Wie niet met ons is, is tegen ons

Wij hebben bij Angeltjes van dag 1 af onze diepe afkeer uitgesproken voor de deelname van het schandland B aan de militaire moordpartijen in Libië.  De stammen aldaar moeten hun eigen oorlog voeren en daar heeft de NAVO of welk individueel Westers land niets mee te maken. 

De zogenaamde revoluties in de Arabische Prachtlanden worden openlijk gevoerd onder de vlag van "democratie" en worden daarom aangemoedigd door Europese dwerg-dictators zoals Sarkozy, Cameron en ons eigen christen-democratisch trio Leterme, De Crem en Vanacke : alle drie de vleesgeworden hypocrisie. In werkelijkheid zijn deze revoluties verborgen pogingen van islamisten om meer greep te krijgen op het beleid.

Russia Today is een russische nieuwszender, vergelijkbaar met CNN of Fox News, die in het Libische conflict nauwelijks partij kiest maar als niet-Westersgebonden redactie de NAVO-standpunten niet ophemelt.  Een verademing voor al wie de reclame en propaganda van nulliteit-televisiezenders beu is, de Onvlaamse, Overbodige Openbare Omroep op kop. Gisteravond 23 juni : hoofditem, 10 minuten zendtijd over de aankoop van een Waalse voetbalclub door een Vlaamse, liberale kapitalist.  Op het allerlaatst met een grimmige gelaatsuitdrukking, 1 minuut over de vrijspraak van Geert Wilders.

Terug naar Libië : de wreedheden van Kadaffi worden geëvenaard door die van de rebellen, die gesteund worden door de NAVO.  Honderden, wellicht duizenden burgers langs beide zijden worden genadeloos uitgemoord of levenslang verminkt. Aan deze slachtpartijen neemt het land B ijverig deel. U zal zich herinneren dat veldmaarschalk De Crem na de onbegrijpelijke beslissing van het belgische parlement, in La libre Belgique, doodleuk vertelde (met medewerking van Tjeven Vanackere) dat de NAVO-operatie voor het land B een unieke gelegenheid was om het blazoen op te poetsen. 

En de volksvertegenwoordiging zweeg en blijft zwijgen op een enkele uitzondering na. De parlementairen roeren vooral hun grote smoelen, als gedweeë slachtoffers kunnen aangepakt worden : vieze pastoors (en die verdienen weliswaar een geseling maar dan lopen de kamerleden te wriemelen als bijen in een verhitte korf, dat is materie die zij beheersen : viespeukerij), rokers, nog zo'n troep gewillige verslaafden die nauwelijks weerwerk verlenen en natuurlijk  de individualisten van de horeca, die moeten verder uitgezogen en gepest worden door de overheid. Last but not least : de volledige kudde van belgische belastingbetalers die ondermeer moeten opdraaien voor een zo rimpelloos mogelijk leven van honderdduizenden vreemdelingen die onze maatschappij komen verrijken.

Wat erg eigenlijk, dat een mens tevreden moet zijn met informatie uit Rusland. 

Ray

Antwerpen-Linkeroever, gedeeltelijk luchtzicht

Linkeroever is het Antwerpse stadsdeel (postnummer 2050) op de linkeroever van de Schelde. Vroeger behoorde het tot Zwijndrecht, maar op 19 maart 1923 werd het bij Antwerpen gevoegd en maakt sinds de oprichting van de districten in 1983 deel uit van het district Antwerpen. Linkeroever telt circa 15.000 inwoners. Historisch behoorde Linkeroever tot het Waasland, maar zowel landschappelijk als sociologisch staat het vandaag los ervan. Vroeger kende men het gebied ook onder de naam Borgerweertpolder

De wijk Linkeroever ontstond op de plaats van het oude Sint-Annadorp en het fort Vlaams Hoofd (beide aan het huidige Frederik van Eedenplein gelegen). In het begin van de twintigste eeuw was Sint-Annadorp een populair oord van vertier (mosselrestaurants, danscafés en casino's). De Sint-Annekesveerboot zorgde voor een regelmatige verbinding tussen de beide oevers.

Sint Annastrand nu vanuit de lucht gezien

In de jaren '30 ontstond aan het noordelijk gelegen Scheldestrand een drukke recreatie en werden vele vakantiehuisjes gebouwd. Er kwamen cafés en restaurants, een zwembad en er werd een molen uit Limburg overgebracht. De recreatie bleef maar de vakantiehuisjes werden vanaf het einde van de jaren '60 onteigend en afgebroken. De gronden van Linkeroever behoorden toe aan de Intercommunale Imalso en het ganse gebied dat u ziet op de foto's hierboven werd aangelegd met opgespoten gronden. Het gebied van Sint-Annastrand was een concessie die beheerd werd door een privé persoon, de heer Drabs die zelf een riante ville bewoonde aan de Wandeldijk op zijn strand, An's Hoeve,  die nu nog uitgebaat wordt als horecabedrijf.  Op Sint Annastrand werd de genaamde Uitbreiding 54 bestaande uit honderden fraaie en minder mooie bungalows afgebroken in de periode dat op rechteroever de Polderdorpen Berendrecht, Zandvliet, Wilmarsdonk, Lillo onteigend werden en moesten verdwijnen voor de havenuitbreiding. Waarom ook de huizen van Sint Annastrand moesten wijken is tot op de dag van vandaag een misterie.

De Wandeldijk naast de Schelde

Vroeger reed tussen dit strand en het veer aan het dorp van Sint-Anneke een tramverbinding, de zogenaamde Sint-Anna-Expres. Vanaf het veer reed de tram ook langs het voormalige treinstation Antwerpen-West en zo verder naar Hamme in Oost-Vlaanderen. Deze tramlijn bleef in gebruik tot het begin van de jaren zestig.

In 1929 werd de Intercommunale Maatschappij van de Linker-Scheldeoever (Imalso) opgericht. Deze begon met de systematische ophoging van het hele gebied en de afbraak van de bestaande bebouwing. Er kwamen nieuwe straten en verbindingswegen, waarbij men zich onder andere liet inspireren door de architect Le Corbusier die een urbanisatieplan had ingediend. Men bouwde villa's en in het begin van de jaren '50 ontstonden de eerste wijken met sociale woningbouw. De laatste huizen van het oude Sint-Anneke kwamen door de voortdurende grondophoging op een lager niveau (de Put) en verdwenen rond 1955. Enkel de oude Sint-Annakerk bleef bewaard tot ook zij op haar beurt in 1969 gesloopt werd en plaatsmaakte voor een moderne kerk. Het kerkje Onze-Lieve-Vrouw-ter-Schelde dat aan de noordelijk gelegen 'plage' gelegen was, werd op 9 maart 2000 door een brand getroffen en afgebroken. Enkel het voorportaal bleef behouden en wordt als Mariakapel gebruikt.

Het Sint Annabos werd aangelegd in de jaren '50 op de vlakte die na WO II ingenomen werd door het Amerikaanse Leger als recreatie-verblijfplaats voor de militairen. Het kamp was bekend als Top Hat en in het bos zijn nog verschillende restanten te zien van dit kampement.  Omwille van de Oosterweelverbinding zal deze groene long gerooid worden.

Einde jaren vijftig werden de eerste flatgebouwen opgetrokken. De zogenaamde Amelinckxflatgebouwen (naar de aannemer, die later failliet ging) werden in de jaren zestig in snel tempo gebouwd. Begin jaren zeventig verrees de wijk Europark (met onder meer een 25 verdiepingen hoog flatgebouw, gekend als de 'Chicagobuilding', waar heel de wereld thuis is, behalve de echte Antwerpenaren en waar al wat niet deugt tot het dagelijkse leven behoort), de moderne Sint-Lucaskerk en openbare bibliotheek.

De talrijke sociale flatgebouwen op Linkeroever, werden eerst ingenomen door de bewoners van dr oude stadskern nabij de Grote Markt en het Schipperskwartier, dat afgebroken en gerenoveerd werd.  De meeste van deze flatgebouwen zijn nu ingenomen door aangestrande vreemdelingen. Linkeroever huisvest ook vele asielzoekers én het is de wijk waar Gerolf Annemans al jaren geniet van een perfect uitzicht op de rede van Antwerpen.

Zoals gezegd werden de meeste straten, lanen en pleintjes  aangelegd na de Tweede Wereldoorlog en het is de verdienste van wijlen burgemeester Lode Craeybeckx dat vele vooraanstaande Vlaamse en enkele Nederlandse auteurs, ongeacht hun strekking, hun naam gaven aan de nieuwe lanen. Evenals een aantal Middelnederlandse werken. En uiteraard werden bestaande namen van het Vlaams Hoofd behouden.  Op het Frederik van Eedenplein volgden in de jaren '60 van vorige eeuw de bewoners hun literaire burgemeester door hun flatgebouwen de aangepaste namen te geven van Windekind, de kleine Johannes, Walden, e.a.

Een stukje van het Amerikaanse kamp Top Hat waar nu het Sint -Annabos voorlopig nog bestaat.

Helaas is er vandaag ook ander nieuws te melden van deze eens zo rustige en groene wijk van het district Antwerpen. De criminaliteit. Wij citeren uit het VB-krantje "Linkeroever vooruit" dat door de dynamische voorzitter Nick de Wilde wordt samengesteld. Het is allemaal bruut nieuws, maar let u even op de namen van de straten.

- 2 jan : brute gewapende overval op de GB-Express aan de Blancefloerlaan.

- 5 jan : 87-jarige dame van handtas beroofd op de Gloriantlaan.

- 5 jan : poging tot handtasdiefstal bij 86-jarige dame, nabij het Europark. Dader werd overmeesterd door getuige.

- 10 jan : inbraak in het dienstencentrum Halewijnlaan.

- 13 jan : inbraak basisschool De Dobbelsteen, Emile Verhaerenlaan.

- 14 jan : dame overvallen en beroofd bij het verlaten van de Lidl, Blancefloerlaan.

- 18 jan : oudere dame beroofd door 2 boefjes op een wandelpad aan de Gloriantlaan.

19 jan : handtasdiefstal van 77-jarige dame nabij de Gloriantlaan. Daders werden opgepakt (2 Maroks en 2 Bosniërs). Bij een huiszoeking vond men wapens en aanwzijingen van andere misdrijven.

12 feb : tweede inbraak bij krantenkiosk aan de Beatrijslaan.

15 feb : inbraak café New Avenue op de Blancefloerlaan.

19 feb : inbraak bij restaurant Scheldezicht op de Beatrijslaan.

20 feb : inbraak jeugdcentrum Kids op de Gloriantlaan.

22 feb : inbraak taveerne Leo's Place - Beatrijslaan.

26 feb : inbraak cultureel centrum Ter Schelde Fromentinstraat.

5 mrt : inbraak clubhuis ATB Natuurvrienden op de Noordscheldeweg.

19 mrt : 24-jarige overvalt een 78-jarige dame en berooft haar van haar handtas op de Blancefloerlaan.

14 apr  : inbraak bij een prive-firma in de Hanegraefstraat.

16 apr : inbraak Taveerne Lodge op de Wandeldijk.

20 apr : inbraak met vandalisme bij Club Cabane op Jachthavenweg.

29 apr : dame beroofd van halsketting in de Emile Verhaerlaan.

4 mei : inbraak zelclub VVW aan Galgenweellaan.

Ray

Tijdens de provincieraad van woensdag 22 juni '11 kwam een diepe kloof aan het licht tussen de coalitiepartners van de “tripartite” die de provincie Oost-Vlaanderen bestuurt.

OpenVLD enerzijds en CD&V en SP.a anderzijds, stonden met getrokken messen tegenover elkaar. De inzet van het conflict was niet politiek, ethisch, communautair of ideologisch. Het ging om een veelgevoeliger punt : geld. Volgens de nieuwe regelgeving moeten de provincies een zorgvuldig onderscheid maken tussen de toelagen voor de fractiewerking enerzijds en die voor de politieke partijen anderzijds.

Binnen de meerderheid bestond een brede consensus over een verdeling waarbij slechts 10% naar de fracties zou gaan en de overige 90% naar de algemene werking van de partijen in de provincie. Open VLD hield echter vast aan een minimum van 25% voor de fracties. De goede verstandhouding binnen de coalitie was al enige tijd zoek. Vooral tussen Open VLD en CD&V waren de spanningen zo hoog opgelopen, dat er klaarblijkelijk geen ruimte meer was voor een compromis.

Voor het Vlaams Belang was die verdeeldheid binnen de coalitie een gouden kans : het VB leverde een wisselmeerderheid, waardoor Open VLD haar “verdelingsplan” van de toelagen kon doordrukken, tegen de zin van de andere coalitiepartners in. Open VLD kan nu het geld verdelen volgens haar plan, maar het Vlaams Belang heeft de coalitie verdeeld.

Iedereen vraagt zich af wat de politieke gevolgen hiervan zullen zijn. Is daarmee het cordon sanitaire doorbroken? Eigenlijk niet. Maar er is zeker wel een taboe doorbroken.

De mogelijkheid van een wisselmeerderheid hangt voortaan als een zwaard van Damocles boven de coalitie. Het samenhouden van de meerderheid zal niet meer zo vanzelfsprekend zijn als vroeger.

Persmededeling 

Uittreksel uit de persmededeling van Alain Destexhe : 

Deze maand heb ik bij de uitgeverij "La Renaissance du Livre" (de wedergeboorte van het boek) de herziene druk voorgesteld van "Le mouvement flamand expliqué aux francophones" (de Vlaamse Beweging toegelicht voor franstaligen).

Het werk is een verdere uitdieping van het eerste boek uit 2008, met twee nieuwe hoofdstukken over de federalisering en de huidige crisis.  Ook het hoofdstuk over de Tweede Wereldoorlog is herwerkt geworden aan hand van de laatst vrijgekomen gegevens.

Het boek begint met een onuitgegeven voorwoord door Bart de Wever. Enkele woorden van toelichting dringen zich op. Wat men er ook moge van denken, Bart de Wever en zijn partij vormen vandaag het eindstation van de Vlaamse Beweging. Bij de laatste verkiezingen hebben bijna 1 op 2 Vlamingen op een nationalistische partij gestemd. Een vaststelling die het gevolg is van een lang proces waarin wij, franstaligen een groot stuk verantwoordelijkheid dragen.

In het boek schets ik de evolutie van de Vlaamse Beweging van 1830 af tot onze dagen, zodat we beter de stellingnames van onze landgenoten uit het Noorden des lands begrijpen in het communautair dossier.

Ik leg ook de nadruk op de Franstalige weigering om een tweetalige staat op te richten, toen dit nog mogelijk was. Ik heb het ook over het weinig gekende gegeven uit onze nationale geschiedenis : Waalse socialisten, en niet van de geringsten, waren de eersten die het confederalisme bepleit hebben en de splitsing van de sociale zekerheid, lang vooraleer deze ideeën gelanceerd werden door Vlaamse politici. Ik heb het ook over de economische dimensie in de huidige crisis : zouden we ook in een toestand van blokkage verkeren, mocht Wallonië zich op hetzelfde sociaal-economisch niveau bevinden van Vlaanderen ?

Dialogeren met de "Andere" wil niet zeggen, dat men met hem akkoord moet gaan.  Ik ben het eens met de politieke stelingen van de MR over Brussel, BHV en de faciliteiten. Het is evident dat het liberalisme onverenigbaar is met zekere aspecten van het nationalisme.

Als wij echter vasthouden aan de idee dat de "Andere" een vijand is en dat zij die hem trachten te begrijpen verraders zijn van de franstalige zaak, dan kunnen we net zo goed, de scheiding aanvragen.

De "Andere" begrijpen, de redeneringen die in Vlaanderen opgang maken, voorstellen zonder er mede in te stemmen, dat is de bedoeling van dit boek (€ 14 in de degelijke boekhandel).

NvdR : Wij staren ons niet blind op de argumenten van de Heer Destexhe, die uiteindelijk in de politieke praktijk neerkomen op een visie die niet veel verschilt van deze van de FDF-fanaticus en belgicist Olivier Maingain en tutti quanti. Of de "Andere" nu een vijand is of niet, het beste lijkt ons, in alle redelijkheid te scheiden. En daarvoor beschikken wij in Vlaanderen over het perfecte scenario O2, zuurstof voor Vlaanderen - De ordelijke opdeling van belgië door Gerolf Annemans en Steven Utsi. Dat vandaag in een Engeltalige versie verschenen is. en waarop we later hopenb terug te komen.

Ray

Na de vrijspraak van Geert Wilders, is het goed deze toespraak nogmaals te beluisteren.

De rechtbank in Amsterdam heeft Geert Wilders donderdag vrijgesproken van aanzetten tot haat en tot discriminatie en van groepsbelediging. Wilders zocht de grenzen op met zijn uitspraken maar volgens de rechtbank passen die binnen het maatschappelijk debat.
 
'Met uitspraak van Amsterdamse rechter Marcel van Oosten is een prima en voor de hand liggend eind gekomen aan een bij vlagen spectaculaire soap vol onverwachte wendingen en wrakingen, die vier jaar duurde.'

Maatschappelijk debat
Ook overwoog de rechtbank dat Wilders zijn uitspraken deed in de context van het maatschappelijk debat. Sommige uitlatingen vallen volgens de rechtbank wellicht wel onder de noemer 'aanzetten tot discriminatie'. Van Oosten las als voorbeeld voor: 'De grenzen gaan nog diezelfde dag dicht voor alle niet-westerse allochtonen'.

Toch is Wilders ook op dit punt vrijgesproken, in verband met het maatschappelijk debat.

Grof en denigrerend
Een andere uitspraak bestempelen de rechters als 'grof en denigrerend'. Een uitgesproken opruiend karakter heeft 'er is een strijd gaande en we moeten ons verdedigen', aldus de rechters. Wilders zat hierbij niet tegen, maar op de grens van het toelaatbare.

Maar omdat hij elders in dezelfde uitlating zegt dat hij niets tegen moslims, maar slechts tegen de islam heeft, zet hij niet aan tot haat of tot discriminatie.

Choquerend
De beelden die de politicus in zijn film Fitna gebruikt om zijn boodschap uit te dragen noemt de rechtbank 'choquerend en verontrustend'. Hij vindt ook dat de boodschap van de film moet kunnen worden uitgedragen ondanks het feit dat sommige beelden kunnen aanzetten tot 'gevoelens van haat tegen moslims'.

Als basis voor de vrijspraken gebruikte de rechtbank een uitspraak van de Hoge Raad uit 2009. Het hoogste rechtscollege heeft daarin al de richtlijn vastgesteld dat uitlatingen over een godsdienst niet strafbaar zijn.

Meningsuiting
Wilders werd verdacht van onder meer aanzetten tot haat tegen moslims en allochtonen, discriminatie en van groepsbelediging.

Hij zou dat hebben gedaan door middel van anti-islamitische uitspraken in diverse media en in de film Fitna. Wilders betoogde slechts de waarheid te spreken en staat met hem de vrijheid van meningsuiting terecht.

Niet vervolgen
Eigenlijk wilde het OM de PVV-leider niet vervolgen, omdat hij zijn uitlatingen in het kader van het maatschappelijk debat zou hebben gedaan. Personen en organisaties die aangifte tegen Wilders hadden gedaan, namen daarmee geen genoegen en beklaagden zich bij het gerechtshof. Dat gaf hen gelijk en beval het OM Wilders alsnog te vervolgen.

Een zege voor de democratie

Deze uitspraak is niet alleen goed nieuws voor Geert Wilders. Hij kan zich nu volledig storten op zijn politieke missie om de toestroom van gebrekkig opgeleide immigranten te stoppen. Hopelijk zal hij dat doen door, ook waar het de islam betreft, retorisch wat minder 'de rand' op te zoeken.  

De uitspraak is vooral een zege voor de democratie en voor Nederland.

@ Elsevier

In Le Soir trekt Maingain donderdag nog eens alle registers open en haalt hij onder meer de beschuldigingen van negationisme aan die schrijver Pierre Mertens aan het adres van De Wever uitte.  

"Hoe zouden waarnemers, media en Franstalige partijen reageren indien een van onze partijvoorzitters Jean-Marie Le Pen de hand zou schudden - De Wever heeft dat gedaan -, aanwezig zou zijn op de begrafenis van de oprichter van de lokale extreem-rechtse partij - De Wever heeft die van Vlaams Belang-stichter Karel Dillen bijgewoond - en negationistische uitspraken zou doen, de shoah ontkennen, zoals de N-VA-voorman heeft gedaan en zoals onder andere een schrijver als Pierre Mertens terecht heeft aangekaart? ", vraagt Maingain zich af. Hij weerlegt N-VA als fascistisch te hebben bestempeld, maar roept op tot waakzaamheid. "Hoeveel voormalige Vlaams Belangers zitten bij N-VA, hoeveel N-VA-mandatarissen zijn via de fascistische milities van de VMO of het TAK gepasseerd? ", luidt het.

Maingain, de voorzitter van het FDF en zijn kartelpartner, Charles Michel van het liberale MR, waren al enige tijd (voorzichtig) aan mekaar op het inpikken maar hebben officieel vrede gesloten door nu samen de NVA aan te pakken op het terrein van het door de francofonen gehate Vlaams-nationalisme. 

Wij voelen ons niet geroepen De Wever in bescherming te nemen, maar voor de zoveelste keer ondervindt de NVA met welk soort belachelijke argumenten geschermd wordt tegen Vlaanderen.

- JM Le Pen de hand reiken : hoeveel handen en schouderklopjes hebben de politiek-correcte leiders al niet gegeven aan moordenaars, dieven, gangsters zoals Kadaffi, Ali Baba van Tunesië, om het bij deze enkelen te houden ? Mensen met bloed aan de handen, gestolen geld in de kluizen en onmenselijke dictators.

- de begrafenis bijwonen van een consequent en correct Vlaams-nationalist.  Wat heeft Karel Dillen ooit aan de mensheid misdaan om veracht te worden ?  Hij was de drager van de vrijheids- en onafhankelijkheidsgedachte voor zijn volk. En dan ?

- Het was inderdaad een domme streek van De Wever om de excuses die Janssens aan de Joodse gemeenschap heeft aangeboden, in twijfel te trekken. Dat hebben wij onmiddellijk geschreven op deze blog, tot verwondering van een aantal lezers.  Bartje heeft zijn staart ingetrokken en zijn excuses aangeboden. Ik zie Maingain niet in staat tot dergelijke geste : deze fanatieke kerel is doordrongen van haat waarvoor hij zich nooit zal verontschuldigen.

- Het overkopen van VB-ers om de NVA-etalage op te smukken met politieke etalagepoppen, tja, dat keert zich nu openlijk tegen de laffe strategie van De Wever. Als er vette vissen moeten gevangen worden, dan zou het Loze Vissertje best in zijn eigen vijver blijven. Dat vergt echter politiek fatsoen, niet de sterkste zijde van de praatvader.

In La libre Belgique van vandaag wordt een ruim interview geplaatst met de MR-voorzitter, Charles Michel die de rangen sluit met zijn FDF-kartelpartner, onder de hoofding : "Nationalisme is niet te drinken".   (Le nationalisme est imbuvable)

De MR zal blijven opkomen voor de belangen van àlle Franstaligen op het belgische grondgebied, de versterking van de belgische natie, enz.  De Wever heeft een uitstekende keuze gemaakt om met deze Fransdolle, a-sociale belgicisten een bevoorrecht partnerschap uit te werken.  Een zoveelste blijk van het formidabel strategisch inzicht van de NVA-voorzitter, die nu pas doorheeft (denken wij) wat het betekent mert de franco-belgen te onderhandelen.

Aan Bart Dewever,  onze innige deelneming. Zijn afkeer van het correcte Vlaams-nationalsime zoals uitgedragen door Vlaams Belang en menig niet politieke Vlaamse organisatie, drijft hem en zijn partij in de armen van belgië en de franco-belgische partijen, samen met de collabo's van de linkerzijde. Wie met dit gezelschap aan tafel gaat, mag tevreden zijn met de kruimels.

Ray

Café Conforta te Deurne sluit de deuren

Slogans als "politiebureau Unolaan gaat in brand" en "fuck the police" stonden woensdagochtend in zwarte verf te lezen op de rolluiken van café Conforta in de De Manstraat, op het hoekje met het Bisthovenplein. Onder de slogans ook rechtstreekse doodsbedreigingen aan politiemensen, die met naam en toenaam gewezen worden. Net deze week tapt de uitbaatster haar laatste pint. “Ik kon het financieel niet meer aan”, zegt ze.

Zij besloot drie weken geleden om te stoppen met haar café. "De stenen vliegen binnen terwijl de klanten hun pint drinken. Die blijven tegenwoordig natuurlijk weg. Overdag komt er af en toe nog iemand langs, maar voor zes mensen kan je geen café openhouden." Ook de politie zit met de handen in het haar over de wijk. “Die gasten voelen zich oppermachtig. Als we opgeroepen worden voor een interventie, dan staat de hele groep rond ons. We worden uitgelachen, uitgescholden", zegt een anonieme politieman.

Om de problemen op het plein aan te pakken, plaatst het stadsbestuur vier camera’s. "Een knap idee, maar zes jaar te laat", reageert Frieda droog. Burgemeester Patrick Janssens ( SP-a ofte Sharia-pour-Anvers) laat zich naar eigen zeggen niet intimideren. “Ik kan aannemen dat het voor de agenten niet prettig is om in die omstandigheden hun werk te doen, maar het zal ons niet verhinderen om de controle op het plein en op de buurt nog verder op te voeren”, reageert hij, moedig en stoer zoals wij hem kennen in de stad van allah.

Volgens Janssens werd de wijkwerking de voorbije weken geïntensifieerd. Janssens sluit niet uit dat het recente vandalisme een gevolg is van die geïntensifieerde aanpak. Maar komt die niet rijkelijk laat? “Ik zeg niet dat er in het verleden geen fouten zijn gemaakt, maar daar kopen we nu niets voor. We moeten nu doen, wat we moeten doen.”

Wij liggen slap van het lachen naast onze pc.

- Geïntensifieerde aanpak (had al jàren geleden moeten plaatsvinden, maar o wee, de agent die iets fouts durfde zeggen over de Marokkanen, kon een kruis maken over zijn carrière)

- er zijn fouten gemaakt in het verleden  (toen Filip Dewinter en zijn Vlaams Belang jaren geleden waarschuwde voor de oprukkende islambendes in het Antwerpse, werd hij door de traditionele politici en persslaven, genre Lex Molenaar, verrot gescholden voor racist, xenofoob en mensenhater)

- We moeten doen, wat we moeten doen. Slaapmans grijpt terug naar een uitspraak van John Wayne : a man got to do, what he got to do. Om u een kriek te lachen !  De Simpele vereenzelvigt zich met John Wayne.  (Trouwens deze woorden zouden niet van John Wayne zijn maar  ze komen uit het boek "De druiven der Gramschap" van John Steinbeck). 

Slaapmans in zijn dromen

(bron en bovenste foto : Gazet van Antwerpen)

Het is niet omdat de jonge moslimvrouw van Philippe Moureaux, de islamitische PS-burgemeester van Sint Jans-Molenbeek, getroffen is door een pijnlijke misval, dat wij het schandbeleid van deze misselijke figuur niet meer aan de kaak mogen stellen.

Alsof de maghrebijnse toestanden en het geweld nog niet erg genoeg zijn in deze randgemeente van het pretentieuze Bruxelles,  duiken er nog andere straffe verhalen op uit deze islamo-fascistische gemeente. Volgens anonieme bronnen bij de politie mogen agenten niet eten tijdens de ramadan en zeker geen PV’s opstellen. Kwestie van niet te provoceren en geen rellen uit te lokken.

“Molenbeek is een voorbeeld van een verkeerd begrepen integratie, waar het de autochtone bevolking is die zich moet aanpassen aan nieuwkomers en niet omgekeerd.” schrijft Van der Kelen in Het Laatste Nieuws van 18 juni.

Eigenlijk hoeft dat niet te verbazen. Dat was immers ook de eindconclusie van de beruchte Ronde Tafel voor de Interculturaliteit. Onder leiding van Joëlle Milquet kwamen die wereldvreemde idioten ook al tot het besluit dat de integratie alleen maar kan slagen als autochtonen zich aanpassen aan de normen en waarden van inwijkelingen. “Misschien mogen vrouwen in Molenbeek straks ook wel geen auto meer rijden”, sneert Van der Kelen. “Kwestie van niet te provoceren?”

Vorig jaar huwde Philippe Moureaux met de jonge Marokkaanse Latifa Benaicha. In de marge van het huwelijk vroegen sommigen zich luidop af of Moureaux zich nu ook officieel tot de islam had bekeerd. Want anders is zijn huwelijk volgens het Marokkaanse recht niet geldig. Het antwoord bleef uit. Dat Moureaux zich tot de islam bekeert, is zijn zaak. Dat moet hij zelf weten. Maar zijn politiekorps onderwerpen aan de ramadan of de wetten van de islam is een ander paar mouwen. Wie stopt de multiculturele waanzin van de PS en geeft Molenbeek terug aan de eerbareMolenbeekse burgers ?

Bron : VB

Zigeuners aan de Wondelgemse Meersen

Gent zal drie bemiddelaars aanstellen die de betrekkingen met de Balkan-inwijkelingen en Roma-zigeuners moeten verzorgen.

Een zoveelste blijk van onmacht en de brave Vlamingen geven weer eens toe aan de druk van buitenlanders die zich hier komen nestelen en enkel uit zijn op geld dat wij niet voor hen bedoeld hebben.  Of wel soms ?  Hebben wij onze behoorlijke sociale uirtusting in het leven geroepen met het oog op internationale profiteurs ? 

De recente toevloed van de Roma-zigeuners hebben wij ondermeer te danken aan het dwaze optreden van Geert Bourgeois (NVA) die voor een aantal maanden een persmededeling liet verschijnen die gretig overgenomen werd in Bulgarije en Roemenië : "de provincie Vlaanderen (zo hadden zij dat vertaald) zou speciale maatregelen treffen voor de opvang en tewerkstelling van Oost-Europeanen".  De immer verzuurde Bourgeois haastte zich om zijn kemelstreek recht te zetten, maar hij kreeg de middelvinger van de Balkanners : "gezegd blijft gezegd". 

Het klinkt wellicht onaangenaam in de oren van de poco's maar Roma-zigeuners vormen in hun landen van oorsprong reeds zeer lang een samenlevingsprobleem.  Integratie lukt nooit en nergens. Als het naiëve schepencollege van Gent meent de toestroom en het verblijf in de Van Arteveldestad van de duizenden Roma's in goede banen te kunnen leiden met 3 bemiddelaars aan te stellen, dan zijn de officiële Stroppen nog onnozeler dan ze er uitzien. De Vlaamse steden en gemeenten moeten, in de raam van hun gemeentelijke autonomie, het recht krijgen een maximum getal aan vreemdelingen op hun grondgebied toe te laten. Eens dat getal bereikt is,  stadspoorten dicht.

In het geval van Gent en zijn zigeuners, is er nog een uitwijkmogelijkheid naar Izegem, de verblijfplaats van Bourgeois, die met humanistisch genoegen de Roma's zal opvangen. Het kan 's mans populariteit enkel ten goede komen.

Zoals in de milieupolitiek gezegd wordt, dat de vervuiler betaalt, zo geldt ook hier : de veroorzaker van het probleem, lost het op. Helaas vrezen wij dat de paarse coalitie in Gent eerst naar huis gestuurd moet worden, vooraleer Gent terug aan de Gentenaars geschonken zal worden.

Ray

Het gerespecteerde Duitse weekblad 'Der Spiegel' pakt op de frontpagina uit met een opvallend overlijdensbericht waarin de euro wordt doodverklaard. "Plötzlich und erwartet", plots maar verwacht. Het klinkt voorbarig, maar helemaal onmogelijk lijkt dat scenario niet. Het is zeer de vraag of het Griekse faillissement nog kan afgewend worden, zelfs met de aangekondigde massale steun van de EU. Zelfs een schuldherschikking kan tot problemen leiden in Portugal, Spanje, België. Een nieuwe kredietcrisis is dan niet uitgesloten.

De Raad van State heeft de klacht, die in 2006 werd ingediend door alle Franstalige partijen en de toffe democraten van de SP.a, om de partijfinanciering aan het Vlaams Belang geheel of gedeeltelijk te ontfutselen op basis van een vermeende schending van het EVRM, verworpen. (EVRM = Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens) Het arrest werd niet in openbare zitting uitgesproken.

De Raad van State heeft daarmede het advies van zijn auditeur gevolgd en is van mening dat de  beschuldigingen geen steek houden, zij het dat sommige VB-uitspraken op een forse manier en weinig genuanceerd geformuleerd zijn. We kunnen moeilijk verwachten dat de Raad van State Dewinter en Annemans bloemen stuurt met een kaartje "Goed gezegd !"

Vijf jaar en ontelbare procedureslagen later ligt het offensief van linx aan diggelen.

Of deze uitspraak het VB eerstdaags zal ontgrendelen uit zijn cordon sanitaire is te betwijfelen. De discussies in de lezersrubrieken van de on-linegazetten laaien heftig op : de burgers maken gebruik van hun recht op vrije meningsuiting en dat is maar goed ook.  Het is een van de opdrachten van de pers.  Van zodra het journalistieke én het politieke cordon opgeheven worden, zal ook Angeltjes zijn kolommen openstellen voor andere meningen dan de Vlaams-nationale. Afgesproken ?  We zien nog wel.

Een van de eerste concrete gevolgen van deze belangrijke uitspraak van de Raad van State zal zich maandag 25 juni 2011 reeds voordoen.  Op dat moment vindt een vergadering plaats van de Vaste Nationale Cultuurpactcommissie in Brussel.  Alle vragen, klachten, voorstellen die in de loop der jaren ingediend werden door mensen die zich benadeeld voelden uit hoofde van hun Vlaams-nationale overtuiging werden systematisch afgevoerd en niet ontvankelijk verklaard.  De officiële uitleg was, dat de Vaste Cultuurpactcommissie (nog steeds een federale materie) zich niet wou uitspreken gezien het geding dat hangende was bij de Raad van State over de  democratische rechtsgeldigheid van de partij Vlaams Belang. 

Dit is hiermede gebeurd en nu heeft de Cultuurpactcommissie geen enkele reden meer om klachten inzake discriminatie (meestal op gemeentelijk vlak) weg te moffelen.  Het enige wat de Commisie nog kan inbrengen, is dat het arrest nog niet in hun bezit is. Daar moet voor gezorgd worden.

Ray