Het smerige gelaat van sharia4belgium

Wat is het linxe eencellige ras toch blij dat er ooit een Adolf Hitler heeft bestaan. Een makkelijke, korte naam om te onthouden en steeds te gebruiken als je in een discussie niets meer weet. Dan roep je toch "Hitler" en ben je zo gewonnen.

De zeldzame keren dat triestheid en melancholie mij overmant (nu veel minder dan in de jaren van overmoed en weinig verstand) heb ik altijd mijn vrienden gehad die me er bovenop hielpen : de heren Korngold en Puccini en soms hadden zij nog enkele andere lawaaiproducenten in de wachtkamer. Vandaag, de dag na het heengaan van Marie-Rose hebben mijn muzikale hulpverleners mij in de steek gelaten. Mijn goede collega, Savat, heeft nog een poging ondernomen in zijn Oranje Theehuis om mijn spleen te helpen verdrijven, maar het baatte niet.

Ik ben gaan dolen in de stad, er waren wat boodschappen te doen en dit zou wellicht de spoken verjagen.  Waarom blijf ik halsstarrig volhouden dat Antwerpen mijn stad is ?  Om dezelfde reden dat ik per se Vlaanderen als mijn land beschouw en misselijk word van het land B.  Zoiets. Maar hoelang ga ik mijzelf nog voor de gek houden ?

Het aantrekkelijkste van Antwerpen is de stroom, zoals in alle steden aan het water. Misschien omdat onze oorsprong in het water ligt, wie weet ?  De Schelde  blijft altijd dezelfde en toch is het steeds ander water dat voortkabbelt, stroomt, vloeit of raast : voorbij de kaaien,  de gerenoveerde peperdure huizen, de slanke hoge toren, de smalle lichtjes hellende straatjes, en het stoere stadhuis met de zwakke bestuurders.  Zonder mij bewust te oriënteren sta ik weer eens bij het Steen te kijken naar het kleine verdoken beeldje van Siemenis, boven de toegangspoort. Ik denk aan Jet Jorssen en haar trilogie "Och, Siemeniskinderen" die handelt over enkele generaties sinjoren die hun leven gesleten hebben in deze stad , die door Paul van Ostaijen "Bezette Stad" genoemd werd.  Twee Antwerpenaren, Jet en Paul,  gescheiden door slechts vijfentwintig jaar, Vlaams-nationalisten (hij wat minder dan zij) en beiden, opnieuw met afstand, veroordeeld door de belgische justitie na de twee wereldoorlogen. De straf voor het Vlaams-nationalisme is de belgische kerker en soms de kogel. Ik wandel voorbij het standbeeld op de Minderbroedersrui van de op 32-jarige leeftijd gestorven dichter, Van Ostaijen en opnieuw doemen de spookgedachten op aan Marie-Rose, die amper 6 jaar meer levenskrediet heeft gekregen. 

Ik ga door naar het Conscienceplein dat er kil en eenzaam bij ligt. Plots doemt dat andere beeld op. Twee jaar geleden (was het geen drie ?) stond ik tussen de massa te luisteren naar Marie-Rose die werd toegejuicht door een enthousiaste menigte. Het was een 1-mei viering van Vlaams Belang.  Ik heb toen even met haar ouders gesproken. Vader was stilletjes fier zoals vaders dat zijn op hun dochters (vaak de enige vrouwen naar wie zij luisteren, als ze wat ouder worden) en moeder kon haar begeestering met moeite bedwingen.  Even later klampte zwierige Marie-Rose een viertal socialisten aan, herkenbaar aan hun rode mutsen, die van hun viering op de Grote Markt kwamen afgezakt. Met haar stralende glimlach ging zij op het groepje af en wist ze het viertal te verschalken om samen op de foto te staan. Met veel hilariteit en gelach werd afscheid genomen : het cordon was even doorbroken.

Ik kom aan de Handelsbeurs langs de Lange Nieuwstraat waar het statige gebouw dat vroeger de Burgerlijke Stand huisvestte, staat te verkommeren. In de Handelsbeurs zou ooit een hotel gevestigd worden, luidden een aantal jaren geleden de juichberichten.  In Antwerpen is er veel sprake van "zou" of "zal". De architecten, plannenmakers en politici van deze stad zijn de droommeesters die ons hun nachtmerries aanprijzen als verrijkingen. Het plompe donkere bakstenen MAS, Museum aan de Stroom, verdrukt de oude binnenstad en schendt wanstaltig de Antwerpse skyline. Het overbodige museum staat niet eens aan de stroom maar aan een  binnendok. De burgemeester en zijn gesubsidieerde aanhang juichen en de Antwerpenaar, moegesold en suf ingepeperd dat wie alles niet plezant vindt, een verzuurde racist is, loopt rond met een gratis petje of sjaal, "Zot van A".

Het is na elven, ik loop langs de Paardenmarkt, het Sint Jansplein, en kom in de Sint-Gummarusstraat waar mijn stad ingenomen is door heel de wereld. En heel de wereld is op wandel, net als ik.  Opvallend veel zwarte mensen, de vrouwen zijn altijd erg verzorgd en de mannen hebben vranke maar onpeilbare blikken. Ook veel Balkanvolk op stap maar overheersend in het straatbeeld, moslima's met hun hoofden ingepakt als paaseieren en de mannen in groepjes pratend over dingen die niet voor mijn oren bestemd zijn.  Dit is Antwerpen-Noord, 2060 waar criminaliteit deel uitmaakt van het dagelijkse bestaan.  De reclameman die burgemeester speelt in Antwerpen heeft geen benul van de realiteit. Als iemand hem daarover aanspreekt, wordt hij wit van koleire en begint hij te raaskallen. Omdat hij niet luistert, weet hij niets. En zijn politiechef is een meester in het verhullen van de waarheid. Slaapmans en Baalmans, het trieste duo dat deze stad begeleidt naar de definitieve ondergang.

Als ik in de Offerandestraat aanbeland, ga ik een koffie drinken in café de Klamper, een van die oude stadscafés dat stand heeft gehouden.  Hier zijn geen vreemden. Iedereen spreek onvervalst echt Antwerps : "'k zet men eigen neer en 'k bestel ne koffe".  De mensen hier hebben de bezetting aanvaard, ze maken er zich gelukkig niet te veel zorgen om en stellen geen vragen meer.  Ik denk niet dat er in de ganse Offerandestraat nog een winkel van onze eigen mensen overblijft.  Bij een textiel en lederzaak praat ik met de eigenaar, die beweert in moeilijk Nederlands, een Afghaan te zijn. Weet hij, dat het belgisch leger in zijn vaderland de orde probeert te handhaven en dat onze soldaten herhaaldelijk beschoten zijn door zijn landgenoten ? Ja, dat weet hij.  En het kan hem duidelijk niet schelen.

Ik neem de tram en rijd naar huis. Ik heb kilometers gewandeld in mijn stad die ons voor altijd ontstolen is.  Wat mij is opgevalen, is de onverschilligheid in de ogen van al deze nieuwkomers of bezetters.  Zij hebben geen affiniteit met het verleden, zij lopen hier rond, zonder kennis hoe dit allemaal tot stand is gekomen. Mochten zij vernemen dat Siemenis, een Romeinse god van de vruchtbaarheid is, zij zijn in staat het beeldje te vernietigen omdat het niet strookt met hun middeleeuwse Winkler Prins.

In de namiddag telefoneert mijn vriend Jos. Hij vertelt me over de video die de clowns van sharia4belgium hebben gepost over de straf die allah gegeven heeft aan Marie-Rose Rebel en die ook anderen te beurt zal vallen : Filip Dewinter, Geert Wilders en godbetert, zelfs Bart de Wever. Ik vraag mij af hoe veel nieuwe Vlamingen die ik vandaag voorbijgelopen heb, akkoord gaan met deze ijselijke bewering. Het is tijd dat Angeltjes morgen terug in gang schiet, zij het voor slechts enkele dagen. Onze gedeeltelijke sluiting veranderen wij niet.

Ray

Iedereen wist dat zij deze finale strjd niet kon winnen en toch betekent het een schok en verschenen er tranen in mijn ogen, toen ik het te verwachten nieuws zonet las.

Ik heb, zoals velen in Vlaanderen, hoog opgelopen met deze bijzondere vrouw, die over de prachtige gave van het woord beschikte en haar talent gebruikte ten dienste van volk en vaderland.  Achter dat lieftallige uiterlijk en die innemende glimlach ging een onwrikbare overtuiging schuil. Die heeft het haar niet gemakkelijk gemaakt in haar poltieke carrière.  Marie-Rose wilde véél en wilde niet wachten.  Misschien was zij onbewust gedreven in haar drang tot het beheersen van wat haar beroerde,  door de ziekte die haar weinig tijd gunde.

Wij bewaren de herinnering aan de vrolijke Marie-Rose, die bij Angeltjes, steevast Rebel werd genoemd en voor wie wij bij de Europese verkiezingen nadrukkelijk gesupporterd hebben.  Wat er nadien allemaal is voorgevallen, is voorbij. Zij blijft onze Rebel.

Vlaanderen is triest en er vloeien veel tranen om het heengaan van deze wondere vrouw die vele harten voor zich heeft ingenomen.

De redactie van Angeltjes betuigt haar deelneming aan de familie, de echtgenoot en de kinderen. 

8 februari 2011 - 22 u 15 

Ik weet het, het leven gaat door. Natuurlijk, gaat het leven door.  U zal het mij hopelijk niet kwalijk nemen, als Angeltjes de maatschappelijke en politieke actualiteit even laat voor wat  ze is. Mijn gedachten en gevoelens bevinden zich elders. De trivialiteiten die ik anders met overtuiging blootleg, laten mij onverschillig. Er is enkel een vage weemoed en verdriet. Het heengaan van Marie-Rose grijpt mij veel dieper aan dan ik voor mogelijk had gehouden. In de loop van deze namiddag zal Angeltjes terug van zich laten horen.

Ray

Met dank aan 't Pallieterke

De Russische president Dmitri Medvedev wil in zijn land voor het hele jaar de zomertijd invoeren. Volgens Medvedevs idee zet Rusland eind maart de klok een uur vooruit net zoals landen in West-Europa dat dan doen, maar draait het in de herfst de klok niet meer een uur terug.

Medvedev zei dinsdag dat dit terugdraaien van de klok een ongunstige werking heeft op sommige mensen en ook nadelig is in e landbouw. Tegenstanders van zomertijd in andere landen stellen daar tegenover dat het zelfde probleem zich ook voordoet bij het vooruit zetten van de klok in het voorjaar.

Nieuwsberichten over Medvedevs opmerkingen maakten niet duidelijk of hij de verandering per decreet wil invoeren of door middel van een wetsvoorstel waarmee het parlement moet instemmen. Eerder al bracht hij het aantal tijdszones in zijn land terug van elf naar negen.

Het ganse jaar, één zelfde tijd. Neem deel aan onze nieuwe poll.

Ray

Wat denkt u over homeopatische *geneesmiddelen* ?

Eindstand:

Ik geloof er in	42 %
Homeopathie is bedrog	48 %
Ik zal het eens vragen aan meneer doktoor	10 %

Dank voor uw medewerking.  Er zijn bijna even veel voor- als tegenstanders

Dit filmpje dat vandaag te zien is op Youtube, wordt voorgesteld als een overval op een juwelierszaak in Northampton. Sommige Vlaamse gazetten hebben het al opgepikt.  Wat toeval dat er net een camera opgesteld staat die keurige beelden opneemt van een moedig  zogenaamd oud vrouwtje  dat met haar handtas een zestal zware jongens op de vlucht drijft ... Wij geloven er niets van. U wel ?

+ AANPASSING 20 UUR

Om de tanende geloofwaardigheid op te krikken zond de 0000 dit filmpje uit tijdens het tv-nieuws van 19 uur, als een waar gebeurde overval. Het is duidelijk crisis op de Reyerslaan.

De revolutie schijnt dood te bloeden. Er zijn nog steeds veel regimetegenstanders op het plein maar aanzienlijk minder dan de voorbije weken.  Het leger grijpt niet in maar probeert diplomatisch de weg vrij te maken voor het verkeer.  Het dagelijkse leven probeert zijn routine te hernemen en winkels heropenen. De scholen blijven nog gesloten.   Mubarak beweegt niet en zijn vice- president Suleiman, de man die goed Engels praat en beloofd heeft geen geweld te zullen gebruiken, wordt door de oppositie niet aanvaard. Als hoofd van de Egyptische veiligheidsdiensten heeft hij jarenlang  voor de CIA gewerkt. Hij zou persoonlijk betrokken geweest zijn bij martelingen en uitschakelingen van tegenstanders van het regime. De huidige rol vanAmerika is zwak en tegenstrijdig. Obama declameert als steeds zijn teksten als tragische gedichten en staatssecretaris Clinton vertelt ondertussen een ander verhaaltje.  Met zulke vrienden heb je geen sluwe vijanden nodig.

Bij het geringste slaat de vlam terug in de pan, revoluties als deze slapen niet, zij sluimeren.  De moslim-broederschap krijgt nu de tijd zich verder te organiseren en voor te bereiden. Een brave man komt in het begin van de reportage vertellen, dat hij de principes van de democratie probeert uit te leggen aan zijn landgenoten. Als hij klaar is, mag hij naar Europa komen.

Ray

* Hoe is het nu in Caïro op het plein ?

Een boze menigte moslims heeft op het Indonesische eiland Java twee kerken in brand gestoken en met de oproerpolitie gevochten. Ze zijn woedend omdat een christen ‘slechts’ vijf jaar cel heeft kregen en niet de doodstraf, zoals de islamieten wensen.

Aanvallen door radicale moslims

De protesterende moslims eisten in de stad Temanggung de doodstraf tegen de 58-jarige Antonius Bawengan wegens het verspreiden van pamfletten over de islam. Volgens hen zijn de posters beledigend.

Brandende kerken
De man, een christen kreeg echter ‘slechts' vijf jaar cel, waarna de menigte in woede ontstak. Ze vonden het vonnis niet streng genoeg en riep dat de man de doodstraf moest krijgen of aan het publiek overgedragen, aldus een politiewoordvoerder.

Twee kerken op het midden van het eiland werden in brand gestoken en een derde werd beschadigd. Ook een politievoertuig werd in brand gestoken. De politie gebruikte traangas en vuurde waarschuwingsschoten af om de menigte te bedwingen.

Lynchpartij
Het oproer volgt twee dagen na de aanval van een menigte op leden van een islamitische sekte in West-Java waarbij zeker vier mensen werden gelyncht.

Indonesië wordt gerekend tot het grootste moslimland ter wereld. Volgens tellingen wonen er 180 miljoen aanhangers van de islam. Regelmatig zijn er spanningen tussen moslims en christenen.

Door Robin van der Kloor - Elsevier

"De N-VA laat Bracke niet vallen. Er wordt een hetze die uit socialistische hoek komt, tegen deze man gevoerd .  De VRT-Nieuwsdienst positioneert zich als een maagd die jarenlang in het bordeel gewerkt heeft.  Bracke schreef wat tekstjes, dat is zijn vak.  Bracke zelf verdedigt zich met een Frans citaat van Mitterand, een socialist : "Je verloochent je verleden niet, je verandert, dat is alles" (“On ne tourne pas le dos à ce qu'on était. On change, c'est tout.”  De socialisten zijn al bezig de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 voor te bereiden."

Dat zijn, kris-kras door mekaar een aantal beweringen die in de Vlaamse ochtendgazetten opduiken naar aanleiding van de medewerking die Siegfried Bracke, het neo-NVA- kamerlid, verleende aan de socialistische partij toen hij nog als neutraal journalist de kijkers en zijn directie voorloog bij de openbare omroep.

Bracke was niet zo maar een journalist, hij heeft onderscheidingen gekregen, hij was het neutrale gezicht van de omroep bij verkiezingsprogramma's en hij heeft het zelfs tot hoofdredacteur gebracht, een topfunctie die je in het rode nest die de VRT was, is en voorlopig blijft, enkel verwerft als je beantwoordt aan een uitgesproken links profiel. 

Het lidmaatschap van de Gentse loge "De Bevrijding", onderdeel van het Groot-Oosten is meer dan een persoonlijk engagement, zoals Bracke verveeld antwoordde aan Filip de Man tijdens een tv-interview. Veel meer dan een carnavalsvereniging is een loge een machtige groep kameraden die complotten en intriges beschouwen als een maatschappelijke noodzaak, waarin zij, de gezellen, een vooraanstaande rol te vervullen hebben. De loge is nog erger dan de fanatieke kliek van het Opus Deï : een verzameling gevaarlijke, pretentieuze en machtsgeile mafkegels. Iemand die lid is van dergelijke dubieuze club kan nooit een onafhankelijk en onpartijdig journalist zijn bij de openbare omroep. Politicus kan nog net, want de meesten zijn sowieso arrivisten en onbetrouwbare schuivers.

Het gaat nu even over het vaak verkrachte woord : deontologie. We hebben er gisteren weer een prachtvoorbeeld over kunnen lezen, toen de VRT een communiquee uitgaf :  "Onpartijdigheid en waarheidsgetrouwheid zijn altijd al het baken geweest van VRT Nieuws. Onafhankelijkheid van de VRT-journalisten staat voorop en inbreuken hierop zullen niet geduld worden." Laten we het niet moeilijk maken : deontologie is een duur woord voor "eerlijkheid, onkreukbaarheid". Ofwel bezit je als mens die eigenschap, ofwel is het je vreemd. 

Een niet domme man als Bracke die onverwacht voor een politieke carrière kiest bij een onverwachte partij, zou van bij de aanvang zijn maatschappelijke pedigree openbaar hebben moeten maken, al dan niet met gebruikmaking van het Mitterand citaat : dat had pas indruk gemaakt. Ook als hij daarbij zijn loge-activiteiten had betrokken.  Dan had hij bewezen dat hij "veranderd" was en dat hij thuishoorde bij een partij die verandering beloofde.  Nu is en blijft hij voor velen de achterbakse sjoemelaar die zijn broodheren bij de VRT een rad voor ogen draaide en de kijkers jarenlang bedrogen heeft.  Deze aanstellerige figuur wordt momenteel beschermd door zijn partij, die zelf worstelkt met een geloofwaardigheidsprobleem. De vroegere VRT-collega Jos Bouveroux geeft Bracke in een open brief het advies om een klacht die Siegfried  ingediend heeft,  in te trekken. ‘Wie weet wat er nog bovenkomt. Brr ' schrijft Bouveroux.

Fraaie bende daar bij de openbare omroep. Maar dat beweren wij hier al jaren.

Ray

Het is natuurlijk waanzin op zoek te gaan naar de beste mop ter wereld, alhoewel het een ongevaarlijke bezigheid is.  Wij gingen op zoek naar enkele "beste" grappen en vonden er enkele die onze strenge maatstaven trotseerden. (wat is internet toch een prachtuitvinding, dank u Al Gore, of was het Bart de Zever ?). De teksten zijn overgenomen (mits enkele luttele aanpassingen) zoals ze gepubliceerd werden.

Hier gaan we : numero uno, komt uit Zweden.

Tijdens de jacht op het platteland richt een goed geklede snob uit Stockholm zijn geweer en schiet een eend neer. Deze komt terecht op een akker en de boer claimt de prooi. Omdat beide mannen de eend willen hebben, oppert de boer het geschil op ouderwetse wijze te beslechten. “Ik trap jou zo hard als ik kan in je kruis en daarna is het jouw beurt”, legt hij uit. “Wie het minste piept, krijgt de vogel.” De snob gaat akkoord. Dus de boer neemt een aanloop en trapt keihard in de edele delen van de man die vervolgens op de grond neerstort. Na twintig minuten, als het de man lukt om op te staan, hijgt hij: “Mijn beurt.” “Nee,” zegt de boer terwijl hij wegloopt. “Je mag de eend houden.”

Nummer twee speelt zich af op school met het onvermijdelijke Jantje.

Jantje zit op school in de rekenles.
De juf zegt:"Op de telefoondraad zitten 10 vogeltjes. Ik neem een geweer en ik schiet één vogeltje neer. Hoeveel vogeltjes zitten er nog op de draad?".
Iedereen aan het denken en na enkele minuten steekt Jantje zijn vinger op.
"Ja Jantje", zegt de juffrouw, "zeg het maar".
"Juffrouw", zegt Jantje, "er zitten geen vogels meer op de draad".
"Jawel.", zegt de juffrouw, "Er zitten tien vogeltjes op de draad, ik schiet er één vanaf dus ... tien min één is negen".
"Neen.", zegt Jantje. "Uw geweer maakt zoveel lawaai dat alle andere vogeltjes gaan vliegen".
"Nou, Nou Jantje", zegt de juffrouw. "Tien min één is negen, maar ik hou wel van de manier waarop je denkt".
"Ach" zegt Jantje, " zulke vragen kan ik ook stellen".
"Oh ja",vraagt de juffrouw, "stel dan maar eens zo een vraag".
Jantje denkt eventjes na en stelt volgende vraag : "Juffrouw, in het park zitten drie vrouwen op een bank. Ze hebben alle drie een ijsje vast. De éne likt eraan, de tweede bijt erin en de derde zuigt eraan. Wie van de drie is getrouwd ?".
De juffrouw slaat zo rood uit als een tomaat en stottert ...
"Eh, ik ... ik ... Eh, ik denk diegene ... die eraan zuigt".
"Wel neen", zegt Jantje. "Het is diegene die een trouwring draagt, maar ...ik hou van de manier waarop u denkt !".

Voor nummer drie waarschuwen wij : dit kan voor sommige mensen overkomen als een racistische mop. Racisme, of aanzetten tot racisme wijzen wij nadrukkelijk van de hand. Het verhaal is zo onwaarschijnlijk en hilarisch dat het natuurlijk geen enkele grond van realiteit bevat. U bent gewaarschuwd en wij aanvaarden geen enkele beschuldiging.  U bent NIET verplicht te lezen, na deze waarschuwing.

De paus is op bezoek in Zuid-Afrika en tijdens een ontspannend ritje in de pausmobiel, ziet het gezelschap aan de oever van een stroom een zwarte man worstelen met een reuze-krokodl. Ontzet kijkt iedereen toe, tot plots een speedboot komt aangesneld met drie blanke mannen die de krokodil morsdood schieten.  Zij springen uit de boot, twee van hen sleuren de zwarte man uit het water en de derde trekt de dode krokodil op het droge.  De paus haast zich naar de drie redders en ontroerd dankt hij hen voor hun goede daad en schenkt hen zijn zegen.  Hij stapt terug de pausmobiel in en wuift vriendelijk glimlachend de drie moedige mannen ten afscheid.  Een van hen vraagt : "Wie was dat eigenlijk ?" waarop nummer twee antwoordt "Dat is Zijne Heiligheid de Paus van Rome". En nummer drie zegt : "Alleszins van de krokodillenjacht kent hij niet veel.  Is ons aas nog bruikbaar of moeten we een nieuwe halen uit het dorp ?"

En dan nu de laatste over onze geliefkoosde politici.

Waarom nemen chirurgen sommige beroepsgroepen graag onder hun mes ?

- bibliothecarissen, want al hun organen zijn keurig geïndexeerd

- elektriciens zijn nog meer geliefd, want als ze geopend worden, zijn de organen gecodeerd per kleur

- politici zijn echter de favorieten. Als zij opengesneden liggen, blijken zij geen hart te hebben, geen ruggengraat en hun hoofd is onderling verwisselbaar met hun achterste.

Ray

Niets van wat de VRT-nieuwshorde aanbrengt, becommentarieert of duidt, is zonder bijbedoeling, niets van wat zij verkondigen is zonder dubbele bodem, niets van wat zij selecteren als zijnde belangrijk of ludiek tot triviaal, is zonder berekening. Niets is er spontaan, alles is op voorhand overdacht en onder te brengen in twee hoofdvakken : ophemelen of kleineren.

Niemand wordt vrijblijvend geïnterviewd of uitgenodigd als expert of getuige, je moet ofwel een bepaalde staat van van-pas-komende-dienst, een bepaalde geaardheid hebben, een bepaalde huidskleur bezitten of boudweg bruikbaar zijn als nuttige idioot, al dan niet seriematig op afroep.

Sommige mensen die 'betrapt' werden, mogen er een draai en een uitleg aan komen geven om de ernst van de feiten te vulgariseren ; zij mogen rustig uitspreken,  en zonder onderbroken te worden wat zemelzeiken en uitweiden. Opdrach volbracht  : het vlekkerig blazoen werd schijnheilig opgepoetst. 

Anderen wordt onder een spervuur van priemende blikken en voorgebakken haat-alinea's, het beantwoorden van stekelige en tendentieuze vragen onmogelijk gemaakt. Dezen, de gekleineerden, verlaten dan de studio als een geslagen hond. Terwijl de propaganda blijft voortschetteren.  

Neutrale omroep ? Omroep met de opdracht tot het neutraliseren van protesten, het doodwijgen van bezwaren en andere meningen, het verzuipen van wat voor velen de waarheid heet.

Jade

Nigel Farage, Brits Europarlementair van de UKIP (Verenigd Koninkrijk Onafhankelijkheidspartij) wordt door twee brave en ogenschijnlijk vrij onwetende Finnen geïnterviewd over hoe hij de Europese Unie en de Commissie ervaart.  Farage heeft het over het perfiede systeem, dat zowat 75% van de wetgeving die in elke lidstaat tot stand komt, opgelegd is door de Europese Commissie, dat wil zeggen door mensen die door niemand verkozen werden. En de échte verkozenen uit die lidstaten voeren de opdrachten van deze Commissie uit.  Dit heeft niets meer te maken met democratie.  Farage is voorstander van een Europa dat samenwerkt maar niet in deze constructie. 

Het Euro-parlement is het enige ter wereld dat geen eigen wetgevende bevoegdheid bezit en enkel mag oordelen over de voorstellen van de Commissie ; soms kan er wat vertraagd worden of geredetwist over kleine wijzigingen, maar er is geen sprake van een normale parlementaire en democratische werking Dit parlement (met zijn 736 verkozenen) is er voor de schone schijn en  voor dit ondemocratische Europa loopt Farge niet warm, om het eufemistisch op zijn Engels te zeggen.

sp-a senator Marleen Temmerman, gynecologe en professor aan de UG doet een oproep tot de vrouwen van het land, om geen seks te hebben zolang er geen regering gevormd is. Het zou ludiek bedoeld zijn.  Als we naar mevrouw de professor kijken, durven we dat betwijfelen.

Dat de horizontale bedrijfstak al langer een multicultureel aanbod in de rekken heeft, zal wel genoegzaam bekend zijn : we verwijzen naar de berichtgeving in de gangbare media over de in hoofdzaak Oost-Europese dwangprostitutie.

Naar verluidt hebben de meeste bordeelbazen in Nordrhein-Westfalen zich nu ook aangepast aan de etnische klantensamenstelling.  Er moeten ook aanbiedingen op het menu staan die de steuntrekkers zich kunnen veroorloven en dan bovendien zonder dat ze Duits of Engels verstaan.  Een bordeel in Gladbeck heeft momenteel een “nergens goedkoper”-aanbieding: voor de luttele som van € 55 krijg je een “all-inclusive”-service van drie uren.  Hun webstek kan je ook in het Turks raadplegen. Neemt u even een kijkje, Turks of Deutsch, de dames zien er patent uit.

 http://www.partytreff-palace.de/index1.html

In het gastenboek van de “Palace” staan er niet zelden namen als Serdar, Hasan, Osman, Mahmut, Ali of NakMuay.  Deze laatste komt uit Dortmund en hij schrijft: “Hi, kom uit Dortmund en bij mij in de buurt zijn er wel zulke clubs maar ze laten geen vreemdelingen binnen, t.t.z.geen “zwartharigen”.  Hoe is het bij jullie?  Ik wil de reis niet voor niets ondernemen als ik niet binnen mag.”

En hij krijgt als antwoord: “Bij ons zijn vreemdelingen geen probleem: je bent welkom.  De gasten zijn ’s avonds bijna uitsluitend Turken.” Palace Team.

Of deze ontwikkeling goed nieuws is wat betreft de driftenvermindering laat ik in het midden, vooral omdat gangrape (groepsverkrachting) in Europa een uitsluitend moslimfenomeen is.

Het is bekend dat jonge moslimmeisjes niet mogen buitenkomen zonder het gezelschap van vader of broer.  Onze meisjes zijn het al gewoon in disco’s betast te worden of uitgescholden te worden voor “hoer” door de cultuurverrijkers, maar wat er – veelal verzwegen wegens schaamte of schrik  – nog gebeurt is de groepsverkrachting van meestal jonge schoolmeisjes door moslims, die hiermee hun geloof belijden, want zij nemen deel aan de “verkrachtingsjihad”.

Bron : PI

PST : PI mag kreunen wat het wil, is dit verwerpelijk of niet ? Dergelijke clubs voor de "eigen mannelijke heethoofden" bestaan er overal in Europa.  Het is vermoedelijk nog niet doorgedrongen tot de gestapo's van de internationale Spionnencentra, dat de gepamperde vrienden daar niet welkom zijn. Misschien even controleren en een speciale reductiekaart afdwingen ? Ofwel het initiatief aan de vrije markt laten, zoals in Gladbeck, bij voorkeur met subsidie door de overheid.  Seks voor de overspannen allochtonen. Het woord is aan u.

Deze mevrouw is Zahra Bahrami. We moeten eigenlijk zeggen, wàs, want mevrouw is opgehangen door het regime van het Prachtland Iran.  Mevrouw was een bipatride, met zowel de Nederlandse als de Iraanse nationaliteit en ze was schuldig bevonden aan drugssmokkel.  In de Lage Landen lopen er voldoende politici en justitiedienaars die zelf wel eens een snuif nemen, een pil slikken of een naaldje steken en die als het kan, een oogje sluiten voor delicten met verdovende middelen.  Het is makkelijker de brave burgerbevolking met de vinger te wijzen als verantwoordelijken voor de criminaliteit dan het tuig op te jagen, nietwaar mijnheer de procureur. 

 Dit gezegd zijnde, Zahra Bahrami was een speciaal geval. Natuurlijk nooit speciaal genoeg om de afschuwelijke dood met ophanging te verdienen.  Een natie die tot dergelijk barbaars gedrag in staat is, moest bij  alle internationale instellingen buitengesmeten worden, geïsoleerd worden. Intussen loont het de moeite nader kennis te maken met Zahra Bahrami, ook niet helemaal in de haak, dat vrouwtje.  HIER klikken.

Ray