
Dominique Strauss Kahn–Sinclair … Wat een naam voor een socialist nietwaar, die bij wijze van spreken, nu “Khan” af is!
Ik moet zeggen dat ik me te letter lach met deze hele historie. Politiek op z’n best. En dan nog Franse politiek. (H)Eerlijk, een Hollywood scenarioschrijver had het zo mooi niet kunnen bedenken.
1 Dag voor de hele hetze losbarstte, was er hier in Frankrijk al rel tussen de socialisten over de heer DSK. Een journalist had een artikel gepubliceerd waarin DSK uit een Porsche stapte. Bovendien had hij in dat stuk het publiek inzage gegeven in één, “1” dus, kledingfactuur van DSK. Het betrof hemden. Aangekocht in de U.S voor maar liefst 1.400.000 oude Belgische franken. Hij stelde dat socialisten niet uit Porsches behoren te stappen gekleed in extreem, zelfs decadent, dure hemden. Daarop volgde een ronduit venijnig debat in de media met een socialistische media-madam (hoe kan het ook anders?). Die stelde dat ze het zeer laag bij de gronds vond van deze journalist om te palaveren over zoiets banaals als een levensstijl.
Uiteindelijk was de Porsche van een “vriend” (en neen zeker niet die van mijn man. Die komt er gewoon eerlijk voor uit dat wie met zo’n auto rijdt geen socialist is, en er ook geen in zijn vriendenkring wenst) en die hemden van 1.400.000, tja dat is een detail vergeleken met de briljante geest van DSK en zijn uitzonderlijke persoonlijkheid.
Wat er zoal omgaat in deze “briljante geest” en hoe deze “uitzonderlijke persoonlijkheid” precies in elkaar zit, konden we dan 1 dag later via de kranten vernemen. Natuurlijk moeten we netjes het vermoeden van onschuld respecteren. Zelfs al weten we zeer goed dat de Amerikaanse Law Enforcement nooit zo idioot zou zijn om een gigantische internationale rel uit te lokken door één van de belangrijkste mannen ter wereld lichtzinnig te arresteren, zonder dat eerst grondig werd nagegaan wat de waarde van de bewijzen was. En wanneer een alibi verandert van “ik was aan ’t eten in het restaurant, samen met mijn dochter” in “het was seks met wederzijdse toestemming”, houden we desalniettemin koppig politiek-correct vast aan bovenvermeld vermoeden.
Iedereen kan immers wel eens wat in de war zijn met betrekking tot zijn tijdsbesteding, nietwaar? In een kamer op de vloer gevonden sperma bestaande uit een mengeling van DSK-DNA vermengd met de exclusieve genetische code van het “vermeende” slachtoffer doen meestal wonderen voor het geheugen. Dat komt er van als je de poetsvrouw “werkonbekwaam” maakt! (Daar moet je nu socialist voor zijn: het personeel aanranden!)
Ik had trouwens graag een vlieg willen zijn in de kamer waar DSK aan zijn mediamadam, Anne Sinclair, uitlegde hoe dat dinertje met hun dochter, ontaardde in een seksuele stoeipartij met de hotelmeid. Dat moet nogal penibel geweest zijn voor de man, aangezien hetgeen hij verdient als voorzitter van het IMF peanuts is, vergeleken met het familiefortuin dat de vader van Anne Sinclair vergaard had. (Haar vader was vermoedelijk geen socialist)
Als kers op de taart mochten we bovendien een dag later in de krant het hierna volgende, gelet op de medische privacy, zeer politiek correct geformuleerde bericht lezen: DSK mogelijks besmet met AIDS! Het “vermeende” slachtoffer was woonachtig in een appartementsblok dat exclusief voorbehouden is voor volwassenen die besmet zijn met HIV. Om rechthebbende te zijn op een appartement in dit blok moet minstens één volwassene in het gezin met het AIDS-virus besmet zijn. Een niet-besmette volwassene met een wel-besmet kind komt evenwel niet in aanmerking voor bewoning. Uit navraag bij de administratieve diensten en de omwonenden mocht blijken dat de hotelmeid, die bovendien weduwe is (ding, ding, ding), er wel degelijk alleen woont met haar dochter.
Het is duidelijk dat we in een samenleving vertoeven waar de simpele waarheid niet meer mag gezegd worden. Een PoCo heeft maar liefst 85 woorden nodig om de lezer te vertellen dat de vrouw die door DSK werd aangerand, besmet is met AIDS. (1 zin, 11 woorden). Je kunt geen betere Hollywoodiaanse milleniumversie van David tegen Goliath bedenken. Een Afro-Amerikaanse AIDS-patiënte tegen de voorzitter van het IMF en de toekomstige socialistische presidentskandidaat van Frankrijk.
Deze hotelmeid heeft duidelijk heel wat meer lef dan dat tuttige Franse schrijfstertje, Tristane Banon, dat zich eensklaps liet meezuigen in het vaarwater van dit zinkende vrachtschip, door ook te overwegen klacht in te dienen voor een aanranding daterend uit 2002. Een klacht die ze toen, onmiddellijk na de feiten, niet ineerlegde op verzoek van haar moeder, Anne Mansouret, die overigens regionaal raadslid is van de Parti Socialiste in Haute Normandie. Maar dat zal hier vermoedelijk wel volledig los van staan… (Als mijn honden in een drol gaan rollen zijn, ruiken ze nog beter dan dit). Vermoedelijk was dat dan ook zijn drukkingsmiddel bij zijn slachtoffers. “Je zult geen klacht indienen tegen mij. Dat haal je niet. Je weet toch wel wie ik ben!”
Maar waarschijnlijk was dat deze keer niet doorgedrongen bij onze Afro-Amerikaanse dienstmeid. Voorzitter van het Internationale Monkey Fonds ? In mijn morbide imaginaire wereld zie ik DSK nu onder huisarrest zitten, bewaakt op verzoek van de procureur en op eigen kosten door een uitermate aantrekkelijk negerinnetje van het New York Police Department. Ik geniet ook van de door mij ingebeelde vergaderingen van de socialistische partij in Frankrijk en wat daar nu zoal gezegd wordt.
Eerst wordt de kerel naar voren geschoven als dé socialistische presidentskandidaat voor de komende verkiezingen. “Een man waarmee je niet kunt verliezen”. Niet onbelangrijk na het debacle met Ségolène Royal, die er met zéér scherpe ellebogen in geslaagd was zich in 2007 op te werpen als tegenstreefster van Sarkozy. In mijn fantasie stel ik me verder voor hoe Anne Sinclair reeds glimlachend voor haar kleerkast stond, zich afvragend wat ze zou aantrekken op de inauguratie.
Mogelijks zullen nu de verwachtingen en het gedragspatroon van deze “vermeende” toekomstige First Lady van Frankrijk ten aanzien van haar voormalige collega’s journalisten, wel lichtjes moeten bijgesteld worden, gezien gebleken is dat zij niet gehuwd is met een soort legendarische JFK maar eerder met The Phantom Of The Opera! (Waarbij bovendien de muziek is uitgevallen).
Uiteindelijk heeft het hele verhaal iets van een opgeblazen ballonnetje (of een condoompje, zo u wilt) waar eensklaps de stop van werd losgetrokken, waarna het willekeurig en hectisch, met een aandoenlijk pruttelend geluidje, de hele New Yorkse hotelkamer doorlebbert. Ik vraag me oprecht af welke media-expert de Franse socialisten hebben aangesproken met het dringende verzoek deze “plooien” glad te strijken. Een plooi in een stel hemden ter waarde van 1.400.000 Bef. valt natuurlijk veel meer op dan één in een hemd van de Wibra.
Ondertussen, naar aanloop van de volgende Presidentsverkiezingen, kondigt Sarkozy aan dat hij en zijn bloedmooie eega een stel kindjes verwachten. Tegen dat de verkiezingen daar zijn, staat de Paris Match vol met lieftallige foto’s van een aandoenlijk tutterende tweeling. Waarmee alweer het nut van een kalender bewezen is. Naar mijn gevoel hebben ze de afgelopen dagen op het Élysée al een paar flessen champagne ontkurkt. Politiek op z’n best. Ach en mocht het dan allemaal een complot zijn, dan blijft het hele verhaal toch gewoon exact hetzelfde: “de ene poenpakker naait de andere”…
La Louve
5 reacties op dit bericht
men zou al
wie over privé lult heeft zeker wel wat te verbergen.
dna politieke doelen
Tijdens de huiszoeking waren enkel papieren met betrekking tot het Vlaams Blok voor hen interessant. Zij eisten wel dat ik DNA zou afstaan. Blijkbaar hebben zij dit gedaan op eigen initiatief en werd er geen PV opgemaakt. Betrokken rijkswachters ontvluchtten steeds mijn telefonische navragen.
Wat is er met mijn DNA gebeurd ?
Sorry VB...
...de DNA databank moet gelden voor IEDEREEN die een veroordeling oploopt, hoe klein de misdaad ook mag zijn en die databank moet aangevuld worden met het DNA van ALLE vreemdelingen bij het binnenkomen in ons land.
In feite zou het voor IEDEREEN moeten gelden vanaf de geboorte, zodra men ingeschreven wordt in het bevolkingsregister, Vlaming, Waal, franskiljon, coburger of vreemdeling, gegarandeerd zou het cijfer qua criminaliteit snel dalen.
D N A
Heee... er zijn weer émoticontjes beschikbaar, Hartelijke dank aan onze gewaardeerde redactie.
D N A
Heee... er zijn weer émoticontjes beschikbaar, Hartelijke dank aan onze gewaardeerde redactie.