Als de VRT zo verder doet, komt er nog een dikke 0 bij : 0nvlaamse, 0verbodige, 0nfatsoenlijke 0penbare 0mroep. Tussen al de boeiende herhalingen door, staat de Nieuwsdienst elke dag Paraat met een uitgelezen keure van fijne geselecteerde informatie, die onze gedachtenwereld moet opvullen.
Vooral als La Tanghe presenteert met haar zwoele bas, stijgt de vreugde ten huize Savat duizelingwekkend hoog. "Papa, papa, La Esterella is terug"
In het avondnieuws van 19 uur op 16 juni 2011 werden er bijna 8 minuten zendtijd besteed aan het eerste onderdeel. Het interimkantoor Adecco dat 10 jaar geleden (bijna vorige eeuw) zou lijsten opgesteld hebben over zijn klanten, grote en minder grote belgische bedrijven, die op zoek waren naar BBB-personeel : Blanc - Bleu - Belge. Dat was een weinig eerbiedwaardige camouflage uit de vleesindustrie om te zeggen "Eigen volk eerst, allochtonen ongewenst". Mochten allochtonen vergeleken worden met huisvee "BKK" (Bruin Kakelend Kieken) of SSS (Stom, Sullig Schaap) de VRT zou nog aan het uitzenden zijn.
Let wel : TIEN jaar geleden en dit document wordt dezer dagen gepubliceerd door de Partij van de Arbeid. De zuster van President Van Rompuy is het bekendste lid van de PvdA, een familie van extremen : een dweil, een dwaalgeest en een dweepster. Hoe die communisten aan zo'n papier komen, is een boosaardige vraag, die dan ook niet gesteld wordt op de redactie van de 0000. Al wat uit rode politburo's komt, is bij voorbaat de Waarheid.
Evenmin komt het in iemands hoofd op zich te bezinnen over de nieuwswaarde van zo'n uit de lucht gevallen oudbakken velletje papier. Bij Adecco, dat net veroordeeld is, omdat het op vraag van de klant geen AIR personeel aanbiedt, viel de directeur uit zijn zetel (AIR = Allochtone-Islamitische-Ruziemaker). Het zijn geen directeurs meer als vroeger, want de Adecco-CEO, Mark de Smedt, mompelde en frommelde alsof hij net uit Kamer 2806 van het New Yorkse Sofitel kwam gestapt. Geen moment kwam het bij hem op, vragen te stellen nopens de origine van dat document. Hij ontkende zo hard dat hij van niets wist, dat een volksjury hem direct schuldig zou bevinden, na een intiem onderhoud met de Heilige Jozef Vermassen.
De Vlaamse bevolking bibbert en beeft als de Inquisiteurs van de 0000 op ronde zijn. (Dat verdient een extra bonus, Ingriet Lieten, grabbel nog eens in de ton bij Philippe Blunders, hij heeft eergisteren zijn trouw herbevestigd, hij kan nu bewijzen wat dat waard is)
Andere bedrijfsleiders werden ook voor camera en microfoon gesleurd door de Inquisiteurs van de 0000 : zij waren destijds de klanten van Adecco en als bij toverslag veranderden ook deze managers met de ruggengraat van een worm, in triestige Wannes Rapsfiguren die hun poco-peerdenpaternoster aframmelden : wij zijn nondedju tegen discriminatie, wij schenken potverdorie véél liefde en begrip aan onze allochtone medemens en wij hebben oprecht, dedju, dedju, misprijzen voor bedrijfsleiders-racisten die stiekem een BBB'tje willen. Delhaize le Lion, C&A, Electrabel, misschien wel het reclamebureau van Janssens en de fabrikant van hoestbollen van Zwarte Jef : allemaal verdoken BBB-adepten. HIER is de lijst.
De grappigste voorstanders van "geen vreemd volk" over mijn werkvloer, waren de United Colors van Benetton afgevaardigden, die hun textiel bij het publiek aanprijzen met reuzeposters uit de Sprookjeswereld van de Multicultuur. Een niet zo erg fanatieke heer protesteerde hevig tegen mogelijke aantijgingen van racisme. "Allez, chou, oekandana, wij doen er alles aan om ons vendeuskes tip-top klantvriendelijk te laten zijn. Het is niet belangrijk dat zij Nederlands kennen, als ze maar lief zijn". Ten bewijze liet de simpele van dienst van de 0000 een aantal Afrikaanse verkoopstertjes iets zeggen voor de microfoon. Het klonk als beschaafd Lingala met een Vlaamse tongval.
Binnenkort gaat de 0000 op zijn Gestapo's weer rond met de verborgen camera in de boodschappentas, om mensen die vechten om de kop boven water te houden, in hun hemd te zetten. Wie de fierheid van een luis heeft, is een goede kracht voor de VRT-Nieuwsdienst.
Wij nemen onze tijd voor dit stukje, precies zoals La Tanghe en haar redactie het deed voor dit éne onderdeel. Tot besluit kwam de Grote Nachtmerrie, de manksprekende Jozef de Witte op het scherm met zijn gekende dreigingen tegen het bedrijfsleven.
Onze houding is onveranderlijk, dat iedereen vrij moet zijn in het belang van zijn bedrijf, zijn personeel uit te kiezen zonder betutteling van de staat. Er zijn al genoeg pesterijen om het eigen initiatief te kelderen.
Ik verfoei dit land niet langer, ik moet mij hoeden om het niet te haten.
Savat
3 reacties op dit bericht
Verbod tot discrimineren kan leiden tot dictatuur
Waar het hart van vol is loopt de mond van over
Diegenen die iemand beschuldigen van discriminatie discrimineren uiteraard zelf in de eerste plaats op grond van een criterium dat de vrijheid van de door hen gediscrimineerde poogt te stelen. Beschuldiging van discriminatie is dus poging tot diefstal van vrijheid.
Men tracht discriminatie gelijk te stellen met opzettelijke benadeling. Welnu opzettelijke benadeling is ook een recht. Zonder opzettelijke benadeling, geen handel, geen contracten, geen cultuur, geen vooruitgang.
Wat is overigens een staking of boycot anders dan opzettelijke benadeling en discriminatie van de werkwilligen en werkgevers?
Wat zijn de transfers van Vlaanderen naar Brussel en Wallonië anders dan opzettelijke benadeling en gigantische discriminatie in samenloop met permanente diefstal, oplichting, afpersing en chantage al dan niet in bende.
Ik heb het met het Belgisch en Europees gebruik de termen discriminatie en solidariteit nu wel gehad. De gebruikers van de termen zijn in regel eenvoudigweg diegenen die waarachtig discrimineren en echt systematisch stelen en benadelen.
Dat is de realiteit. Waar het hart van vol is loopt de mond van over.
Het CGKR discrimineert en de Franstaligen stelen. En wie zet over discriminatie en solidariteit een grote bek op? Juist!
Bruin, zwart, geel of blank, Ik bepaal toch wie erin komt.
Moet ik nu van iedereen een foto nemen, hem laten wachten, foto opsturen naar het bedrijf met de vraag of die persoon betrouwbaar is en hoelang hij er al werkt?
Mijn antwoord geef ik zelf.
Als erbij mij een verdacht iemand aanbelt, bel ik de firma en vraag om iemand anders en de deur blijft toe, desnoods neem ik een andere firma.
Op het randje hé, Heer Ray