
Het blijft een vreemde zaak van op afstand een vertoning bij te wonen, zoals gisteren te zien viel in Villa Politica : de lawaaierige bende vertegenwoordigers van het Volk, verzameld in plenaire zitting. Met een afwezige eerste-mnister die halverwege even opduikt en per kerende onder gejoel en gejuich het halfrond opnieuw verlaat, schichtig glimlachend, op weg naar een internationale vergadering. De afgang van de democratie, de minachting voor het eigen parlement. Men noemt dit het Vragenuurtje, de kamerleden mogen hun prangende gewetensvragen richten tot de regering. In dit geval de oude regering Leterme die instaat voor de continuïteit van het beleid, bijna 300 dagen na de officiële verkiezingen. Er is nog niet onmiddellijk een opvolger voor Leterme in het zicht en vermoedelijk komt die er zelfs niet voor het einde van het jaar.
Het land B drijft verder op automatische piloot en tussendoor stelt de keuning een of andere onderdaan aan die moet peilen naar de bereidheid van de Vlaamse en Franstalige partijen om samen de natie overeind te houden. De NVA kwam op 13 juni 2010 als grootste belgische politieke partij uit de stembussen. Normaal had De Wever alle touwtjes in handen om de regie te voeren voor de vorming van een regering. Onmiddellijk heeft hij nederig, zoals het een Vlaamse boerenkinkel past, zijn plaats afgestaan aan de Waal Di Rupo. De vlucht voor de verantwoordelijkheid zat er bij de NVA vanaf dag één in : "Doet u maar, après vous".
Wij besparen u en onszelf de pijnlijke passages die in de media uitlekten over de probeersels om tegen alle redelijkheid en gezond verstand in, de belgische constructie overeind te houden. Alles draait om het behoud van de Vlaamse geldstromen naar Wallonië en Brussel. Daarnaast de francofone arrogantie, belichaamd door de zieke stad Brussel : vergeven van criminaliteit, bestuurd door 750 partijpolitieke potentaten en op weg om de eerste Arabische stad van Europa te worden.
Er is meer dan dat aan de hand, maar in essentie zijn dit de symbolen van het vastgelopen overleg, van de onbestuurbaarheid van het land B. Met een staatsschuld van bijna 350 miljard en de budgettaire saneringen die onvermijdelijk zijn, zijn er geen cadeaus meer om de partijpolitiek te deblokkeren. Er is geen ruimte voor extra alimentatie of smeergeld voor de Franstalige Hangmatters.
Iedereen roept, de regimezender 0000 in éénklank met de grote NVA, dat nieuwe verkiezingen niet gewild zijn. "De menschen wenschen dit niet". De NVA moet voor de enen het been stijf houden maar tegelijk nog meer toegevingen doen dan er tot hiertoe gebeurd zijn, voor de anderen. Deze schizofrene toestand heeft de NVA enkel en alleen aan zichzelf te danken. Namelijk door zich in het belgische nestenwesp te wringen en direct de plaats te ruimen voor de Waal Di Rupo. De Wever bevindt zich in een zelfde positie als Leterme na de verkiezingen van 2007 : angst om het eigen partijprogramma op tafel te gooien, meer zelfs, verloochening van de eigen (gezonde) stellingen.
Gebeurt er wat in het Vlaamse parlement of de Vlaamse regering ter bescherming van de Vlaamse verworvenheden ? Buiten een sporadische, obligate verklaring door minister-president Kris Peeters beweegt er niets op dat vlak. De voorbereiding van de boedelscheiding, het behoud van het afgebakende terrein van de Vlaamse Gemeenschap, daar wordt niet over gerept. De twee NVA-excellenties in de Vlaamse Regering vallen op door hun grijze muizen-imago.
Gisteren halen de federale CD&V-ministers in de regering van lopende zaken zwaar uit naar de N-VA. Ze zijn de kritiek op hun beleid beu en roepen De Wever op om zelf snel een regering te vormen. "De sleutels van onze kabinetten liggen klaar" schrijven Leterme, Steven Vanackere, Inge Vervotte, Stefaan De Clerck, Pieter De Crem, Carl Devlies en Etienne Schouppe. “Bart De Wever is mislukt. Hij heeft helemaal niets gedaan met zijn verkiezingsoverwinning,” zegt Leterme, die terzake een ervaringsdeskundige is.
NVA-fractievoorzitter Jambon moest tijdens het vragenuurtje in de Kamer weer eens de rol vertolken van de geïrriteerde door deze onverhoedse CD&V aanval. In Terzake mocht Siegfried Bracke 's avonds de vragen van een vooringenomen ex-collega journalist beantwoorden. Bart de Wever was nergens te bespeuren.
Er is geen enkel sprankeltje hoop dat de politieke impasse waarin het land B zich bevindt, tot een oplossing zal komen. Welke formule zou dit lnd nog kunnen redden ? Totaal gezichtsverlies voor de NVA of voor de overzijde ? Nieuwe verkiezingen worden angstvallig afgehouden. Vroeg of laat zal men tot de logische conclusie komen, dat de vreedzame scheiding tussen Vlamingen en Walen de enige oplossing is. Terloops : de Ordelijke Opdeling van België door Gerolf Annemans en Steven Utsi is nu ook in Engelse vertaling verschenen. Bij zijn volgende bezoek aan David Cameron kan Bart de Wever dit als relatiegeschenk overhandigen.
Ray
3 reacties op dit bericht
@lijntje
in Franse handen
Mag ook wel eens geschreven worden neem ik aan. Of niet soms?
de keerzijde van de medaille
Zo is het niet moeilijk om fenomenale winsten te maken. Elke keer als ik nu Argenta zie staan, gaat mijn bloeddruk omhoog en krijg ik een slechte smaak in mijn mond. Voor de ongelovigen heb ik de bewijzen nog wel ergens liggen!