft nooit gewerkt.  Hebben die controleurs trouwens de juridische bevoegdheid om boetes op te leggen ?

Zolang men ons zal blijven opzadelen met gesorteerd huisvuil, dat achteraf toch bij mekaar gekieperd wordt, zal het een probleem blijven.  Mensen met mini-verstand en weinig bestuurservaring zullen het er niet beter op maken.

Ray

Onze minister van buitenlandse zaken, de heer Napoleon, zit met een ei.  Broeden zal helaas niets uithalen.  Er rest hem enkel om van het ding af te geraken, zijn angst   weg te schrijven. 

U zal zich herinneren dat in de slachtmaand november, Napoleon geruststellende verklaringen aflegde aan de regimepers door te zeggen dat in het buitenland nauwelijks gereageerd werd op de pralinenrevolutie in het land B. De kleine minister loog, want stiekem had hij naar de ambassadeurs een nota geschreven om de landsvertegenwoordigers aan te zetten, alle persgeruchten over het uiteenvallen van B. te ontkennen, tegen te spreken en als het niet anders kon, de journalisten te ontvoeren.  Hij trad toen op als minister- afhandelaar van lopende zaken. 

Toen hij na de staatsgreep door keuning en premier terug aangesteld werd in de dictatuur Guynokkio III, liet hij zich ontvallen, dat het bijzonder moeilijke tijden waren geweest die voorbije maanden, want dat B enorm veel moreel krediet was kwijtgespeeld.  Zeker in de UNO waar het net in de Veiligheidsraad    was terechtgekomen. Een landje dat op springen staat door een pralinenindigestie moet met serieuze naties als de VS, China en Frankrijk de weireld bewaken. Luidop lachen is toegelaten.

En nu weer trekt Napoleon ten strijde : de ambassadeurs moeten allerlei discrete initiatieven treffen om het imago van het land op te krikken. Hij heeft het zelfs in zijn instructies over "de nota Verhofstadt" die niet meer is dan een discreet werkdocument. Daar zal Guynokkio blij mee zijn.

Kortom, de angst zit er diep in, de wanhoop is groot.  Wat er ook gebeure in de eerstkomende maanden of jaren, dit land is gedoemd om te verdwijnen. En wat doet de Vlaamse regering om het buitenland te informeren over het nakend einde van de federatie ?  Bourgeois, is dat uw sector, niet ?

Ray


http://www.gazetvanantwerpen.be/nieuws/Binnenland/default.asp?art={14E26835-DD24-4DC3-8629-41CC986C1C9D}

Na het Sint Niklaasincident op de wijk Zurenborg vorige maand, waar allochtonen een Sint Niklaasfeest verstoorden en een aantal aanwezigen het ziekenhuis inklopten, greep zaterdag een gelijkaardige baldadige aanval plaats door een opgezweepte groep vreemdelingen.

Het vlot hoe langer hoe beter met de integratie, nog een paar honderd jaar en we zijn er nog niet. 

Omdat het met de taalkennis niet zo best opschiet bij vele allochtonen, gaat het op school natuurlijk evenmin als een fluitje van een cent.  Niet getreurd, wij passen ons wel aan en laten de allochtone jongeren doen waar ze goed in zijn : judo, karate, kickboksen, hanengevechten, voetbal, kortom al die fijne en geraffineerde bezigheden zonder dewelke onze beschaving niet is, wat ze is.

Er is echter nog werk aan de winkel, in feite is er nauwelijks een winkel maar als wij ons voldoende aanpassen, komt het in orde : eens de winkel er is, kan hij geplunderd worden.

Vorige zaterdag werd er gevoetbald in Deurne door de scholierenploeg van V&O United tegen Belgica-Edegem.  Een ploeg met de naam Belgica klinkt verdacht.  En gedraagt zich helaas zoals te verwachten is : onsportief en achterbaks.

Als na de wedstrijd de spelers (kinderen tussen 11 en 17) van United naar de kleedkamers gaan, stormt een bende wilde kerels met hun zonen het plein op en vallen de spelertjes en hun trainer aan.  Een ooggetuige verklaart : "Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt, een dertigtal volwassenen, allemaal allochtonen, vallen de groep spelers aan, kinderen worden afgetroefd door volwassenen, de trainer wordt in zijn gezicht geslagen en is voor een week werkonbekwaam, sommige spelers hebben steekwonden, er waren dus wapens en 8 van de 11 voetballertjes zijn naar de spoedafdeling gevoerd."

De politie is op zoek naar de daders. Er waren ongetwijfeld vele brave allochtonen bij.

Vorigeweek werd een campagne gelanceerd om bij jongeren-voetbalwedstrijden de ouders aan de zijlijn aan te zetten hun aanmoedigingskreten te milderen. Er is niets gezegd over de tegenpartij aanvallen en neersteken.  Vandaar.



Savat

(met dank aan www.hetvrijevolk.com)

De Crem is in staat om de slag van Waterloo opnieuw te laten overdoen, met Flahaut als Bonaparte en hijzelf in de rol van  Wellington.  We zouden verdorie supporteren voor Wellington.

We hebben in het verleden al enkele malen verwezen naar "de Frut van Koekestad", een fijne, geestige en Vlaamsgezinde webstek.  U kan hem bereiken langs deze sterke betonnen brug : http://www.defrut.be/

Tot onze grote en aangename verrassing heeft de uitgebreide redactie een lovend artikel over ons geschreven en ons een prachtig stuk muziek aangeboden langs Youtube : een fragment van Rienzi van Richard Wagner uit de Metropolitan in New York gedirigeerd door James Levine. U moet dat enkel beluisteren als u van Wagner houdt, natuurlijk. De meesten doen dat niet.

Morgen is het gedaan met de bloemen en de gelukwensen, dan gaan we weer normaal aan de slag.  Maar eerst nog dit verzoek : wij lezen bij de Frut van koekestad dat zij deelnemen aan een wedstrijd voor websteks.  Willen we even aan de kar meeduwen, alstublief en als u akkoord gaat ?

Ray

We zeggen het niet graag, want het klinkt op het randje af maar we kunnen het eenvoudigweg niet laten : Elio di Rupo ziet er uit als een Napolitaanse charmezanger uit de jaren '50 die begonnen is bij de huisvuilophaling en dan via allerlei louche cabaretten in de belgisch politiek is verzeild geraakt.

Jarenlang heeft hij ontkend dat hij na een mislukt huwelijk, overgeschakeld was op een ander merk.  Ook daar moeten we mee opletten, want de discriminatiediensten liggen op de loer.  We kunnen ze geruststellen, het kan ons niet schelen wat Elio graag doet  en met wie.  Wat ons wel kan schelen, is wat de PS-voorzitter voorstelt inzake de communautaire problematiek : een talentelling organiseren in  Brussel en de rand. De gemeenten met een Franstalige meerderheid worden vervolgens overgeheveld.  Dat is fair en zo komt de rand  op neutrale wijze in Brusselse klauwen.

Op de RTBF deed di Rupo er nog een lap bij : de Franstaligen die naar Brussel komen moeten op die manier niet passeren langs een andere taalgemeenschap.  De fameuze corridor tussen Luilekkerland en Broekzele wordt dan een feit. Dit alles tijdens de nieuwberichten van zaterdag 13 januari na een reportage van 10 minuten over de luchthaven van Charleroi, stad die tussen haakjes verbroedert met Palermo in Sicilië met speciale kortingen voor heren met deukhoeden, snorretjes en hese stem.

Zo werkt democratie, zegt Elio, de wet van de sterkste telt.  Opgelet, opgelet, niet altijd en niet in alle gevallen !  Als in het land B de Vlamingen, die een numerieke meerderheid bezitten in kamer en senaat, gebruik maken van die feitelijkheid, piepen de Walen als gekeelde varkens.  De splitsing van BHV was zo'n piepmoment :  de Walen waren diep gekoewetst,  de Vlamingen moesten excuses aanbieden, beloven het nooit meer te doen en de stemming ongedaan maken.  De Franstaligen zullen ons zeggen wanneer waar en hoe de meerderheidsregel geldt.  Compris ? 

Inmiddels liggen de allochtonen op de loer bij de aan gang zijnde stammentwisten.  Zij weten nu, dat het volgens de logica van di Rupo mogelijk is, over een aantal jaren op basis van de meerderheidsregel te eisen dat in bepaalde streken, gemeentes, steden islamitische gebruiken kunnen ingesteld worden.  Ze kregen de paplepel in de mond van die andere gastarbeidserszoon uit het zonnige Napoli.

Zondagmiddag stond ik plots oog in oog met de burgemeester van mijn stad, u kent hem, Pétrick Janssens. Dat kwam omdat mijn vrouw en ik naar de Nieuwjaarsreceptie op de Grote Markt waren gaan kijken : een goedbedoeld initiatief om alle inwoners (en anderen) bij mekaar te brengen en de populaire politici de kans te gunnen tussen de menigte lopend, handen te drukken en kusjes te geven aan de dames. De enige die we zagen, was Pètrick.

Mijn vrouw, die soms nog plezanter is dan ikzelf wat ik haar ten stelligste afraad, fluisterde in mijn oor of ik mij niet wou voorstellen aan mijn burgemeester, want voorwaar, hij glimlachte naar ons.   Deze zondag, die een feestdag is voor Angeltjes dreigde om zeep te gaan.  We hebben onmiddellijk rechtsomkeer gemaakt en zijn bedrukt huiswaarts gegaan. Waar de vele commentaren  op deze blog een balsem voor het geschokt gemoed waren.

Zo'n volks nieuwjaarsfeest wordt uitgebreid aangekondigd in de regimekranten en via affiches.  Iedereen is welkom en er worden GRATIS CADEAUS uitgedeeld.  Tussen 11 en 14 uur kreegg u drank, frieten en sjaals met de A van A.  Honderden mensen stonden gedisciplineerd in rij aan te schuiven, helemaal niet Antwerps, want als ze op tram of bus  wachten, duwen ze je onder de wielen.  We hebben er enkelen in het oog gehouden die hun sjaal direct wegstopten en opnieuw in de rij gingen staan.  De waarheid niets dan de waarheid. We hebben een man horen telefoneren naar huis : "'k eb er al draai" (ik heb er al drie) De meeste aanwezigen behoorden tot het openbare ambt en  de socialistische partij (dat zie je gewoon) en de eeuwige flierefluiters die overal present zijn.

Wil iemand uit het Gentse aan Francis van den Eynde meedelen, dat wij  ook in deze stad geen enkele allochtoon gezien hebben bij dit gebeuren.  Dank.

Ray