Op de webstek van Filip de Man verscheen op 1 april volgend artikel, dat wij met genoegen overnemen. Het wordt tijd dat er, na de uitsluiting van enkele Gentse dwarsliggers, op een duidelijke manier van hogerhand gereageerd wordt op andere gefrustreerde pipo's die niet aan hun trekken komen en bij de regimejournalisten en broodschrijvers gaan uithuilen.
Francis wie?
01.04.2011 16.32u - Vandaag brengt Gazet van Antwerpen (GVA) niet minder dan twee artikels over een zekere Francis Wouters. Nooit van gehoord, zegt u? Wel, Wouters was personeelslid en een van de zowat duizend lokale mandatarissen van het Vlaams Belang. Hij verliet ons gisteren met slaande deur omdat hij het oneens is met de “anti-islamkoers”. Figuren zoals Wouters zorgen volgens GVA voor een “leegloop” bij het VB.
Wat is daar van aan? De voorbije twee jaar zijn inderdaad een beperkt aantal mandatarissen uit de partij gestapt en dat werd gretig in de verf gezet door de media. Maar de echte beweegreden gaf men er zelden bij. Zo ken(de) ik Wouters eerder als moslimbasher, maar nu gaat de partij daar volgens hem… te ver in. Een gezonde kritische geest, die Wouters? Neen, de waarheid is: hij aasde al vele jaren op een Kamerzitje en raakte mettertijd steeds gefrustreerder omdat het een ijdele droom bleek. Bijna altijd ziet men hetzelfde fenomeen: wie om de een of andere reden ontevreden is, verbergt zijn hoogstpersoonlijke frustratie achter een rookgordijn van kritiek op de “foute” ideologische of strategische lijn van de partij. Dat oogt natuurlijk beter dan aan lief/vrouw/familie/vrienden/kennissen te moeten toegeven dat de nationale partijraad andere kandidaten beter vindt om een parlementair mandaat te bekleden.
Idem dito met de overmatig ten tonele gevoerde Karim Van Overmeire. Keer op keer was hij kandidaat om Filip Dewinter te vervangen als fractieleider in het Vlaams Parlement, maar aangezien zijn collega’s dat nooit zagen zitten verliet hij - met veel ideologisch gedruis - de partij. Momenteel staat hij bedelend aan de poort bij NVA, in de hoop schepen te worden in Aalst.
Nog een voorbeeld is Luc Sevenhans: toen het besef doordrong dat hij (omwille van zijn povere inzet) niet langer een verkiesbare plaats zou krijgen voor de Kamer, ging hij als ‘onafhankelijke’ zetelen. Dat bracht hem 1000 € per maand extra op, aangezien hij geen partijafdracht meer betaalde. Daarna ging ook hij bedelen bij NVA en werd hij totaal onverwacht senator van op de vierde opvolgersplaats. Overloperij werd beloond.
GVA vermeldt ook Johan Demol. Dat is de Brusselse hoofdcommissaris die uit de regelrechte miserie gered werd door het Vlaams Blok, nadat hij was ontslagen door toenmalig SPa-minister Johan Vande Lanotte. Demol was het - na zijn herverkiezing in 2009 - plots oneens met de partijkoers, maar kan vooral goed rekenen: zetelen als onafhankelijke levert hem op 5 jaar tijd zo’n 60.000 € meer op. Leep van Demol, maar o zo ondankbaar.
Francis Van den Eynde dan : giftig omdat hij (op z’n vijfenzestigste) de macht moet afstaan aan een ploeg van Gentse mandatarissen die allen minstens een kwarteeuw jonger zijn dan hij. Zowat alle redacties laten hem dezer dagen ongehinderd fulmineren tegen het VB, onder meer over het gebrek aan… verjonging. Elke journalist wèèt dat Van den Eynde daar als laatste mag over spreken, maar kritische vragen zijn natuurlijk niet aan de orde als VDE het VB wil beschadigen.
Een triestig beeld hoor, in het Frans spreekt men van rater sa sortie.
Filip de Man, federaal volksvertegenwoorrdiger
3 reacties op dit bericht
We mogen niet klagen:
Op erwtjesafstand volgde Tommeke-Tommeke Boonen als nr. 4
Laat zien wat je kan,Tom!
Tommeke,tommeke toch!!