NL wijst asielzoekers uit

U weet het intussen, ik praat met iedereen en ik ben zeer nieuwsgierig naar wat mensen bezighoudt.  Als het politici zijn die ik ontmoet, wil ik hoogte van ze krijgen.  Ik probeer mijn eigen opvattingen niet naar voor te dringen maar als het er op aankomt, verstop ik ze beslist niet. Maar nooit opdringerig, brutaal of gelijkhebberig. Ik wil een correcte en beschaafde reclamezuil zijn voor mijn politieke ideeën die normaliter binnen een cordon zijn opgesloten. Veel hangt van de gesprekspartner. En wat ik soms neerpen over die ontmoetingen of gesprekken is geen schrijversfantasietje maar gebaseerd op echte feiten.

Gisterenmorgen heb ik een babbeltje gedaan met een lieftallige  maar politiek opportunistische dame die momenteel optreedt voor de Antwerpse sp-a ; zij heeft een bochtige carrière achter de rug, alhoewel ze slechts 41 is. Van Agalev, over het plaatselijke Antwerpen-94 kartel (CVP-VU), naar Spirit, dan de Vlaams Progressieven, om te eindigen bij de SP-a.  Zij is vooral een vertegenwoordigster van de Marokkaanse gemeenschap in wat eens mijn koekestad was. Daar hebben wij het niet over gehad, want dat  heikel probleem los je niet op straat op.

Als het even meezit en er wordt een regering gevormd met de socialisten, dan hoopt zij als eerste opvolgster voor de senaat te mogen zetelen in de hoge vergadering.  Met een beetje moeite weet u nu over wie ik het heb.  

Toen ik haar (vriendelijk) vertelde dat ik als oude flamingant slechts één oplossing zie voor de huidige politieke impasse, de splitsing van het land, werd mevrouw lichtjes opgewonden.  "Allez, gij" zegde ze in beschaafd Antwerps "ik geloof niet in kleine staten ..." Ik was niet ad rem geoeg (of misschien te hoffelijk) om te vragen "Waarom zijn jullie dan naar belgië gekomen ?" Want vooraleer je het weet, zit je in een verhitte discussie over persoonlijk omstandigheden en ervaringen die niets te maken hebben met de politieke realiteit.

Ik was echt verbaasd te horen, dat mijn gesprekspartnerin (wij stonden beiden te wachten op de tram) als gewezen kamerlid, senatrice en gemeenteraadslid, het bestaan van het onbestuurbare belgië enkel wist te verdedigen met emotionele en oppervlakkige  argumenten. "Wij zouden Brussel verliezen" klonk het afgezaagde liedje maar met een intonatie alsof we een kind moesten afstaan.  "En de vele Vlamingen in die mooie hoofdstad van ons, zouden hun job kwijtspelen".

Mijn antwoord verbaasde haar : "Ik ben geen politicus, dus ik kan mij best veroorloven de verloren ghettostad Brussel los te laten. Dit waterhoofd is nu lang genoeg het alibi geweest om de Vlaamse onafhankelijkheid af te remmen, en er is geen enkele reden om te vrezen voor Vlaams jobverlies : daarmee snijdt Brussel zichzelf economisch in eigen vlees".  (sorry, dames en heren Vlaamse politici, jullie zullen wel gelijk hebben door je aan Brussel vast te klampen, maar ik volg even een zijpad, als het mij zo uitkomt)

Ons gesprek werd levendiger, haar pro-belgica pleidooi was ontluisterend naief en finaal klaagde  mijn charmante opponente dat ze last had van hooikoorts.  Het leek mij meer dat ze zich opwond.

Wat dacht ze over de plotse oprichting van de Federatie Wallonië-Brussel ? Doet Brussel daarmee geen afstand van zijn zogenaamde neutrale positie ? Opnieuw moet ze even de neus snuiten.  "Ha, dat ? Ja, dat is de schuld van Kris Peeters, hé. Die moet de mensen niet uitdagen en het zou goed zijn als er een regering kwam zonder de NVA."

Toen zagen we haar tram aankomen  en nadat we hoofs afscheid hadden genomen, beloofde ik haar een mailtje te sturen met felicitaties als ze in de tot verdwijnen gedoemde senaat opduikt.  Ik vrees echter van haar geen mailtje te krijgen als "de kleine staat Vlaanderen" geboren wordt.

Door dergelijke toevallige gesprekken met politieke tegenstanders, krijg je inzicht in de manier van denken en het soort argumenten dat deze mensen drijft.  De oude flamingant voelt zich alleszins gesterkt in zijn republikeinse opvattingen en de SP-a moet dringend wat doen aan de scholing van zijn mandatarissen.

Savat

Op 40 mijl voor de kust van Lampedusa, in de Maltese territoriale wateren, is in de nacht van dins- op woensdag een boot met ruim 200 vluchtelingen afkomstig uit Libië, gezonken. Aan boord vooral Eritreërs en Somaliërs. Er zouden circa 48 overlevenden zijn, onder wie een vrouw in haar achtste maand zwangerschap.  Ondertussen werd gisteren een akkoord bereikt over de vluchtelingen tussen de Italiaanse en Tunesische regering. 

Het was de Lega Nord minister van binnenlandse zaken, Maroni, die de onderhandelingen met Tunesië gevoerd heeft.  In de (voorlopige) overeenkomst is sprake van intense politiemedewerking om de afvaarten naar Italië te verhinderen. Tunesiërs die niet over de juiste documenten beschikken zullen teruggestuurd worden naar hun Prachtland. Meer was er niet te vernemen na het akkoord.  Aleen dit jaar zijn er meer dan 20.000 gelukszoekers aangekomen in Lampedusa, een eiland van 20 km2 en 5300 inwoners.

Frankrijk, dat ook vie de Middellandse Zee heel wat tafelschuimers moet opvangen, zou inalle discretie zijn grenzen gesloten hebben. Dit vernemen we via een Italiaanse krant.

Tot slot : tot hiertoe bezat de Vlaamse ministerin Huilde Crevits het wereldrecord "mitraillette-spreken", maar dat heeft ze intussen moeten afstaan aan de Italiaanse nieuwslezeres bij deze video.

 Ray

Een zaak moet je de NVA nageven, als het er op aankomt dissidenten, onwilligen of dwarsliggers die een afwijkende mening formuleren, op de vingers te tikken of aan de deur te zetten, dan gebeurt dit per kerende. Geen partijraden, geen commissies : "Terug in uw kot" of "Ontslag zonder discussie". 

De woorden van Vic van Aelst over het afschaffen van Franse taallessen in onze scholen waren nauwelijks uitgesproken, of de partij had al afstand genomen.  Schrik om Elio & C° voor het hoofd te stoten ? Die franco-belgen storen zich nochtans niet aan  Vlaamse gevoeligheden door bijvoorbeeld Bruxelles en Wallonië in één federatie te stoppen. Maar wij moeten wel op onze woorden letten.

Soit, Van Aelst heeft het verkorven met zijn Vlaams-radicaal standpunt. Al wie niet tot de kleine kring vertrouwelingen behoort, mag niet zo maar zijn mening ten beste geven bij de NVA.  Vic, in het vervolg, eerst toelating vragen aan de door u zo bewonderde voorzitter.

Ray

Nadat ze zich aanvankelijk terughoudend opgesteld hadden, treden de islamieten in Egypte steeds zelfbewuster op.  Plotseling staan alcoholaanbod en zedenpolitie ter discussie.  De angst voor de islamieten nam tijdens de 30-jarige heerschappij van Hosni Moebarak een belangrijke plaats in.  Telkens weer – bij kritiek op zijn beleid - herinnerde hij eraan: “het zijn zij of ik”.  Die dreiging boekte steeds weer resultaat en zelfs na zijn aftreden klonk ze nog na.  Zowel Israël, de VS, als bepaalde kringen in Europa vrezen een islamisering en radicalisering van Egypte indien vrije verkiezingen de moslimbroeders aan de macht zouden brengen.  Talrijke experten susten met de stelling dat de moslimbroeders en hun afgeleide “Al-Dschamaa Al-Islamiyya” (de islamitische groep) minder homogeen georganiseerd waren en bijgevolg minder invloedrijk zijn als in het verleden.

Twee maanden na de zege der Egyptische revolutie nemen de tekenen, dat ze het gevaar onderschat hebben, steeds meer toe.  In de Egyptische krant «Al-Masry Al-Youm» stond een verklaring van Issam Dirbala , een hoge vertegenwoordiger van «Al-Dschamaa Al-Islamiyya», waarbij hij pleitte voor de oprichting van de zedenpolitie in Egypte: “De nieuwe politie moet een afdeling met bepaalde bevoegdheden hebben om diegenen aan te houden die zich onzedelijk gedragen.”

De zgn. “Hisbah” controleerde in de middeleeuwen in de islamitische samenleving de naleving van de zeden op marktplaatsen en andere publieke ruimten.  Een hedendaagse versie daarvan vindt men in Saudi-Arabië, waar een dergelijk comité waakt over de strikte scheiding der geslachten, over kledingsvoorschriften en alcoholverbod.  Hun religieuze ijver zorgde in het verleden al voor talrijke incidenten, zoals bv. in 2002, als 14 meisjes in Mekka omkwamen.  De zedenpolitie had hun het verlaten van het brandende gebouw verhinderd omdat ze niet versluierd waren en in contact met mannelijke brandweermannen hadden kunnen komen.

En daarbij zijn de lieverdjes van «Al-Dschamaa Al-Islamiyya», en de moslimbroeders zelfs niet de radicaalste islamieten in Egypte.  De salafisten, die aanhanger zijn van de fundamentalistische, wahabitische koraninterpretatie, werden onder Moebarak als tegengewicht van de moslimbroeders geduld.  In de politiek-open sfeer van vandaag treden ze steeds meer op de voorgrond en maken zij hun radicale eisen kenbaar.  Volgens de “Daily News Egypt” eisten ze verleden week in een dorp ten zuiden van Kaïro de sluiting van een drankenhandel.  Bij de daarop volgende onlusten viel er een slachtoffer en acht personen werden gekwetst. 

Vrouwelijke kledijpoliie in actie in Prachtland Iran tegen modieus geklede dames

Naar aanleiding van de toenemende onzekerheid, zowel in Egypte als in het westen, probeerde de Egyptische grootmoefti Ali Gomaa hen in een gastartikel in de New York Times gerust te stellen: “De religieuze traditie van Egypte is gebaseerd op een gematigde, tolerante interpretatie van de islam.”  Maar hij vermeldde tegelijkertijd dat Egypte een diep religieuze maatschappij is en dat de islam in elk geval een rol in de democratische orde van het land zal spelen: “Religie kan niet volledig van politiek gescheiden worden, maar wij zullen ervoor zorgen dat ze niet voor politieke doeleinden misbruikt wordt.”

De stemming in maart over een gedeeltelijke herziening van de Egyptische grondwet zou al als een referendum over de toekomst van de islam in het land van de farao’s kunnen beschouwd worden.  De liberale krachten hadden ze geweigerd omdat ze de tijdsruimte tot de parlementsverkiezingen in september te weinig vonden.  Ze geloven dat zowel de goed georganiseerde moslimbroeders als de nationaaldemocratische partij van Moebarak daarvan zouden kunnen profiteren.  Afgezien van het tijdsplan geraakten de liberalen en de islamieten ook in conflict over een concreet artikel van de grondwet, dat over de islam gaat.

Artikel 2 van de oude grondwet van 1971 verklaarde de islam tot de staatsreligie, in 1980 werd een addendum toegevoegd waarbij de sharia als basis van het Egyptisch recht vastgelegd werd.  De islamieten vrezen dat indien de grondwet totaal zou herzien worden, artikel 2 zou verwijderd worden en Egypte een seculiere staat zou kunnen worden.  Bijgevolg zetten ze druk om slechts een gedeeltelijke herziening vast te leggen, zodat artikel 2 onveranderd blijft.  De liberalen eisten echter een wijziging van artikel 2, dat eventueel door de islamisten zou kunnen misbruikt worden om de oprichting van een islamitische staat te rechtvaardigen.  In welke mate de Egyptische kiezer zich hierdoor liet beïnvloeden, is niet bekend.  Maar meer dan 77% stemden met de moslimbroeders voor een gedeeltelijke herziening.

En daarmee is de weg vrij naar de parlementsverkiezingen in september.  Dan zal blijken hoe sterk de islamieten in Egypte in werkelijkheid zijn.  Fragmenten zijn vandaag al duidelijk herkenbaar en laten ons niets goeds vermoeden.

Bron: 20 Min.on Line

Vic van Aelst mist zijn opkomst bij de NVA niet.  Zijn uitspraken in de Morgen over het afschaffen van het Frans als tweede taal in het onderwijs en de onbeduidende rol van Frans op het internationaal podium, halen zelfs de Franstalige pers. En uiteraard de nodige nijdige, belachelijke en kwetsende reacties : de franscouillons zijn zwaar in het kruis getast. Et cela me fait plaisir.

Eerst naar rumoerige Vic luisteren : "De Vlamingen moeten ophouden met de Franse lessen op school, de Vlamingen moeten ophouden met de zweep te weven die hen al 180 jaar slaat", aldus Van Aelst in een krant van De Persgroep. "Waarom zouden we in Vlaanderen niet doen wat in Wallonië al 180 jaar gebeurt? Daar onderwijzen ze toch ook Engels als tweede taal? Dat wij Frans geven, wordt door de Franstaligen als excuus gebruikt om hier Frans te spreken."

De strafpleiter voegt daaraan toe dat de Franstaligen hun strijd pas zullen staken als de kabeljauw voor de kust van Oostende eveneens Frans zal spreken. Volgens Van Aelst is het Frans ook een onbeduidende taal geworden.

Of wij Frans uit ons onderwijs moeten bannen, is een gedurfde stelling maar dan moeten we er wel het engagement bijvoegen, om de lessen Nederlands te intensifiëren en het gebruik van de Nederlandse standaardtaal te bevorderen. Het gebruik van dialect door openbare besturen  en bestuurders moet verboden worden. En Engels moet correct en intens onderwezen worden als tweede taal.

Denk er ook aan : een volk kan niet bestaan zonder een eigen cultuurtaal en als die slechts een beperkt aantal gebruikers telt, 23 miljoen zoals het Nederlands, dan is de kennis van meerdere talen een absoluut pluspunt. Zeker wereldtalen zoals Engels of Spaans. En daar hoort Frans niet bij.

Wat de taal van Molière betreft, treden wij Van Aelst bij.  Wij hebben onlangs gereisd met een internationaal gezelschap waar de voertaal Engels was.  De enkele franstalige belgen die meereisden, zaten elke dag op een kluitje samen te smoezen met een groepje staatsfransen, niet bij machte enig contact te hebben met de rest van de groep.  Wij, de aanwezige Vlamingen, hebben ons te pletter gelachen met de zielige landgenoten en we gebruikten hen als didactisch materiaal voor onze toelichtingen bij de belgische situatie. Dan zegden we bijvoorbeeld: "Kijk, daar zitten enkele echte belgen, ze kunnen niet spreken maar ze zijn ontzettend arrogant. Laten we even wuiven en "Ponchoer" roepen, dan zijn ze minder geïsoleerd, de oenen." En de oenen wuifden soms terug maar ze bleven boos en verontwaardigd kijken.

Wij als Vlamingen zitten op de eerste rij om het gedrag en de karakteriële ontsporingen van franstaligen te observeren. Dat doen we al generaties en het heeft velen onder ons geschaad, maar onze Nederlandse taal en onze Vlaamse cultuur zijn overeind gebleven. Laten we die kennis over de ware aard van Walen en Bruxellois zo veel mogelijk uitdragen naar de buitenlanden.

Maar laten we ook overeenkomen : naast ons plaatselijke Vlaamse dialect, is de kennis van Nederlands (en niet Vlaams, want dat bestaat niet als taal) een absolute vereiste.

Ray

Na de ophefmakende ontdekking van het Hitlerhuis door de onfrisse medemenschen van de VRT, ontdekten wij op onze beurt Het "Horrorhuis Eén"

(dank aan Studio Mieke)

De Antwerpse ring is de allerdrukste snelweg van Vlaanderen. Tussen Berchem en Borgerhout passeren maar liefst 260.000 chauffeurs per dag. Het aantal voertuigen op de ring is een absoluut record. De cijfers komen van de zogenaamde detectielussen, kabels in de weg die verbonden zijn met een meettoestel. In die meetsystemen is de laatste jaren tien miljoen euro geïnvesteerd.

Ter vergelijking: op de Brusselse ring staat op sommige plaatsen 16 uur file per dag. Tussen Jette en Zellik passeren 186.000 voertuigen. Dat is minder dan in Antwerpen, maar er zijn ook minder rijstroken.

Het aantal vrachtwagens is ook gestegen op onze wegen. In Antwerpen maakt het vrachtverkeer een vijfde uit van alle mobiliteit.

De toestand van de Ring zou nooit tot deze omvang hebben mogen escaleren. Antwerpen is en blijft de economische motor van Vlaanderen en omwille van de lamlendige en laffe houding van onbekwame politici, met als onbetwiste numero uno, Patrick Janssens, zit de havenstad met een gigantisch probleem dat al jaren geleden had moeten opgelost zijn. 

Wij schrijven dit al jaren en we kunnen slechts hopen dat in 2012 de hoodverantwoordelijke voor deze ontkenning van de economische realiteit, verdiend zal afgestraft worden. Maar daarmee is er nog geen oplossing voor het verlies aan concurrentiekracht van de haven.

Ray

De ontwikkelingen in ons broederland Suid-Afrika (dat zeggen we speciaal zo, omdat dit voor ons waar is en ook om de linxe, onfrisse medemensch jeuk te bezorgen) zijn al jaren niet meer interessant voor de Vlaamse broodschrijvers : de misdaden van het ANC-regime worden niet alleen verborgen gehouden, als er toch een grof feit uitlekt, wordt het geminimaliseerd en goedgepraat.

Over de plaasmoorden wordt in  Vlaanderen en in de rest van West-Europa niet gerept. Eugène Terre'Blanche was een blanke fascist die niet beter verdiende dan vermoord te worden door arme zwartjes die de terreur van deze man niet langer konden verdragen.  De exodus van honderdduizenden nijvere, blanke  werkers die hun land ontvluchten omdat ze een gemakkelijk doelwit zijn voor zwarte extremisten, gangsters en koelbloedige moordenaars, wordt nooit of nimmer in de media besproken. De armoede bij blanken is een taboe-onderwerp, want het druist in tegen het beeld dat men per se wil handhaven, namelijk dat enkel negers arme drommels zijn.   De hoogste criminaliteitscijfers ter wereld vind je in Suid-Afrika, maar de politieke correcten bijten nog liever hun tong af, dan hierover te rapporteren. De miskleunen, de corruptie, het zwarte racisme van het ANC wordt doodgezwegen.

O wee, als echter een moegetergde blanke enige actie onderneemt tegen de negers : dan is er plots wel nieuws te melden uit het land van Mandela.  Dan keren plots de tijden van de Apartheid terug en de witmensen worden opnieuw opgevoerd als misdadige apartheidsadepten. Maar soms vergissen de haastige broodschrijvers zich, als ze hun bgronnen vergeten te checken.

Bij volksvertegenwoordiger Filip de Man, lezen wij het volgende verhaal van een spijtige vergissing.

De Morgen heeft weer eens de vinger in eigen oog gestoken. In hun artikel over een man die in Zuid-Afrika drie mensen onthoofdde staat het volgende te lezen:

"Rassenrellen
De identiteit van de dader is nog niet vrijgegeven. De Zuid-Afrikaanse wet verbiedt dat tot de verdachte voor de rechter verschenen is. Omdat de meeste rugbysterren blank zijn, wordt gevreesd voor rassenrellen, want de slachtofffers waren allemaal zwarten."

Waarmee dus geïnsinueerd wordt dat de zwarten zich op een blanke rugbyster gaan wreken middels rassenrellen.  Nu weet elkeen die niet lijdt aan het syndroom van de political correctness dat de overgrote meerderheid van de geweldmisdrijven ginds door negers gepleegd worden. Maar niet zo bij de melting potters van De Morgen : die verkiezen dat de betrokkene een blanke wreedaard is. 

Voor de waarheid moet je echter niet bij het links geweten van Vlaanderen zijn, wel bv. bij http://www.beeld.com/Suid-Afrika/Nuus/Oud-Bul-Joseph-in-hof-20110331. Het gaat wel degelijk om een zwarte rugbyspeler: "Joseph Ntshongwana, die 34-jarige voormalige Blou Bul wat tereg staan in verband met ’n reeks bylmoorde, het ’n geskiedenis van geestelike ongesteldheid."

De pc-scribent van DM tekent met de initialen 'kh'. Staat wellicht voor kloothommel.

De UMP van Sarkozy is zich pijnlijk bewust van de electorale aantrekkelijkheid van het FN van Marine Le Pen op de kiezers.  Niet enkel de meer conservatieve burgers maar ook de traditionele kiezers van de linkerzijde, die vaak middenin de multicriminele miserie hun leven moeten slijten, beseffen de noodzaak van een streng migratiebeleid en het intomen van de excessen van islamaanhangers.  De minder begoede Fransen die in de banlieus dag aan dag de terreur van het Noord-Afrikaanse tuig ondergaan, weten dat ze Sarkozy niets te verwachten hebben.

Sarkozy ondervindt nu de weerslag van zijn vorige presidentiële campagne waar hij de terminologie van het op dat moment verscheurde FN schaamteloos overnam en daar ook de vruchten van plukte. In zijn beleid heeft hij echter nagelaten om zijn stoere verklaringen om te zetten in beleid. En het FN is intussen uit zijn asse herrezen en recupereert zijn verloren én heel wat nieuwe kiezers.

In januari werd een nieuwe minister van binnenlandse zaken aangesteld, Claude Guéant, een nauwe medewerker van Sarkozy. Hij heeft al bij herhaling de thematiek van de islam en de moslims ter sprake gebracht, zoals dit stukje video toont : "De toename van het aantal volgelingen van deze godsdienst stelt problemen, inzake hun gedragingen.  De wet op de lekenstaat (de scheiding tussen kerk en staat) werd in 1905 aangenomen, toen er nauwelijks moslims leefden in Frankrijk. Vandaag zijn het er 5 of 6 miljoen". In aansluiting op het korte interview zien we François Hollande, een van de socialistische kopstukken, die Guéant verwijt geobsedeerd te zijn.

De pogingen van de UMP om nogmaals via straffe uitspraken van de nieuwe minister,  zijn een flauwe herhaling om opnieuw stemmen te winnen van het FN.  Een zwaktebod.

Sarkozy heeft zich als president ontwikkeld op vrij korte tijd tot een aanstellerige Napoleon. Hij is zo mogelijk nog meer dan François Mitterand dit was, een imitator van de vroegere Franse keizer. Zijn houding als hij de pers toespreekt, is ronduit belachelijk en  slecht theater.  Als links van zijn kant verder gaat zich op te werpen als de advocaat van de islam-aanhorigen, staat Marine Le Pen een mooie politieke toekomst te wachten.

Ray 

Persmededeling

Het nakende bezoek van Koning Albert II en vrouwlief Paola aan Maaseik op donderdag 7 April 2011 noopten zowel de lokale Vlaams Belang Afdeling Maaseik als de Vlaamse Belang Jongeren Limburg tot actie. Voor ons staat het immers als een paal boven water dat deze instelling haar beste jaren meer dan gehad heeft. Prins Laurent zette dit alvast nog eens extra dik in de verf met zijn meest recente fratsen in Congo. Voor de Vlaams Belang Jongeren moet het roer dan ook dringend om. Wat ons betreft mag, het afgelopen zijn met geregeerd te worden door een wereldvreemde kliek ver van het volk, maar op kosten van het volk.

Het concept monarchie is immers niet alleen geldverslindend en anachronistisch maar heeft bovenalles niets te zoeken in een democratisch staatsbestel. Zeg nu zelf; prinsen en prinssessen die recht hebben op een senaatszetel of een troon enkel en alleen omdat ze toevallig het levenslicht zagen vanuit een koninklijke schoot zijn gebruiken die thuishoren in landen met een feodale maatschappijordening.

Hoog tijd dus voor een nieuwe jeugd met een ander ideaal. Om alvast ons republikeins alternatief in de verf te zetten trok VBJ-Limburg gewapend met enkele spandoeken en affiches op tocht door Maaseik. Na meer dan 180 jaar Belgie is de tijd meer dan rijp voor een Vlaamse republiek! Een staat met één door het volk gekozen Vlaams parlement, met één Vlaamse regering en uiteraard één rechtstreeks verkozen president. Leidraad blijft dat alle macht moet uitgaan van het volk dat zodus zelf moet kunnen bepalen door wie het zich laat vertegenwoordigen alsook hoeveel geld het daaraan wil besteden.

Het leven van sommige mensen zou inhoudloos zijn, mocht Adolf Hitler nooit de verschrikking geweest zijn, die hij helaas wel was.  Vooral bij het linxe regimezootje dat op onze kosten de VRT bepeupelt. 

In een dorp in Wales staat dit huis en enkele verwarde breinen hebben er de afbeelding van Hitler in gezien : kijkt u zelf maar heel aandachtig en beslis. Op zich is dit een belachelijk nieuwtje maar de straffe gasten van de 0000 vinden het zo merkwaardig dat zij dit feitje vermelden op hun Kwaliteitswebstek. Hoe noemt men dat in de psychiatrie ?  Obessieve pesoonlijkheden ?

Ray

Het gaat allemaal de goede kant op : de aanhangers van de godsdienst van de vrede meppen nu al de multiculti's in mekaar.  De Libische moskee  nabij Utrecht zou geld ontvangen van Kadaffi. Reden voor de journalisten van MTNL (Multiculturele Televisie NederLand) hier vragen over te stellen. Dit tafereel speelt zich niet in Pakistan of een ander Prachtland af, neen, het is bij onze bovenburen uit Nederland dat je dit meemaakt.  Al goed dat ze daar een Wilders hebben, om enige orde op zaken te stellen, althans dat hopen wij.

Philip Claeys, Europees parlementslid voor Vlaams Belang, spreekt in het Europees parlement over de vreemdelingenstormloop op Lampedusa. De scènes werden lang geleden al voorspeld door Jean Raspail in het boek 'Le Camp des Saints', aldus Claeys. Het Europese grensbewakingsagentschap Frontex moet ermee ophouden onthaalcomité te zijn, en integendeel de boten terug eskorteren naar hun plaats van vertrek.

2011

De naïeve man, die Lex Molenaar is (naïef maar venijnig) begrijpt de jeugd van vandaag niet en dan bedoelt hij, de echte Vlaamse jeugd die behoorlijk wordt voorbereid op het volwassen leven en die niet weggedrukt wordt in een verhakkelde multiculturele omgeving, waar muilperen en messteken gezien worden als normaal sociaal gedrag.

Molenaar schreef ooit dat de Marokkanen die hij onder zijn kennissen telt, enkel maar lieve en toffe mensen zijn.  Tja, wij hebben onder onze kennissen en vrienden ook alleen maar aangename en vriendelijke exemplaren.  Onguur volk daar trekken wij niet graag mee op. Wie met dit soort dommige veralgemeningen als een troebadoer van het goede nieuws zijn job als joernalist vervult, is de ideale pion voor het regime van de achteruitgang, een geschikte paladijn voor de multiculturele leugen. 

We laten de naïeve duif aan het woord. U kan het ganse artikel HIER lezen :

Rechts scoort hoog bij de jeugd in de groene rand