Mijnheer de President, in uw land worden mensen gestenigd en opgehangen.  In uw land moeten vrouwen zich verantwoorden bij de politie hoe ze gekleed lopen.  U beliegt permanent de hele wereld en u bedreigt de vrede.  U bent een jammere mislukking van moeder natuur.  Wanneer vertrekt u naar Allah, Mijnheer de President ?

15 januari 2008    Op dit moment wachten negen vrouwen en twee mannen in Iran op de uitvoering van hun doodvonnis door steniging. Amnesty International roept de Iraanse autoriteiten op om deze uiterst gruwelijke vorm van doodstraf onmiddellijk af te schaffen.

Steniging is speciaal bedoeld om het lijden van de veroordeelde te vergroten. In het Iraanse wetboek van strafrecht staat dat de stenen groot genoeg moeten zijn om pijn te veroorzaken, maar klein genoeg om veroordeelden niet meteen of binnen twee gooien te doden.

Juffrouw Ellen

Ergens in de reacties wordt een gedeeltelijk artikel uit Knack overgenomen in verband met de stellingen van Scheffer over de grootstedelijke problematiek en de mengeling van mensen met diverse achtergronden.  Ik heb in de reacties zelf een antwoord geplaatst, omdat ik het nauwelijks eens ben met deze gemakkelijke visie.  Om niet de indruk te wekken, dat wij om het even wie die door de roodgroene maffia afgewezen wordt, moeten toejuichen, veroorloof ik me dit stuk hier te herhalen.

Ik ken deze stellingname van Scheffer en waardeer ze matig, omdat zijzelf gematigd is. Dat ze veel ophef veroorzaakte in NL bij de linkse kerk is juist, maar dat maakt haar niet tot een bijbel voor rechts. 

 De 3 fases die optreden ingevolge migratie zijn volgens hem : vermijding - conflict en aanvaarding.  Het zou hoopvol zijn, als het zo zou gebeuren voor ons nageslacht. Helaas niets wijst in die richting.  De migratie is massaal ditmaal en beperkt zich niet tot een bepaalde route die gevolgd werd door rondreizende stammen die bv van het kille Noorden afzakten tot midden- en zuid-Europa. Gans West-Europa wordt overspoeld en zonder de minste weerstand, ook dit is uniek.  

De schokgolven veroorzaakt door de islamieten zijn nog volop aan de gang als we vanuit het Oosten (de Balkan) ook vrij massaal aangepakt worden, om niet te spreken over de talrijke Afrikanen.  M.i. is dit aspect ook een uniek gebeuren. 

De overrompeling (met officiële goedkeuring van de regeringen) door moslims wordt lijdzaam ondergaan.  Het geweld dat zich voordoet bij  talrijke conflicten komt van de inwijkelingen, die er niet over peinzen om zich aan te passen en omzeggens nooit van de Europeanen.   Scheffer gaat stilzwijgend aan dit merkwaardige fenomeen voorbij en port ons aan te accepteren, dat de panorama's van onze steden opgesmukt zullen worden door minaretten.  De verdere logische stap van deze vaststelling, is dat de bevolking in hoge mate islamitisch zal worden, de eigen wetten en normen zullen opgelegd worden  en het makke, zwakke Europese gedachtegoed in de kelder mag gaan schuilen.

Scheffer heeft het recht op zijn mening en hij is een geleerde.  Daar hebben we er helaas veel van, en we hebben er even helaas niets aan.

Ray

Het is aan kleine details dat je soms zeer scherp iemands karakter doorgrondt.  Zowel de aangename kanten als de vervelende streken springen in het oog als men zich even ongecontroleerd laat gaan.

Bert de Graeve, de schoonzoon van Maurice de Wilde, ligt aan de basis van het VRT-standpunt over de manier waarop de openbare omroep verslag moet uitbrengen (of bij voorkeur géén verslag) over het Vlaams Blok/Belang. Vanuit zijn functie van gedelegeerd bestuurder duwde hij, overigens zonder veel moeite te moeten doen, bij de journalisten van de nieuwsdienst de fameuze nota  "de VRT en de democratische samenleving" door.  De redactie en de journalisten leverden hun autoriteit en principes in, in ruil voor meer centen en promoties.

Een man die zijn eigen meningen als godsoordelen beschouwt, is in Angeltjestaal een arrogante kwal.  Wat soort mens die De Graeve is, lezen we vandaag in de Frut  waar ze erachter zijn gekomen dat het braakmiddel voortdurend klachten neerlegt tegen om het even wie uit zijn omgeving.  In 2005 begon hij een rechtszaak tegen de VZW Parochiale Werken Sint Remigius in Wambeek-Ternat.  De over-het-paard-getilde had zich een herenhuis anageschaft in het centrum van de gemeente, pal tegenover het parochiehuis. http://immo.spotter.be/nl/Wambeek-Huis/Spot_830394.htm

De Graeve diende als enige omwonende aan de lopende band klacht in wegens geluidsoverlast bij feestjes en fuiven.  Via juridische weg en dwangsommen probeerde hij de gemeenschapsruimte te laten sluiten.  Het lukte niet.

Ook in zijn vorige woonplaats in Sint-Genesius-Rode had de pendante kwast het voortdurend aan de stok met zijn buren wegens vermeende geluidshinder. 

Paranoia ?  Egocentrisch ?  A-sociaal ? Hysterisch ?  Het zijn slechts vragen.  Als  iemand met dergelijke afwijkingen manager wordt bij de VRT, dan krijg je later inderdaad de 0000.

Ray 

Na verloop van tijd en vele incidenten, ga je denken : "Zijn moslims soms geboren met een virus van kwaadheid ?"  Je hoort of leest zowat elke dag dat ergens ter wereld de moslims reageren als furies op echte of vermeende beledigingen. 

Ze heben lange tenen.  Dat is duidelijk. Niettegenstaande de Westerse regeringen in Europa zich gedragen als gedweeë hondjes om het de aanhangers van de islam naar de zin te maken, vaak tégen de zin van de eigen mensen, of het eigen volk. 

Nu is het weer herrie in Oostenrijk.  Een politica van de OFP had de profeet een pedofiel genoemd en voorgesteld dat de vrienden best  naar hun land van oorsprong zouden terugkeren.  Van de integratie komt niets terecht en je moet echt bezopen zijn om te stellen, dat de moslims een verrijking voor onze gemeenschappen betekenen of een fijne aanvulling op onze cultuur.  Een vaststelling of een woord van afkeuring en ze worden woest, ze kunnen zich niet bedwingen.   Sommigen ontploffen zelfs.  

Een onschuldige confrontatie met het Westen, zoals een Sinterklaasfeest of een jeugdvoetbalmatch waar iedereen opgetogen naar toe vertrekt, eindigt met slachtoffers in ambulances.  Voor alle duidelijkheid : de slachtoffers zijn onze mensen, als u me toelaat dit onderscheid te maken. 

Het gewoon vermelden of aanstippen van dergelijke incidenten volstaat om het etiket racist opgekleefd te krijgen.  Uitdentreure zullen we het blijven herhalen : als er van racisme sprake is, bestaat het enkel bij de groepen die zich weigeren aan te passen.  Wij overvallen geen mens, wij lopen niet rond met messen, wij slaan géén kinderen, wij jagen niet op exotische schoonheden die we benaderen als bronstige hengsten.

Beu, absoluut beu, zijn we ze, deze  ruziemakers. Over de brug vindt u de feiten die aanleiding waren voor onze jeremiade.

Ons devies is gekend : sport is voor miekes, opera is voor echte venten.  Maar die zijn er hoe langer hoe minder.  U weet toch hoe dat komt ?  Juist. Laten we het stil houden, want die van het Spionnencentrum zitten klaar om te noteren : discrepantie ?  Of dispensarium ?  Neen, discriminatie !

Dus voor de vele miekes : een sportbijdrage, schatjes. 

Lopen en hard lopen, zoals Oscar Pistorius uit Zuid-Afrika, een blanke athleet zonder benen.  Neen, dit is geen misplaatste grap. 's Mans benen zijn beide geamputeerd maar dankzij de wonderen van de techniek heeft hij er 2 high-tech koolstof kunstbenen laten onder plaatsen.  Het ziet er uit als een kruising tussen een flink gespierde mens en een struisvogel, want Oscar loopt als een vuurpijl.  De 100 meter in 10.91 weten zelfs wij, is een mooie tijd die wij zelf makkelijk haalden vroeger.  Nu nog, maar de ambitie ontbreekt.



Knal vervelend is dat Zuid-Afrika op Oscar Pistorius had gerekend om deel te nemen aan de Olympische Spelen te Peking maar daar zit weer een bende gehandicaptenhaters bijeen die in de reglementenboekjes gesnold hebben en Oscar bij voorbaat elimineren als een valsspeler.  Stiekeme dopinggebruikers daarentegen worden wel toegelaten.  Dus toch, discriminatie.

Ray

Als blijk van bereidheid tot onderwerping en integratie, heeft de afgevaardigde van de door de VRT met onze centen gesponsorde partij Spirit zich gehuld in de kledij der onderdanigheid, wat de goedkeuring wegdraagt van de Walen. "Als ze allemaal zo waren, zou het snel afgelopen zijn" schertste de goedgeluimde PS-voorzitter. Nu ook, want het is maar een schijnvertoning dat octopusgebeuren.  De zaken worden binnenskamers geregeld en enkel in plenaire vergadering gebracht als er een goedkeuring nodig is.  Men loopt niet het risico het land B nogmaals in de spotlights van de internationale spot te plaatsen. 

Het kan zijn dat sommigen het niet weten (of niet goed hebben opgelet) maar verschillende  van onze prominente lezeressen en reageersters zijn wild van Sarkozy.  Zeg geen verkeerd woord over de Franse president, of ze komen afgezakt naar uw woning met spandoeken.  Wij van de redactie voelen ons onbehaaglijk bij deze situatie, die ons verhindert om eerlijk ons gedacht te schrijven : wij beginnen te begrijpen wat het betekent op een marketingbureau zoals bij le Standard, of een CD-winkel zoals le Matin te werken. Gefnuikt, beknepen en overzenuwd.

In de NL pers vonden we deze boeiende mededeling die we copiëren voor wat ze waard is en waarvoor wij geen enkele verantwoordelijkheid wensen te dragen : vas-y, Nicolas !

De Franse krant L'Est Républicain meldt dat de Franse president Nicolas Sarkozy en Carla Bruni donderdag getrouwd zijn in het Elysée-paleis. De bron van het bericht is iemand die geassisteerd heeft bij de huwelijksverbintenis.

Daarnaast meldt Bild dat Sarkozy en Bruni binnenkort een kind kunnen verwachten. Volgens een reporter heeft een bron bij American Hospital in Parijs bevestigd dat er een echo is uitgevoerd.

Artsen zouden inmiddels hebben vastgesteld dat Bruni bezwangerd is

Weet u, wat wij ergernisgevend misplaatst vinden ?  De zin "Bruni is bezwangerd".  Wie zegt  dat nu  ?  De dominee uit Middelburg ?  Als dit bericht door ons was opgesteld geweest (wat dus niet mag van de vrouwencensuur) dan had het er vermoedelijk zo uitgezien :

"Carla, de charmante geliefde van de Franse president, draagt onder het hart de vrucht van hun tedere liefde. Het kindje zal  Pusta Champs Elysées genoemd worden." Maar ja, de censuur is onverbiddelijk.

Ray

Ik reed deze namiddag toevallig achter de bibliotheekbus aan,  versierd met de slogan " 't Stad is van iedereen". 

Het is er inderdaad aan te zien als je na de middag rondwandelt  in de stad of je verplaatst met het openbaar vervoer.  Na 18 uur is de stad zeker van iedereen, maar niet iedereen durft buiten te komen.

Met dergelijke oppervlakkige spitszinnen praat het door links gedomineerde stadsbestuur zijn eigen zwakke, toegeeflijke beleid goed.  De hoofdbibliotheek is gevestigd op het de Coninckplein op de plaats waar vroeger de Permekegarage stond.  Een buurt die al jaren kreunt onder de criminaliteit, prostitutie en drughandel.  Een buurt onmiddellijk aansluitend bij wijken die bijna volledig ingenomen zijn door vreemdelingen en illegalen van de meest uiteenlopende nationaliteiten, met dominerende moslims, negers en zelfs weggedoken Antwerpenaars.  Men had gehoopt door de bibliotheek op die plaats  te vestigen, de buurt te verheffen.  Tot hiertoe is er niet veel van te merken.  De slogan " 't stad is van iedereen " is een even grote leugen als de vreedzame, vrolijke multiculturele wereld.  Die is ook van iedereen, schijnt het.

Zelfs  de voorzitter van de IJzerwake is het daar mee eens : "De wereld is van iedereen, maar Vlaanderen is van ons".

Savat

Op de openbare nieuwjaarsreceptie van de stad Antwerpen werden 7000 pakjes friet uitgedeeld, duizenden liters bier en drank en tienduizend wintersjaals met het logo "A" van Allah.

In diezelfde stad om de hoek van de feestende Grote Markt trof de fotograaf van tScheldt deze toestand aan :




Zolang dergelijke ellende bestaat, is er geen enkele reden om te feesten en cadeaus uit te delen aan mensen die daar geen behoefte aan hebben.  Wat een intrieste mentaliteit bezitten onze bestuurders toch.

Ray


www.tscheldt.be

Zij heeft gekozen voor Vlaams Belang, ze doet prima werk, ze kent privé moeilijkheden maar ze blijft een van ons.  De reactie van het trieste kale mannetje van de Standaard is vermoedelijk ingegeven door wanhoop en afwijzing. Dag, Brinckman, waarom ga je je niet verzuipen ?

Gelukkig weten Amerikanen niet te veel over Belgische politiek. Na een satelliet-interview met ‘De Zevende Dag’ vroeg de cameraman op het dak van het CBS-gebouw mij of Brussel naast Belgie lag. Hij had gehoord dat beide iets met elkaar te maken hadden.

‘Bestaat België nog?

Zodra ik echter een politiek geinteresseerde Amerikaan ontmoet, volgt onvermijdelijk de vraag of Belgie nog bestaat. Ik dedramatiseer en antwoord dat Belgie zes regeringen heeft en er slechts één in moeilijkheden zit. Kortom: ‘Belgium is not yet running out of governments’. De verbazing over het aantal regeringen is meestal ook het einde van de dialoog.

De one liner waarmee ik de situatie probeer te redden, neemt natuurlijk niet weg dat er wel degelijk een probleem is. Internationaal wordt Belgie gezien als een land dat bezig is te verdwijnen. Het is een Kingdom in its final days.

‘België is afgelopen’

Het duurde lang voordat de internationale pers in de gaten had hoe ernstig de politieke crisis in Brussel was. Daarna kwamen alle grote Amerikaanse kranten met verhalen over het uiteen vallen van het land. De publieke opinie vatte de toestand met gekende haast samen: ‘Belgie is afgelopen, volgende onderwerp graag’.

Een internationaal handelsmerk

De federale structuren zijn natuurlijk wat taaier dan buitenstaanders denken maar zelfs de meest geoefende Wetstraat deskundige kan niet meer ontkennen dat het ‘Belgisch model’ vastzit. Tot voor kort was dit model een internationaal handelsmerk.

Ik herinner me hoe Jos Chabert, als Brussels minister voor het leven, naar Jeruzalem reisde om het Belgische model aan te prijzen voor de co-habitatie van Joden en Palestijnen. Ook in de Balkan crisis dook het ‘Belgisch model’ regelmatig op als modus vivendi voor bijvoorbeeld Bosnie-Herzegovina.

Zelfs de vroegere secretaris-generaal van de VN, Kofi Annan, zag het Belgisch model als oplossing voor de jarenlange blokkade in Cyprus. Het Belgisch model had dus een intrinsieke waarde.

Bouwstenen

Eerlijk gezegd, zitten er in het Belgisch model veel bouwstenen voor het construeren van een maatschappij met bevolkingsgroepen die om één of andere redenen fricties hebben. Denk maar aan de scheiding tussen zaaks- en persoongebonden materies. Daarmee kan men een culturele autonomie bewaren binnen een samenleving die één fysieke infrastructuur veronderstelt.

Voor Sarajevo is zoiets nu een oplossing. Ook in Kosovo zal de EU elementen uit het Belgisch model voor de dag moeten halen om een samenleving levenswaardig te houden, naast uiteraard de financiele steun.

Geen exportmiddel meer

Maar de voortdurende crisis heeft het ‘Belgisch model’ als exportmiddel kapot gemaakt. Een Belgische minister van Buitenlandse Zaken moet nu in het buitenland uitleggen dat Belgie nog bestaat. Ook de premier krijgt overal vragen. Tijdens een bezoek aan de Algemene Vergadering van de VN moet dat vrij irritant zijn geweest.

De lamme en de blinde

En ook het internationale zakenleven vraagt zich af hoe het nu eigenlijk zit. De buitenwereld ziet dat er in dat model ergens een ongeneesbaar virus van splitsing zit. De politicus die nu naar Israel, de Balkan, Congo of Cyprus trekt met het ‘Belgisch model’ wordt weggelachen. Zo gaat De Gucht geregeld naar Congo om te spreken over nationale eenheid. Dat is gelijk de lamme die de blinde vertelt hoe hij de marathon kan winnen.

14 januari 2008  -  Derk-Jan Eppink

Na de schitterende spreekbeurt van Gerolf Annemans in de kamer tijdens de regeringsverklaring, stuurden wij hem op 24 december een twintigtal reacties die hier op de blog waren toegekomen.   Vanmorgen ontvingen wij deze dankbetuiging van mijnheer Annemans.  Het linkse zootje kan vaststellen dat dit VB-kamerlid ook kan schrijven, wat bij velen van hun kant twijfelachtig is.

In de stad van Allah waar de de VLD zowat de helft van haar kiezers verloor, werd gisteren duchtig nieuwjaar gevierd.

Naar betrouwbaar liberaal gebruik zette iedereen telkens iedereen in de bloempjes, wat het geheel danig opfleurde.  Dirk van Mechelen, een van de zeldzame betrouwbare ministers uit de Vlaamse regering, werd uitgenodigd om in 2009 de lijst aan te voeren in Antwerpen.  Wie zouden ze anders moeten nemen ?  De gebuisde zuurpruim Marinower of het kakelding De Ridder ?

Van Campenhout, chatanooga-shoe-shine-boy bij Janssens, deed alsof hij op zijn eentje het stadhuis rechthoudt en de burgemeester hem elke dag onderdanig om zijn mening komt vragen. 

De electorale neergang in 2006 van de VLD was te wijten aan de laksheid van de fractie en de schepenen, die zich opstelden in de schaduw van Janssens en terecht door de kiezers werden afgestraft  als overbodig zootje.  De neergang bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007 was gedeeltelijk een gevolg van het  vorige zwakte-aanbod, het geknoei met de lijstsamenstelling, en natuurlijk de juiste prijs die betaald werd voor het beleid van Paars.

De weggeduwde fractievoorzitter in de Kamer, Fons Borginon en de  gebuisde azijnbrouwer Marinower kregen een fles champagne en het vriendelijke verzoek te stoppen met hun geheime bijeenkomsten.  In het Stadspark dan nog wel.  Van Borginon hoef je niets te vrezen : die man leeft in de wolken en het is een misterie waarom zo iemand zich onledig houdt met partijpolitiek.  Hij wordt al jaren misbruikt omwille van zijn Vlaamsgezinde reputatie, dankzij grootvader ; waar Fons zich maatschappelijk situeert, heeft hij nog nooit duidelijk laten horen.  Misschien een goede opvolger voor Guy Lauwers van de vuilnisbakken ?

Een zaak werd niet besproken tijdens dit bloemenfestijn : de stad Antwerpen wordt bestuurd door een noodcoalitie tégen het Vlaams Belang, het schepencollege wordt compleet gedomineerd door een burgemeester die niet opgewassen is tegen zijn taak en alleen geïntresseerd in concertjes en fuiven.  Zolang de VLD, die een goede financieschepen levert die echter verstopt blijft, niet zal opteren voor een duidelijk eigen imago, is zowel de partij zelf als de bevolking de dupe van deze onkunde.

Savat.

We maken er geen vaste rubriek van maar komaan, één keer is geen gewoonte en het doet altijd plezier foto's te bekijken van de vijand.

Het trio hieronder afgebeeld,  staat bekend om zijn onwankelbare linksigheid, trouw aan het vaderland, en het heersende regime, alle drie bekeerde katholieken (of bijna) en griezelend van afkeer voor al wie niet denkt als zij. Is dit een goede werktitel, geïnspireerd op Laken ? U kent ze ?

"Broodlakeien omringen hofnar"

r

Juffrouw Ellen

We zijn zeer blij en opgelucht dat de achtbare heer schepen Guy Lauwers van de SP-a, voorheen vakbondsvoorzitter van de Algemene Centrale der Openbare Diensten en in een nabije toekomst gewezen schepen en werkzoekende,  een betere huisvuilophaling in het vooruitzicht stelt.

"Nooit meer zoals tijdens de kerstperiode" zucht de achtbare heer opvolger van Frans Detiège, die zijn stad met harde hand proper hield. maar ook regelmatig stakingen kende.  Waar socialisten leiden, tiert het afval.

Zo gezegd, zo gedaan.

Voor een week verbaasde schepen Lauwers de bevolking met te kraaien dat 25% van het personeel van de DOR (dienst openbare reiniging, maar zo heten ze niet meer intussen) thuiszit met ziektes, kwalen, ongemakken, stress en vooral geen zin om veel te doen.  Als een directeur van een privé bedrijf iets dergelijks vaststelt en in de krant begint te toeteren, dan wordt hij door de vakbond voor de rechter gesleept wegens misbruik maken van vertrouwelijke gegevens, schending van de praaivesie, racisme en discriminatie.  De paletten worden bovengehaald, in brand gestoken en de allochtonen komen de syndicalisten uitlachen met hun mini-brandjes, want zij doen het met auto's.

Lauwers mag echter zulke persoonlijke gegevens publiceren en nog een dikke sneer geven ook aan het personeel, want Lauwers is een socialist en naar beste stadhuisgewoontes zijn dat de grootsmoelen tegen de werkende mensen.  Wat Lauwers volgens ons best zou aankunnen is binnenkort zelf de vuilnisbakken ledigen in de stad. En als hij met nieuwjaar aan mijn deur komt zingen, krijgt hij een euro.
 
Alles zal nu opgeladen worden maar als het niet behoorlijk gesorteerd is, betaalt u een boete van 350 euro.  Ja, ja.  Er zullen inspecteurs rondlopen, die het huisvuil controleren en met wie een flinke pot ruzie zal gemaakt worden. Vooral in de verpauperde wijken waar illegalen, allochtonen, nieuwe en oude Antwerpenaars samenwonen.  Want wie zegt, dat het foute zakje van Abdul is en niet van de Frans ?  Het systeem van boetes heeft nooit gewerkt.  Hebben die controleurs trouwens de juridische bevoegdheid om boetes op te leggen ?

Zolang men ons zal blijven opzadelen met gesorteerd huisvuil, dat achteraf toch bij mekaar gekieperd wordt, zal het een probleem blijven.  Mensen met mini-verstand en weinig bestuurservaring zullen het er niet beter op maken.

Ray

Onze minister van buitenlandse zaken, de heer Napoleon, zit met een ei.  Broeden zal helaas niets uithalen.  Er rest hem enkel om van het ding af te geraken, zijn angst   weg te schrijven. 

U zal zich herinneren dat in de slachtmaand november, Napoleon geruststellende verklaringen aflegde aan de regimepers door te zeggen dat in het buitenland nauwelijks gereageerd werd op de pralinenrevolutie in het land B. De kleine minister loog, want stiekem had hij naar de ambassadeurs een nota geschreven om de landsvertegenwoordigers aan te zetten, alle persgeruchten over het uiteenvallen van B. te ontkennen, tegen te spreken en als het niet anders kon, de journalisten te ontvoeren.  Hij trad toen op als minister- afhandelaar van lopende zaken. 

Toen hij na de staatsgreep door keuning en premier terug aangesteld werd in de dictatuur Guynokkio III, liet hij zich ontvallen, dat het bijzonder moeilijke tijden waren geweest die voorbije maanden, want dat B enorm veel moreel krediet was kwijtgespeeld.  Zeker in de UNO waar het net in de Veiligheidsraad    was terechtgekomen. Een landje dat op springen staat door een pralinenindigestie moet met serieuze naties als de VS, China en Frankrijk de weireld bewaken. Luidop lachen is toegelaten.

En nu weer trekt Napoleon ten strijde : de ambassadeurs moeten allerlei discrete initiatieven treffen om het imago van het land op te krikken. Hij heeft het zelfs in zijn instructies over "de nota Verhofstadt" die niet meer is dan een discreet werkdocument. Daar zal Guynokkio blij mee zijn.

Kortom, de angst zit er diep in, de wanhoop is groot.  Wat er ook gebeure in de eerstkomende maanden of jaren, dit land is gedoemd om te verdwijnen. En wat doet de Vlaamse regering om het buitenland te informeren over het nakend einde van de federatie ?  Bourgeois, is dat uw sector, niet ?

Ray


http://www.gazetvanantwerpen.be/nieuws/Binnenland/default.asp?art={14E26835-DD24-4DC3-8629-41CC986C1C9D}