Angeltjes' Zevende dag : Wat vind ik van mijn moslim-medeburgers ?

Vij maanden na de Egyptische opstand die het einde inluidde van Moebaraks dictatuur, verzamelt de massa opnieuw op het Tahrir Plein. De eenheid tussen de "democratische" betogers en de moslim-broederschap is verbroken : de twee fracties staan lijnrecht tegenover mekaar. "De islam is onze identiteit" zegt duidelijk wat er beoogd wordt en waar wij, tussen haakjes, nooit aan getwijfeld hebben. De Russia Today correspondent in Caïro, Austin Mackell doet vreselijk zijn best om de zaak toegedekt te houden en de tweespalt te herleiden tot gerommel tussen revolutionairen. Net als hij begint te vertellen, in het raam van de vrijheid van meningsuiting, over bloggers die opgepakt zijn door het huidige regime, wordt de verbinding verbroken. Toeval. 

In Amerika tikt de klok de seconden weg naar aanstaande dinsdag 2 augustus, de fatale vervaldag op dewelke een beslissing moet gevallen zijn, wat er zal gebeuren met de gigantische staatschuld van meer dan 14000 miljard USD. De politici draaien om de hete brij heen en schijnen meer bezorgd om hun partij-imago dan om een oplossing. Waar hebben we dit nog gehoord ?

Intussen maakt China, de grootste bezitter van Amerikaanse schuldpapieren, zich boos en noemt het land de Amerikanen onveantwoordelijk.   Dr William Anderson, professor economie, vergelijkt de huidige discussies met de militairen die zich in Hitlers bunker bevonden toen de Russen al in de straten van Berlijn waren.

Het Bergense vastgoeddossier dat centraal staat in de inverdenkingstelling van Belgacom-topman Didier Bellens wegens passieve corruptie, is een onderdeel van een groter onderzoek naar verdachte vastgoedtransacties in de Henegouwse hoofdstad.
 
Donderdag, toen de corruptiezaak rond Bellens uitlekte, had Procureur des konings van Bergen Henry al gezegd dat het deel uitmaakt van een veel uitgebreider dossier. Vrijdag verduidelijkte hij dat het gaat om "een reeks vastgoedtransacties in de stad Bergen waar er sprake zou kunnen zijn van verschillende soorten malversaties".

 Na de gedelegeerd bestuurder van Belgacom, Didier Bellens, en Edmée De Groeve is nu ook de dochter van De Groeve,  Elke Maes in verdenking gesteld in de zaak-Belgacom. Maes was eigenaar van de helft van de aandelen van de vastgoedmaatschappij van De Groeve, die het Belgacom-gebouw in de Rue de la Raquette in Bergen kocht, schrijft de krant.

De dochter van De Groeve trok zich begin dit jaar terug uit de vastgoedmaatschappij.

Opmerkelijk: Maes is ook actief in het consultancybureau waarmee Edmée De Groeve voor Franco Dragone werkt, aldus La Libre. Franco Dragone, de man van Cirque du Soleil ? Een naamgenoot of zou het een personage zijn uit een film van Martin Scorsese ?

Bron : diverse media

In Groot-Brittanië vondt een wc-importeur letterlijk een gat in de markt. Sinds hij het gat van zijn toiletbrillen ferm verbreedde, kiezen de ronde Britse billen voluit voor de XXL-toiletbril. Sinds de extra grote toiletbrillen 2 jaar geleden in het land kwamen, is de verkoop ervan verdubbeld in het Verenigd Koninkrijk. De zitoppervlakte voor je wc-stop is met 13 centimeter extra dan ook bijna verdubbeld. Maar blijkbaar hechten de Britten veel belang aan comfort tijdens hun kleine en/of grote boodschap. Volgens de wc-importeur heeft het succes van XXL-toiletbril inderdaad te maken met de supersized ass van de gemiddelde Brit. "Mensen worden steeds groter, breder en zwaarder", zegt de succesvolle zakenman. De toiletbril kan daarom tot 380 kilo dragen. Als je denkt aan wat een Brit zo allemaal naar binnenwerkt, wil je niet weten wat er allemaal uitkomt. Ze spenderen alleszins genoeg uren op het toilet om er hun geld aan te hangen. Een tevreden klant ziet het echter eerder als een investering: "Mijn man was zo zwaar dat ieder jaar diverse toiletbrillen sneuvelden. De grotere versies maakten daar een eind aan." Natuurlijk heeft de XXL-toiletbril al lang enorm succes bij het obesitasland Amerika. In Nederland wordt de supercomfortabele wc-beurt ook al aangeboden. Wie zou in Vlaanderen gebaat zijn met deze nuttige uitvinding ?

http://www.waarmaarraar.nl/pages/re/65242/Dikke_Britse_billen_kiezen_massaal_XXL_toiletbrillen.html

Het is vreeslijk in de hoorn van Afrika. Dat betwist de Frankfurter Allgemeine niet. Maar de hulporganisaties zijn volgens de krant niet de oplossing, maar eerder het probleem. Neem het belangrijkste vluchtelingenkamp van Kenia. Gebouwd door de VN, maar vervolgens op de markt gebracht door tientallen westerse hulporganisaties. Die moeten er allemaal zijn, zodat het thuisfront (de mensen die storten) zie hoe belangrijk ze zijn.

Zelf doen die hulporgnisaties vervolgens niet veel meer dan hun concessie verpachten aan plaatselijke mensen. Aangeduid als 'our lokal staff', maar feitelijk onderaannemers. Die het o0verigens ook niet altijd zelf doen.

Sommige activiteiten worden zeven keer doorverhuurd. Met zeven strijkstokken. En soms leiden die tientallen hulporganisaties naar een onderaannemer die het plaatselijke monopolie heeft. 

En dan zijn er de oorlogsgebieden. Daar moet, als je als hulporganisatie wilt kunnen werken, een substantieel deel van de hulp aan de strijdenden partijen afstaan. Die zodoende al hun aandacht kunnen richten op de oorlog: het eten van de manschappen wordt betaald en bezorgd door wersterse weldoeners.
Weet je nog van het niet bestede geld van de Tsunami? En van het verdwenen geld van Haïti?

Bron: Frankfurter Allgemeine Zeitung via Welingelichte Kringen 

Mijn advocaat weet hoeveel pijn ik heb

Het Antwerpse OCMW stelt vast dat sinds begin dit jaar asielaanvragen vaak meteen gepaard gaan met een aanvraag tot medische regularisatie. Asielzoekers van wie de aanvraag is geweigerd, kunnen alsnog papieren krijgen om medische redenen. "Van de ongeveer veertig aanvragen per week voor een medische regularisatie is de overgrote meerderheid uitgeprocedeerd", zegt Marco Laenens, ondervoorzitter van het OCMW van de stad Antwerpen. "En nieuwe asielaanvragen gaan sinds begin dit jaar vaak meteen al gepaard met een doktersattest."

Volgens Laenens zijn de medische klachten doorgaans vaag. "Migraine, rugpijn en stress komen bijvoorbeeld vaak voor. Sommige aanvragers verwijzen ons zelfs door naar hun advocaat als we vragen wat ze precies mankeren."

Laenens vermoedt dat sommige huisartsen en advocaten te gewillig meewerken met pogingen om aan papieren te geraken. In december werd een arts uit Brasschaat aangehouden die ervan wordt verdacht dat hij 500 Russen een vals medisch attest zou hebben bezorgd.

@ Vandaag.be

Een goede manier om de schuldgraad van een land te meten is de schuld uit te drukken als percentage van het bruto binnenlands product (bbp). Vaak wordt een schuldgraad van 90 procent als kritisch beschouwd. Ligt de ratio boven 90 procent, dan loopt het land het risico in het vizier van ratingagentschappen te komen en dringen besparingen zich op. De wereldwijde schuldencrisis in het Westen heeft de schuldratio’s fors doen oplopen. De landen met de hoogste schuldratio zijn vandaag niet allemaal westerse landen. Japan voert de ranglijst aan met een schuldratio van 226 procent. Ook Griekenland (152%) en Italië (120%) behoren tot de top tien. België sluit de top tien met een ratio van 98 procent. Daarnaast bevat de top van de ranglijst ook landen als Libanon, Zimbabwe, Jamaica en Singapore. Opvallend is dat de VS niet in de top tien voorkomen, al zijn ze met een ratio van 95 procent (totale overheidsschuld) niet ver meer uit de buurt.

Landen met de grootste overheidsschuld (in procent van bbp)

1. Japan: 226%
2. Saint Kitts and Nevis: 185%
3. Griekenland: 152%
4. Libanon: 150%
5. Zimbabwe: 149%
6. IJsland: 124%
7. Jamaica: 123%
8. Italië: 120%   
9. Singapore: 102%   
10. België: 98%  

Bron: CIA Factbook - World Bank (2010)

Ook op basis van de externe schulden kunnen we schuldrijke landen rangschikken. Dat cijfer houdt alleen rekening met de schulden van een land die in buitenlandse handen zijn. Hoe hoger dat bedrag, hoe kwetsbaarder het land wordt als het internationaal geviseerd wordt. De externe schulden omvatten niet alleen de overheidsschulden. Ook de private schulden, zoals de hypotheekleningen, worden hierin opgenomen. Op basis daarvan komt men tot onderstaande ranglijst van landen met de hoogste schulden. Het hoeft niet te verbazen dat die lijst volledig ingepalmd wordt door westerse landen, wat nog eens aantoont hoe precair de situatie vandaag is geworden.

Landen met de grootste externe schuld in miljard dollar (per capita in dollar)

Verenigde Staten: 14.825 (47.650)
Verenigd Koninkrijk: 8.981 (143.737)
Duitsland: 5.442 (65.566)
Frankrijk: 5.366 (85.081)
Japan: 2.640 (20.848)
Italië: 2.601 (43.197)
Nederland: 2.547 (153.434)
Spanje: 2.456 (53.376)
Ierland: 2.382 (574.868)
Luxemburg: 2.076 (4.152.000*)
België: 1.324 (124.906)

Bron: World Bank - cijfers per 31/03/2011, behalve voor VK (2010), (*Luxemburg als financieel centrum) 

Dat je een ongezouten mening kan hebben over bepaalde zaken is een positieve eigenschap, maar dan heb je nog kunstjes zoals empathie, tact en discretie en daar liep het onlangs even stevig mis bij de VRT...

Meteen na het Noorse drama werden allerhande nationalistische verenigingen op de rooster gelegd door de media. Zo mocht ook het N-SA (Nieuw-Solidaristisch Alternatief) eens uitleggen waarom een man met extreem nationalistische ideeën zoiets doet. Het N-SA stuurde ook een verklaring naar de VRT, die op een nogal aparte manier repliceerde...

De nationalistische organisatie verklaarde dat ze “niet in het defensief gaan voor aanleidingen waar zij in het verleden meermaals zelf voor gewaarschuwd hebben”. Een al even overtuigd anti-nationalistische VRT-medewerker spuwde zijn mening dan maar lekker droog uit. “Gelieve jullie zelf aan jullie pornografie te masturberen”, klonk het. Internetfights zijn altijd leuk om volgen, maar misschien had ie dat toch beter onder zijn eigen naam gedaan, want nu mocht de VRT het uitleggen.

“Wij distantiëren ons absoluut van deze reactie. Op geen enkele manier is dit een officiële reactie van de VRT. Dit is een persoonlijke reactie die jammer genoeg verstuurd werd vanuit een VRT-e-mailadres. Ondertussen hebben wij onze excuses aangeboden aan het N-SA en zullen wij een gesprek voeren met de betrokken VRT-medewerker”, vertelt VRT-woordvoerder Bjorn Verdoodt.

Toch heel even schrikken, maar stiekem deed het ons toch ook wel een beetje denken aan de vreemde uitspattingen van Yves Leterme... (KDN)

@ Clint.be

De schuldencrisis beperkt zich niet tot de eurozone, ook de VS zitten in slechte papieren. Welke landen hebben wereldwijd de hoogste schuldenberg? We zetten ze op een rij.
De schulden van de Verenigde Staten zijn opgelopen tot 14.342 miljard dollar. Dat is het hoogste niveau ooit en het ligt ook hoger dan het schuldenplafond van 14.294 miljard dollar dat de VS zichzelf sinds 2010 opleggen. Het idee van een schuldenplafond werd in 1939 gecreëerd en is bedoeld om de schulden, en dus ook de uitgaven, binnen de perken te houden. Het principe wordt vandaag alleen in de VS toegepast.

Tussen 1940 en 2010 werd het plafond al 70 keer verhoogd. De laatste aanpassing dateert van februari 2010, toen de limiet werd verhoogd van 12.394 miljard naar 14.294 miljard dollar. Ter vergelijking: in 1986 bedroeg het plafond ‘slechts’ 2.300 miljard dollar. De verhogingen van het plafond tijdens het voorbije decennium waren vooral het gevolg van maatregelen om de economische recessie aan te pakken en om het begrotingstekort binnen de perken te houden (PayGo Act). Het aantal politieke tegenstanders voor een verhoging van het plafond is de voorbije jaren steevast gegroeid. De vrees bestaat dat de VS door oplopende schulden de status van veilige haven zullen verliezen. Hogere schulden brengen de kredietwaardigheid van de VS immers in gevaar.

Drie mogelijke opties
Cruciale vraag is of de VS op 2 augustus een andere mogelijkheid hebben dan het plafond te verhogen. Die datum wordt door de Amerikaanse schatkist naar voren geschoven als de dag waarop de inkomsten van de Amerikaanse staat niet meer zullen volstaan om de uitgaven te dekken. Op zo’n moment zijn er drie opties.

- Ofwel nieuwe schulden aangaan, wat neerkomt op een verhoging van het schuldenplafond.
- Ofwel de verplichtingen bij bestaande schuldeisers niet nakomen en niet terugbetalen. Dat zou echter nefast zijn omdat dat als een faillissement van de VS zou worden beschouwd.
- Een derde mogelijkheid bestaat erin om aan de verplichtingen van de schuldeisers te blijven voldoen, maar wel andere uitgaven stop te zetten. Ook dat lijkt echter moeilijk haalbaar. Het zou betekenen dat de VS alleen al in augustus 134 miljard dollar moeten besparen, wat neerkomt op 10 procent van het maandelijkse bruto binnenlandse product (bbp). 

Het lijkt er dus sterk op dat de schuldenberg van de VS de komende jaren nog zal oplopen. Nu al is de Amerikaanse overheid in absolute termen de grootste schuldenaar ter wereld na Japan. In die rangschikking wordt alleen rekening gehouden met de schulden die in handen zijn van het publiek. In de VS is van de 14.342 miljard dollar schulden ongeveer 9.800 miljard dollar in handen van het publiek, de rest hebben de verschillende Amerikaanse overheden ter beschikking. Andere landen die de hoogste schulden in absolute termen torsen, zijn niet verrassend de grote Europese landen zoals Duitsland, Italië en Frankrijk.

http://netto.tijd.be/sparen_en_beleggen/beleggen/Welke_landen_torsen_de_hoogste_schuldenberg-.9085631-2213.art

Radicale moslims in Groot-Brittannië hangen in wijken door heel het land posters op, die verklaren dat in de betreffende buurt de regels van de sharia gelden.

Op de aanplakbiljetten staat: 'U betreedt een Sharia-zone. Islamitische regels worden afgedwongen.'

Geen alcohol
Op de gele stickers staan de regels waaraan bezoekers van de wijken zich moeten houden: geen alcohol, niet gokken, geen muziek of concerten, geen drugs, niet roken, en geen porno of prostitutie.

De man achter de posters is Anjem Choudary, voorzitter van de in Groot-Brittannië verboden organisatie Sharia4UK. Met de biljetten wil hij 'een zaadje planten voor een islamitisch emiraat op de lange termijn'.

Patrouilles
De afgelopen week zijn de gele stickers opgehangen in tientallen straten in Londen. Bewoners van de wijken vrezen intimidatie of bedreigingen om naleving van de 'regels' af te dwingen.

'We hebben honderden, zo niet duizenden medewerkers die bereid zijn de straten te patrouilleren,' benadrukt Choudary. Hij is van plan 10.000 tot 50.000 sharia-posters op te hangen.

Tot zover dit bericht uit Elsevier. Het is een zoveelste speldenprik van Anjem Choudary.  De poco's doen wat gegeneerd-lacherig over hem maar intussen groeit de aanhang van deze kerel. Benieuwd hoe de situatie er zal uitzien over vijf jaar. Als de sharia inderdaad zal ingeburgerd zijn in moslimwijken.

Maar Mevrouwtje, tussenkomen bij de sharia-wet is een haat-misdrijf

Over luttele jaren ook in Antwerpen en Gent

Kevin Spacey. De naam doet wellicht meer dan een belletje rinkelen. Werd wereldberoemd als acteur in de film Se7en. In de rol van een seriemoordenaar die, zich op de 7 hoofdzonden baserend, ging moorden met een missie. Alles wat slecht is in deze wereld uitroeien. Een prachtige film, een prachtige cast, een nog prachtiger scenario en vooral een prangend slot. De seriemoordenaar wordt uiteindelijk gepakt (hij geeft zich eigenlijk zelf over) en wordt per auto vervoerd naar waar het zevende lijk zou moeten liggen. Het lijk dat het einde en de apotheose van zijn missie betekent en waarbij hij zelf hoopt neergeschoten te worden, wat ook gebeurt. Fictie op het witte doek.

In Noorwegen liep er ook zo’n knul rond. Ook met een missie. En ook met de idee neergeschoten te worden bij zijn verplaatsing. Realiteit op het bloedrode doek.

Fotoshoot. Kevin Spacey en die Noor. De blik, de pose, het kapsel, de kledij, de cynische grimlach, de zelfvoldaanheid. Waar zou die Noor zijn inspiratie gehaald hebben ?

Marc

De Griekse tragedie is genoegzaam bekend; naar verluidt zou de EU ca. 210 miljard euro uit het noodfonds toegekend hebben om het land toe te laten zijn leningen af te betalen.  De hieraan verbonden voorwaarde was dat de Hellenen strikte spaarmaatregelen zouden nemen.  Om u een idee te geven hoe de spaarmaatregelen eruit zien, plaatsen we dit bericht, overgenomen uit de Greek Reporter:

Dit gebouw zal verbouwd worden tot moskee

“De Griekse regering heeft beslist de verbouwing van een bestaand pand tot moskee te betalen.  De geschatte kosten zouden “minder” dan € 15 miljoen bedragen; deze moskee moet de moslimgemeenschap van Athene – zo’n 500 Allahvolgelingen – de gelegenheid geven zich te herbronnen in hun boodschap van vrede.  Het gebouw van de voormalige marinebasis in Botanikos is hiervoor uitgekozen.  Het plan maakt deel uit van een wet die ingediend werd door het Ministerie van Milieu-Energie en Klimaatverandering, dat zich bezig houdt met energiezaken.

De stuurcommissie van de moskee bestaat uit vijf Griekse regeringsafgevaardigden en twee moslimafgevaardigden van erkende moslimverenigingen.  De Minister van Onderwijs benoemt de leider van de moskee en van de moslimgemeenschap.”

De plannen voor deze bouw dateren reeds van in 2006, maar nu lijkt het voor de Grieken het geschikte moment. Een snelle berekening zegt ons dat dit betekent dat de armlastige Griekse regering het als een besparing ziet € 30.000.- per moslim uit te geven voor een gebedshuis en dan hebben we het hier slechts over de Atheense moslimgemeenschap.  En het is ons een raadsel hoe een bouwvergunning, een financieringsplan, een geloofskwestie terecht gekomen is bij het Ministerie van Energie.  Zou Allah gratis stroom leveren?

Geen verdere commentaar.

Floriaan Terbeke

Bron: Greek Reporter & http://www.greece-athens.com/article.php?article_id=60

De geluksmaatschappij en het taboe van de marginaliteit

Dat is nog eens een uitdaging voor een advocaat: een snuiter verdedigen die in koelen bloede 90 mensen neerknalde op een vakantiekamp. Alles tot in de puntjes voorbereid, en bovendien vanuit een “extreem-rechtse” inspiratie,- dat is weer eens wat anders. Hebben de Vermassens en de Van Aelsten hun ticket voor Oslo al geboekt?

Neen, zo’n vaart zal het natuurlijk niet lopen. In de zaak van Hans Van Themsche, ook een schietpartij vanuit zogezegde extreem-rechtse motieven, stond showadvocaat Jef Vermassen aan de andere kant, en bestempelde hij Van Themsche, die twee mensen had neergeschoten, als een massamoordenaar. Zo zie je maar, hoe je met overdrijvingen moet opletten. Want welke kwalificatie kan men die Anders Behring Breivik dan nog toebedelen?

Op het VRT-nieuws kwamen dra de zielenknijpers allerhande na dit drama hun zegje doen, dat is dan meestal de tijd om de knop om te draaien: criminologen, sociologen, psychiaters,- heel het zootje van de menswetenschappen voelde zich geroepen om “duiding” te geven bij een feit waar nog maar nauwelijks details over bekend waren. Ook de mystieke speculaties over de “achtergrond” van de wilde schutter( eerst was het een vrijmetselaar, nadien een “christelijke fundamentalist”, en tenslotte een neo-nazi) waren om je te bestuiken van het lachen.

Duiding is hier zeker op zijn plaats, maar dan moet ook echt het hele plaatje bekeken worden, laten we dus maar met een onaangename waarheid beginnen: Noorwegen heeft zich, als welvaartstaat en enige Europese olieproducent, veel te lang gekoesterd in een politiek-correcte waan. Het ziet ernaar uit dat de erfgenamen van de Vikingen zich een soort schijnvroomheid hadden aangemeten, al jaar en dag politiek belichaamd door de sociaaldemocratische Arbeiderspartij van Jens Stoltenberg, –nu in coalitie met de links-socialisten.

De weldenkende Noorse samenleving heeft zichzelf decennia lang wat heeft wijs gemaakt. Er heerste een extreme vorm van hypocrisie, die geloofde dat ze in een soort paradijselijke luchtbel leefden, een eiland van vrede en gelukzaligheid: het eiland Utøya (het klinkt haast als “Utopia”), waarop het drama plaats greep, staat er symbool voor. Slechts anderhalf uur na het begin van de schietpartij verscheen de politie op dat eiland,- geen afgelegen negorij, maar vlakbij de hoofdstad. Dat wijst op laksheid en een gebrek aan alertheid. Noorwegen is zeer onzacht wakker geworden.

Welvaart, verdraagzaamheid, democratie, openheid, vredesverdragen: logisch dat onder al die deugdelijke façades een en ander gist. In 1986 werd Olof Palme, premier van die andere sociaaldemocratische modelstaat Zweden, eveneens neergestoken door een marginaal die blijkbaar door de mazen van het welvaartsnet was gevallen. Ook Nederland, dat zich koesterde in de eigenwaan van een modelnatie, schrok pijnlijk wakker na de moord op Pim Fortuyn (2002) en Theo Van Gogh (2004). De “schok” die dit veroorzaakte, was niet zozeer ingegeven door het drama zelf, dan wel door het besef dat de samenleving veel complexer is en meer donkere kanten heeft, dan het politiek systeem en het establishment zelf willen toegeven. Wie nog altijd gelooft dat Scandinavië een lichtend voorbeeld is voor Europa, kan ik de U-tube filmpjes aanbevelen over feestelijke massaslachtingen van dolfijnen in die contreien. Niet eens om ze op te eten, maar puur voor de lol, u kotst uw maag gegarandeerd uit. Overigens zijn de cijfers omtrent alcoholisme, depressie en zelfmoorden bepaald indrukwekkend in datzelfde Scandinavië: uitgerekend Noorwegen is een Europese koploper, na Finland.

Blijkbaar moet die sociaal-democratische geluksmaatschappij dus toch af en toe eens stoom aflaten, waarbij men zich de vraag kan stellen of dat roserode façadesocialisme niet juist het geweld oproept bij diegenen die zich op een of andere manier buitengesloten voelen. In de geluksmaatschappij is de marginaliteit een taboe. Dat praat natuurlijk de terreurdaad van Anders Behring Breivik niet goed: wij zijn de laatsten om een crimineel te verontschuldigen omwille van zijn achtergrond. Ik heb ook Mein Kampf gelezen, zonder dat ik de behoefte voel om een bloedbad aan te richten.

Toch is het een veelbetekende waarschuwing voor recente modelstaatprofeten en liefhebbers van perceptiepolitiek die wij hebben gehad, genre Guy Verhofstadt en Steve Stevaert: hoe meer het geluk een politiek-sociaal dogma wordt, zoals George Orwell dat in zijn roman “1984” schildert, des te sterker zullen sommige individuen zich geroepen voelen om deze illusie met geweld aan diggelen te slaan,- met een enorme maatschappelijke kost als resultaat. In het licht van die ontnuchtering hebben de woorden van Behring Breivik toch een speciale betekenis: ‘De mensen die door het Europese publiek op de meest extravagante manier bewonderd worden, zijn de grootste leugenaars; de mensen die het meest veracht worden, zijn diegenen die hen proberen de waarheid te vertellen.’

Patattenschiller

Wat de politieke achtergrond betreft, willen we hier toch ook even wijzen op het verschil in organisatiegraad tussen rechts en links: bij de als “extreem-rechts” geduide terreur gaat het steevast om eenzaten waarbij duidelijk iets niet pluis is in de bovenkamer. Stoppen die op een dramatische manier doorslaan, waarna men altijd wel ergens een exemplaar van Mein Kampf of een SS-dolk in de lade vindt, want psychopaten creëren nu eenmaal hun privé-mythologie. In de grote tijd van het extreem-links geweld evenwel, de tijd van de CCC en de Baader-Meinhof-groep in de jaren ’70 en ’80, ging het om zeer gestructureerde en gedisciplineerde doodseskaders. Hier geen spoor van onevenwichtigheid of sociaal isolement of ideologisch amateurisme: Lenin en Mao waren de roergangers van een goed-geoliede stadsguerilla. Hun rol is vandaag overgenomen door Al Qaida en aanverwanten.

De preventieve strategie tegen deze twee soorten terreur is dan ook verschillend, want het blijft een van de kerntaken van een staat om veiligheid te garanderen. Hoe voorkomen dat een eenzame schizofrene Narcist vernieling aanricht in een kinderdagverblijf? Strengere regels op de wapenverkoop, akkoord, maar met een patattenschiller kan je ook terreur zaaien, en onze Noor maakte zijn bommen met simpele kunstmest. Men heeft een tijdje, na het drama in Dendermonde, de kinderdagverblijven hermetisch vergrendeld en tot echte bolwerken omgevormd, maar men is daar van teruggekomen: men kan niet in de constante paranoia leven.

Tegenover echte georganiseerde terreur anderzijds moet een efficiënt opsporingsbeleid staan (waar uitgerekend de als “extreem-rechts” geëtiketteerde partijen zoals het Vlaams Belang voor pleiten), een “Intelligence” die kan traceren, infiltreren en voorkomen. Doch uitgerekend links is daar niet voor te vinden: het zou onze privacy maar eens kunnen schaden…

Ongetwijfeld ook zal die Oslo-tragedie hier te lande weer gebruikt worden om op de radicale Vlaams-nationalisten te bashen. Dat gebeurde met Van Themsche al –die ergens een tante bij het VB had zitten-, en het zal ook nu weer door weldenkend-links aangegrepen worden om hun grote gelijk uit te toeteren: Vlaams, rechts, xenofoob, racistisch, gewelddadig- één pot nat. Ongelukkig genoeg ziet de doder van Oslo er dan ook nog uit als een echte blonde, grootgeschapen Viking. Helemaal op het einde van zijn manifest haalt Behring Breivik, tot overmaat van ramp, zelfs de (vandaag al lang ontbonden) Vlaamse Militanten Orde aan, als “bevriende organisatie”. Nu hebben we het wel helemaal verknoeid.

Vliegt den Blauwvoet, zou ik zeggen, op naar Thule, alle flamingante slechteriken de boot in, zodat ook hier het sociaal-democratisch paradijs kan tot stand komen. Wie gaan ze dan nog als kop van Jut gebruiken, als het misloopt?

Annick Verbauwen

Vlaams minister Geert Bourgeois wil geen rokende ambtenaren meer zien aan de ingang van de kantoren van de Vlaamse overheid. De N-VA'er schrijft in een omzendbrief dat het de reputatie van de overheid zowaar schaadt.

In de Albert II-laan aan het Brusselse Noordstation was het al stilaan aan vertrouwd gezicht geworden. Ambtenaren snelden door het rookverbod naar buiten en staken dan maar hun sigaretje op de stoep op.

Sinds 1 juli mag het echter niet meer. Bourgeois voerde een verbod in aan de hoofdingangen van de gebouwen van de Vlaamse overheid in de Noordwijk, het Arenberggebouw en de Vlaamse Administratieve Centra".

"Het roken aan de ingang van gebouwen zorgt voor een beperkte toegankelijkheid van de gebouwen en brengt schade toe aan de gezondheid van personeelsleden", klinkt het. "Bovendien heeft het een slechte invloed op de reputatie van de Vlaamse overheid."

Wie toch een sigaretje aan de ingang opsteekt, moet niet meteen een sanctie verwachten. Wel zouden personeelsleden erop moeten toezien of collega's en derden het verbod naleven.

"Op zijn terreinen mag een bedrijf van de wet perfect zeggen: 'Hier wordt niet gerookt.' Maar de straat is geen deel van de onderneming", reageert professor arbeidsrecht Roger Blanpain, een histerische anti-rook fascist.