11 juli : Conscienceplein Antwerpen

Op 6 juni 2007 werd Frank Vanhecke, samen met Anke Vandermeersch en Gerolf Annemans ondervraagd bij de VRT in een verkiezingsprogramma.  Het ging ondermeer over de Wilrijke disc-jockey, Verstrepen, die Vlaams Belang verliet met nijdige commentaren. Vanhecke zegde toen het volgende :

"God ja, wat moet ik daarover zeggen ... Jurgen Verstrepen is om voor mij heel onduidelijke redenen uit mijn partij weggegaan en hij doet eigenlijk de jongste weken niet veel anders dan natrappen en ik vind dat onbehoorlijk.  Mocht ik in onmin geraken met het Vlaams belang wat, hout vasthouden, nooit zal gebeuren, ik zou op een behoorlijke wijze afscheid nemen en ik zal mensen in een partij niet gaan op een dubbelzinnige manier natrappen. Waar zijn die extremistische, onbehoorlijke mensen in het Vlaams Belang ? Toon ze mij. Ik zie ze niet."

Tot daar. Voor wie er zin in heeft, hier de video :

http://www.youtube.com/watch?v=48JObFqENu4&feature=related

Persmededeling N-VA-Turnhout en Vlaams Belang Turnhout

N-VA Turnhout en Vlaams Belang wensen hun ongenoegen te uiten over het programma dat het stadsbestuur voorzien had in de raadszaal maandagmiddag n.a.v. het 11-juli-gebeuren.

Burgemeester Stijnen vatte aan met een korte, eerder kleurloze speech, gevolgd door de boeiende en bezielde bijdrage van Leo Van Mierlo (VOS).

Daarna volgde een veel te lange toespraak van 40 minuten door professor historicus Frans-Jos Verdoodt, die vooral geschiedkundige feiten van 700 jaar geleden aanhaalde en o.m. een federale staat met 4 gewesten bepleitte... Vele aanwezigen waren het niet eens met zijn standpunten en verlieten prompt de zaal.  De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen voor een culturele bijdrage door schrijfster Kristien Hemmerechts.

Toen zij tijdens haar gedichten voornamelijk sprak over penetratie, condooms, fecaliën en het liefdesspel verlieten op hun beurt ook nog de resterende families met kinderen en meerdere ouderen de raadszaal.

N-VA Turnhout en Vlaams Belang begrijpen niet dat het stadsbestuur de regie van de Vlaamse Feestdag niet in eigen hand hield waardoor deze dag voor Vlamingen nu in mineur is geëindigd, een ware kaakslag voor de Turnhoutenaar en zijn stad.

Tom Versmissen - Voorzitter N-VA Turnhout

Paul Meeus – Fractievoorzitter Gemeenteraad Vlaams Belang Turnhout

Het is voorspelbaar als je deze hatelijke vrouw laat spreken, dan weet je wat je kan verwachten.  En dan nog op een 11 juliviering.  Gelukkig werd het de Turnhoutenaren bespaard dat het mens uit de kleren ging.

Een juweliersechtpaar in Nijmegen heeft na verschillende keren te zijn overvallen, besloten geen jonge allochtonen meer toe te laten in de winkel. 'Marokkanen van zestien jaar hebben hier niets te zoeken.'

Niets kopen
‘Ik leg het verhaal desnoods graag aan de rechter uit. Marokkanen van zestien jaar hebben hier niets te zoeken; ze kunnen niets kopen. Waarom zou ik de problemen over mezelf afroepen door hen toch binnen te laten?’ vraagt de juwelier zich af.

De winkel is de afgelopen jaren acht keer overvallen. ‘Alle acht overvallen zijn door Antillianen en Marokkanen gepleegd,’ zegt Kamerbeek. Haar man Jos raakte bij een beroving dit jaar gedeeltelijk verlamd. Bij een eerdere overval werd hij in zijn borst geschoten. In beide gevallen was sprake van allochtone daders.

Klacht
Verschillende brancheorganisaties hebben begrip voor de vrees van de juwelier. ‘De keuze om allochtonen te weigeren juichen wij niet toe, maar we kunnen ons wel voorstellen waarom zij daartoe zijn overgegaan. De schrik zit er ongetwijfeld goed in,’ aldus een woordvoerder van de Federatie Goud en Zilver.

Een Nijmegenaar heeft een klacht ingediend bij Ieder1Gelijk, het Bureau Gelijke Behandeling Gelderland-Zuid. Hij vindt de maatregel discriminerend. Ieder1Gelijk wil graag op korte termijn in gesprek met de Nijmeegse juwelierszaak om over de situatie te spreken.

@ Else4

Nu de onderhandelingen tussen Bart De Wever (N-VA) en Elio Di Rupo (PS) vastzitten, komen alternatieve plannen voor de toekomst van Vlaanderen boven. Zo pleit de Leuvense professor staatsrecht Matthias Storme voor een (beperkte) aansluiting van Vlaanderen bij Nederland.

Volgens Stormes' plan N, zou Vlaanderen perfect bij Nederland kunnen aansluiten zoals de overzeese gebiedsdelen Aruba, Curaçao en Sint-Maarten dat momenteel doen. Alleen het buitenlands beleid en het leger worden dan overgedragen aan Nederland, voor de rest zou Vlaanderen onafhankelijk blijven. Vlaanderen zou dus een confederatie met Nederland vormen.

De voordelen zijn groot, zo meent Storme. We worden officieel Nederlander, maar blijven, net zoals Aruba, Curaçao en Sint-Maarten onze eigen zaakjes zelf beredderen (op het leger en het buitenlands beleid na) met ons eigen parlement en onze eigen regering.

Storme stelt voor dat ook Brussel dit zou doen. Het zou zelfs als "onafhankelijke staat" kunnen, los van Vlaanderen dus. Brussel zou daarmee hetzelfde statuut als Vlaanderen krijgen maar wel binnen Nederland. Er zou niets aan de taalverhoudingen in Brussel gewijzigd moeten worden om dat te realiseren. Storme denkt dat ook Wallonië er belang kan bij hebben om die aansluiting bij Nederland te vragen.

De prof denkt dat ook Nederland belang kan hebben bij zo'n regeling, omdat het dan een groot land binnen de Europese Unie zou worden.

Het enige nadeel van dit scenario is volgens Storme dat we dan onze zetels in het Europees Parlement verliezen. Maar dat zal wel heronderhandeld kunnen worden, zo denkt hij.

Tot zover dit stukje uit Vandaag.be  dat wij overnemen, niet omdat we er akkoord mee gaan, maar omdat het een denkpiste is, van professor Storme, een gewaardeerd medestander in de Vlaamse Beweging.

Het jammere in deze redenering lijkt ons, dat Vlaanderen zich opnieuw in een ondergeschikte positie gaat hullen.  Wij moeten rechtdoor, zonder omwegen voor een zelfstandige republiek ijveren. Op eigen benen staan, wij hebben een écht prachtig land, we zitten in het centrum van Europa met drie havens, die de kern vormen van een sterke economie.  Wij moeten voor niemand achteruitdeinzen. Al de politieke energie die wij jaar na jaar aangewend hebben om belgië met zijn franstalige profiteurs overeind te houden, kunnen we van dan af gebruiken om een rechtvaardige, welvarende en sociale natie te bouwen.  Sorry, mijnheer Storme, het plan Annemans-Utsi trekt ons veek meer aan.

Ray

Staf Kauwenberghs, geciteerd en geïnterviewd door Pierre Havaux in Le Vif, 24 juni 2011

In een volledig geautomatiseerd bedrijf bestaat de taak van de werknemers er vooral in om te controleren. "Zelfs dat was te veel moeite. De arbeiders 'hadden toelating' om 's nachts volgens een beurtrol te slapen. Matrassen waren voor dit doel naast de tanks gelegd, een warme plaats. Sommigen kwamen prikken wanneer hun shift begon, en keerden vervolgens terug naar huis. Ze waren via de telefoon bereikbaar, en volgens de vakbonden was dit voldoende. Alles was een voorwendsel om niets te doen."

Stakingen, persoonlijke bedreigingen, gijzeling van het management: we besparen u de details die Staf Kauwenberghs overvloedig beschrift. De man herinnert zich dat hij zich erg eenzaam voelde in al die tegenspoed. "Niemand kon of wou helpen. Zeker niet Elio Di Rupo, minister-president van Wallonië, en Laurette Onkelinx, de toenmalige minister van Werkgelegenheid. Ik was al gewaarschuwd niet te veel te verwachten van die kant, gezien de nauwe band tussen de politiek en de vakbond. En inderdaad, Di Rupo en Onkelinx luisterden en glimlachten, luisterden en glimlachten... "

De ex-manager is niet vergeten welke raad de sterke man van de PS hem gaf: "Onze werknemers moeten zich niet aanpassen, mijnheer Kauwenberghs. U bent Vlaming. U moet zich aanpassen aan onze cultuur. U bent het probleem."

Het is geen sprookje, noch fictie. Door ons gecontacteerd, onthult de betrokkene de naam van het bedrijf, die hij in zijn verhaal niet onthulde: "het was het bedrijf Amoco in Feluy, waar ik werkte van 1999 tot 2001".

(Via: LVB.net)

De Zwitserse presidente Micheline Calmy-Rey (Socialistische Partij) windt er geen doekjes om : de EU dwarsboomt de onderhandelingen met Zwitserland. Dat is “onaanvaardbaar”.

Zij gaat de confrontatie niet uit de weg en uit scherpe kritiek t.o.v. de EU.  In een vraaggesprek met de SonntagsZeitung beschuldigt ze de EU-commissie ervan de onderhandelingen met Zwitserland te dwarsbomen, vooral wat betreft de overname van de nieuwe EU-wetgeving. 

Wij citeren: “De EU gedraagt zich passief en maakt het ons ongerechtvaardigd moeilijk.”  In tegenstelling tot Zwitserland, doet Brussel geen enkel voorstel.  “De passiviteit van de EU ergert me.” en ze voegt eraan toe “De houding van de EU is onaanvaardbaar. Daar kan niets positiefs uit voortkomen.  Maar we laten ons niet onder druk zetten.  We verwachten van de EU een constructieve houding.” De onderhandelingen afbreken is geen optie, want “We leven middenin Europa, we verdienen elke derde Zwitserse Frank via een uitwisseling met de EU.  De EU is onze belangrijkste politieke partner en onze natuurlijke markt.” 

Daarom heeft Zwitserland een geregelde relatie met de EU nodig, maar dat is nog nooit eenvoudig geweest. 

De totaal geblokkeerde onderhandelingen met de EU zijn de reden van haar aanval tegenover Brussel.  Bovendien verliezen de bilaterale verdragen ook in eigen land aan ondersteuning.  Mevr. Calmy-Rey waarschuwt daarom voor een herziening van de akkoorden over het vrije verkeer van personen. 

Floriaan Terbeke

Nvdr: In november 2010 werd Zwitserland door de EU duidelijk gemaakt dat “men een uitgebreidere samenwerking op gebied van belastingen verwacht én een sterk teken van solidariteit in de toekomst”… met andere woorden: GELD!!!

Bron:20 Min.online

De Roosdaalse afdeling van Vlaams Belang plaatste zondag op elf invalswegen borden met daarop het opschrift 'Welkom in onze Vlaamse gemeente'.

'Daarmee doen we wat de gemeente al jaren verzuimt te doen', zegt gemeenteraadslid Marcel Steeman. 'Drie of vier jaar geleden diende Geert Vanderoost een voorstel in voor het plaatsen van gelijkaardige borden. Dat werd door de gemeenteraad goedgekeurd, maar ze staan er nog altijd niet.'

'De ene keer schermt het gemeentebestuur met een probleem in verband met de aanbesteding, de andere keer is het een andere drogreden.'

Volgens Wilfried Tielemans, voorzitter van de VB-afdeling, is de plaatsing van het bord geen provocatie. 'Integendeel. Wij tonen ons gastvrij. Toch valt het op dat de verfransing oprukt. In het warenhuis hoor je hier steeds meer Frans spreken.'

'Wij hebben er niets op tegen dat Franstaligen hier komen wonen, maar dan wel met respect voor onze taal en eigenheid.'

'Met deze borden onderstrepen we dat we een Vlaamse gemeente zijn', benadrukt Tielemans. 

@ Het Nieuwsblad

Normaal verschijnen er geen artikels bij Angeltjes op 11 juli, behalve als er groot nieuws te melden valt. Dat NVA vandaag op de Vlaams-nationale feestdag de kar blijkt te draaien, is belangrijk genoeg om van onze stelregel af te wijken.

De N-VA is bereid om verder te praten, maar dan moet de nota van formateur Elio Di Rupo fundamenteel herschreven worden.

"Als het gaat om een nota met minder belastingen en meer hervormingen, wil ik gerust voortpraten", aldus N-VA-voorzitter Bart De Wever voor aanvang van de 11 juliviering in het Brusselse stadhuis.

Zondag riep Vlaams minister-president Kris Peeters Di Rupo al op zijn nota te herschrijven. CD&V-voorzitter Wouter Beke herhaalde dat standpunt van de Vlaamse christen-democraten maandag aan de ingang van het Brusselse stadhuis. "Wij willen dat de nota wordt aangepast", klonk het.

Wat een beunhaas, is die De Wever toch. Stond hij gisteren in Kortrijk te oreren en te gloriëren als had hij op zijn eentje de Guldensporenslag gewonnen, vandaag wil hij toch onderhandelen. Weliswaar met een aangepaste nota, wat natuurlijk op hetzelfde neerkomt als mee aan tafel gaan. 

De Wever kent natuurlijk de Vlaamse gevoeligheden, de gewenste  retoriek maar ook de lankmoedigheid van vele Vlamingen. Wat hij absoluut onderschat, is de standvastigheid van de Vlaamse republikeinen, noem ze Vlaams-nationalisten.

Ray

Niet vergeten : viering hier in Antwerpen Concienceplein van 14.00 tot 18.00 uur !
Tot straks, kom eens praten bij een 'bolleke' .

 Daniel

Op deze 11de juli van het memorabele jaar 2011 zijn wij als Vlaams-nationalisten blij. Wij zijn blij omdat we het gevoel hebben gekregen dat het aloude spel van de grote Vlaamse partijen (om de Belgische machten verlegen als zij zijn) die steeds weer in rammelende of zelfs rampzalige compromissen duiken, dat dat aloude spel weg lijkt te zijn gedeemsterd. Wij zijn blij omdat België in de kreukels lijkt te liggen en het einde nakende lijkt. MAAR... Net als bij de JA MAAR's aan de Nota Di Rupo deze week, is er een dikke grote MAAR bij onze prille vreugde. Wij beseffen dat de weg nog lang zou kunnen worden als niet alle andere partijen dan de onze snel doorgroeien naar een volwassen Plan B naar Vlaams Belang-model.

De invloed van het Vlaams Belang is het afgelopen jaar altijd alomtegenwoordig geweest. Vorige week waren wij de eersten om te voorspellen dat de N-VA nee zou zeggen, moest zeggen ook, want wij kennen het dossier van het Vlaams-nationalisme door en door en wij weten ook hoe het mechanisme werkt. Wij van het Vlaams Belang waren de eersten om in een grondige afkraaknota de nota van Di Rupo niet alleen te ontmaskeren en van tafel te vegen, maar ook om de N-VA onder druk te zetten. Terwijl nagenoeg alle perscommentaren nog in bezopen bewoordingen de lof zongen van Di Rupo's staatsmanschap, en zich blijkbaar enkel afvroegen op welke wijze de N-VA "ja,maar" zou zeggen, waren wij al volop op oorlogspad, bestookten wij de collega's van de N-VA met onze afkraaknota en zetten wij hen het mes van een harde Vlaams Belang-oppositie op de keel, voor het geval zij mochten zijn ingegaan op die gevaarlijke uitnodiging van de PS. Wij maakten zelfs een tabel waar de nota Di Rupo werd vergeleken met de mooie voornemens van het Vlaams regeerakkoord en wij riepen luid "Weg met ja-maar. Niks te maren! Weg met Di Rupo!"

Voor Brussel en voor Brussel-Halle-Vilvoorde stond de muizenval volledig open en dreigde ze dicht te klappen op naÏeve Vlaamse hoofden. Onvermoeibaar en oneindig vasthoudend hebben onze medewerkers en parlementsleden dag en nacht doorgewerkt, zijn zij blijven hameren en hebben wij als Vlaams Belang op die manier de druk zo hoog als menselijk mogelijk gehouden. Het Vlaams Belang heeft zijn rol gespeeld en zal die blijven spelen. Want er is geen stijf been zonder die niet en nooit aflatende druk van het Vlaams Belang. Wij zijn de stok achter de deur. En het heeft geholpen zodat we uiteindelijk de N-VA ook hebben kunnen feliciteren.

Maar onze felicitaties aan de N-VA mogen vandaag echter ook gerust een "gefeliciteerd, MAAR" worden. De N-VA moet nu toch eindelijk beginnen inzien dat ze haar hovaardigheid en haar afwijzing van het Vlaams Belang-standpunt van de Vlaamse Onafhankelijkheid best zou afleggen. Haar strategie om België te hervormen is mislukt, haar participationisme ligt aan diggelen, al het onderhandelen heeft tot niets geleid en het zal voorwaar nooit meer tot iets leiden dat zelfs nog maar van verre lijkt op de visioenen over een nieuw confederaal België die de N-VA ons allemaal heeft voorgespiegeld. Het alternatief voor heel die mislukking is niet nog vérder onderhandelen of verkiezingen houden of wat dan ook, maar is simpelweg doen wat de Franstaligen van ons verwachten: het startschot geven voor de splitsing van het land en de creatie van twee nieuwe staten.

Onze Vlaams Belang-strategie naar Onafhankelijkheid is niet de weg naar de chaos, maar de weg naar de Ordelijk Opdeling van België, een volwaardig alternatief.

Het wordt tijd dat verantwoordelijke politici de Belgische chaos achter zich laten en nu doorzetten naar een Onafhankelijk Vlaanderen.

Er is nu door alle zogenaamde hervormers genoeg, om niet te zeggen veel te veel tijd verloren. Vlaanderen onafhankelijk, NU!

Gerolf Annemans

(dank aan Wim Peeters)

Deze video is een productie van Jan Marijnissen, de gewezen voorzitter van de Nederlandse Socialistische Partij, een equivalent van onze Vlaamse PvdA, her vroegere Amada.  Dit neemt niet weg dat we voor een groot stuk de analyse over de huidige EU en hoe zij tot stand kwam kunnen delen. Bovendien is de grafische verzorging origineel en knap bedacht.

Benny van de Kennedy's

Frankrijk heeft wapens geleverd aan Libische burgers die werden belegerd door de troepen van kolonel Moammar Gadhafi. Dat heeft een woordvoerder van het leger woensdag gezegd. Frankrijk is het eerste NAVO-land dat toegeeft Libische burgers van wapens te hebben voorzien.

De wapenleveranties vonden begin juni plaats in het westelijke Nafusa-gebergte. Burgers werden hier omsingeld door de eenheden van Kadafi, die bovendien weigerde een humanitaire corridor open te laten.

Nadat de Verenigde Naties waren ingelicht werd begonnen met het droppen van humanitaire hulp, zoals drinkwater, voedsel en medische hulpmiddelen. Toen de situatie verslechterde, werd overgestapt op het leveren van wapens. Deze werden met parachutes vanuit vliegtuigen gedropt. Het gaat om semi-automatische wapens, machinegeweren, granaatwerpers en munitie.

Het vliegverbod dat in maart boven Libië werd ingesteld voorziet in luchtaanvallen op vijandelijke stellingen, maar de vraag of de opstandelingen ook van wapens mogen worden voorzien vormt al langer voer voor discussie. De Italiaanse minister van buitenlandse zaken Franco Frattini ziet hier in ieder geval geen probleem in. Het is 'moreel gerechtvaardigd' dat het bondgenootschap de opstandelingen helpt, zei hij dit voorjaar nog.

In Londen maakte de Britse minister van buitenlandse zaken William Hague bekend dat de Libische oppositie geld heeft ontvangen om de salarissen van ambtenaren in de door opstandelingen ontzette gebieden te betalen. Hierbij moet gedacht worden aan leraren, straatvegers en ander dienstverlenend personeel. Vorige week ontving de oppositie de eerste betaling van zeventig miljoen euro.