Waar is de Nederlandse branie heen ?
Eén op de vier Nederlanders is ontevreden over politiek en samenleving. Dat zijn er iets minder dan in 2004 toen bij zo’n 30 procent van de Nederlanders een maatschappelijk en politiek onbehagen knaagde. Maar geklaagd wordt er veel en vaak in Nederland. Waar is het volk van durvers en doeners gebleven, vraagt de Vlaamse journalist Steven de Foer zich af.
In 1648 bezegelde de Vrede van Münster de scheiding van de Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden. Het Zuiden werd voor eeuwen een bezette natie. Veel Vlamingen bleven zich zelfs na de onafhankelijkheid van België in 1830 beschouwen als een (door de Franstalige burgerij) bezet volk, tot een eind in de twintigste eeuw. Geen wonder dat veel Vlamingen zijn zoals ze zijn: wantrouwig tegenover overheid en grote instellingen, natuurlijke underdogs.
Nederland ontwikkelde zich zelfstandiger en zelfverzekerder. Een nieuwe natie, die haar onafhankelijkheid afgedwongen had, gestoeld op moderne principes van democratie en tolerantie en gezamenlijk werkend aan een florerende toekomst. Hier was een volk geboren van optimisten, durvers, doeners, zeevaarders en handelaars. En voorlopers, overtuigd van hun groot gelijk en niet te beroerd om de nek uit te steken.
Schokkende metamorfose
Anno 2011 bevindt Nederland zich dus duidelijk niet in zijn natuurlijke staat. Geklaag over slecht bestuur en over een maatschappij waarin de stem van de gewone man niet gehoord wordt: het komt in alle Westerse landen voor. Voor de Vlaming is het zelfs haast een tweede natuur. Het ligt echter niet in de aard van de Nederlander. Dat die Nederlander zijn branie en optimisme de afgelopen tien jaar heeft ingeleverd voor zwartgallig gezeur is zonder meer een schokkende metamorfose.
Bij het begin van deze eeuw begon de onvrede te gisten: over de kwaliteit van onderwijs en zorg, maar ook over onveiligheid en dreigende islamisering. De zweer rijpte echter zeer langzaam. Nederlanders gingen er gemakshalve van uit dat het in het buitenland allemaal nog veel erger was. Was het de verdienste van Pim Fortuyn dat hij de groeiende etterbuil van de onvrede opensneed, of valt hem te verwijten dat hij een doos van Pandora opende waardoor verbittering over Nederland waaide?
Radicale koerswijziging
De Nederlandse publieke opinie is als een mammoettanker. Zodra ze op een bepaalde koers vaart, is ze zeer moeilijk bij te sturen. Maar àls het schip door een zware storm of rond een enorme zandbank moet, kan de nieuwe koers ook opeens een radicaal andere zijn.
In de jaren vijftig bijvoorbeeld geurde geen land in Europa zo penetrant naar spruitjes als Nederland. De linkse tegencultuur sloeg bijzonder hard terug, en nauwelijks enkele jaren later was de linkse vrijheid-blijheid-jongerencultuur dominant geworden. Dat zou enkele decennia zo blijven. En andermaal hoopte de onvrede bij een zwijgende oppositie zich op, tot de slinger weer radicaal naar rechts sloeg.
Gevoelens van onvrede over de multiculturele samenleving zijn zo legitiem geworden dat je haast van een verplichting kunt spreken. Je telt niet mee in het publieke debat als je niet mee kankert.
Antidemocratisch
Nederlanders debatteren graag over details, maar er leeft aan de basis een instinctmatige neiging tot collectivisme en conformisme. Fundamenteel kritiek leveren op wat de meerderheid schijnt te vinden, ligt gevoelig. Dit volk dat samen een land heeft opgebouwd, eist van zijn individuen dat ze wel een beetje meewerken. Je niet akkoord te verklaren met wat een grote meerderheid vindt, wordt daardoor al snel als antidemocratisch beschouwd.
Tegenwind geven vergt moed. Alexander Pechtold van D66 heeft verbazend lang haast het monopolie gehad op het bekritiseren van Geert Wilders. Een partij met 24 zetels buitenspel zetten om fatsoensredenen betekent toegeven dat een deel van je publieke opinie onfatsoenlijk is. En dat zeggen, geldt in Nederland als antidemocratisch: de kiezer heeft immers altijd gelijk.
Kritiekloos
Buitenlandse kiezers kunnen zich massaal vergissen en zich laten leiden door foute sentimenten. Nederlandse kiezers kunnen zich onmogelijk vergissen: dat idee van een collectieve vergissing door het kiezerscorps botst met het verabsoluteerde ideaalbeeld van de democratie. Als de Nederlandse kiezer een signaal geeft, MOET dat signaal gehoord worden.
De nogal makkelijke stelling van de PVV-leider dat hij louter ten strijde trekt tegen de islamisering, maar niet tegen de mensen die die godsdienst aanhangen, wordt vrij kritiekloos aanvaard. Omdat de goegemeente niet de indruk wil wekken met kritiek op de boodschapper, ook de boodschap van maatschappelijk onbehagen te negeren. Nederland leeft daardoor nog steeds enigszins in ontkenning van zijn eigen reuzenbocht.
Het is de enige manier om het geluksgevoelen in stand houden: leven in ontkenning van het feit dat het eens zo progressieve Nederland nu één van de meest rechtse landen in Europa is geworden.
Antipolitieke haat
Een vergelijkbaar vluchtmanoeuvre is de anti-Europese houding van de modale Nederlander. Eigenlijk zegt die: ik ben die hele politiek zat. Herkenbaar. In België is dat gevoelen nog sterker en zeker al veel ouder. Maar typisch voor de Nederlander is dat hij die antipolitieke haat liever niet focust op Den Haag maar op een makkelijkere, externe vijand: Europa, of in de volksmond 'Brussel'.
Tegen islamisering, tegen Brussel, tegen de zware fouten die er door de halfzachte linkse kliek van vroeger zijn gemaakt in onderwijs en zorg: je herkent in de Nederlander van 2010 niet meer de wat naïeve zelfingenomen wereldverbeteraar van pakweg 15 jaar geleden. Ze bestaan nog wel, maar ze houden zich schuil – wachtend op betere tijden
http://www.rnw.nl/nederlands/article/nederlanders-waar-jullie-branie-gebleven







4 reacties op dit bericht
Waar is de Vlaamse branie heen?
Deze vraag moeten wij ons stellen.
In plaats dat nu ALLE Vlaamse partijen de koppen bij mekaar zouden gaan steken (a la franskiljonse methode) gaan ze zich onderling verzwakken door aanvallen onderling te plegen met als enig doel er zelf beter van te worden.
In plaats van één front te vormen tegen het oprukkend barbaars geweld, tegen de ongebreidelde roofbouw op onze welvaart gaan ze het zelfs nog stimuleren.
In plaats van verraders van eigen volk weg te jagen gaat men deze verraders een lucratief postje verzorgen in de grootste huichelachtige graaiende praatbarak.
Ik dacht toch steeds gehoord te hebben ‘OMDAT MENSEN BELANGRIJK ZIJN’ moet er gezorgd worden voor welvaart, veiligheid, leefbaarheid, gezondheid??? Waarom dan dat misdadig wanbeleid parasiterend op profitariaat?
Hoelang denken NV-A, VLD, CD&V én VB (rood en groen niet noemenswaardig) dat de bevolking dit nog blijft slikken?
Interne problemen interesseren ons geen bal maar stop met aanvallen onderling, Vlaanderen MAG NIETS toegeven, Vlaanderen MAG NIETS compenseren, Vlaanderen MAG GEEN M2 grondgebied afstaan, het parasitisme heeft al veel te lang mogen plaatsvinden.
NV-A, VLD, CD&V én VB ga samen zitten en zorg voor de toekomst van VLAANDEREN, het is uw verdomde plicht, stop met te luisteren naar de corrupte partij, stop met rekenschap te houden met profiteurs, stop met dat levensgevaarlijk open grenzen beleid want elke dag zakken we dieper en dieper in het moeras, vroeger hebben ze ons geleerd, éénmaal tot aan de knieën in het moeras wordt het moeilijk nog los te komen, soms denk ik dat we tot aan onze nek in het moeras geduwd zijn door de onbekwame graaiers en naaiers!
Als jullie o zo graag België willen overeind houden dan kan dat op bepaalde voorwaarden:
Eens zien hoeveel % er zal zijn?
In het andere geval, splitsen en MAX. 2 regeringen, één Vlaamse en één Waalse, de hoofdstad, wat dan in feite niet meer onze hoofdstad kan zijn, laten besturen door 62% VL en 38% FR zodat ook daar rust komt, het kan niet zijn dat als er ergens een bepaalde taal de overhand heeft dat dan die stad of gemeente automatisch gaat toebehoren aan die anderstaligen want dan zou Brussel straks wel een Arabische enclave worden en dat zou toch wel de doodsteek van Brussel worden.
Neder land
Mijn mening zwaait de auteur jaarlijks met de driekleur op koninginnedag, het grote volksfeest in Nederland waar je op afgerekend wordt zonder rode clownneus op.
Dat blijkt duidelijk, vijftien jaar geleden was het, -kijk naar ons wereld hoe wij het doen en hoe het moet-, nu is het voor sommigen stiekem stemmen op pvv zwaaiend met het nl vlagje want ook door hun goedkeuren heeft de klassieke linkse politiek de mars door de instellingen kunnen doorzetten. Het feest grotendeels gefinancierd door het aardgas kon niet op, half Nederland zit aan de pamperinfuus. Maar zelfs dat blijkt niet genoeg om de linkse hobby’s te bekostigen
En dat is nu juist de zwakte van partijen als PVV en Vlaams Belang, negentig % van de strategische posten zijn en blijven bezet door de chouchou van het ancien regime.
Voor die partijen is het moeilijk opboksen tegen het stemgedrag van de ambtenarij, die ondertussen éénderde van de werkende bevolking uitmaakt, want die stemmen voor hun inkomen, niet voor een leefbare maatschappij, ze stemmen stilzwijgend in met ondemocratische maatregelen en laten politiekers begaan als die verkondigen dat daarvoor alle middelen goed voor zijn.
Is het niet tobback en nageslacht?
C'est génial quoi.
Neder land
Mijn mening zwaait de auteur jaarlijks met de driekleur op koninginnedag, het grote volksfeest in Nederland waar je op afgerekend wordt zonder rode clownneus op.
Dat blijkt duidelijk, vijftien jaar geleden was het, -kijk naar ons wereld hoe wij het doen en hoe het moet-, nu is het stiekem stemmen op pvv zwaaiend met het nl vlagje want ook door hun goedkeuren heeft de klassieke linkse politiek de mars door de instellingen kunnen doorzetten. Het feest grotendeels gefinancierd door het aardgas kon niet op, ook daar zit half Nederland aan de pamperinfuus. Maar zelfs dat blijkt niet genoeg om de linkse hobby’s te bekostigen
En dat is nu juist de zwakte van partijen als PVV en Vlaams Belang, negentig % van de strategische posten zijn en blijven bezet door de chouchou van het ancien regime.
Voor die partijen is het moeilijk opboksen tegen het stemgedrag van de ambtenarij, die ondertussen éénderde van de werkende bevolking uitmaakt, want die stemmen voor hun inkomen, niet voor een leefbare maatschappij, ze stemmen stilzwijgend in met ondemocratische maatregelen en laten politiekers begaan als die verkondigen dat daarvoor alle middelen goed voor zijn.
Is het niet tobback en nageslacht?
C'est génial quoi.
Niks mis aan Nederland.
We merken dat genoeg aan de uitslagen van de verkiezingen: In de beginjaren van de 20e eeuw, leefden
de arbeiders in héél moeilijke, armzalige omstandigheden: ze leden honger, en hun kleren waren amper voldoende om hun naaktheid te bedekken.
Het Socialisme (mét hoofdletter), en wat làter: het Daensisme staken de kop uit om het lot van de armen te verbeteren. (wat ook grotendeels geslaagd is).
Helaas voor de arbeiders, hebben eigenlijk BEIDE het roer omgegooid, en veeleer aan zelf-verrijking ge-dacht/daan, dan zich het lot van de "werkende klasse" aan te trekken.
De sossen (bewust ZONDER hoofdletter) zijn echter nog een stapje verder gegaan door "den werkmensch" te verwaarlozen en zich toe te leggen op het "welzijn" en "welbehagen" van vreemde indringers, wegens het feit dat dààr veel nieuwe stemmen te rapen vielen als aanvulling van hun verloren overwicht.
Helaas, zijn er, (in àlle Westeuropese landen) nog steeds genoeg stemgerechtigden die de nieuwe politieke trend niet genoeg in het oog houden, en... gewoontegetrouw voor hun vroegere partijen stemmen.
Wij, Vlamingen, mogen daarom géén steen werpen naar de kiezers "van bij ons", en evenmin naar de kiezers uit "het buitenland" want zij zijn eigenlijk het product van hetgeen er voortdurend verkondigd wordt in de media... zij geloven onvoorwaardelijk hetgeen hen dagelijks ingehamerd wordt... vooral de loze kiesbeloftes van perfide politici.