Laatste wil

.

De Franse president Nicolas Sarkozy heeft het multiculturalisme in Europa "een mislukking" genoemd. Eerder lieten de Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Britse premier David Cameron zich al in gelijkaardige zin uit.  Ook onze eigen Nonkel Kruk heeft in een onbewaakt moment zich iets dergelijks laten ontvallen.

Verboden te spotten met de "taalkennis" van Oewaalse politici.  Altahans volgens een verdrietige lezer ons deze morgen liet weten. Gelukkig dat er over de taalgrens en in Bruxelles veel respect is voor de Nederlandse taal en de Vlaamse cultuur.

't Pallieterke interviewt de 75-jarige auteur en dichter Willem M. Roggeman over zijn carrière, zijn relatieve onbekendheçid in het Vlaams literaire wereldje, zijn internationale erkenning, zijn Groot-Nederlandse opvattingen en zijn visie op dit land.

"Wij zijn toch allemaal Nederlanders ? Want vergeet niet dat men altijd spreekt van "de Nederlanden".  Ook in het Engels, "the Netherlands". Maar de Vlamingen zijn een politiek dom gehouden volkje. Dat kan ook niet anders, want wij leven, nu al 500 jaar onder vreemde bezetting : Spanjaarden, Oostenrijkers, Fransen en nu de Belgen ... Want de echte Belg is Franstalig. Dat werd reeds in 1830 uitgedrukt door de eerste premier van de pas gestichte staat : "La Belgique sera Latine ou ne sera pas". En toch zijn er nog Vlamingen die vasthouden aan België. Dat moeten masochisten zijn, als je nagaat wat België de Vlamingen heeft aangedaan.  Men heeft geprobeerd het Vlaamse volk uit te roeien. Niet door hen te doden, maar door er Walen van te maken, door het Nederlands te negeren, door hen tot Franstaligen op te voeden, met als resultaat schrijvers als Maeterlinck, Verhaeren en Charles de Coster, die hun liefde voor Vlaanderen maar in het Frans moesten bezingen. Zij lijken spoken uit een taalkundige nachtmerrie.  Hopelijk komt er aan de Belgische nachtmerrie gauw een einde. Een onafhankelijk Vlaanderen zie ik echter maar als een overgangsstadium. Er moet nog een lange weg worden afgelegd om de Vlamingen en sommige Nederlanders er van te overtuigen dat we samen horen. De Walen zullen veel eerder en gemakkelijk bij Frankrijk aansluiten.  Zij zijn dan ook bewuster op politiek gebied dan de Vlamingen, die nog in de adolescentie verkeren."

Van Willem M. Roggeman publiceren wij hieronder het gedicht "de Eenhoorn huilt".

De eenhoorn huilt

De eenhoorn huilt om zoveel
eenzaamheid, midden in het bos,
verdwaald tussen onbegrip en
bijgeloof, lijdt hij zichtbaar aan
de vreemde ziekte van de mensen.

Het land dat er verkaveld bijligt,
is zijn vroegere vette naam vergeten
en droomt hoorbaar van hereniging,
van herinnering aan vroeger dagen
toen liefde en wijsbegeerte nog

als hetzelfde werden beschouwd
en de eenhoorn zijn gouden hoorn
met een gul gebaar over ons leeggoot
tot wij misselijk werden van zijn overvloed
en honger en miserie met eerbied vernoemden.

Willem M. Roggeman

(uit: Het nut van de poëzie, Uitgeverij P, 2003)

200 supermarkten, 5% marktaandeel en op termijn ook een Vlaams verdeelcentrum, dat zijn de ambities waarmee de Nederlandse supermarktketen Albert Heijn vanaf volgende maand een stormloop inzet op de Vlaamse markt.

Half maart opent de eerste Belgische vestiging op 1.500 m2 in de vroegere Van Ende-supermarkt in Brasschaat. Wellicht volgt heel snel een tweede winkel in Stabroek en ook Turnhout komt steeds nadrukkelijker in beeld. "We bekijken momenteel elke kans die zich aandient.Maar hoe sneller we in Vlaanderen een substantieel aantal winkels kunnen openen, hoe groter de slaagkansen van ons project", zegt directeur buitenlandse markten Albert Voogd.

Voorlopig worden de Belgische winkels vanuit Tilburg bevoorraad, waar momenteel 5.000 vierkante meter magazijnruimte wordt ingericht met uitsluitend Belgische producten.

In Nederland, waar Albert Heijn al maanden een bijzonder bitse prijzenslag uitvecht met concurrent Super De Boer, heeft de keten een marktaandeel van 34% .

Na 244 dagen regeringloze dagen en moeizame dovemansgesprekken, komen vandaag de Vlaamse partijen samen met informateur Didier Reynders.

Zolang de francofone liberaal aan de zijkant stond, pleitte hij voor de toepassing van artikel 35 van de grondwet, dat bepaalt dat de gewesten de bevoegdheden vastleggen die uitgeoefend worden door het overkoepelend federaal niveau. Wat daar niet in vermeld staat, is automatisch gewestmaterie.  Na zijn gesprekken met de Franstalige partijen gisteren, heeft Reynders dit voorstel laten varen. Hij opteert voor verder sleutelen en ploeteren zoals de voorbije periode. Dat ziet er hoopgvend uit.

"Er is al zoveel oewerk verrikt, dat oewillen oewij niet verloren laten gaan" zeggen de Zuiderlingen. Dus staat men opnieuw nergens, want al dat zogenaamde werk is een triest amalgaam van onduidelijkheden, halve oplossingen, toegevingen, tegenspraken en door elkeen op zijn eigen manier geïnterpreteerde voorstellen.  Reynders zal op 16 februari aan de keuning verlenging van zijn mandaat aanvragen.

Hoe lang kan men deze toestand blijven aanhouden zonder tot de enige logische conclusie te komen : het land B is een onbestuurbare fictie, we gaan het deftig opdoeken en ieder gaat zijn eigen gang.

Ray

Voorbije nacht in Caïro

Asociale veelplegers moeten worden geïsoleerd in speciale tuigdorpen met wooncontainers, ver buiten de bewoonde wereld. Daarvoor pleit Geert Wilderes bij het kabinet.

Mensen die in twee jaar drie keer in de fout gaan, moeten in afwachting van hun strafzaak alvast hiernaar verhuizen. En ook na het uitzitten van hun gevangenisstraf moeten ze daar weer heen. Pas nadat ze langer dan een jaar werken of studeren, mogen ze terug naar de bewoonde wereld.

Als het om minderjarige recidivisten gaat, moet volgens Wilders "ook hun familie mee" naar het tuigdorp: "Zet al het schorremorrie bij elkaar".

Wilders heeft zich voor het idee laten inspireren door Denemarken, waar criminelen naar 'skaeve huse' aan de randen van steden worden verhuisd. Ook in Nederland werd er al kleinschalig mee geëperimenteerd, onder meer in Amsterdam, Maastricht en Arnhem.

Wat vindt u hiervan ? Zou in Vlaanderen een dergelijke maatregel nuttig zijn ? Neem deel aan onze poll.

Eind vorige week kregen de Vlaamse automobilisten het surrealistisch nieuws te horen dat twee verlichtingspalen langs de drukken E19 simpelweg op de autosnelweg waren gevallen omdat ze onderaan compleet waren doorgeroest.

Het Vlaams Belang stelt vast dat het Vlaams wegennet een echt hindernissenparcours is geworden. Niet alleen is de staat van het wegdek vaak lamentabel, maar ook de weginrichting toont tekenen van ontbinding. Vandaag zijn het de verlichtingspalen, maar hetzelfde geldt voor de versleten wegmarkering, beschadigde of ontbrekende vangrails, slecht geplaatste verkeersborden en richtingaanwijzers, praatpalen die niet werken, enz….

De gewone jaarlijkse investering in het onderhoud van onze wegen en de bijhorende infrastructuur bedraagt grosso modo amper een half miljard euro. Dat is veel te weinig als men weet dat de automobilisten (personenwagens) in dit land elk jaar meer dan 13 miljard euro neertellen. Vlaams Parlementslid Jan Penris haalde dan ook scherp uit : “Minister, de automobilisten stellen zich bij dat alles wel wat vragen. Ze betalen wegentaks. Ze betalen veel wegentaks, en in het nieuwe systeem dat u wilt invoeren, mogen ze misschien nog meer wegentaks betalen. Ze verwachten dus tegen de betaling van die wegentaks een tegenprestatie van de overheid, namelijk dat de wegeninfrastructuur waarvan ze gebruikmaken, perfect in orde is. Trouwens, een automobilist moet regelmatig naar de autokeuring. Hij moet er ook voor zorgen dat de wagen die hij gebruikt in orde is. Als die niet in orde is, dan kan het voertuig worden afgekeurd en moet de automobilist een nieuwe wagen kopen. Er is dus een wanverhouding tussen de prestaties van onze overheid enerzijds en die van de automobilist anderzijds.”

Vlaams Minister van Openbare Werken Crevits kon niet anders dan toegeven dat er zich bij de periodieke inspectie duidelijk een probleem stelt. De onderhoudscontracten tussen AWV en een aantal aannemers focussen op het onderhoud van een verlichtingspaal. Het onderhoud ervan is volledig gericht op de controle van de verlichting. Als van een paal de verlichting niet werkt, dan moet er een visuele controle gebeuren. Om de vier maanden worden de cycluslichten gecontroleerd: ongeveer per 2 kilometer worden alle kapotte lampen gedetecteerd en die palen worden individueel bekeken. De lampen die gebruikt worden op de autosnelwegen, hebben een gemiddelde levensduur van drie jaar. Dat wil zeggen dat om de drie jaar elke verlichtingspaal in principe gecontroleerd moet zijn. De minister gaf ook aan dat het natuurlijk ook belangrijk is om de oorzaak van de corrosie te kennen. Volgens haar moet inwendige corrosie ook aan de buitenkant worden gezien. Op de snelwegen is er volgens de minister wel een bijkomende omstandigheid, want door de administratie werd opgelegd dat de controles ’s nachts moeten gebeuren. Bij dag is er immers heel veel verkeer en ’s nachts is het efficiënter om te onderzoeken of de lichten werken, maar de visuele controle wordt daardoor natuurlijk iets moeilijker.

Een bijzondere omstandigheid langs de E19 is dat de cyclus vorige maand gecontroleerd werd. Wellicht werden een aantal lampen vervangen, maar uit het inspectieverslag blijkt niet dat er problemen waren met corrosie aan een van de verlichtingspalen. De minister onderzoekt nu waarom er geen melding van de problemen werd gemaakt …

Vlaams Parlementslid Marleen Van Den Eynde voegde er fijntjes aan toe dat tijdens de periode 1995-2004 er een socialistisch mobiliteitsbeleid was : “Daar zit een groot knooppunt. Minister, u hebt Openbare Werken onder uw bevoegdheid gekregen en er is nog steeds een kloof tussen Mobiliteit en Openbare Werken. Er zijn honderden miljoenen euro’s besteed aan openbaar vervoer maar niet aan infrastructuur. U moet eerlijk durven toe te geven dat de infrastructuur stiefmoederlijk is behandeld tijdens de vorige legislatuur onder het socialistische beleid. U hebt nu de touwtjes van Mobiliteit en Openbare Werken in handen. We steunen u als u vooruitgang wilt boeken en een inhaalbeweging wilt maken, maar dat moet daadwerkelijk te zien zijn op het terrein." 

Tot hiertoe vonden we de reportages van Russia Today vrij behoorlijk. Dit kunnen we helaas niet zeggen van wat ze nu in mekaar geklutst hebben na de tv-toespraak van Mubarak waarin deze meedeelt een stap achteruit te zetten maar tevens slechts het presidentschap op te geven in september. Mubarak had grote verwachtingen opgewekt bij de demonstranten, maar ze zijn niet ingelost.  Russia Today heeft een of andere expert  van het zevende knoopsgat uit San Francisco opgetrommeld, die zich beperkt tot nietszeggende commentaren.  De rol die het leger speelt, blijft zeer onduidelijk en op de reacties bij de bevolking moeten we wachten tot de komende dagen.

De eerste Amerikanen lopen alweer rond bij de piramides van Gizeh, maar Nederlandse toeristen zijn voorlopig nog niet te vinden in Cairo. Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft alle reizen naar Egypte ontraden en daar houden de reisorganisaties zich aan.

Eind januari zijn vijfduizend Nederlandse toeristen uit Egypte teruggehaald. Twee Nederlanders wilden hun vakantie niet opgeven; zij moesten een verklaring ondertekenen waarin staat dat ze niet terug kunnen vallen op het Calamiteitenfonds.

Inmiddels heeft de kleine touroperator Skytours aangekondigd op 20 februari toch weer een eerste Transavia-vlucht te willen uitvoeren naar de Rode Zeekust, naar plaatsen als Sharm El-Sheik en Hurghada waar van de Egyptische volksopstand weinig te merken is. Hoewel veel landen hun toeristen hebben teruggehaald, bevinden zich in het kustgebied nog wel duizenden Britse en Duitse vakantiegangers.

Skytours en Transavia gaan ervan uit dat het Nederlandse reisadvies voor Egypte binnen anderhalve week wordt versoepeld, anders gaat de vlucht niet door. Volgens de reisorganisatie zit de vlucht al bijna vol

Voor de tweede keer in twee dagen hield een demonstrant op het Tahrirplein mij tegen: 'Ik eis dat jij die foto die je hebt gemaakt nu meteen wist. Die foto is negatief en er komen hier geen negatieve berichten vandaan.'

Ik had zojuist een foto gemaakt van een berg afval aan de rand van het plein. Keurig opgestapeld. Met een beetje fantasie kon je er een piramide in herkennen. Uiteraard heb ik de foto niet gewist, ondanks de dreigementen die volgden. Het is ook een wonderlijke eis van iemand die demonstreert voor meer persvrijheid. 

Amerikanen
Denkend aan piramides stapte ik in de taxi en vroeg de chauffeur naar de rand van de stad te rijden. Bij Gizeh, tegen de buitenwijken aan, liggen ze dan. Toevallig vandaag weer open. Maar vrijwel geen mens te bekennen. Alleen een klein groepje Amerikaanse toeristen wandelt vol goede moed rond.

'Ons houd je niet makkelijk voor de gek', is het collectieve antwoord wanneer ik vraag of ze niet bang zijn in Egypte. 'De media hebben veel te sensationeel bericht over de situatie. Daarin leek of het hele land in brand stond. Maar wij weten wel beter', zegt John Anthony West, de groepsleider.

Geen rijen
De groep arriveerde in Egypte een paar dagen nadat de revolutie was begonnen en heeft even overlegd wat te doen. Maar vrijwel iedereen wilde het normale programma afwerken. 'Dit is de beste tijd om naar Egypte te komen', zegt Corina. 'We hoeven nergens in de rij te staan.'

Ze beweren nooit te zijn lastiggevallen. Ook de Mubarak-aanhangers waren vriendelijk tegen hen. 'Wel kregen we veel telefoontjes van een ongerust thuisfront.' Ze hadden steeds moeite uit te leggen dat alleen Caïro al onmetelijk groot is. Vooral vanaf de piramides is dat goed te zien. De zinderende metropool vult de horizon. Met ergens in het midden het Tahrirplein dat het beeld van de hele stad bepaalt.

Goedkope kamelen
Tussen de piramides hangen overal groepjes mannen op paarden en kamelen. Ze bieden een rondritje aan en bij elke stap die ik zet vliegt de prijs omlaag. Ghasheba Zabullah vertelt vanaf zijn kameel dat de mannen die met paarden en kamelen vorige week de demonstratie verstoorden ook hier vandaan kwamen. 'Ik kende hen niet, maar ik hoorde dat ze er zo’n 35 dollar voor kregen.' Hij is blij dat de piramides weer open zijn, al levert het nog niet veel op.

Tijdens de rit terug de stad in krijg ik berichten binnen over doden en gewonden bij demonstraties in het zuiden van Egypte. Als we het parlement passeren staan er weer demonstranten, net als gisteren. Alleen laten ze zich nu niet zo makkelijk verjagen.

Tactiek
Een paar staan op de hekken en rollen spandoeken omlaag. Het lijkt wel hun antwoord op de vragen die ik hen een paar dagen geleden stelde: maakt een demonstratie, hoe groot ook, op het Tahrirplein nog wel indruk? Moet deze revolutie niet haar tactiek wijzigen, wil het echte doel, het onmiddellijke aftreden van Muburak, snel worden bereikt?

Vice-president Suleiman lijkt de hernieuwde revolutie te vrezen. Hij sprak dreigende taal over een mogelijke coup. Wie de coupplegers zouden zijn bleef onduidelijk, maar volgens de demonstranten wil de regering graag de staat van beleg uitroepen. Zodat het plein kan worden schoongeveegd. Dat zou een schoonmaakactie zijn waarbij - als het goed is - alleen de politie zich met mijn camera zal bemoeien.

Bron : Radio NL Wereldomroep

http://www.iraniumthemovie.com/ 
 

Het nucleair programma van Iran vormt een bedreiging voor de internationale stabiliteit.  En toch hebben Amerikaanse regeringen, zowel republikeinse als democratische – de doelstellingen en de acties van het Iraans regime misbegrepen.

Hoe gevaarlijk is nucleair Iran, zelfs als het nooit tot een ontploffing komt?  Wat zijn de leidende principes van het Iraans regime?  Hoe ver zou dit regime gaan om zijn agenda uit te voeren?  Hoe ver zijn de Iraanse leiders al gegaan in hun sponsoring van de meest machtige terreurorganisaties?  En waarom zijn de Amerikaanse-Iraanse relaties mislukt gedurende de laatste 30 jaar ?

In een film van ca. 60 minuten toont men een omvattend bericht van de dreiging die de wereld ondergaat door middel van zelden getoonde verslaggeving over Iraanse leiders en interviews met 25 politici, Iraanse dissidenten en experten betreffende de politiek in het Midden-Oosten, het terrorisme en nucleaire proliferatie.

Iranium toont de ontwikkeling van Irans nucleaire dreiging, te beginnen met de Islamitische revolutie in 1979 en de installatie van de Khomeini-ideologie.

Iranium toont het gebruik van terreur als politiek werktuig, vanaf de 444 dagen bezetting van de Amerikaanse ambassade in Teheran tot de acties in Irak en Afghanistan.

Iranium toont de brutale onderdrukking van het Iraanse volk en van de wens van velen, deel uit te maken van de internationale gemeenschap.

Iranium toont verschillende scenario’s waarbij het Midden-Oosten en het Westen betrokken zullen worden mocht Iran zijn nucleaire kennis gebruiken.

Een aanrader voor iedereen die begaan is met de bedreiging van onze wereld door moslimfanatici

ABVV-Limburg heeft aan de hoofdkantoor in Hasselt  opnieuw het spandoek "Kapitalisme schaadt de gezondheid" opgehangen.  Zowel Voka als Unizo reageren furieus. "Is het 1 april of 9 februari?", vraag Johann Leten van Voka zich af.

"De overheersende kapitalistische ideologie leidt tot monopolies, megarijkdom van enkelen, gigantische ongelijkheid, milieuvervuiling, verknechting van de werkenden, afbraak van sociale rechten en armoede", zegt provinciaal ABVV-secreataris Rob Urbain. "Rechtse liberale partijen zijn een uitzaaiing van deze kapitalistische kanker en helpen dit kapitalistische systeem weer rechtkrabbelen. Mensen staan intussen stijf van de onzekerheid en angst. De ratrace leidt tot gigantische stress bij de hardwerkende burgers en gigantische winsten bij o.m. de farma-industrie."

 "Is dit een 1-aprilgrap, of echt om te huilen?", is de reactie van Johann Leten, gedelegeerd bestuurder van Voka-Limburg. "Of zijn de spandoeken misschien voor Egypte of Tunesië bedoeld? Triestig om te moeten vaststellen dat het ABVV garen probeert te spinnen uit het opjutten van de werknemers tegen hun werkgevers met strijdtaal van voor de oorlog. We hopen dat dit slechts een actie is van enkele bekrompen syndicalisten met heimwee naar de tijd van Karl en andere Marxen."

En ook Unizo-Limburg vindt de uitspraken van het ABVV "hallucinant". "Dit is een schrijnend dieptepunt die tot een volledige Impasse van het sociaal overleg leidt", zegt directeur Joël Stockmans. "Met destructieve oproertaal los je niets op. In plaats van irrealistische, zinloze boodschappen te verspreiden, zou het ABVV beter een cursus efficiënt onderhandelen volgen."

Wij lezen in Pallieterke's Diplomatieke valies een degelijk opiniestuk over de toestand in Egypte  met een nevenbeschouwing over de rol van de Verenigde Staten.

"Obama meent dat Amerika niet geacht wordt te weten wat het beste is voor iedereen.  Voorlopig schijnt hij te mikken op een stabiliserende rol van het leger, per slot van rekening een instantie die jaarlijk 1,3 miljard dollar van Washington toegestopt krijgt.  Obama vreest bovenal in de voetsporen te treden van zowel Harry Truman als Jimmy Carter. De eerste ging de geschiedenis in als "de president die China verloor", de tweede zag Iran aan de Amerikaanse invloed ontglippen. Herinnerd worden als de president die Egypte verloor, is in zijn ogen een nachtmerrie, wat tot enige terughoudendheid leidt".

Tot zover dit uittreksel. Een nog veel erger nachtmerrie die dreigt bewaarheid te worden is dat Obama Amerika zou verliezen.