Wurlitzerdromen


Een goede morgen lieve mensen,
Nog eentje die ons veel te vroeg verlaten heeft. Inderdaad, dromertjes van me, nog maar eens een Amerikaans zanger die met zijn vliegtuig een noodlottige “landing” gemaakt heeft. Absoluut zonde, maar eigenlijk heeft hij het wel aan zichzelf te danken.
Wat is dat toch met mannen en hun speeltjes? Een buurman van mij is er zo eentje: meer dan een jaar zat hij te knutselen in zijn garage: hij stelde een ULM-vliegtuigje samen uit een zelfbouwpakket dat hij in het Verenigd Koninkrijk via het internet besteld had. Tijdens een demonstratienamiddag met de plaatselijke zweefvliegers, mocht hij zijn speeltje voorstellen. Hij slaagde erin 30 m op te stijgen en viel meteen als een steen terug op de startbaan: gelukkig was hij zelf amper gekwetst. En toen de verzekeringsmaatschappij hem uitbetaalde, begon hij onmiddellijk aan de bouw van een nieuw vliegtuigje van exact hetzelfde type. Het is nog niet af: bijgevolg weet ik nog niet hoe dit zal aflopen. Nog dit: pas toen de romp van het eerste vliegtuig afgewerkt was, besloot hij vlieglessen te nemen…
John Denver kocht het bewuste vliegtuigje, waarmee hij neerstortte, de dag voor het ongeluk. Het was een Long-Eze, een tweedehands fiberglas zelfbouwpakket, geschikt voor het vervoer van twee personen. John wou er een testvlucht mee maken langs de kust. Hij had drie opstijg- en landingsmanoeuvres geoefend vooraleer hij van Monterey Airport toestemming kreeg een testvlucht uit te voeren. Dat was op 12 oktober 1997. Hij vloog op ca. 45 m afstand van de kustlijn op een hoogte van ca. 150 m boven de oceaan. Plotseling een ploffend geluid en het vliegtuigje boorde zich in zee. Nadien bleek dat vooral gebrek aan vliegervaring met dit toestel de oorzaak was: John Denver was vergeten bij te tanken en moest tijdens de proefvlucht vaststellen dat de reservetank ook leeg was… Zijn drankprobleem was bekend, maar na de autopsie bleek dat hij geen druppel alcohol in zijn bloed had.
John Denver werd geboren als Henry John Deutschendorf op oudejaarsavond 1943; het zal niemand verbazen dat zijn voorouders uit Duitsland stamden. Zijn vader was een Air Force Lieutenant Colonel, een norse, rigide man. Het gezin verhuisde regelmatig wat het voor John Denver niet gemakkelijk maakte vriendschap te sluiten. In zijn tienerjaren zag hij het even niet meer zitten en ging ervan door met zijn vaders auto naar Californië en begon daar muziek te maken. Papa haalde hem natuurlijk terug om zijn middelbaar onderwijsdiploma te halen. Toen hij elf was kreeg hij zijn eerste gitaar en begon hiermee aan zijn muzikale carrière: lid van een koor, lid van verschillende groepjes – telkens andere want papa werd regelmatig door het leger verplaatst naar andere oorden. Vermits Deutschendorf niet meteen de meest geschikte naam was om op een affiche te staan, veranderde hij die in “Denver”, naar zijn lievelingsstad.
Na wat experimenteren met kleine orkestjes, startte hij 1969 met zijn solo-carrière. Daar zijn platenmaatschappij RCA hem niet wilde steunen bij een tour, startte hij maar op eigen initiatief ermee: soms trad hij zelfs gratis op. Na zeven maanden zwerven had hij genoeg elpees verkocht om RCA ervan te overtuigen zijn platencontract te verlengen. Hij had intussen ook een zeer solide fanclub, die hem zijn hele verdere leven trouw bleef.
Zijn nieuwe manager, Jerry Weintraub, geloofde 100% in hem: John was voortdurend op de radio te horen, de elpees kwamen regelmatig van de persen. Tot het midden van de zeventiger jaren was John Denver niet weg te denken uit de nummer één hits. Hij trad op met lang blond haar, hemden met geborduurde motieven en een oma-brilmontuur. In 1974 won hij een Emmy voor zijn show “An Evening with John Denver”. Aan de samenwerking met Weintraub kwam een eerder turbulent einde: John Denver wou geen afstand doen van zijn principes, Weintraub noemde hem een nazi… Maar het succes van John Denver hing niet meer af van een manager: gast in de Muppetshow, presentator van de Grammy Awards, talrijke optredens in tv-shows over de hele wereld.
John was een zeer geëngageerd iemand: een project tegen de honger in de wereld, anti-wapen activist, UNICEF-sponsor, later wierf hij stemmen voor Jimmy Carter en de Democraten en werd hij diens adviseur omtrent het anti-hongerprogramma.
In de tweede helft van de zeventiger jaren begon zijn muzikale carrière achteruit te lopen. Hij legde zich dan toe op ecologische problemen. Hij was een man met meerdere talenten: hij schilderde en fotografeerde. Hij was een even fervente skiër als golfspeler.
Zijn twee huwelijken eindigden met een echtscheiding. Met zijn eerste echtgenote adopteerde hij twee kinderen. Met zijn tweede had hij een dochter.
Sommige critici bestempelen hem als een muzikaal lichtgewicht. Daar ben ik het absoluut niet mee eens: hij bracht akoestische muziek, begrijpbare, meezingbare folk, pop en country in een frisse uitvoering. Hier komt John Denver met Country Roads, take me home.
Liefs van Lolita









