Archief

Het volstaat om even te spreken met de uitbaters van restaurants, waar men al eens regelmatig komt, om te beseffen dat het inderdaad moeilijke tijden zijn en dat er jammergenoeg nog geen licht blijkt te bespeuren aan het einde van de tunnel. Onlangs gingen we nog eens naar het Klokkenhof in Maria ter Heide en schrokken niet weinig toen we er op een middag als enige klant bleken aanwezig te zijn. "Ja mijnheer" zei de uitbater "wij worden het slachtoffer van al die nieuwe wetten. Enerzijds spreekt men overal van crisis maar anderzijds maakt men het ons iedere dag moeilijker met die niet aflatende controles op zwartwerk en gepresteerde overuren; voedselcontroles; BTW-controles; totaal zinloze eisen betreffende brandveiligheid enz.enz. Binnenkort moeten wij allemaal gaan sluiten!" tot daar de zeer ontgoochelende middenstander.
 
Gisteren dachten we opnieuw aan dat gesprek toen we voor een gesloten deur stonden en van een buurvrouw vernamen dat de uitbater van "het Klokkenhof" failliet was. De man bleek dus enkele maanden geleden niet overdreven te hebben.
 
Vandaag stellen we ons de vraag hoeveel middenstanders er nog verplicht zullen worden om in een nabije toekomst de weg van "het Klokkenhof" te moeten volgen. We dachten daaraan toen we via het radionieuws vernamen dat onze Vlaamse regering zou beslist hebben om een gelijke behandeling te eisen voor alle werknemers van de toeleveringsbedrijven van Ford Genk die juist zoals die autofabriek zouden moeten beslissen om hun activiteiten te stoppen. Wij begrijpen er niets meer van.
 
In een land dat bestuurd wordt door een overheid dat over een gezonde dosis boerenverstand beschikt is het niet meer dan normaal dat de lat voor iederen en ten allen tijde gelijk ligt. Maar dit is bij ons in Vlaanderen of in Belgie niet meer het geval. Beroepspolitiekers en vakbondsleiders zijn er van overtuigd dat de bestaande wetten voor hen van geen tel zijn. Daarom betalen vakbonden geen belastingen en lappen ze alle wetten aan hun laars. In welk land, buiten ons apenland in het kwadraat, zou het nog mogelijk zijn dat de vakbonden gewoon de afgewerkte producten van een bedrijf, zoals nu bij Ford Genk aan het gebeuren is, in beslag mogen nemen als een soort oorlogsbuit zonder dat de overheid ingrijpt ?
 
In welk land kunnen de vakbonden, zoals vorig jaar bij Opel in Antwerpen, ontslagvergoedingen opeisen die talrijke malen de normaal voofziene wettelijke bedragen overtreffen ? Nu wil men een herhaling van deze nonsens en Ford Genk gaan verplichten tot het uitbetalen van ondragelijk hoge schadevergoedingen. Ford kan het ook niet verhelpen dat de automarkten in Europa bijna op instorten staan als gevolg van vroegere domme overheidsinmengingen. Ford heeft haar medewerkers ruim op tijd op de hoogte gebracht van de bestaande problemen en zou niet mogen verplicht worden om méér te moeten betalen als wettelijk werd voorzien.
 
Niemand blijkt het grote gevaar van dergelijke abnormale eisen te begrijpen of te willen begrijpen. Zeker de Vlaamse regering niet die zich nu zelfs wil gaan mengen in die discussies en, uitsluitend uit electoraal belang, de duizenden arbeiders van de toeleveringsbedrijven op haar hand wil krijgen door hen voorspiegelingen te maken van monsterbedragen die hen in de nabije toekomst zullen moeten worden uitbetaald !!! Dat niet de belovers van de regering ,maar wel de aandeelhouders van al die toeleveringsbedrijven, die onverantwoorde bedragen zullen moeten gaan ophoesten blijkt het vermelden niet waard. Maar wat veel erger aan het worden is, is de vaststelling dat deze toestanden stilaan voor steeds meer bedrijven die moeten sluiten als normaal gaan beschouwd worden. Dit zogenaamde sociaal passief begint gigantische proporties aan te nemen. Ieder bedrijf zou in zijn boekhouding, juist zoals verzekeringsmaatschappijen doen, een bedrag als reserve moeten kunnen aanleggen voor mogelijke toekomstige schadegevallen. Het sociaal passief behoort daar bij.
 
Indien er morgen een Wet komt die dit mogelijk maakt zullen de meeste ondernemingen gedurende verschillende jaren geen belastingen meer hoeven te betalen en zullen de meeste ondernemingen in Vlaanderen tot de vaststelling komen dat ze feitelijk allemaal virtueel failliet zijn. Bakkers; beenhouwers en talrijke zelfstandigen zullen dan beginnen te beseffen dat hun tijdens hun hele leven opgebouwde spaarpot op een dag alleen zal kunnen dienen om aan de eisen van de vakbonden te voldoen.
 
Hopelijk zullen onze beroepspolitiekers stilaan beginnen te begrijpen dat het verder toelaten van deze toestanden niet meer kan en dat er dringend moet ingegrepen worden vooraleer ingrijpen niet meer mogelijk zal zijn en de hele boel zal ontploffen.
 
Men zegge het voort, 

Freddy van Gaever

Zoals we vorig jaar meldden, is inmiddels de bouw van een scheidingshek in de grensstreek tussen Griekenland en Turkije beëindigd. Dat moet migranten uit Turkije beletten de grens over te steken. Griekenland vormt een grote buitengrens voor Europa en staat bloot aan invasies uit Turkije en de Middellandse Zee.

Het landkrijgt jaarlijks duizenden Turkse migranten, vaak oorlogsvluchtelingen uit Azië en het Midden-Oosten, over de vloer die vervolgens willen doorreizen naar andere Europese landen. Griekenland zelf is helemaal niet bereid om migranten of asielzoekers op te nemen, alhoewel er uiteraard aantallen van hen in de omgeving van Athene vertoeven, waar zij gretig deelnemen aan de betogingen en manifestaties, kwestie van de tijd te doden.

Om die migratie een halt toe te roepen, bouwt het Zuid-Europese land een hek met prikkeldraad, dat eveneens voorzien wordt van veiligheidscamera's. Kostprijs: ruim 3 miljoen euro.

Het hoeft geen betoog dat de officiële EU ver van opgetogen is over deze Griekse zelfverdediging.

Ray

Noem ons rancuneus, keihard, onmenselijk, noem ons wat u wil, dat doet u sowieso, het is uw goed  recht en wij doen toch wat wij willen. 

Waarover gaat dit, alstublief mijnheer Angeltjes ? Over de laatste gemeenteraadszitting gisteravond in de stad van allah onder het knorrige voorzitterschap van de slechtste burgemeester ooit in deze stad.  De man was zo ijdel, dat hij het zelfs niemand gunde om op te treden als voorzitter van de gemeenteraad, neen, ook die klus zou hijzelf klaren. Hij heeft uiteindelijk zo veel op zijn kerfstok gekrast, dat hij er finaal aan ten onder gegaan is.  Nauwelijks 1 van de 4 burgers vond het de moeite om Janssens nogmaals in het zadel te houden.

We hebben in het verleden voldoende commentaren geleverd op de trieste realisaties en het zo mogelijk nog triestere karakter van deze dominant, zodat we er vandaag niet hoeven op terug te komen.  Geen compassie, geen krokodillentranen, geen komedie : weg is weg.  Hopelijk, tot nooit meer.

Ray

Goed nieuws !  Het komt weliswaar uit het Zuidserse Nice, maar afstand speelt geen rol, want de in zijn wijk wereldbekende Mamadou N'guéyé herstelt uw pc langs telepathische weg.  Hij levert dit huzarenstukje dankzij de magie van Voodoo en u hoeft zich niet te verplaatsen. De kracht van Mamadou reikt tot in de aangetaste onderdelen van uw harde schijf en floeps, het virus is verjaagd, de manke techniek hersteld en u glundert van tevredenheid.

Het is niet alles, Mamadou geneest ook vanop afstand kanker, hij lost erectieproblemen op en hij kan er voor zorgen dat uw buurvrouw verliefd op u wordt. 

U stort vooraf een luttel bedrag van 100 euri en Klaar is Kees : uw pc snort als een tevreden poesje, de kanker zit in een verre uithoek te janken,  en u wacht met kloppend hart op buurvrouw die uw betonnen erectie komt inspecteren.

(dank aan Wes Hardin voor deze gul gedeelde info)

De grootste politieke partij in Ninove is Forza Ninove die met 26,5% en 9 zetels de Open-VLD-lijst van burgemeester Casteur met 2% achter zich laat.

De lijstaanvoerder van Forza Ninove is kamerlid Guy D'Haeseleer die net geen 5000 voorkeurstemmen verzamelde, het hoogste aantal in Ninove waar de uittredende burgemeester het mag stellen met 2700 persoonlijke naambolletjes. Normaal zou je met dergelijk resultaat verwachten, dat D'Haeseleer, de populairste politicus uit Ninove, burgemeester zou worden, maar de regels van de democratie en de logica moeten ook in Ninove wijken voor de hypocrisie van het cordon sanitaire want Vlaams Belang is de drijvende kracht achter de Forza.

Uitslag verkiezingen Ninove 14.10.2012

Forza Ninove - 26,5% - 9 zetels (+ 1)
Open-Vld - 24,4% - 9 zetels (- 3)
Spa-Groen - 17,6% - 6 zetels (+ 1)
Nv-A - 16,2% - 5 zetels (+ 5)
CD&V - 14,5% - 4 zetels - (- 4)

Eind oktober hebben de traditionele partijen (en verliezers) Open-VLD, Spa-Groen en CD&V (samen - 6 zetels) een bestuursakkoord gesloten voor de komende zes jaar. 

Maar nu half december duikt plots de mededeling op dat de kiescommissie de uitslag van de verkiezingen vernietigt, omdat Guy D'Haeseleer in een overmoedige bui, de avond van 13 oktober via Facebook liet weten, dat hij aan iedereen die met een foto kan bewijzen voor hem gestemd te hebben, een pint trakteert. Een ludiek of lullig (u mag kiezen) voorvalletje, waarvan ieder nomaal denkend mens weet, dat het geen enkele invloed heeft op de uitslag, wordt echter dankbaar aangegrepen om de kiezer opnieuw naar de stembus te laten trekken. Het kan nog dat de Raad van State de beslissing van de kiescommissie vernietigt : deze eminente instelling moet zich niet voortdurend bezighouden met het vernietigen van examenuitslagen van gefrustreerde leerlingen en geschokte ouders die ontgoocheld zijn door de resultaten van hun oogappels. Ditmaal mag de RvS ook in de dorpspolitiek ingrijpen.

Het is interessant na te gaan wie aan de bron ligt van de klacht bij de kiescommissie in Ninove.  Dat is ene Rudy Corijn, een schepen nog wel van de uittredende coalitie maar opgekomen met de lijst Nv-A. Een labiele en politieke zwerver maar die moeten er ook zijn.

Corijn werd eind 2006 op de VLD-lijst verkozen tot gemeente- en provincieraadslid met flink wat voorkeursstemmen, om precies te zijn 1334. Hij werd dan ook aangeduid als vierde schepen met volgende bevoegdheden :  financiën, begroting, erediensten, sociale zaken, welzijn, middenstand, markten en ontwikkelingssamenwerking. Een politicus met zwaar beladen schouders, te zwaar voor de onzekere en niet al te intellectuele Corijn. Hij wil uiteraard wel lid blijven van het schepencollege maar tegelijk probeert hij onder het juk van zijn liberale partij onderuit te komen. Een man met veel ambities, nog meer complexen en even betrouwbaar als een hongerige hyena

Hij begon aan zijn privé oorlogje begin 2008 toen hij samen met collega-schepen Mariette De Smet en enkele volgelingen uit de Ninoofse VLD stapte en zich aansloot bij de hype van de dag: Lijst Dedecker, voor de uitgesproken liberale ideeën van Dedecker uiteraard.

Maar dat avontuur was geen lang leven beschoren en in april van dit jaar kondigde Corijn aan dat hij met een eigen stadslijst zou opkomen met ideeën “waar hij volledig achter stond". Dat is het voordeel van een eigen lijst, daar kan je volledig achterstaan.  Maar er bleken niet veel gegadigden te zijn in Ninove die samen met Rudy wilden optrekken. De lijst Corijn heeft slechts een ultra kort bestaan gekend, want onze opportunist zocht intussen aansluiting bij de nieuwe succespartij, Nv-A die hem ongehinderd door enige schroom,  binnenpakte en op de voorlaatste plaats deponeerde bij de verkiezingen.

Corijn werd inderdaad verkozen maar slechts met de helft voorkeurstemmen tegen 2006 : 685 in plaats van 1334.  En dàt pikt de labiele man niet. Hij was en is ervan overtuigd een vedette te zijn in Ninove.  Vandaar dat hij per se nieuwe verkiezingen wil uitlokken en dankzij het pintje van Guy D'Haeseleer laat hij 37.000  inwoners opdraven voor een nieuwe politieke uitspraak.

Dorpspolitiek, ze bestaat en ze heeft evenveel te maken met respect voor de democratie als het vermaledijde cordon sanitaire. Guy, wat het ook wordt, als we mekaar nog eens ontmoeten, je mag mij een pint trakteren.

Ray

Concentratiescholen, ofte scholen met een hoog percentage leerlingen van vreemde afkomst - zijn een tijdbom, aldus minister Pascal Smet. "Te veel jongeren groeien op zonder de noodzakelijke kennis om mee te draaien in onze samenleving", zegt hij. "De enige manier om een crisis te voorkomen, is zorgen dat iedereen iets kan betekenen in de maatschappij."

Wij keken, eerlijk gezegd, raar op van deze verbluffende vaststelling van Pascal. De manier waarop concentratiescholen zijn gegroeid met steun van de overheden, waren voor ons een bewijs van de degelijkheid van het onderricht.  Daarom is het een harde dobber nu te moeten vernemen van de expert bij uitstek, de minister, dat het een rommeltje is in dat soort scholen en dat de kientjes daar niets leren en dat zij later in de maatschappij niets zullen betekenen. Wat een indroeve toestanden. 

Daarom gaan de komende vijf jaar  deze scholen samen met een team van innovatiecoaches op zoek naar manieren om de leerlingen van vreemde afkomst beter te betrekken en hun resultaten op te drijven. Wie termen als "innovatiecoaches" in de mond neemt, is iemand die van wanten weet, iemand zoals de minister, een expert inzake veel, een vernieuwer, een progressist, de alchemist van het onderwijs, de obligate nicht van dienst in de Vlaamse regering.

"De handboeken, bijvoorbeeld, gaan te veel uit van ons eigen referentiekader", licht Smet toe. "Mogelijk kan er resultaat worden geboekt door ook de leefsituatie van de kinderen te belichten of zelfs door hen gewoon een plaats te geven in de afbeeldingen, die nu vooral blanke kinderen tonen."

Ziezo, het grote woord is er uit : het is alweer de schuld van de blanken dat de vreemdelingen dom blijven. Wat goed, dat de snuggerste uit de Vlaamse regering dit eindelijk ontdekt heeft. Eindelijk iemand die de waarheid onder ogen durft zien.

Om de zaak te bespoedigen hebben wij enkele voorbeelden vlug bij mekaar gezocht om de verbeeldingskracht van de leerlingen aan het werk te zetten, overeenkomstig hun leefwerelden voor de vakken Moraal, Wereldoriëntatie en Mode.

Moraal : een draagbare radio + batterij geven het rijke gevoel van een autobezitter.

Wereldoriëntatie : op wandel in de stad, beleeft men verrassende ontmoetingen met de rijke cultuur van onze echte vaderlanden.

Mode : leef uw creatieve fantasie uit en ontwerp modieuze kleding

Elke dag wordt ontsierd door afgrijselijke misdaden en moorden op kinderen en jonge mensen in deze wereld van brutaliteiten, geweld en onmenselijkheden.  In Dordrecht (NL) greep volgend misselijk voorval plaats. Wij citeren integraal www.geenstijl.nl

Wij zwijgen. Het persbericht geeft de feiten zoals de politie Dordrecht ze opgetekend heeft. "Zondag 16 december rond half zes ’s avonds zijn een 30-jarige vrouw en haar tweejarige kind op de Burgemeester de Raadtsingel met een mes bedreigd en beroofd door een tweetal mannen. De vrouw liep met haar kindje in de buggy over de Burgemeester de Raadtsingel toen zij werd benaderd door twee mannen. Zij pakten en bedreigden het kindje met een mes en vroegen om geld. De vrouw was zo bang dat de mannen haar kindje iets zouden aandoen dat ze de mannen al haar waardevolle spullen waaronder geld en sieraden heeft gegeven. De vrouw is totaal overstuur opgevangen door personeel van de NS die de politie alarmeerden. Signalement: Het gaat om twee mannen met een Noord-Afrikaans uiterlijk. Beiden droegen een spijkerbroek en een donkere jas waarvan één met een bontkraag. Heeft u iets gezien of gehoord of anderszins informatie, vragen wij u contact op te nemen met de recherche van Dordrecht via 0900-8844 of anoniem via Meld Misdaad Anoniem 0800-7000.

Een gesprek met Thilo Sarrazin bij zijn bezoek aan Nederland door Joost Niemöller

Thilo Sarrazin was een dag in Nederland voor een debat met Paul Scheffer in De Balie. We spraken hem voorafgaand daarvan. Anders dan bij het debat met Scheffer ging het in dit gesprek niet om de immigratie, maar om de euro, de EU, en de belangrijke vraag naar het Duitse leiderschap en de durf van de Duitsers.

-In uw boek Deutschland schafft sich ab schrijft u over de ‘wensvoorstellingen’ die velen hebben over de multiculturele samenleving. In uw boek Europa braucht den euro nicht gaat het over het ‘wensdenken’ over de EU en de euro. Maar is dat wensdenken niet juist het wezen van het socialisme? U bent zelf sociaal democraat, en zou dan dus ook niet droomvrij horen te zijn.

“Iedereen wenst zich wel wat. Dat is belangrijk. Het is natuurlijk het mooist als men wenst een beter mens te worden. Maar het is al heel wat als men wenst eens wat vriendelijker te doen tegen zijn vrouw, of dat men de kelder eens opruimt. Met wensen is niets mis. Maar wensen worden gevaarlijk als men het gewenste gaat verwarren met de echte werkelijkheid. Als ik een bergwandeling maak, dan kan ik wensen dat ik in drie uur op de top ben. Maar ik ben nu eenmaal geen 23 meer, maar 67. Dus ik zal een pauze in moeten lassen. Op zijn minst. En als ik verstandig ben, dan keer ik halverwege om. Doe ik dat niet, dan kan ik bovenop de berg sterven. De Duitse dichter Wilhelm Raabe zei het al: Sieh nach den Sternen, hab acht auf die Gassen. Goed, dat was in de tijd dat er nog geen goede straatverlichting was. (Lacht.)”

-Dat doet me denken aan een ander beeld dat u geeft in Europa braucht den Euro nicht. U schrijft daarin dat de stem van Angela Merkel u altijd doet denken aan de stem in uw auto navigator.

“Ja. De navigator leidt niet. Die becommentarieert alleen de situatie. Hij komt bij iedere keer dat je afwijkt van de route met een nieuwe oplossing. Maar er is geen leiding.”

-Naast Merkel speelt ook Helmut Kohl een belangrijke rol in uw laatste boek. Had Kohl niet een beetje teveel wat Merkel een beetje te weinig had, namelijk visie?

“Kohl was altijd de grote voorvechter van de Europese eenheid. Hij heeft ongetwijfeld echt geloofd dat met de muntunie zoveel daadkracht los zou komen dat de door hem gewenste Europese staatkundige eenheid uiteindelijk onvermijdelijk zou worden. Zijn naaste medewerker van toen, de huidige Duitse minister van financiën Wolfgang Schäuble, gelooft dat nu nog steeds.”

-Dat noemt u in uw boek ‘magisch denken,’ niet?

“Ja, dat magische denken is natuurlijk iets kinderlijks. Dat zag je overigens nog sterker bij de landen waar men werkelijk dacht dat als ze de D-mark zouden krijgen, er ook echt een einde aan hun problemen zou komen. Dat is natuurlijk onzin. De D-Mark was zo sterk omdat de Duitse economie zo sterk was. Dat kwam door onze geringe prijsstijgingen, onze evenwichtige begrotingsbalans. Daarom was ook de gulden sterk. Ik groeide op in Recklinghausen, niet zo ver van de Nederlandse grens. Als je naar Nederland ging, merkte je het steeds: nooit veranderde de wisselkoers tussen de D-mark en de gulden. Daar was ook geen aanleiding toe. Zo was ook de wisselkoers met de Oostenrijkse shilling altijd stabiel, er bestond domweg geen valutaspanning. Maar de eigenschappen van de munteenheid worden echt niet op een ander land overgedragen als die ook diezelfde munteenheid krijgen.”

-En waarom gaat het nu zo goed met Duitsland en waarom zo slecht met Griekenland?

“Als een groentezaak zijn klanten krediet geeft gaat het hem aanvankelijk voor de wind. De klanten blijven namelijk komen. Maar als na de eerste maand de klanten hun schuld niet afbetalen, gaat in de tweede maand deze winkel failliet. Duitsland, Nederland en Oostenrijk hebben hun klanten in het Zuiden steeds maar weer krediet gegeven. In allerlei vormen. Dat was bijvoorbeeld de ECB die altijd maar weer goedkoop geld naar het zuiden stuurde. Dat zijn de garanties op staatsaankopen. Hoe je het ook noemt, telkens weer ging het om krediet.”

-De vraag is natuurlijk: waarom doet het ene land het zus en het andere land het zo.

“Toen in de jaren dertig van de vorige eeuw de landen zich een voor een niet meer hielden aan De Gouden Standaard, moesten de landen die een vertrouwensprobleem hadden op de rem gaan staan. Na een moeilijke periode konden die na de crisis weer verder.”

-Dat is dus een belangrijk woord, vertrouwen.

“Natuurlijk. Ik zeg ergens in mijn boek: de Britten hadden in de achttiende eeuw een relatief hoge schuld. Dat kwam door de vele oorlogen, zoals de onafhankelijkheidsoorlog met de VS. Maar de Britse Staat had in het verleden altijd zijn schuld afbetaald. Daarom kon het Britse schuldniveau ook probleemloos twee keer zo hoog zijn als het Franse. De Duitse privébanken zeiden zo ook midden achttiende eeuw; de Pruisen hebben hun schuld altijd betaald. Dus. Dat is de kwestie. Daarover gaat het nu allemaal bij de huidige discussie over hulp aan de Grieken. De achterliggende gedachte bij de politici is nu: We betalen de schulden van de Grieken helemaal af, en dan gaan de Italianen en de Spanjaarden zich vanzelf gedragen als Duitsers of de Nederlanders. Maar hoe? Dat mechaniek is mij niet duidelijk. Want er wordt niks gedaan aan de onderliggende reden waarom de economieën in de zuidelijke landen er zoveel slechter voorstaan.”

-De econoom Adam Smith stelde in de achttiende eeuw al vast: In Nederland kwam internationale handel tot stand, maar in Spanje niet. Volgens hem was dat een ethische kwestie. Dankzij het protestantisme bestond er een cultuur van eerlijkheid en onderling vertrouwen die de handel mogelijk maakte.

“De Nederlanders waren ijverig. Maar vergeet niet: ook de grond was er vruchtbaar. De Vlamingen en de Hollanders waren al in de Middeleeuwen rijker. Maar ja, er moet in een land ook een mentaliteit zijn, die zegt: Er ontstaat geld omdat ik iets onderneem. Dat is de essentie: het geld komt niet van de staat. Wie een dijk wil bouwen, of wie een sociale omgeving wil maken, wat dan ook, die moet zelf iets ondernemen. En dat is dus een mentale kwestie. De Fransen verwachten eerder dat het van de staat komt. Dat heeft zich daar zo ontwikkeld. Dat is op zich nog geen catastrofe, Frankrijk is geen failed state. Het heeft alleen andere structuren ontwikkeld om conflicten op te lossen.”

-Kun je zeggen: meer katholiek?

“Misschien kan dat het ook zijn. De Franse protestanten, die veel ondernemender waren, werden allemaal het land uitgejaagd. Maar de Fransen geloofden altijd in het idee van de centrale staat. Iedereen die iets in Frankrijk wil bereiken moet naar Parijs. En dat heeft dat land beïnvloed. Zo ontstond er ook een samenballing van intellect. Aan de andere kant had je het het Heilige Roomse rijk, vanaf de Middeleeuwen tot aan 1805. Daar maakte Duitsland deel van uit, maar ook Nederland en België. Dat heeft zich decentraal ontwikkeld. Met heel veel moeite moest men daar proberen om de zaak bij elkaar te houden. Dat was juist de kracht. Ook Noord-Italië hoorde daarbij, met zijn rijke autonome stedelijke gebieden. Dat maakte deel uit van de Duitse ontwikkeling. Die grens van het Heilige Roomse Rijk ziet men nog steeds in Italië. In het noorden is de kracht.”

-Is er wel zoiets als Europa?

“Het Heilige Roomse Rijk was de laatste succesvolle groot-Europese eenheid. Daarna zijn alle pogingen mislukt om van Europa een gemeenschappelijke staat te maken. Wie het probeerde noemde zich meestal keizer. De Duitse keizer, maar ook Napoleon. Of misschien de Russische Tsaar. Of Het Derde Rijk. Al die pogingen zijn mislukt. Dus je kunt je afvragen of het wel zin heeft. Zijn er in de huidige EU meer gemeenschappelijke elementen als destijds in het Heilige Roomse Rijk? Men moet zich dus afvragen wat voor zin het heeft om de zelfstandigheid en de structuur van de afzonderlijke delen af te breken. Wat is het voordeel? Ik bedoel, de katholieke Oostenrijkers konden destijds al niet samen met de Protestante Nederlanders. En op kleiner niveau zie je nu weer de strijd tussen de Vlamingen en de Walen. Dus waarom zou men die dingen meer samen moeten willen drukken als mogelijk is?”

-Maar in uw boek zegt u ook niet dat we terug moeten naar de situatie voor de EU.

“Nee, dat moet ook niet. Het is prima om een gemeenschappelijke economische ruimte te hebben, zonder bewaakte grenzen, met vrije arbeidsmobiliteit, zodat een Duitser in Nederland kan werken en andersom. Of dat de Nederlandse vrachtwagens overal makkelijk kunnen doorrijden, dat is allemaal prima. De vraag is alleen tot waar is het goed, en waar houdt het op nog langer goed te zijn. Een sociaal verzekeringssysteem samen met de Fransen? Lijkt me een heel slecht idee. De EU zoals die in 1995 was? Dat was helemaal niet slecht. Maar om dat dan verder uit te bouwen, daar zie ik echt niet de economische en morele meerwaarde van.”

-In Duitsland is de Europese gedachte erg belangrijk. U heeft het in uw laatste boek over de Duitse vlucht naar Europa. En dan is de vraag natuurlijk: waarvoor vluchten de Duitsers weg?

“Voor zichzelf. Niet de normale Duitsers, maar de Duitse politici en vele Duitse intellectuelen. In de mainstream media is de gedachte toch: de natiestaat is sinds de oorlog een gepasseerd station. Men kijkt naar de geschiedenis van Duitsland als een failed state, en dus zien velen geen Duitse toekomst voor zich. Wat ik niet zo zie. Als er vrede blijft dan zal men over vijfhonderd jaar in Zweden nog steeds Zweeds spreken en in Nederland nog steeds Nederlands.”

-De angst is: als Duitsland te sterk wordt, dan keert de tijd met Hitler weer terug.

“Ja, maar dat soort denken is a-historische kitsch. Aan de ene kant moet men van de geschiedenis leren, maar aan de andere kant herhaalt de geschiedenis zich nooit.”

-Henry Kissinger schreef ooit in zijn boek Diplomacy: er is maar één weg naar een sterk Europa, en dat is als Duitsland zijn leidersrol weer op zich neemt. Een interessante uitspraak voor iemand die ooit als Jood uit Duitsland gevlucht is.

“Ja, maar de Joden waren sowieso de enige ware Duitsers. De Joden kwamen uit het Oosten, en die begrepen veel beter de rol van Duitsland. Duitsland ligt in het midden van Europa. Iedere Nederlandse vrachtwagen die Europa binnenrijdt moet nu eenmaal eerst heel lang door Duitsland rijden. Zo is de situatie. Dat hebben de Fransen nooit goed doorgedacht bij hun idee van Europa. Bij een verenigd Europa liggen zij aan de periferie.”

-En wat is nu de rol van de euro bij de Europese vereniging?

“De paradox met de gemeenschappelijke munt is dat als we die gemeenschappelijke munt langer hebben, wordt het steeds meer een onvermijdelijke trend dat het Noorden aan welvaart wint, omdat de kosten daar nu eenmaal langzamer stijgen, en het Zuiden steeds meer aan welvaart verliest, omdat de lonen daar bijvoorbeeld naar verhouding hoger blijven. Juist door de gemeenschappelijke munt worden die verschillen groter.”

-De euro verhindert dus juist de Europese eenwording. Toch zegt u in uw boek niet we moeten terug naar de D-mark en de gulden en de drachme. Het probleem is toch de euro?

“Het probleem is dat de euro alleen dan functioneert als de Fransen, Spanjaarden, Italianen, en Grieken net zo functioneren als de Duitsers, Nederlanders en Zweden.”

-Maar dat zijn andere mensen, andere landen, alles anders.

“Exact. Daarom is de onvrede er. Als niemand zich aan de afspraken houdt, dan blijven de Vlamingen zeggen: ‘Vervelende Walen, jullie pakken ons geld af.’ En men kan dan wel blijven beweren dat we allemaal beter zouden worden van de euro, maar wat als de Nederlanders, Duitsers en Oostenrijkers over vijf jaar zeggen: wij doen niet meer mee, wat dan?”

-En toch zegt u niet, stoppen met die euro.

“Nee, we moeten het doorleven. Ik zeg wel: stoppen met betalen. Dan ontstaat dezelfde situatie als toen de Gouden Standaard verdween in de crisis van de jaren dertig. Dan moet elk land dat dan niet meer functioneert krimpen, de lonen moeten omlaag, net zolang tot het vertrouwen weer terug is, de export toeneemt enzovoort. Als de noordelijke landen stoppen met betalen, moeten de zuidelijke landen wel terugvallen op hun eigen kracht.”

 http://www.dagelijksestandaard.nl/2012/12/thilo-sarrazin-we-moeten-stoppen-met-betalen