Christine Lagarde krijgt steun uit Londen
Een dame met klasse en kennis
De een zijn dood is de ander zijn brood. Wie was de vorige directeur van het Internationaal Munt Fonds weer ? Het doet er niet toe, enkele zaken heeft die man alleszins bereikt :
- iedereen kent nu de naam van het IMF,
- socialisten hebben geen enkel respect voor vrouwen uit een lagere beroepsklasse en behandelen ze als koopwaar,
- en in Amerika bestaat een efficiënte en kordate rechtspraak die geen rekening houdt met de status van een beschuldigde. Althans zo blijkt het.
Om dat allemaal te bewijzen was die DSK natuurlijk niet aangesteld bij het IMF tegen immoreel hoge loonvoorwaarden, maar de neveneffecten van zijn acties, mogen er zijn.
Van alle kandidaten die trappelen van ongeduld om de leiding van het IMF over te nemen, maakt de Franse financieministerin Christine Lagarde de meeste kansen. Volgens haar collega, de Britse minister van Financiën George Osborne is ze verreweg de beste kandidaat. Dit is des te merkwardiger, omdat in Groot-Brittannië de kandidatuur circuleert van de vroegere Labour-premier, Gordon Brown. Niet alleen een man met het charisma van een toiletpot maar ook een opvliegende gek die zijn medewerkers behandelde als proefdieren in het laboratorium.
Na de desastreuze passage van de seksmaniak DSK, zou het verstandig zijn een karakterieel evenwichtige persoonlijkheid naar voren te schuiven. Als die bovendien over de vereiste kennis en technische bagage beschikt, is de keuze van mevrouw Lagarde, zeker toe te juichen.
Die ministerin Christine Lagarde is niet de de eerste de beste. Zij is een echte Parisienne (dat is voor velen al een referentie), geboren op 1 januari 1956 als Christine Lallouette, als oudste in een gezin met 3 broers en ouders uit het onderwijs. Haar opleidingsniveau is indrukwekkend. Zij studeerde zowel in Frankrijk als in de Verenigde Staten : rechten - fiscaliteit - politieke wetenschappen - sociaal recht en zij maakte carrière als advocate bij het Amerikaanse kantoor Baker & McKenzie, waar zij niet alleen vennote werd maar sedert 1991 uitvoerend bestuurder. Zeg maar een actieve CEO.
Als minister beheerde zij diverse departementen en in 2009 werd zij door Forbes geklasseerd als de 17de belangrijkste vrouw ter wereld (professioneel, uiteraard). In datzelfde jaar noemde The Financial Times haar de beste financieminister uit de Eurozone.
Mevrouw heeft 3 kinderen en ze was in haar jonge jaren "synchroonzwemster".
Wij lopen niet warm voor internationale instellingen die meestal bevolkt worden door politieke figuren die in eigen land opzijgeschoven worden en die hun laatste jaren gebruiken om te graaien en te parasiteren. Of wij het nu graag hebben of niet, die instellingen bestaan nu eenmaal en zoals in het geval van het IMF, gaat het om een nuttigeinstelling. Als aan het hoofd een fatsoenlijk en bekwaam Europeaan kan verkozen worden, kunnen we daar mee leven.
En als er wat mis is met deze ministerin, zullen we dat vlug vernemen, want wie is er op dat niveau zonder zonde ?
Ray
2 reacties op dit bericht
Wat zeg je daarvan ?
http://www.youtube.com/watch?v=kiNT3BUdOvw
DE Waaltjes zouden er wel bij varen!
Het blijft in "Franse" handen.
Naar het schijnt zijn er in de zogenaamde "groeilanden" (niet te verwarren met graailanden!) ook individuen die vinden dat het niet altijd een Europeaan moet zijn die deze topjob moet invullen.Zeker nu dè getipte opvolger van DSK,de heer D.Reynders van Belgoland zijn kandidatuur werd afgewezen wegens "verdampingsverschijnselen" van het desbetreffende onland.Verdere gegadigden uit volgende 'groeilanden" zijnde:Cuba- Chili-Equador- Colombia-de Paaseilanden-Papoea-Nieuw Guinea-De Falklands-Libiê-Libanon- Gaza-Pakistan-Aghanistan-Koerdistan- Zimbabwe-Congo-Ivoorkust-Somaliê-
Benin-Oeganda-en nog een hele rits anderen maken tot op heden geen enkele kans en vallen uit de (al dan niet gekaapte) boot.Men blijft dus in de Europese vijver vissen.Eerst werd er nog aan gedacht om de kadidatuur in overweging te nemen van een doorwinterde veteraan op dit vlak,de Nederlander Ruud Lubbers, maar een jaloerse J.Cohen die dacht dat Lubbers een deal had met G.Wilders bracht aan het licht dat
Ruud ook niet vies was van het scharrelen al of niet tegen de zin van het kippetje.Job Cohen weet zelfs pertinent te weten dat het dankzij de voormalige secretaris-generaal van de UNO was,dat Ruud aan vervolging ontsnapte toen ook hij een klacht aan zijn rekker had wegens ongewenste sexuele handelingen bij een vrouwelijke medewerkster.
Best is,als ze de job in de wacht sleept, dat Christientje een persoonlijke "kamenier" mee op verplaasting neemt....je weet maar nooit!
mvg.