*Ongedierte*
‘Ze zijn onvermijdelijk, als ongedierte dat meereist in je jas.' Vlaams parlementslid Bart Caron (ooit Spirit, nu Groen!) heeft er een officieel reisje naar Amsterdam opzitten. Helaas voor hem trokken enkele Vlaams Belangers mee in zijn gezelschap. ‘In het parlement kan je ze vermijden of negeren, zoals het uitkomt. Ik geef ze dan geen hand. Ik zit er niet mee aan tafel. Sorry, maar zoveel onversneden racisme, die minachting voor mensen met minder mogelijkheden, voor moslims en andersdenkenden… Zoveel rechtse praat. Nee, er zijn grenzen aan mijn verdraagzaamheid.'
Op zijn blog trekt Caron, ooit kabinetschef van cultuurminister Bert Anciaux, alle karikaturale registers open. ‘Welke soort samenleving willen extreem-rechtse mensen eigenlijk? Hun programma is me bekend, maar diep in hun hart kan ik niet kijken. Rangschikken ze mensen echt van hoog naar laag, van hoog te waarderen tot als een mier te vertrappen? Voelen ze zich meer waard dan het bruine koppeltje op de bank voor ons?'
Zo'n scheldtirade hoorde je twintig jaar geleden, bij het doorbreken van het toenmalige Vlaams Blok, wel meer. Het verzinnebeeldde een frustratie en een oprechte afkeer. Een ranzige subcultuur besmette toen het Vlaams Blok, met diepe roots bij extreemrechtse, ja zelfs fascistische groupuscules. Het was ook de tijd van het zeventigpuntenplan dat echt las als een plan voor een etnische zuivering. Het cordon sanitaire leek niet meer dan een rechtvaardig gevolg.
Ondertussen zijn we aan dat Vlaams Belang gewend geraakt. De partij is een vast onderdeel van het politieke landschap. Iedereen heeft het recht haar bestaan te betreuren. Maar ze schikt zich naar het Belgische democratische bestel. Het programma werd opgekuist en geactualiseerd. Vlaams Belang vertegenwoordigt een stroming die in heel Europa opgeld maakt.
Tien jaar geleden vergeleek de liberaal Karel De Gucht de mandatarissen van het Vlaams Blok nog met mestkevers. De term ongedierte gaat niet alleen verder, historisch gezien klinkt hij ook erg beladen. Ongedierte vraagt om te worden uitgeroeid. Van die intentie willen we Caron zeker niet verdenken, toch niet in de letterlijke betekenis. Maar wat brengt het in godsnaam de mensheid bij om politieke vijanden uit te schelden voor het vuil van de straat? Politici die het hardste schreeuwen tegen het Vlaams Belang, zijn meestal de zwaksten om die partij echt te bekampen.
Wie een partij wil bevechten, moet in de eerste plaatst de kiezers terugwinnen. Ooit vond Agalev-voorzitter Jos Geysels dat een taak voor de socialisten, zij hadden toch de meeste stemmen aan extreemrechts verloren. Meteen hoefde het elitaire Agalev (de voorloper van Groen!) zich niet vuil te maken aan die onderkant van de Vlaamse samenleving.
Ook Caron vindt het overbodig om te zoeken naar de redenen voor dat structurele succes. Dat inzicht volgt zeker niet door de politieke vertegenwoordigers ervan bij gebrek aan fatsoenlijke argumenten te ontmenselijken. De mandatarissen van Vlaams Belang mogen dan een mening verkondigen die Caron niet aanstaat, het blijven mensen van vlees en bloed, die appelleren aan een aantal verzuchtingen en zorgen in Vlaanderen.
Wie zich ten slotte het recht voorbehoudt om anderen als ongedierte te bestempelen, moet zichzelf echt wel fantastisch vinden. Individuen die worstelen met een moreel meerderwaardigheidscomplex sporen akelig dicht met mensen die zich omwille van afkomst of ras hoger inschatten dan anderen. Wie weet maakt dit van het Vlaams Belang nog een te softe biotoop voor het uit zijn voegen barstende ego van Bart Caron.
Bart Brinckman (maakt deel uit van de Wetstraatredactie. In ‘Vlam!' reageert een redacteur op een nieuwsfeit dat hem niet onverschillig laat)
Met dank aan Fem voor de tip













3 reacties op dit bericht
No Passeran ?
Toch werd Madrid ingenomen. Het was een hevige strijd tot de revolutionairen op elkaar begonnen te schieten. Toen was de kelk leeg.
Een Vlaams front met de groene kommunisten ? Met rasechte Belgen als Caron, zo weggeplukt bij de Stalinisten, heb je geen anderen als concurent nodig zoals de Maingains-facisten om Vlaanderen te haten en onderuit te halen. Concurenten om de grootste in deze filosofie te zijn waarbij alle middelen geoorloofd zijn.
De frustratie loopt er af en de schrik zit er in bij hem én onze Waaltjes die hij op de handen draagt want zonder hen geen Groen! in de bak waar de centen verdeeld worden.
Hij doet mij denken aan de donderpreken van de 'Witheren' den tijde van de missiedagen en de pastoors op de kansels tijdens de voorrondes van de verkiezingen.
Met dit verschil dat hij in een verkeerd tijdperk zit.
Zijn mogelijke lezers, tegenstrevers en medestanders kunnen wél lezen en schrijven . Waarschijnlijk is dit detail hem even ontgaan in al zijn uitstralende intelligentie. Het is hem nog niet opgevallen dat Vlaanderen zijn stem verheft, aarzelend maar hoorbaar. Hij vind het nodig zich ook te laten horen maar beseft niet dat zijn adem naar de beerput stinkt. Een oord waar hij zich goed voelt en thuishoort.
Bedenkelijk...
Dàt is de reden...
MAAR ... mijn PERSOONLIJKE HAAT gaat wél naar de ZOGENAAMDE VLAMINGEN die de gelegenheid én de macht hebben, (EN HET NIET AANDURVEN)
*) hier is de deur van Vlaanderen, jullie zullen er nooit doorgaan)-> vertaling via de "losse pols" als conferatur WO l toen men zei tot de overweldigers uit het oosten: c' est ici la porte de France, on ne passerai jamais.