
De toren van het in 1964 door Antwerpen aangehechte en inmiddels verdwenen dorp (ondergespoten) van Wilmarsdonk temidden de huidige containerterreinen op rechteroever nabij het Noordkasteel. Een pijnlijk restant dat een beter lot verdient.
U zal het wellicht vreemd vinden maar de feiten die dezer dagen openbaar gemaakt worden met betrekking tot de Agalevstichter Luc Versteylen, laten mij niet onberoerd. De hypocrisie van deze man en van vele collega's van hem, is stuitend en dat ontgoochelt mij enorm. Tegelijk val ik er niet van omver.
Ik heb die jezuïet Versteylen altijd een bizarre, tegenstrijdige en ongeloofwaardige kerel gevonden. Steeds op zoek naar media-aandacht en druk bezig in de rand van het politieke leven, maar als het er op aankomt, ontvlucht hij zijn verantwoordelijkheid. Die bezinningsbrouwerij in Viersel heeft ook immer een verdacht en dubieus sfeertje uitgeademd, waarbij ik mij steeds afvroeg, waarom uitgerekend een pater-jezuïet zich intens moest bezighouden met richting te geven aan de ontluikende seksualiteit bij jonge mensen. En dat met gebruik te maken van een typisch hypocriet verhullend taaltje. In principe kan zo'n geestelijke enkel een theoretische kennis bezitten. We weten intussen, dat de stille geruchten die al jaren de ronde deden, niet uit de duim gezogen werden. En Versteylen is op dat vlak even dubbelzinnig als zijn houding tegenover zijn geesteskind, Agalev.
Dirt alles bracht de herinnering terug naar boven over een ander schandaal dat in de jaren '70 van vorige eeuw in de publieke aandacht is opgedoken maar vrij vlug toegedekt werd. Wij hebben internet afgeschuimd op zoek naar de feiten maar vonden enkel via zijwegen luttele aanwijzingen. Misschien zijn er lezers die zich de zaak herinneren en dan zal u wel reageren.
Het is niet de taak van Angeltjes seksschandalen op te sporen maar surfend over de actualiteit, blijven wij soms vasthaken aan een of ander feit uit het recente verleden. En zo komen wij in de inmiddels verdwenen Polderdorpen Wilmarsdonk of Oorderen. Daar bevond zich een privé-instelling die zich bekommerde om probleemjongeren. Zij werden daar geplaatst en na verloop van tijd terug naar huis of naar een andere instelling overgebracht. De leiding van die instelling (de naam vinden we niet terug) was in handen van Eerwaarde Heer Jan Frateur (of Fratteur) bijgenaamd "Nonkel Jan". Er was veel steun vanuit christelijke hoek en Nonkel Jan werd in het Antwerpse en in de Kempen geloofd om zijn onbaatzuchtige inzet. Tot plots bekend geraakte dat Nonkel Jan aan de jongetjes zat. In de linkse media werd flinki van leer getrokken tegen de "vieze pastoor" en in de rechtse gazetten werd discreet gezwegen. Werd Frateur veroordeeld ? Heeft de RK-kerk ingegrepen en heeft de Nonkel ergens asiel gekregen zoals Van Gheluwe ? Volgens een bepaalde bron zou hij in Zwitserland verblijven.
Op een blog ontdekten wij een aantal (recente) reacties die wij hieronder copiëren zoals we ze vonden. Niets nieuws onder de zon.
Jan Frateur Mijn vader was Paul Frateur,een neef van Paul,Jan,Lucie,... Frateur,geboren in Hoboken.De laatste keer dat ik Jan heb gezien was ik ongeveer 12.Hij had zich toen al geruime tijd teruggetrokken in de buurt van Genève,als ik mij niet vergis,en kweekte daar chinchillas.Ik ben op zoek naar de familiestamboom,waaraan hij jaren heeft gewerkt.Mijn ouders en broer en zus zijn alle overleden,waardoor het moeilijk is aan info te geraken(onze kinderen zouden graag hun roots kennen).Enig idee langs welke weg ik wijzer zou kunnen worden??
Mvg
Gepost door: Bea Frateur | woensdag, 04 november 2009
oud pupil Ik ben daar geweest in de beginjaren zestig. De matrozenpakjes ja. Ben er ook misdienaar geweest en verantwoordelijke voor de drank tijdens het eten. Er zijn daar ook dingen gebeurt die het daglicht niet mochten zien.
Gepost door: Roger Tibackx | zondag, 13 december 2009
Jongenstehuis Oosterweel Op het einde van de jaren vijftig verbleef ik zes maanden bij "Nonkel Jan". Ik was geen geplaatste jongen, maar een zogenaamde "privé". Jan Frateur was een goede vriend van mijn vader en dacht mij wel te kunnen temmen. Na zes maanden zette Jan Frateur mij aan de deur. Aanleiding was een ellenlange brief die ik aan mijn oudste zus had geschreven en waarin ik haar vertelde hoe het reilde en zeilde in het tehuis. Mijn vader vond niets beter dan deze brief, waarin alles met naam en toenaam stond, aan zijn vriend Jan voor te lezen. Samen met mij werd toen een aantal jongens verplaatst, broers werden uit elkaar gerukt enz. Jan Frateur was op dat punt bijzonder genadeloos, wat hem niet aanstond moest weg. Dit weegt nog altijd op mij.
Er gebeurden in het tehuis allerlei onkiese dingen die in het licht van wat er nu in het Bisdom Brugge is gebeurd, best naar boven mogen worden gehaald.
Gepost door: Herman Gysen | maandag, 26 april 2010
jongens tehuis Oosterweel ik ben er geweest de jaren 57 58 59 60 daarna werd ik naar Weelde ge bracht bij Cornelis ,ik was niet geplaatst ik was prive ,in de keuken stond tante bertha ,de frans een dokwerker uit kapellen kwam wekelijks , nonkel fons tante greet enz ja het waren allemaal tantes en nonkels een mooie periode achteraf .ik persoonlijk heb van de pastoor niets ondervonden maar achteraf bezien werd ik door tante bertha in bescherming genomen , wat ik toen niet tenvolle besefte , ik ben ook nooit misdienaartje geweest of mee naar Kapellen-Bos gaan slapen allemaal in een bed bij de pastoor ,gelukkig maar alhoewel de pastoor een boontje had voor mij , ik heb er al die jaren gratis mogen wonen mijn vader wou nooit betalen ze hadden steeds ambras , ,toen werd er gestemd in die beruchte volksvergadering of ik mocht blijven of ik moest vertrekken , en ik mocht gratis blijven .Ik heb er nog het bezoek meegemaakt van die Duitse zanger freddy quin en zo veel meer groetjes
Gepost door: aerts francis | zaterdag, 15 mei 2010
mijn broers:
onze Marcel 25 december 1945 geboren "kerstekindje"
was misdienaar en koorknaap ooit nog samen samen met ruth leeuwerik in de krant gestaan.
met kerstmis door frateur (nonkel jan) letterlijk herdoopt, kreeg ook nieuwe naam "graziano"
ik zijn zus 1-4-1947 mocht hem zelfs ook niet meer aanspreken met marcel
op een dag kreeg ik van mijn voogdes te horen dat hij iets heel erg gedaan had
dat ergs was: hij was piraat aan 't spelen, toen hij nonkel jan zag riep hij impulsief: pas op kapitein éénoog komt er aan. (nonkel jan had nl. steeds een zwart lapje voor zijn oog)
men zei dat hij verbannen was naar het “ Jongenstehuis Prins Albert” in Opdorp
ik heb hem nooit meer mogen zien
dan onze Jean 11 oktober 1946
samen met mij in "altena" Kontich geplaatst
1 jaar later werden ook wij gescheiden, hij werd overgeplaatst naar het jongenstehuis Oosterweel nonkel jan
Jean werd Jantje (kleine janneman) één van zijn lievelingetjes
een paar dingen ben ik nooit vergeten:
- 25 december (kerstmis) na de nachtmis kwamen prominenten: "afgevaardigden van de procureur des konings" - "kinderbescherming" - "voogden en voogdessen" giften zoals: "voedingswaren" - "speelgoed" - "kleding" van oostpriesterhulp brengen duurde +/- 1uur
dat later werd verkocht zogezegt voor het goede doel
Anekdote: had toen van mijn voogdes van die ijzeren rolschaatsen gekregen, heb er dat uurtje even van mogen genieten, als iedereen vertrokken was moest ook ik die weer afgeven.
- 28december (dag van de onnozel kinderen) die dag zat in 1 van de broden 1 rozijn, wie ze had mocht een wens doen, was steeds dezelfde: kwijtschelding straf kinderen (wachtlijst) wiens straf nog niet uitgevoerd was
straf: slaag op bloot gat.
andere kinderen moesten je broek aftrekken en dan toekijken meestal broers en zelfs zussen zoals ik.
ikzelf heb maar 1 keer aan de beurt geweest, toen was mijn beschermster "tante bertha" van de keuken die steeds uitvluchten klaar had niet aanwezig
mocht volgende vakantie niet meer komen
had toen nl. in nonkel jan zijn bil gebeten.
over "mijn" verschillende instellingen bij de nonnen (van mijn moeder afgenomen en geplaatst wegens kinderverwaarlozing van mijn 7- tot en met 21 jaar) kan ik een boek schrijven
daar waren geen seksuele maar zware "psychische en fysieke mishandeling"
werd als onhandelbaar kind bestempeld
had ook verschillende bijnamen:
afvallige, ketter, kind van satan, hoerenjong,
daar lees ik nergens iets over, waarschijnlijk vind men dat niet zo belangrijk
dit kan ik jullie wel verzekeren:
ben nu 63 en draag er nog steeds de gevolgen van
vb: ben gehuwd, 3 kinderen die ik met hand en tand verdedigde,
maar het woord "liefde" staat voor mij gelijk aan hypocriet
dus niet in mijn woordenboek
"ik hou van jou", "ik zie je graag", "jij bent mijn leven" "ik kan je niet missen" word ik achterdochtig van en meestal terecht
mijn lievelingsfilm "jongensstad" (boy's town)
Gepost door: Stuyck Tilly | woensdag, 03 november 2010
http://ekeren.skynetblogs.be/archive/2007/05/18/verdwenen-polderdorp-oosterweel.html
9 reacties op dit bericht
Stemmen over splitsing
Verpakking=misleiding
Ge kunt zelfs van ne stront een schoon pakske maken,spijtig dat da blijft stinken,geef h'm nog "De Tijd" onder den arm en hij is nog duizenden euri's meer waard.
"Angeltjes " blijven verbazen, (hem weer gelachen,hoor)
De Pink Panter of dubbelspion?
Nu eens in mijn Maigret outfit zonder pijp om discreet de wijngaarden van mijn logebroeder Guy de sjoemelaar in Toscane te bewaken, als het de vorst nog eens Verafstoot nodig mocht hebben.
Is dit een foto van ...
mais moi , Rene ...je sais , je sais , je sais
Net als NV-A
La vie, l'amour, l'argent, les amis et les roses
Soms...
Zou deze