De pest of de cholera
Voormalig Brits premier Tony Blair uitte zijn bezorgdheid bij CNN op maandag: “Het gaat niet slechts om een regering en om een democratiebeweging. Er bestaat ook nog zoiets als de Moslimbroederschap, die een andere richting zou inslaan. We moeten ons inzetten om aan de hoop van de bevolking tegemoet te komen, maar dan wel op een wijze dat er iets beters uit ontstaat.”
De beeldspraakvergelijking “De pest of de cholera” legt de vinger op de wonde: de cholera kan eenvoudig voorkomen worden door een inenting. Voor de pest daarentegen bestaat geen vaccinatie : niets garandeert dat opgeslagen bacteriën in laboratoria zouden kunnen verspreid worden, waarbij de wereldbevolking zou gedecimeerd worden. Hier helpt slechts voorkomen door te isoleren. Vandaar de vergelijking tussen autocratisch bestuur of het ongeleid projectiel van het islamisme.
Dat de vrees van Tony Blair – en andere Westerse wereldleiders – gegrond is blijkt uit een doorlichting van de Moslimbroeders, voluit “Het Genootschap van de Moslimbroeders”, dat zijn oorsprong kende als heimelijke band van islamisten tegen de Britse koloniale heerschappij in Egypte in het jaar 1928. De Moslimbroeders evolueerden naar een wereldwijde islamitische beweging met eigen organisaties en partijen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Hun intentieverklaring is duidelijk: "God is ons doel. De Profeet is onze leider. De Koran is onze wet. De strijd is onze manier. Voor God sterven is onze hoogste verwachting."
In december 1948 werd de Broederschap in Egypte tijdelijk ontbonden nadat ze de Egyptische premier hadden vermoord; de oprichter en leider, al-Banna, werd op zijn beurt een jaar later door de politie doodgeschoten. Na een moordpoging op de latere Egyptische president Gamal Abdel Nasser werd de Broederschap in 1954 verboden. Op dat moment hadden ze ca. 1 miljoen aanhangers, verdeeld over 2.000 afdelingen. Ze werden vervolgd en gevangen gezet. Pas in de 70er jaren zwoer de Broederschap het geweld af en werd vanaf toen getolereerd.
Vandaag is de Broederschap één van de meest invloedrijke organisaties van het land; ze bereikt de bevolking via haar sociale netwerken, vooral bij de arme bevolking. De invoering van de islamitische wetgeving (sharia) is één van hun doelstellingen. Jongere activisten wilden dit via een pragmatische benadering bereiken. Mubarak schrok er niet voor terug, regelmatig Broederschapaanhangers gevangen te zetten, vooral naar aanloop van verkiezingen. Naar buitenuit en volgens de gangbare mediabronnen lijkt het erop dat de straatprotesten niet van hen uitgingen, maar zij hebben wel verklaard dat zij een leidende rol van al-Baradei tegen Mubarak zouden accepteren. Op de figuur van de “neutrale, seculiere” Mohammed al-Baradei komen wij in een later artikel terug.
Men kan ook een parallel vaststellen met de vrije verkiezingen in de Palestijnse gebieden, waar de radicale islamitische Hamas als overwinnaar uit de bus kwam. De voormalige president Bush en buitenminister Condoleezza Rice zetten toen Israël onder druk om vrije verkiezingen in de Palestijnse gebieden toe te staan, met als resultaat dat dankzij de overwinning van Hamas het de eerste en laatste democratische verkiezingen waren. De – terechte – vrees bestaat voor een herhaling van dit scenario in Egypte als de Moslimbroeders aan de verkiezingen zullen deelnemen.
De vergelijking met Hamas is inderdaad problematisch: zowel de VS als de EU hadden na de verkiezingsoverwinning van Hamas in 2006 verklaard niet met hun vertegenwoordigers te willen onderhandelen en hen bijgevolg op deze manier te isoleren. De geloofwaardigheid van westerse eisen om in het M.O. tot democratische reformen te komen is sindsdien aangetast. Vrije verkiezingen te ondersteunen, zelfs te eisen, maar de kiesresultaten niet te willen accepteren, zou ook in Egypte een verkeerd signaal zijn. Dat een democratisch verkozen regering de betrekkingen met Israël opnieuw onder de loep zal nemen, ligt in de lijn van de verwachtingen. Dat zou vanuit hun standpunt geen toename van het radicalisme betekenen, maar eerder een aansluiting bij de overheersende Arabische buitenlandse politiek.
Een andere historische parallel , die vooral door de Israëlische premier Netanjahu gevreesd wordt, is de Iraanse revolutie van 1979. Ook daar hadden oorspronkelijk alle oppositiegroeperingen de afzetting van de sjah geëist en ze werden snel door de mullahs in de marginaliteit verdrongen. Egyptisch analist Abdulhimal benadrukt dat de situatie niet kan vergeleken worden: volgens hem werd de Iraanse revolutie door een charismatische islamiet, Chomeini, uitgelokt; in Egypte zou het met al-Baradei of Ayman Nour om seculiere persoonlijkheden gaan. Al-Baradei stelt dat de vrees uit het Westen berust op een sprookjesverhaal, dat door de Mubarakregering verspreid werd: Mubarak of al-Quada…
De conservatieve voorzitter van de Broederschap in Egypte, Mohammed Badei, legde geen verklaringen af over de politieke doelstellingen van zijn organisatie. Maar hij maakte wel duidelijk dat de moslimbroeders in de toekomst mee willen regeren: “we zijn een deel van de Egyptische maatschappij, niet meer of niet minder. Na de afzetting van Mubarak moet een regering van nationale eenheid gevormd worden, die vrije verkiezingen zal organiseren.” Badei is een trouwe aanhanger van de ideologie van Sayyed Kutb, de leidende figuur binnen de Moslimbroederschap in de jaren vijftig. Onder de Egyptische leider, Gamal Abdel Nasser, ontpopte Kutb zich met zijn droom van een nieuw islamitisch kalifaat tot de Egyptische staatsvijand nummer één.
Voorlopig zitten we te kijken op het fenomeen van “democratisering” in de moslimwereld. Wat een geluk dat we verrijkt werden met een groot aantal van deze democraten in onze contreien!
Floriaan Terbeke
Bron: CNN, 20 Min.on Line






5 reacties op dit bericht
Niet belangrijk...
Volgens "tante Wiki" heeft heden, minder dan 40% van de zieken, een... overlevingskans
Opmerkelijk is ook de naamverandering van naam van de bacil: Yersinia pestis; waar men vroeger sprak over de Yersin-Levelin.
Men kan builenpest oplopen door het eten van voedsel dat bevuild is door rattenurine, maar ook door rechtstreekse wonden door rattenbeten.
Aids kan men ook oplopen door beten, maar dan door een àndere soort ratten.
@ Stradi
@ Regus
De (builen-) pest ...
Hoe gaat het eindigen?
Zowel dit artikel als het volgende geschreven door lucky9 geven heel duidelijk aan waar het om gaat. Ze laten geen twijfel bestaan over de uiteindelijke intenties van de moslim broederschap. Het zijn fundamentalisten met één enkel doel en dat is wereldoverheersing met alle verschrikkingen die daarmee gepaard gaan.
Iedereen die de gebeurtenissen volgt, niet alleen in Egypte nu, maar die zich ook een beetje verdiept heeft in wat zich heeft afgespeeld gedurende de voorbije decennia en die een paar boeken gelezen heeft zal tot dezelfde conclusies moeten komen. We stevenen af op de uitroeiïng van het leven zoals wij dat kennen.
Wat ik nooit zal begrijpen is de manier waarop het Westen met al deze feiten omgaat alsof het allemaal niet zo ernstig zou zijn, alsof fundamentalisten na hun overwinning zullen veranderen in gematigden die met onze steun net zoals wij een "normaal" Westers leven zullen gaan leiden, net zoals hier, vrij en tolerant (alhoewel we al veel ingeboet hebben van onze vrijheid door de ons opgelegde tolerantie van misdadigers).
Dus we moeten ze steunen want ze beloven om niet fundamentalistisch te zijn eens ze "democratisch" verkozen zijn. Ze liegen dat ze zwart zien. Liegen tegen de ongelovigen is hun plicht, dat weten we. Trouwens een vos kan zijn haar verliezen maar nooit zijn streken. Deze misleiding op grote schaal is schokkend.
Wij weten het, wij begrijpen het, waarom gedragen onze Westerse leiders zich alsof wij het niet begrijpen? Denken deze Marxistische aanhangers van heden dat zij door hun verraad van het eigen volk later beloond zullen worden door deze fundamentalisten? Zij zullen waarschijnlijk de laatsten zijn om gedood te worden, maar ontsnappen aan het lot van een ongelovige zullen ze niet.
Hoeveel leugens moeten er nog verteld worden vooraleer men in het Westen wakker schiet? Vanmorgen op de radio was er een gesprek tussen een journaliste en El Baradei waar hij nogmaals verklaarde dat in een nieuwe "democratie" de moslim broederschap mee zou worden opgenomen in een regering van nationale eenheid want ze vertegenwoordigen een groot deel van de bevolking. Of dat laatste de werkelijkheid is kan men nu niet 100% bevestigen maar het feit dat er al rekening met hen wordt gehouden zegt genoeg. Trouwens het Westen zou zich moeten hoeden voor deze man. Hij spioneerde toen hij hier nog verbleef en werkte. Hij speelde onder één hoedje met Iran toen hij het Atoomagentschap leidde.
Wat voor weerslag dit alles gaat hebben voor het Westen weet ik ook niet maar ik zie het allemaal toch een beetje somber in. Door de EU hebben de verschillende lidstaten niet meer de slagkracht die ze voorheen individueel hadden of in coalitie, en de EU zelf is zo verstard links dat ze zelfs niet meer voorruit kan kijken, laat staan naar rechts. De VS met haar moslim gezinde POTUS (President of the United States) zie ik ook niet direct tussenbeide komen tenzij het is om de MB te steunen. Obama blijft herhalen dat Mubarak onmiddelijk moet opstappen.
Het woord van de tijd dat iedereen in de mond neemt is democratie. Iedereen denkt te weten wat het betekent maar naargelang wie het gebruikt is er een verschil van perceptie. Als een fundamentalist spreekt van democratie is dat helemaal niet dezelfde democratie die wij kennen het is taqqiya, om het Westen in slaap te wiegen.