
Elke revolutie, elke tijdswending heeft haar eigen mythes. Wie bij ons een held is, noemt men in de islamitische wereld een martelaar. Bij ons is dit woord niet langer gebruikelijk; wij geven er ook een andere betekenis aan. Het woord “martelaar” moet medegevoel, medelijden, verontwaardiging opwekken; een “martelaar” is zwak, onderworpen, kortom een slachtoffer. Een “held” wekt deze sentimenten niet op, integendeel: een held is iemand die men bewondert en vereert, hij is weerbaar, sterk, ook al moet hij ten langen leste het onderspit delven. Stof voor een laatstejaarsstudent “psychologie”: Sint Stefanus versus Jan Breydel.
Tunesië kreeg, zoals algemeen bekend, op 17 december zijn eigen martelaar met de groentenkramer Mohamed Bouazizi die zichzelf op de markt van Sidi Bouzid met benzine overgoot, in brand stak en zichzelf daarmee verzekerde van een go-pass voor 72 maagden. Of hoe een lucifer een woestijnbrand veroorzaakte. De president Ben Ali werd verjaagd, de Egyptenaren wilden niet onderdoen voor de Tunesiërs, Libië, Jemen en Syrië stonden ook te dringen om de Arabische lente in een bloedhete zomer te keren.
Bij Angeltjes gaan onze reporters verder dan de embedded Vranckxen. Zo konden wij vernemen dat het ikoon van de Jasmijnrevolutie eigenlijk, misschien, wellicht slechts een onvrijwillig slachtoffer van de omstandigheden was: “wrong time, wrong place” zegt men dan. Niet dat wij ervan uitgaan dat de geschiedenis door onze berichtgeving herschreven zal worden.
Mohamed Bouazizi kreeg door zijn zelfmoord een John Waynestatus wegens zijn protest tegen het autoritaire regime van Ben Ali. De journalisten creëerden een symboolfiguur: Bouazizi stak zichzelf in de fik omdat hij ruzie kreeg met een vrouwelijke ambtenaar over de hem toegewezen plaats voor zijn groenten- en fruitkarretje. Zij wees hem terecht en zou hem gepest hebben. Vervolgens gaf ze hem een slag in het gezicht, zowat de grootst mogelijke belediging in de patriarchale, islamitische leefwereld.
Een collega van de Observer heeft de dame in kwestie opgezocht. De 46-jarige Fedia Hamdi werd wegens deze muilpeer op 28 december voor vier maanden in de gevangenis gestopt. Een bevel van hogerhand om de “opstandelingen” in het land te kalmeren. “Ik werd de zondenbok, “ vertelt de stedelijke inspectrice,” ik heb Bouazizi niet geslagen. Die muilpeer is een puur verzinsel.”
Haar versie geeft andere, duidelijke details weer. Ze heeft hem slechts van zijn ingenomen verkoopplaats vóór het gemeentehuis naar een andere standplaats verwezen. Daarop is Bouazizi zo woedend geworden dat zij een paar bananen en paprika’s in beslag genomen had. De marktkramer trok vervolgens naar de politie, naar de gouverneur en werd overal afgewezen. En dan stak hij zichzelf uit vertwijfeling in brand. Later, in het ziekenhuis, kreeg hij bezoek van president Ben Ali, begeleid door een troep journalisten. De foto haalde de wereldpers, maar deze geste kon Ben Ali niet uit de problemen halen: hij moest vluchten. Bouazizi zou op 4 januari overleden zijn.
Op 19 april werd mevrouw Hamdi van alle beschuldigingen vrij gesproken. Er kwam aan het licht dat er slechts één enkele getuige van de beruchte muilpeer voor handen was, een leurder die een oude aversie tegen haar koesterde.
Het martelarenstatuut annex heldenepos brokkelt meer en meer af. In zijn eigen woonplaats, Sidi Bouzid, zijn er zelfs twijfels of Bouazizi zich opzettelijk wou doden. Het zou om een stom ongeluk gaan: hij zou een sigaret willen aansteken hebben…
Na de vrijlating van mevrouw Hamdi werden alle foto’s van de groentenkramer verwijderd, de graffiti met zijn naam overschilderd. Het plein met zijn naam kreeg terug een andere naam. Dit in tegenstelling met Frankrijk, waar er verschillende straten zijn naam dragen. Een anoniem blijvende vakbondsman heeft aan de Franse krant Libération verklaard dat heel het achtergrondverhaal over de zogenaamd gediplomeerde en arbeidsloze Bouazizi gefantaseerd werd. “Wij hebben dat inderdaad verzonnen.” , verklaarde hij, “Bouazizi had helemaal geen diploma en had met politiek niets te maken. Het beeld van de afgestudeerde met een verzonnen diploma en de conservatieve plattelandsbevolking met een slagende ambtenaar moest dienen om de protesten tegen het regime te motiveren.”
Een tv-team van France 24 bracht aan het licht dat de facebook-berichten na zijn zelfverbranding en voorafgaand aan zijn overlijden niet van hem zelf kwamen, zo schrijft BBC Online. De gedichten en revolutionaire slogans werden erop geplaatst door een jonge activist, een neef-naamgenoot.
De familieleden van de echte Bouazizi hebben intussen d.m.v. talrijke betaalde interviews in alle wereldkranten uit heel het mediacircus geld geslagen. Er is ook kritiek op het feit dat ze € 10.000 als compensatie van Ben Ali aangenomen hebben. De familie kon dankzij de ontvangen gelden verhuizen naar een mooie woning in La Marsa, één van de betere woonwijken van Tunis.
Wat er ook van zij, voor de kramers in Sidi Bouzid is er iets veranderd: zij kunnen hun handkarren en kraampjes ongehinderd voor stedelijke gebouwen neerpoten: het blijft illegaal maar niemand wijst hen erop.
Floriaan Terbeke
Bron: 20 Min.on Line
3 reacties op dit bericht
Senior
Ik noem dat dus een vieze vuile stinkende tafel die proper geveegd moet worden.
Luc Van der Keelen ....
Linx bedrog en leugens à volenté.
Beste Allemaal.
Over dit item (Molenbeek) is er bij de "redeactie.be" een opiniestuk te lezen van Socioloog Jan Hertogen over Molenbeek "mon amour".
Over het reilen en zeilen èn de toekomst van deze gemeente.
Ik raad iedereen aan dit schoolvoorbeeld van leugen,bedrog en linxe indoctrinatie te lezen!Dit slaat werkelijk alles!
mvg.