Out of Africa : John Barry

De man in het wit (links) is zwaar onder de indruk dat hij de hand mag drukken van de Grote Turkse Leider Erdogan, onder het toeziend oog van de Vader des Vaderlands.

Turkije heeft het verzoek van het Vaticaan om de katholieke kerk een rechtsstatus te verlenen geweigerd.  De christelijke kerken in Turkije ondervinden veel problemen door het ontbreken van een veilige rechtsstatus, zoals bv. bij het bouwen of onderhouden van kerken.  De waarnemende Turkse eerste minister Bülent Arinc verwijst naar het Verdrag van Lausanne (1923), dat het fundament van internationaal recht der Turkse republiek vormt. 

De Turkse regering geeft daaraan de interpretatie dat het genoemd Verdrag slechts Joden, Armeniërs en Grieken als niet-moslim minderheden in aanmerking komen.  Alle andere niet-moslims kunnen bijgevolg niet erkend worden. 

Bron: PI

Uit vele voorbeelden, die we nu niet nader gaan toelichten omdat de Angeltjeslezers daarvan voldoende op de hoogte zijn, blijkt dat moslims graag eisen stellen om te benadrukken dat het voor hen vanzelfsprekend is dat zij speciale voorrechten krijgen in het dagelijkse leven in Europa.  Het woord “alstublieft” behoort echter niet tot hun woordenschat

In Duitsland heeft de vereniging “Christlich-Islamische Gesellschaft e.V.” dit braafjes geleerd en bij gevolg nu een folder uitgegeven: “Muslimische Patienten im Krankenhaus – Fortbildung für Krankenhauspersonal “ (Moslimpatiënten in het ziekenhuis – bijscholing voor ziekenhuispersoneel) waarbij de grondstructuur voor een standaardomgang beschreven wordt.  Het bestaat uit verschillende hoofdstukken, o.a.  “De moslimpatiënt, Moslims in het ziekenhuis, Eten en medicijnen, Zelfrespect van moslimpatiënten, Moslimriten- en de uitoefening ervan, Contact met moslimpatiënten…” 

Zo wordt er dieper ingegaan op de verschillen in de “klaagcultuur”, over bezoekers aan het ziekbed (!), reinheidsvoorwaarden bij de voeding, waardigheid en schaamtegevoel, kledingsvoorschriften en een uitgebreide rubriek over omgang met vrouwelijke patiënten.  

Ter illustratie een voorbeeld bij het thema “Contact met moslimpatiënten”:

“In de meeste gevallen komen ze uit een andere cultuur.  Door religieus en cultureel verschillende achtergronden worden er onzekerheden en irritaties veroorzaakt tijdens de omgang van artsen en verplegend personeel met de patiënten.  Veel van deze problemen, die de ziekenhuiswerking onnodig belasten, kunnen bij een voldoende informatie en wat goede wil en wat fijngevoeligheid relatief gemakkelijk vermeden worden.  Het hoort tot de huidige uitdagingen het personeel de nodige instrumenten te verschaffen via kennis en bijscholing.”

Raar…  Er worden in Duitse (en andere Europese) ziekenhuizen naar alle waarschijnlijkheid ook patiënten opgenomen, die uit een andere cultuur dan de islamitische komen.  Er zullen met zekerheid ook bv. christelijke, joodse en atheïstische patiënten zijn en misschien zelfs boeddhistische, hindoeïstische… Wordt er op dezelfde manier met hen rekening gehouden?  Krijgt het ziekenhuispersoneel ook voor hen omgangsrichtlijnen?  

Ook in de politiek is een vergelijkbaar thema aan bod gekomen.  Na Berlijn krijgen de scholen in Rheinland-Pflanz nu ook een folder met soortgelijke raadgevingen.  De leraren mochten een handleiding in ontvangst nemen waarin beschreven staat hoe ze met de moslimleerlingen moeten omgaan.  

We stellen ons de vraag wanneer de bij ons wonende moslims eens een lijstje krijgen met de oproep zich aan de gewoonten en levensstijl van de Europese cultuur aan te passen.  Zo’n folder zou een pak nuttiger zijn.

Bron: PI

PST : Als het zo verder gaat, zouden we op de lange duur nog een hekel krijgen aan "de" moslims.  Kan u zich dat voorstellen ? 

Lotus heeft het pleit verloren. Jammer maar eigenlijk is het nogal dom om zo'n potje te kopen terwijl je die pasta best zelf kan maken zonder over enig kooktalent te beschikken :

Men neme:
- 200 gram speculaas (voor een pak van 400 gram van enig huismerk betaal je ruim onder een euro)
- een half kopje koffie met wat melk en suiker
- eventueel wat kaneel

Giet de koffie over de speculaasjes. Goed pletten, eventueel wat kaneel erbij et voilá: huisgemaakte speculaaspasta. Even proeven: als de koffiesmaak te overheersend is gewoon een beetje melk toevoegen. Om een mooie gladde massa te krijgen : even met de staafmixer er in.  En om Lotus toch een pleziertje te gunnen, je kan natuurlijk hun speculoos gebruiken.

bron : bewuste eenvoud

Boerka & spaghetti
Geüpload door Ropie. - Sitcom, sketch en standup comedy video's.

Joëlle 1000quet is weer eens in al haar belgische staten : zij rekent er op dat de manifestaties tijdens dit week-end er zullen toe leiden dat de Vlamingen zich eindelijk terug onderwerpen aan het belgische gezag.

Zij zegt dat niet met deze woorden maar de bedoeling is dezelfde. Liefst van al zag deze belgicistische madame, dat de voorlopige Vlaamse kop-van-jut, de NVA, buitenspel gezet werd. De Walen zijn gewoon dat hun bevelen opgevolgd worden zonder protest.  Op de achtergrond knikt Charles Michel van de MR instemmend : zelfs voor de Waalse liberalen één woord mogen meespreken, stellen zij reeds een veto tegen de deelname van een Vlaamse partij. Zo kennen we de arrogante couillons : belgië is van hen en de Vlamingen zijn er om te betalen en te zwijgen.

Zijn de Franstaligen zo naiëf dat zij van de betoging van zondag een soort "De Stomme van Portici" -effect verwachten ?  De grootste stille steun die verleend wordt van Vlaamse kant, komt van de kleine linxe mensen van de VRT die niet nalaten dievelings te lanceren dat er een grooote en belangrijke betoging zal gebeuren, die de politiek mores zal leren. Wanneer wordt die propaganda-instelling eindelijk eens aan banden gelegd ?

Verder zijn er de artiesten, die zonder veel politiek besef of kennis de hand die hen voedt, bewateren. Wat wil je ?  Een typisch voorbeeld, zagen wij gisteravond bij "de allerslimste" waar de socialist (het zijn zijn eigen woorden) Stanny Crets  ostentatief en boos weigerde te antwoorden op de vraag, noem 5 faciliteitengemeentes uit het BHV dossier.  De "toffe" Crets werd plots een chagrijnige citroen : daar doe ik niet aan mee, was zijn botte antwoord.

Dat soort onwetende fanatici stapt op voor de eenheid van het land, bijgetreden door enkele Vlaamse studenten van de VUB en hier en daar een belgicistisch ministerkind. 

Het zal vermoedelijk een mini-wederuitgave worden van de pro-belgica betoging van mei 2010 met enkele duizenden deelnemers. Hoofdzakelijk Brusselse schetteraars en wat dommig stralende artiesten die blij zullen zijn met de aandacht en de aanwezige camera's. La belgique ? Belachelijk, ouderwets, ondemocratisch, versleten tot op de draad. Wij willen na 180 jaar miskenning een eigen land : Vlaanderen voor de Vlamingen.

Kijkt u nog even naar dit NOS-filmpje van mei 2010 waarbij de Nederlandse journalist zijn kaakgewrichten pijn doet om zijn vragen te stellen in zijn beste Frans. Het viel mijnheer toch op dat er weinig Vlamingen waren.

Jean-Marie en dochter Kelly en ...  tijdens de Gouden Schoen

Met bijna 20.000 asielaanvragen en zo’n 24.000 regularisaties was 2010 zonder meer een recordjaar. Daarnaast werd ook vorig jaar een diepterecord gevestigd. Het aantal gedwongen uitwijzingen bereikte vorig jaar met nauwelijks 3.000 namelijk het laagste peil in tien jaar.

Het lijdt geen twijfel dat dit het beeld zal versterken dat uitgeprocedeerde asielzoekers en illegalen in dit land maar weinig risico lopen om effectief te worden uitgewezen, wat – samen met de waanzinnige regularisatiepolitiek – er als vanzelf toe zal leiden dat nog meer gelukzoekers uit alle windstreken zullen worden aangezogen.
Het diepterecord inzake gedwongen uitwijzingen maakt het nieuwe ideetje van staatssecretaris Wathelet (cdH) om ‘open terugkeercentra’ op te richten teneinde de vrijwillige terugkeer te bevorderen, nog ongeloofwaardiger dan het op zich reeds was. Immers, waarom zou iemand nog vrijwillig vertrekken als er vrijwel geen gedwongen repatriëringen zijn? Zoals we gisteren reeds stelden, blijft het Vlaams Belang bovendien voorstander van de opvang in gesloten centra, aangezien open centra er niet zelden toe leiden dat afgewezen asielzoekers in de illegaliteit verdwijnen om na enkele jaren weer op te duiken met een regularisatieaanvraag.

Het Vlaams Belang herhaalt tenslotte dat een consequent uitwijzingsbeleid het sluitstuk vormt van elk geloofwaardig asielbeleid. Wat helpt immers om het even welke asielwet, wanneer uitgeprocedeerden en illegalen niet daadwerkelijk uit het Beloofde Land worden gezet.

@ VB

Net zoals het kleine en ziekelijke land B trots verkondigt dat zijn bevolking de kaap van de 11 miljoen aan het ronden is, juichen de Fransozen omwille van een spectaculaire aangroei tot 65 miljoen inwiners binnen de frontières van het territoire. Oewij passen ons altaaid een bitje aan, als blijk van onze goed oewil.

De statistiekgasten klaroenen dat de toename te wijten is aan de verlenging van de levensduur én aan een toename van de vruchtbaarheid met 2%, want de geboortes stijgen met dat percentage. Er wordt vermoedelijk niet meer ge-oewipt dan vroeger maar er wordt meer gestreefd naar grote gezinnen. De Franse dames zijn de kampioenen van Europa wat betreft procreatie. Aan dit klaroengeschal ontbreekt echter een aantal noten volgens de dames en heren van le Bloc identitaire bij wie wij deze gegevens ophaalden :

65 miljoen inwoners in Frankrijk, maar hoeveel Fransen ?

65 miljoen inwoners in Frankrijk, maar hoeveel naturalistaies gedurende de laatste 30 Jaar ?

65 miljoen inwoners in Frankrijk, maar hoeveel mensen dankzij de gezinsherenigingen ?

65 miljoen inwoners in Frankrijk, en hoeveel asielverzoekers ?

65 miljoen inwoners in Frankrijk, en hoeveel clandestienen zijn er niet meegeteld ?

http://www.bloc-identitaire.com/

Mijn man probeerde een artikeltje te plaatsen in de rubriek "Lezersbrieven" op de Online Krant HNB, tevergeefs echter, het onderwerp was hen zeker te delicaat. Gezien de inhoud van het artikel, mij werkelijk te ernstig is om het niet te delen met anderen, stuur ik het door naar jullie.

Een Albanese moordenaar, die achttien jaar geleden zijn twee neven vermoordde, leefde tot voor kort, onder valse naam in Aalst. De man kreeg er ook die ganse tijd een leefloon. De Albanees vroeg in 1999 asiel aan en kwam zo in Aalst terecht, waar hij een leefloon kreeg van het OCMW. De man in kwestie ontsnapte tijdens een opstand in de gevangenis, waar hij een straf van 25 jaar uitzat voor de door hem begane moorden.

Dat er fouten gemaakt worden bij de mensen, die moeten kijken wie de asielzoeker in feite is, staat buiten kijf. Maar er is ook het feit dat dit sinister individu al die jaren ongestoord in die stad heeft rondgelopen en dat men blij mag zijn, dat er nog geen andere slachtoffers zijn gevallen.

Een moordenaar is een onbegrijpelijk mens en een gevaar voor de maatschappij. Dit bericht stond in het VB krantje van Aalst en ik denk niet dat die zich leugens kunnen permiteren.

Identiteit reageerder bekend bij de redactie

Laat ons gaan… wij willen terug naar huis, aub…

Zo’n 35 oppositieleden zijn overgegaan tot een zitstaking in het Tunesisch consulaat in Bern.  De Tunesiërs eisen hun recht een Tunesisch paspoort te bekomen.  Ze hebben naar het schijnt allemaal een aanvraag ingediend, sinds 2005 al, jaarlijks, telkens jaar opnieuw, maar ze hebben nooit een paspoort bekomen.  Ze hadden gehoopt dat dit nu, na de Jasmijnrevolutie, snel in orde zou komen, maar het blijft moeilijk.  Eentje is er in geslaagd maar hij vertrekt niet, nog niet, tot alle aanwezigen ook hun pas gekregen hebben.

 Waarom dit nu zo moeilijk ligt, is onduidelijk.  Het Tunesisch consulaat is niet bereikbaar voor commentaar.  Volgens het Bureau voor Vluchtelingenhulp, SFH, zou het eraan liggen dat het consulaatspersoneel nog onder het oud regime werkt en totaal niet weet waar het noorden (… of in dit geval, het zuiden) ligt.  Bovendien moet men er rekening mee houden dat die asielprocessen in de praktijk meestal met vertragingen te maken hebben. 

Bij ons is dat zeker het geval, maar dan omgekeerd.

 Floriaan Terbeke

Bron: 20 Min.on Line

Het is vrij bekend dat de N-VA in haar verhouding tot het Vlaams Belang lichte trekjes - niet van obesitas - maar van obsessie vertoont.  Dat wortelt in de vanouds vrij revanchistische sfeer waarin Volksuniërs uit Antwerpen eerst lang de oppositie moesten dulden van rechtse nationalisten, daarna  zagen hoe dissidenten onder leiding van Karel Dillen een eigen politieke partij oprichtten naar aanleiding van een staatshervorming, en hoe vervolgens die partij voor lange tijd de participationisten van het voorplan verdreef.   Dat was een droeve zaak voor dit zelfbenoemde intellectuele milieu van “deftige mensen” voor wie het Vlaams Blok een bende “morsige broertjes” was en bleef, ook toen zijzelf met hun Volksunie terechtkwamen in het pre-socialistische bewind van Bert Anciaux. O, droefheid. 

De N-VA obsessie heeft hen nu geïnspireerd om in toepassing van Clausewitz’ handboeken over militaire strategie, de politieke oorlogvoering nu te richten op het Vlaams Belang “Schwerpunkt” van de immigratieproblematiek.

Maar net als in het communautaire dossier kwamen zij ook hier in de loopgravenoorlog van het Belgische regime terecht.   In plaats van een reeks wetsvoorstellen inzake immigratie, asiel en Snel-Belgwet op de agenda van de Kamer te kunnen plaatsen, werden die ofwel laconiek weggestemd ofwel begraven onder een stapel amendementen en problemen.   De N-VA heeft vervolgens een tactische terugtocht uitgevoerd en is zich gaan verlagen tot een koehandeltje in de Kamercommissie Naturalisaties.  Niet om het immigratieprobleem aan te pakken, maar om hun gezicht te redden.  Terwijl 75% van degenen die in toepassing van de Snel-Belgwet belg worden verder ongemoeid worden gelaten, zullen de 25% die via de Kamer passeren nu even besnuffeld worden, maar niks spectaculair.  Toen het Vlaams Belang enkele jaren terug begon met van op de Kamertribune criminele gevallen aan de kaak te stellen (zie bijvoorbeeld Jan Mortelmans in dit beeldfragment  - klik hier - fragment start op 04:13:19) werd toen reeds beslist om ons dat pleziertje niet meer te gunnen en werd afgesproken criminelen niet meer Belg te maken, althans in de Kamer niet meer.  Het was de tijd dat N-VA nog kritiekloos mee alle vreemdelingendossiers goedkeurde.

Wat er nu gebeurt, namelijk zogezegd ook afspreken dat vreemdelingen de Franse taal zullen moeten kennen en spreken (en “bereidheid” tonen– het voorbeeld is genoemd- door af en toe naar een ouderavond te gaan van de school als ze in Vlaanderen wonen)  is geen “einde van de Snel-Belgwet” zoals een oververhitte Theo Francken afkondigde, maar een  tactische terugtocht van de N-VA.  Het is een media-manoeuvre dat natuurlijk vlijtig wordt opgepikt.  De enige kans voor het Vlaams Belang om dit boerenbedrog   van VLD en N-VA te kunnen aanklagen was tegen dit bedrog van de publieke opinie stemmen.  Nu is er tenminste wat aandacht.  Anders zou verdorie nog de indruk kunnen ontstaan dat ook het Vlaams Belang van oordeel was dat hier iets positief verandert aan de toestand. Quod non. Binnen enkele weken zullen we dat ook kunnen aantonen en ontmaskeren, statistisch en in de feiten, wanneer de volgende tienduizend vreemdelingen hier op het tapijt komen.  Alle Franstaligen (dezelfden die in de andere commissies al de goedbedoelde wetswijzigingen van de N-VA blokkeren) hebben reeds aangekondigd dat zij geen enkel ernstig taalcriterium zullen toepassen en dat er dus in de praktijk niks zal veranderen en dat ook hun burgemeesters niet zullen meewerken aan iets dat zou kunnen lijken op taalkenniscontrole.  Ik zal er hier met mijn geëerde lezers een pintje op verwedden dat heel de operatie niet meer weigeringen zal opleveren als het al even futiele “doekjevoorhetbloedeninburgeringsbeleid” van de Vlaamse regering.  De hele kwestie roept enkel maar herinneringen op aan het aankondigings- en schoneschijnbeleid zoals we dat kennen uit de roemrijke topjaren van paars.  O, arm Vlaanderen dat er telkens weer in trapt.

De tactische terugtocht is trouwens een  veel gebruikte techniek en al heel dikwijls heeft de N-VA in het algemeen en Bart De Wever in het bijzonder zich uit penibele situaties weten te redden door hem toe te passen.

Denk aan het geblunder bij de overstap van zijn (in die contreien tegenwoordig ook weer heel dik bevriende) Jean-Marie De Decker.  De schade aan de operatie “kartel en lijstvorming met de CD&V” werd toen volledig opgelost door de techniek van de tactische terugtocht. 
Ik denk ook met veel smaak terug aan de BHV-geschiedenis deze zomer.  N-VA diende toen een voorstel in tot (uiteraard onverwijlde en onmiddellijke) door toegevingen niet bezoedelde “Vlaamse” splitsing van BHV en kondigde overal en bij iedereen die het wou horen aan dat ze ook de hoogdringendheid ervan zouden vragen. Toen gromde de PS even.  Jambon ging toen naar Terzake met een “tactische terugtocht”.  In het belang van het land of zoiets  zou het voorstel “niet meer hoogdringend” worden verklaard door de N-VA.  Jambon deed zelfs beroep op de zin voor verantwoordelijkheid van Annemans om de hoogdringendheid niét te vragen.  Dat deed ik natuurlijk wel.  De N-VA stemde tegen de hoogdringendheid van hun eigen voorstel.  En nadien werd het BHV-voorstel door de N-VA  deskundig in een hele diepe schuif van de  commissie Binnenlandse Zaken gemikt waarvan ze zelf voorzitter zijn. (Tiens, ik zal eens een briefje schrijven morgen aan Ben Weyts.)  Tactische terugtocht.

Een van de meest magistrale voorbeelden van het gebruik van de “tactische terugtocht”  als methode is natuurlijk de fameuze “NOTA De Wever”, maar daarover later meer.

Er is altijd wel wat te beleven aan dat front.  Zelfs vandaag (19.01.11) trok Bart De Wever zich “tactisch” terug uit de Slimste Mens.  Zelfs dàt wist hij voor de microfoons dan nog in zijn voordeel te draaien.  Het was de schuld van de media.  Wat een grap !

Gerolf Annemans

In de Standaard lezen we vandaag over de mateloze ergernissen van Bart de Wever : geen politieke bedenkingen over heden en toekomst van Vlaanderen, maar wel een wrange mengeling van frustraties over zijn al dan niet optreden in een televisie-quiz met cabareteske ambities, het onbegrip dat langs alle kanten zijn persoon belaagt, de onheuse aantijgingen die hem te beurt vallen en ook een woordje onvrede over  stroeve onderhandelingen die tot hiertoe verliepen als een Javaans Schimmenspel. De prioriteiten die het leven  van deze man kleuren, onthult hij zelf : ikke, ikke en ikke. Want ikke en den dikke zou misplaatst klinken.

De Wever is geïrriteerd, voor het geval u dat niet mocht gemerkt hebben.  Hij noemt de VRT bij naam als bron van een van zijn ergernissen.  Wij zijn ook geïrriteerd : wij noemen de 0000 al jaren de eksteroog aan onze elegante voeten én Woestijnvis de couveuse die van babyface Bart een overvoede vedette heeft gemaakt, die helaas in een verkeerde rol werd gecast. Om het in de vertrouwde denkwereld van de NVA-voorzitter te zeggen : Amy Winehouse in Romeo en Juliette is niet overtuigend.

Zoals deze politicus gemaakt is en gemanipuleerd werd door het medium televisie, dat is zeker in Vlaanderen (maar ook daarbuiten) een uniek fenomeen. De linxe rakkers van het openbaar propagandabordeel hebben al lang dik-dik spijt van hun wondere creatie : zo hadden zij het niet bedoeld. In My Fair Lady treedt Professor Higgins in het huwelijk met zijn Eliza Doolittle, na haar gekneed te hebben tot een lady ; de kleine linxe mensensoort van de VRT wil haar creatie, BDW, liefst dumpen op de requisietenzolder. 

Helaas voor de VRT, Bart blijft voorlopig overeind en hij nam terloops nog een van de 0000-coryfeeën mee naar zijn gesloten clubhuis. Een intrigerende socialist uit het Poppentheater van de Loge. 

Over een van Barts recentste ergernissen schrijft de Standaard het volgende :

Tussendoor ergert het geschrijf over Koen Blijweert, een ondernemer en lobbyist met een bedenkelijke reputatie, hem mateloos. De man was aanwezig tijdens het etentje dat N-VA-voorzitter eind augustus met een delegatie van de Franstalige liberalen had. De 'geïntentioneerde journalistiek' - met de suggestie van guilty by association - beschouwt hij als 'grensverleggend'. Gewoon het feit dat hij de man kent -'een industrieel die ik als jong parlementslid heb ontmoet' - lijkt een misdrijf te zijn.

De Wever is een kampioen in het verhullen en verdraaien van de feiten en daar dan huilerig over te doen als een brutaal betaste deerne. De vraag blijft welke rol die Blijweert speelde in de ontmoeting met de MR en waarom bij een tweede ontmoeting in het Brussels SAS-hotel op 7 december met de CD&V-top diezelfde "industrieel die ik als jong parlementslid heb ontmoet" weer aanwezig was. Zie : http://lvb.net/item/8881

In plaats van te kreunen en janken, zou het heel wat verdachtmakingen uit de wereld helpen, mocht duidelijk gemaakt worden wat die Blijweert te zoeken heeft bij  partijpolitieke onderhandelingen waar hij, dachten wij, niets mee te maken heeft. (Tenzij er rioolwater uit 't Mestputteke opborrelt, maar dat is een slecht geïnspireerde verdachtmaking, symboliek zoals te verwachten van een marginaal iemand)  Tot bij nader order is de aanwezigheid van een dergelijk iemand uiterst intrigrerend. Blijweerts naam wordt enkel publiek genoemd in dubieuze zaken. Bijvoorbeeld de affaire van rechter De Tandt en deze zaak : http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=GCT2FPN4S

Volgende keer vertellen wij over het sprookje van de prostituee die na jaren horizontale dienstverlening boos is, omdat niemand gelooft dat zij nog maagd is.

Ray

.

    Wij hebben geen imitator van Louis de Lentdecker op onze bescheiden blogredactie.  We konden de man met zijn luidruchtige openhartigheid en joviale inslag, best pruimen. Zoals hij assisenprocessen en moordzaken beschreef, soms met passionele vooringenomenheid, maar steeds met veel aandacht voor details en de zorg om elk standpunt weer te geven, zo wordt er niet meer aan journalistiek gedaan.  De Lentdecker had ook de fouten die eigen zijn aan mensen met opmerkelijke kwaliteiten. Hij was eigenwijs en ijdel maar hij was "iemand".  Ga vandaag de dag op zoek naar een gazettenschrijver, of een televisie-nieuwsmaker, die omkleed  met gezag, gelezen of beluisterd wordt door de gewone Vlaming.  Uw suggesties worden ingewacht, wij hebben onze prullenmand leeggemaakt.

Wij vragen ons af, wat Louis zou geschreven hebben over de huidige (achteruit) gang van zaken bij justitie. De zwanenzang van het gerecht :  de lome lafheid, de onkunde, de partijpolitieke aanhankelijkheid, het theatrale vertoon zonder inhoud, de twijfel, de oneer, de schaamteloze onrechtvaardigheid en het respect bij de bevolking voor rechtvaardige rechters, dat verdwenen is. Justitie heeft de weg van de beschaving gevolgd : naar de verdoemenis en we trekken het ons niet aan.

Neem nu het drama van het Marokkaanse kindje dat verdronken is in Kortrijk.  Van in den beginne was het duidelijk voor de openbare opinie dat er allerlei verdachte handelingen verborgen bleven en dat er meer aan de hand was, dan het gerecht liet vermoeden.  Een aantal reacties die wij op deze blog lazen bij het losbarsten van deze schandelijke kindermoord, spraken duidelijk over manipulaties die niet aan het licht mochten komen. 

Op dit onderzoek woog het loodzware gewicht van politiek-correcte vooringenomenheid.  Westerse politielui laten zich misleiden door het *theater van de onschuld* dat in Mediterrane en Arabische gebieden tot de dagelijkse gewoontes behoort.

Het Hof van Cassatie is niet ingegaan op het verzoek om Mohamed Jratlou, de vader van de kleine Younes, vrij te laten. Volgens zijn advocaat Xavier Magnée werd de verplichte aanwezigheid van een advocaat tijdens het eerste verhoor van zijn cliënt niet gerespecteerd. Het Hof verwierp dat argument echter.  Mohamed Jratlou werd beschuldigd en gearresteerd door een Doornikse onderzoeksrechter voor de moord op zijn zoon. Het vierjarige jongetje werd op 10 november 2009 levenloos teruggevonden in de Leie.

Ray